ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน

INTRO

"ยลดา... ยลดา นี่หยุดก่อน เธอจะทำอะไรน่ะ"

คนตัวโตกว่าพยายามเค้นเสียงแข็งปราม พลางยืนตัวแข็งทื่อเมื่อถูกหญิงสาวตรงหน้าก้าวเข้ามาเล้าโลมอย่างอุกอาจ ฝ่ามือเรียวนุ่มค่อย ๆ ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบนแผงอกแกร่งอย่างอ้อยอิ่ง พลางช้อนดวงตากลมโตขึ้นสบมองด้วยจริตออดอ้อน สัมผัสแผ่วเบาที่แทรกผ่านเนื้อผ้ากลับร้อนผ่าวเสียจนพาให้อารมณ์เตลิด ทรวงอกอวบอิ่มล้นคัพอีที่เบียดชิดอยู่ตรงหน้าช่างล่อตาล่อใจ จนทำเอาอาจารย์หนุ่มถึงกับแทบจะเก็บซ่อนความพลุ่งพล่านไว้ไม่อยู่

"อาจารย์รังเกียจโยหรือคะ?"

น้ำเสียงหวานเอ่ยตัดพ้ออย่างมีชั้นเชิง พลางยกสองแขนเรียวเสลาขึ้นคล้องลำคอแกร่งของคนที่ยืนเกร็งแน่น ดึงรั้งระยะห่างระหว่างกันให้แนบชิดยิ่งขึ้นจนแทบไร้ช่องว่าง

"ไม่ใช่แบบนั้น... แต่ผมคิดว่าคุณอาจจะเมาจนทำเรื่องเกินเลยที่จะต้องมานั่งเสียใจทีหลัง แต่เดี๋ยวนะ... แล้วนี่คุณไม่ได้เมาหรอกหรือ อย่าบอกนะว่าแกล้งเมา?"

รอยยิ้มพรายผุดขึ้นตรงมุมปากอิ่มของแม่สาวใจกล้า นัยน์ตาสุกใสที่ทอประกายเชื้อเชิญส่งตรงไปยังอาจารย์แพทย์หนุ่ม ก่อนที่คนตัวเล็กจะเขย่งปลายเท้าขึ้นไปกระซิบข้างใบหูของเขาด้วยสุ้มเสียงแผ่วพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวเนื้อทำเอาเลือดลมในกายบุรุษพลุ่งพล่าน มิหนำซ้ำถ้อยคำวาบหวามที่ถูกเปล่งตามมา ยิ่งทำให้สติสัมปชัญญะแทบขาดผึง

"แกล้งเมาค่ะ... เพราะอยากให้อาจารย์พาโยเข้ามาที่นี่"

"ยลดา!!!"

สิบทิศตะเบ็งเสียงปราม หวังเรียกสติสัมปชัญญะของทั้งเขาและเธอเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าในใจของหญิงสาวกลับไม่คิดจะรับฟัง ความแค้นเคืองที่สุมแน่นในอกบดบังทุกสิ่งจนสิ้น ในเมื่อแฟนสาวตัวดีกล้าทรยศหักหลัง การเอาคืนยัยเด็กแสบนั่นให้สาสมจึงเป็นสิ่งเดียวที่ค้ำคอเธออยู่ ชายหนุ่มตรงหน้าคงปรนเปรอและสนองตัณหาให้เมเปิลได้ถึงอกถึงใจกว่าเธอสินะ... ยิ่งคิด ความเจ็บแปลบปนหน่วงหนักก็ยิ่งแล่นริ้วจุกแน่นไปทั้งทรวงอก

กลีบปากงามขยับเข้าบดเบียดจูบเขาอย่างเชื่องช้า

ทว่าเปี่ยมไปด้วยลูกล่อลูกชนอันแสนวาบหวาม ร่างหนาที่เคยยืนแข็งขืนเมื่อครู่พลันสูญสิ้นเรี่ยวแรงต้านทาน ชายหนุ่มวัยสามสิบสี่เริ่มบดจูบตอบรับกลับมาอย่างเร่าร้อนและหิวกระหาย สัมผัสอันดูดดื่มทำให้คนตัวเล็กสบช่อง ผลักร่างสูงสง่าที่ทานทนต่อแรงยั่วเย้าไม่ไหวให้ล้มลงบนที่นอนหนานุ่ม ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนตักแกร่งอย่างอุกอาจ นิ้วเรียวค่อย ๆ ปลดถอดแว่นสายตาของเขาออกอย่างชำนิชำนาญ

พอได้ดูใกล้ ๆ แบบไร้สิ่งบดบัง ใบหน้าคมคายของอาจารย์หมอกลับดูหล่อเหลาและทรงเสน่ห์จนน่าใจหาย... มิน่าล่ะ แฟนสาวของเธอถึงได้ลุ่มหลงเขานักหนา

กึด...

โยเกิร์ตขบฟันกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ร่างบอบบางแสนเย้ายวนขยับไหวอยู่บนเรือนกายกำยำ โดยหารู้ไม่ว่าการกระทำอันกล้าบ้าบิ่นนั้นกำลังปลุกสัญชาตญาณเสือร้ายให้ตื่นตัวเต็มคราบ ความเป็นชายใต้กางเกงสแล็กของสิบทิศเริ่มขยายตัวแข็งขืนขึ้นทีละน้อย เพียงแค่ได้กวาดสายตามองเรือนร่างสะคราญในชุดเดรสเกาะอกแสนสวยที่จงใจทอดกายยั่วถึงที่ สติสัมปชัญญะที่เคยยึดถือก็พังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี ไฟราคะและความปรารถนาอันมืดดำเข้าครอบงำจิตใจของอาจารย์หนุ่มจนไม่เหลือพื้นที่ว่างให้คิดถึงความผิดชอบชั่วดีอีกต่อไป