All Chapters of นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+): Chapter 41 - Chapter 45

แต่เรื่องกลับไม่ได้จบลงแค่นั้นแม่เล่าว่า หลังจากเข้าเรียนมหาลัยฯได้ไม่นาน เธอก็บังเอิญเจอเขาอีกครั้งทั้งสองคนสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกัน โดยไม่เคยรู้มาก่อน“แม่จำได้เลย วันนั้นแม่กำลังเดินหาห้องเรียนอยู่”เธอหัวเราะ“แล้วก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อจากข้างหลัง”พอหันกลับไปก็พบว่าเป็นเขาผู้ชายคนนั้นคนที่แม่คิดว่าคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว“ตอนนั้นแม่ดีใจมากเลยนะ”แม่พูดด้วยรอยยิ้ม“ดีใจจนไม่รู้จะพูดอะไร”หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มกลับมาสนิทกันอีกครั้งแม้จะเรียนคนละคณะ แต่ก็นัดเจอกันหลังเลิกเรียนอยู่บ่อย ๆบางวันไปกินข้าวด้วยกัน บางวันก็นั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุดจนเย็นทุกอย่างคล้ายกับตอนมัธยมเพียงแต่ครั้งนี้ ทั้งสองคนโตขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย“แล้วใครเป็นคนบอกชอบก่อนคะ?”ฝนถามอย่างสนใจแม่หันมามอง ก่อนยิ้มกว้างกว่าเดิม“เขา”“จริงเหรอคะ?”“จริงสิ”

หลังจากที่ฟังเรื่องของแม่...ผมกับฝนก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้รุ้งฟังทั้งเรื่องของแม่กับป๊าในสมัยเรียน เรื่องรูปถ่ายเก่า ๆ ใบนั้น รวมถึงเรื่องที่แม่กับป๊าน่าจะรู้อยู่แล้วเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฝนและผมตอนแรก ผมคิดว่ารุ้งจะหัวเราะออกมาแต่เธอกลับนั่งเงียบอยู่นานดูเหมือนเรื่องที่ทำให้เธอตกใจที่สุดจะไม่ใช่เรื่องความสัมพันธ์แต่เป็นเรื่องของแม่กับป๊า“ฉันไม่รู้ว่าจะตกใจเรื่องไหนก่อนดี?”คงไม่มีใครคิดว่าแม่กับป๊าที่พวกเราเห็นอยู่ทุก ๆ วัน จะเคยเป็นเด็กมัธยมที่ชอบกันแต่ไม่กล้าบอก เคยมีความฝันร่วมกัน และเคยต้องแยกจากกันเพราะเหตุผลของครอบครัวส่วนเรื่องของผมกับฝน...รุ้งดูประหลาดใจอยู่เหมือนกันที่แม่กับป๊ามองออกมาตั้งนานแล้วครั้งหนึ่งพวกเราสามคนเคยตกลงกันว่า หลังเรียนจบ ม.6 จะกลับมาคิดกันอีกครั้งว่า ความสัมพันธ์ของพวกเราควรเป็นอย่างไงต่อไปดี?ตอนนั้นพวกเรากังวลหลายอย่างทั้งเรื่องอนาคต และเรื่องที่ยังไม่รู้ว่าแม่กับป๊าจะคิดอย่างไงแต่ตอนนี้อย่างน้อย ก็มีข้อหนึ่งที่ตอบแ

ผ่านมานานเท่าไรแล้วนะ...สิบกว่าปี?หรืออาจมากกว่านั้นตอนนี้ผมอายุสามสิบกว่าแล้วและกำลังนั่งอยู่ห่างจากโรงเรียนแห่งนั้นหลายพันกิโลเมตร ผมทำงานในสายที่ตัวเองเรียนจบมามีชีวิตธรรมดาในแบบที่เด็ก ม.6 คนนั้นคงจินตนาการไม่ออกฝนอยู่ที่อเมริกาเธอกำลังเรียนต่อแพทย์เฉพาะทางในด้านที่ตัวเองเลือกสุดท้ายเด็กผู้หญิงที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนอัฒจันทร์วันนั้น ก็เดินไปถึงความฝันของเธอจริง ๆส่วนรุ้ง...เธอยังคงอยู่ที่เดิม เธอมีงานในประเทศเกาหลี และญี่ปุ่นบ้างบางครั้งจากเด็กผู้หญิงที่เคยอยู่หน้ากล้องเดินถ่ายคลิปเล่นกับเพื่อน ตอนนี้ เธอกลายเป็นทั้งนักแสดงและอินฟลูเอนเซอร์ที่มีคนติดตาม ในช่องทางส่วนตัวมากกว่า 5 ล้านคนและช่อง R2B ก็มีผู้ติดตาม กว่า 10 ล้านคนแล้วบางครั้งผมก็เห็นหน้าเธอผ่านหน้าจอโทรศัพท์ในสื่อโซเชียลฯต่าง ๆ อยู่บ่อย ๆพอเห็นแล้วก็อดนึกถึงช่วงเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกันไม่ได้ต้องขอบคุณอินเตอร์เน็ตที่ทำให้พวกเรายังสามารถติดต่อกันได้บ่อย ๆแม้จะอยู่กันค