All Chapters of ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน: Chapter 1 - Chapter 10

INTRO"ยลดา... ยลดา นี่หยุดก่อน เธอจะทำอะไรน่ะ"คนตัวโตกว่าพยายามเค้นเสียงแข็งปราม พลางยืนตัวแข็งทื่อเมื่อถูกหญิงสาวตรงหน้าก้าวเข้ามาเล้าโลมอย่างอุกอาจ ฝ่ามือเรียวนุ่มค่อย ๆ ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบนแผงอกแกร่งอย่างอ้อยอิ่ง พลางช้อนดวงตากลมโตขึ้นสบมองด้วยจริตออดอ้อน สัมผัสแผ่วเบาที่แทรกผ่านเนื้อผ้ากลับร้อนผ่าวเสียจนพาให้อารมณ์เตลิด ทรวงอกอวบอิ่มล้นคัพอีที่เบียดชิดอยู่ตรงหน้าช่างล่อตาล่อใจ จนทำเอาอาจารย์หนุ่มถึงกับแทบจะเก็บซ่อนความพลุ่งพล่านไว้ไม่อยู่"อาจารย์รังเกียจโยหรือคะ?"น้ำเสียงหวานเอ่ยตัดพ้ออย่างมีชั้นเชิง พลางยกสองแขนเรียวเสลาขึ้นคล้องลำคอแกร่งของคนที่ยืนเกร็งแน่น ดึงรั้งระยะห่างระหว่างกันให้แนบชิดยิ่งขึ้นจนแทบไร้ช่องว่าง"ไม่ใช่แบบนั้น... แต่ผมคิดว่าคุณอาจจะเมาจนทำเรื่องเกินเลยที่จะต้องมานั่งเสียใจทีหลัง แต่เดี๋ยวนะ... แล้วนี่คุณไม่ได้เมาหรอกหรือ อย่าบอกนะว่าแกล้งเมา?"รอยยิ้มพรายผุดขึ้นตรงมุมปากอิ่มของแม่สาวใจกล้า นัยน์ตาสุกใสที่ทอประกายเชื้อเชิญส่งตรงไปยังอาจารย์แพทย์หนุ่ม ก่อนที่คนตัวเล็กจะเขย่งปลายเท้าขึ้นไปกระซิบข้างใบหูของเขาด้วยสุ้มเสียงแผ่วพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวเ

Chapter 2อย่าเหม่อ"เด็กขี้เซา ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปมอสายกันพอดี"ร่างบางที่ยังคงขดตัวคุดคู้ใต้ผืนผ้าห่มหนาขยับไหวเล็กน้อย ก่อนจะดึงผ้าคลุมโปงมิดศีรษะยิ่งกว่าเดิม คนงามร่างโปร่งกว่าถอนหายใจยาว พลางส่ายหน้าระอาปนเอ็นดูกับความดื้อรั้นของคนใต้ผืนผ้า"ได้ จะเอาแบบนี้ใช่มะ"โยเกิร์ตจึงตัดสินใจงัดไม้เด็ด ก้าวขึ้นคร่อมทับเรือนร่างเล็กกว่าในทันที ปลายนิ้วเรียวระดมจิ้มเข้าที่เอวคอดกิ่วทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว จนคนถูกจู่โจมสะดุ้งบิดเร่าไปมาก่อนจะโผล่พรวดพ้นผ้าห่มขึ้นมาอย่างสุดกลั้น"โอ๊ย พี่โย ฮ่า ๆ ๆ พอ... พอก่อน หายใจไม่ทันแล้ว คิก ๆ"เสียงหวานหัวเราะร่วน ร่างกายบิดเร้าตามจังหวะสัมผัสกลั่นแกล้งของปลายนิ้วซุกซน ทว่าคนที่นั่งคร่อมทับอยู่ด้านบนกลับยิ่งนึกสนุก รัวนิ้วหยอกเย้าถี่กระชั้นขึ้นด้วยความมันเขี้ยว จนคนใต้ร่างดิ้นพล่าน น้ำหูน้ำตาไหลพรากผสานไปกับเสียงหัวเราะลั่นห้อง"พี่โยอ่ะ! เมขาดใจตายขึ้นมาจะทำยังไงคะ ดูสิ หัวเราะจนปวดท้องไปหมดแล้วเนี่ย"เมเปิลเอ่ยตัดพ้อเสียงกระเง้ากระงอด พลางยกมือปาดน้ำตาป้อย ๆ หากแต่อีกคนแทนที่จะสลด กลับยิ่งหัวเราะร่าด้วยความขบขัน"ก็พี่ปลุกดี ๆ แล้วหนูไม่ยอมตื่นเองน

Chapter 4รู้ว่าผิดแต่ก็ยังจะทำณ โรงแรมหรูระดับห้าดาว ยานพาหนะคันหรูของนายแพทย์สิบทิศแล่นเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบในช่องจอดด้วยความคุ้นเคยประหนึ่งบ้านหลังที่สอง ก่อนที่ร่างสูงใหญ่และร่างบอบบางจะก้าวลงมาในเวลาไล่เลี่ยกัน สายตาสองคู่ทอดประสานกันอย่างมีความหมายลึกซึ้ง ฝ่ามือหนาเอื้อมไปกุมมือน้อยของคนตัวเล็กกว่าอย่างแนบแน่น พลางจูงพาก้าวผ่านเข้าไปสู่โลกส่วนตัวด้านในอย่างไม่รีรอ"อาจารย์หมอ... อื้อ ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะ"ดวงหน้าจิ้มลิ้มล้อมกรอบด้วยเรือนผมสีบลอนด์ทองที่ช่วยขับผิวขาวผ่องให้ดูสดใสเอ่ยทักท้วงแผ่วเบา ยามเมื่อร่างสูงก้าวประชิดตัวแล้วเริ่มซุกไซ้ปลายจมูกโด่งเข้าหาซอกคอขาวระหง ริมฝีปากอุ่นร้อนระดมพรมจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับจะชดเชยห้วงเวลาแห่งความคิดถึงที่ต้องทนเก็บซ่อนไว้"บอกแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าเวลาเราอยู่กันตามลำพังแบบนี้... ให้เรียกพี่"น้ำเสียงทุ้มพร่ากระเส่าเจือแววออดอ้อนเอ่ยปรามเบา ๆ ฝ่ามืออุ่นหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนนุ่มของเด็กสาววัยแรกแย้มที่อายุห่างกันถึงสิบห้าปีอย่างช่ำชอง ขณะที่คนตัวเล็กขยับขึ้นนั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง สองเรียวขาเกี่ยวกระหวัดโอบรัดรอบเอวสอบ สองแขนเรียวยกขึ้นคล้

Chapter 6เมาเรื้อนนัยน์ตาคมปลาบภายใต้กรอบแว่นแบรนด์ดังของสิบทิศฉายประกายความรู้สึกลุ่มลึกหลากหลายมิติจนยากจะซ่อนเร้น ยามที่ร่างสูงใหญ่ก้าวสืบเท้าเข้ามาจนแทบจะประชิดเรือนกายของลูกศิษย์สาววันนี้ ‘ยลดา’ แตกต่างไปจากภาพจำที่เขาเคยเห็นอย่างสิ้นเชิง ยิ่งกว่าวันที่เผชิญหน้ากัน ณ ลานโบว์ลิ่งเสียอีก นิสิตแพทย์ผู้เย่อหยิ่งในเครื่องแบบเรียบร้อย บัดนี้กลับแปลงโฉมมาในชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิง ตัวชุดรัดรึงเน้นย้ำทรวดทรงองค์เอวทุกสัดส่วนจนเด่นชัด เรือนผมยาวสลวยถูกดัดลอนแล้วรวบเกล้าขึ้นสูง ขับเน้นลำคอระหงและโครงหน้ารูปไข่ให้ดูเฉี่ยวคมเย้ายวนเกินต้านทานทรวงอกอวบอิ่มล้นคัพที่แทบจะทะลักพ้นขอบผ้า กับสะโพกผายกลมกลึงรับกับเรียวขาขาวผ่อง ทำเอาอาจารย์หนุ่มถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืนทนตามสัญชาตญาณดิบของบุรุษนักล่า กระนั้นเขาก็ยังคงพยายามสงวนท่าทีและวางมาดสุขุมเช่นเคย ด้วยไม่อาจรู้ได้แน่ชัดว่า แม่สาวพราวเสน่ห์ผู้นี้ต้องการจะ ‘สนิทสนม’ กับเขาไปถึงขั้นไหน"สวัสดีค่ะอาจารย์"โยเกิร์ตเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงหวานฉ่ำพลางคลี่ยิ้มพราย กลีบปากอิ่มที่แต่งแต้มด้วยลิปสติกสีสดช่างเย้ายวนชวนมองและน่าลิ้มลองเสียจนอาจ

Chapter 8สับสนในตัวเองเช้าวันต่อมาโยเกิร์ตรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้ว ทว่าเปลือกตายังคงปิดสนิท ไม่ใช่เพราะความงัวเงียหรืออยากนอนต่อ หากแต่เป็นอาการปวดศีรษะตุบ ๆ ราวกับจะระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ ที่บีบบังคับให้เธอต้องข่มตานิ่งค้างไว้เช่นนั้น รอคอยให้อาการทุเลาลง ทว่ายังไม่ทันไร คิ้วเรียวสวยก็ต้องขมวดมุ่น นิ่วหน้าด้วยความทรมาน เมื่อถูกจู่โจมด้วยระลอกความปวดร้าวที่แล่นริ้วไปทั่วร่างหากถามว่าเจ็บตรงส่วนไหนบ้าง หญิงสาวก็คงไม่อาจสาธยายได้หมด"อูย... ปวดไปหมดทั้งตัวเลย"ขณะที่กำลังเค้นสมองคิดทบทวนว่าไปทำอะไรมา ร่างกายถึงได้ประท้วงรุนแรงขนาดนี้ หญิงสาวก็พยายามจะขยับกายเปลี่ยนท่า ทว่ากลับทำได้ไม่สะดวกนัก เมื่อรู้สึกได้ถึงน้ำหนักทึบตันบางอย่างที่ทอดทับอยู่บนลำตัวใช่แล้ว... มีใครบางคนกำลังนอนกอดทับเธออยู่!เพียงฉุกคิดได้ถึงตรงนั้น นัยน์ตากลมโตก็เบิกโพลงขึ้นทันควัน แม้ทัศนวิสัยเบื้องหน้าจะยังสลัวรางด้วยผ้าม่านทึบแสงที่รูดปิดเต็มความยาว ทว่าแสงสว่างใด ๆ ก็ล้วนไร้ความจำเป็นอีกต่อไป ในเมื่อภาพความทรงจำอันร้อนฉ่าของเมื่อคืนกลับสว่างวาบแจ่มชัดอยู่ในห้วงความคิด ชัดเจนเสียจนเธออยากจะหลับลงไปอีกครา และไม่ต