All Chapters of ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน: Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 10เชิงหนา"รอนานไหมครับ เม""ไม่นานเลยค่ะ... อาจารย์สิบทิศ"สิบทิศเอ่ยทักทายแม่ตุ๊กตาไฮโซด้วยท่าทีที่ไม่ได้กระตือรือร้นดั่งวันวาน สำหรับบุรุษผู้รักอิสระเช่นเขา การที่ถูกผู้ใหญ่ของทั้งสองตระกูลจับคลุมถุงชนและกดดันให้สานสัมพันธ์ การยอมมานั่งพบปะพูดคุยกันเช่นนี้ก็นับว่าให้ความร่วมมือมากเกินพอแล้วยิ่งไปกว่านั้น เหตุผลสำคัญที่ทำให้อาจารย์แพทย์หนุ่มไม่รู้สึกใจเต้นกับเด็กสาวตรงหน้าเฉกเช่นช่วงแรกเริ่ม ก็คงหนีไม่พ้นแม่สาวดาวเด่นคนใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาปั่นป่วนหัวใจจนเขาติดอกติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นอันที่จริง ข้อตกลงระหว่างเมเปิลกับสิบทิศมีสถานะเป็นเพียงคู่นอนหรือ FWB (Friends with Benefits) เพื่อผลประโยชน์ต่างตอบแทน ทั้งคู่พึ่งพาภาพลักษณ์ของกันและกันเพื่อตบตาครอบครัว ทว่ากลับมีเส้นแบ่งชัดเจนว่าจะไม่ล้ำเส้นความเป็นส่วนตัว เรื่องบนเตียงอาจเร่าร้อนจนชวนให้ใจสั่นไหว ทว่ามิอาจก้าวล่วงไปสู่คำว่าคนรัก เพราะเมเปิลเองก็ไม่สะดวกใจด้วยมีพันธะหัวใจอยู่แล้ว ส่วนสิบทิศเองก็ยังคงหวงแหนชีวิตโสด ทั้งสองจึงตกลงปลงใจในเงื่อนไขนี้ตั้งแต่แรกเริ่ม... มีเพียงสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มยังคงมืดแปดด้าน นั่นคือเขาไม่เค

Chapter 12ตัวแทน"ดะ... เดี๋ยวก่อนค่ะอาจารย์"ในสมองของโยเกิร์ตแล่นปราดเพื่อคิดหาหนทางพาตัวเองหลบเลี่ยงออกจากสถานการณ์ล่อแหลมตรงหน้าให้เร็วที่สุด และประหนึ่งโชคชะตาเข้าข้าง เมื่อเสียงสัญญาณเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือพลันแผดดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน...ครืด... ครืด...แรงสั่นสะเทือนดึงสติให้คนทั้งคู่จำต้องผละออกจากกันในทันที มุมปากกระจับของคนงามผุดรอยยิ้มพรายขึ้นมาในชั่วพริบตายามเหลือบเห็นชื่อของสายเรียกเข้า...รายชื่อที่ยามปกติเธอแสนจะรำคาญใจจนแทบไม่อยากกดรับ ทว่าในนาทีวิกฤตินี้ มันกลับเปรียบเสมือนระฆังช่วยชีวิตอันล้ำค่า"ว่าไงภู... อ้อ ได้สิคะ... เดี๋ยวเจอกันนะคะ"สิบทิศจ้องมองลูกศิษย์สาวข้างกายที่กำลังเจรจาสายด้วยความรู้สึกทะแม่งและสะกิดใจอย่างรุนแรง นัยน์ตาคมปลาบแอบสังเกตเห็นว่าชื่อที่บันทึกไว้บนหน้าจอนั้นคือคำว่า 'รำคาญ' ทว่าหากรำคาญจริงอย่างที่ตั้งไว้ ไฉนหญิงสาวกลับกรอกน้ำเสียงหวานหยาดเยิ้มปานน้ำผึ้งกลับไปอย่างสนิทสนมถึงเพียงนั้น พฤติกรรมย้อนแย้งชวนให้ขุ่นข้องใจจุดชนวนความหงุดหงิดในอกของแพทย์หนุ่มให้ปะทุขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ครั้นพออ้าปากเตรียมจะถาม คนสวยก็ชิงตัดบทขึ้นเสียก่อน"ค

Chapter 14ลงล็อกณ ศูนย์การค้าหรูใจกลางเมือง นายแพทย์สิบทิศในชุดลำลองแบรนด์เนมตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ที่แม้เจ้าตัวจะคิดว่าสวมใส่สบาย ๆ ทว่าออร่าความหล่อเหลาภูมิฐานกลับเปล่งประกายเจิดจ้าจนผู้คนรอบข้างต้องเหลียวมอง ร่างสูงใหญ่กำลังยืนชะเง้อรอคอยแม่สาวคนสวยของเขาด้วยท่าทีกระตือรือร้น ประหนึ่งเด็กหนุ่มแรกรุ่นที่เพิ่งเริ่มออกเดตเป็นครั้งแรก จนแทบไม่มีใครเดาออกเลยว่า ชายหนุ่มตรงหน้านี้คืออาจารย์แพทย์วัยสามสิบสี่ปี"อาจารย์คะ"เสียงหวานใสที่คุ้นหูดังขึ้น ดึงให้คนที่กำลังก้มมองหน้าปัดนาฬิกาข้อมือเรือนหรูเป็นรอบที่สิบต้องรีบเงยหน้าขึ้นมอง รอยยิ้มดีใจจุดประกายขึ้นบนใบหน้าคมคายในทันควัน สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นกวาดมองเรือนร่างสะคราญอย่างเปิดเผยเสียจนโยเกิร์ตรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วผิวกาย หญิงสาวจำต้องสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดอาการประหม่า แล้วปั้นสีหน้าหยิ่งทระนงขึ้นมากลบเกลื่อน"รอนานไหมคะ?""ไม่เลยครับ""งั้นเราเข้าไปข้างในกันไหมคะ?"อีกฝ่ายกลับไม่ตอบรับคำชวน ยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ จนคนตัวเล็กเริ่มขมวดคิ้วฉงน"ไม่เข้าไปเหรอคะอาจารย์?""อืม... แต่คุณช่วยเลิกเรียกผมว่าอาจารย์สักทีได้ไหมครับ"ว่า

Chapter 16ความจริงทั้งหมดพรวด!"อร๊าง... เจ็บจัง""หืม... แน่นเหมือนเดิมเลยนะ ตั้งแต่วันนั้นคุณไม่ได้ไปนอนกับใครเลยสินะครับ อึก..."เพียงแค่คิดว่าเรือนร่างสะคราญนี้มีเพียงเขาคนเดียวที่ได้ครอบครอง ความเป็นชายก็ยิ่งแข็งขืนจนปวดหนึบแทบจะระเบิดออก มวลน้ำคัดหลั่งใสที่เอ่อล้นออกมาเคลือบส่วนปลายท่อ ชัดเจนว่าอาจารย์แพทย์หนุ่มตกอยู่ในห้วงอารมณ์คลั่งไคล้ขนาดไหนตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!เพลิงตัณหาอันหิวกระหายที่โถมซัดเข้าใส่ บวกรวมกับสรีระงดงามที่กำลังสั่นสะท้านกระเพื่อมไหวอยู่ตรงหน้า ขับเค้นให้สิบทิศแทบจะสูญเสียการควบคุมตนเองไปจนสิ้น จังหวะรักอันดุดันเร่าร้อนเร่งเร้าพาร่างสองร่างทะยานไปสู่ขอบเหวแห่งความสุขสม"อ๊ะ... อ๊ะ อร๊าง จะเสร็จ... โยไม่ไหวแล้วค่ะ!"ทันทีที่เสียงหวานครวญคราง ชายหนุ่มวัยสามสิบสี่ก็รัวสะโพกสอบ บดขยี้ส่งแกนกายเข้าใส่ร่องเนื้อชุ่มฉ่ำอย่างไม่คิดชีวิต กระทั่งร่างบางกรีดร้องพร้อมกับกระตุกเกร็งแอ่นรับความวาบหวามจนถึงจุดสุดยอดคาตา ทว่าบทเพลงพิศวาสนี้ยังไม่อาจยุติลงได้โดยง่าย วงแขนแกร่งช้อนยกร่างระหงที่ยังคงสั่นระริกขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตักกว้าง ทั้งที่ท่อนเอ็นร้อนผ่าวยังคงสอดประสานคาแน่น

Chapter 18แตกสลายทุกคน"คุณเห็นผมเป็นตัวอะไรกันแน่ยลดา ถึงได้กล้ามาปั่นหัวล้อเล่นกับความรู้สึกกันแบบนี้!"สิบทิศแผดเสียงตวาดลั่นถามออกไปในทันทีที่ร่างระหงก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามาในบ้าน โดยไม่แม้แต่จะรอให้อีกฝ่ายได้หย่อนกายนั่งลงดี ๆ ด้วยซ้ำ ความเดือดดาลและรอยร้าวในอกบีบคั้นให้เขาแทบคลั่ง ทว่าหญิงสาวผู้เป็นต้นเหตุกลับทำเพียงยืนกอดอกนิ่ง ดวงหน้างามหมดจดเชิดรั้น ก่อนจะเอ่ยตอกกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเย็นชา"อาจารย์จะมาโวยวายเรียกร้องอะไรคะ โยก็จ่ายค่าตอบแทนให้ไปหมดแล้วนี่... แค่ครั้งแรกในชีวิตของโย มันก็น่าจะคุ้มค่าและสมน้ำสมเนื้อพอกับสิ่งที่คุณเสียไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ?"คนงามเอ่ยประหนึ่งว่าเรื่องราวที่ผ่านมาไร้ความหมายและปราศจากความรู้สึก แม้ความจริงในยามนี้ หัวใจดวงน้อยกำลังเปิดศึกต่อสู้กับตัวเองอย่างหนักหน่วง พยายามข่มกลั้นความอ่อนแอและสะกดกลั้นหยาดน้ำตาเอาไว้ ไม่ให้ไหลรินออกมาประจานความพ่ายแพ้ต่อหน้าเขา"แต่ผมไม่ได้ต้องการข้อแลกเปลี่ยนบ้าบอพวกนี้! สิ่งที่ผมต้องการคือตัวคุณ... ต้องการความรู้สึกที่แท้จริงของคุณ! ผมเคยบอกคุณไปแล้วไม่ใช่หรือไง? หรือว่าในสมองของคุณมันมีแต่ความแค้นจนมองไม่เห