Todos os capítulos de เมียลับที่(ไม่)รัก: Capítulo 61 - Capítulo 70

“เธอมายังไง?” เขาถามเสียงเข้ม“ขับรถมาค่ะ” เธออ้อมแอ้มตอบเสียงแผ่ว“เอากุญแจรถเธอมา” เขาออกคำสั่งเสียงดุ“คะ?”“เร็ว เอากุญแจรถมาอย่าให้ต้องพูดซ้ำ!”เธอหยิบกุญแจรถในกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา เขาหยิบมาและกดสัญญาณรีโมทเพื่อหารถที่จอดอยู่ เมื่อประตูรถคันไหนที่คลายปลดล็อกออกเขาก็ลากเธอเดินไปที่คันนั้นโดยไม่ยอมปล่อยมือจากเธอแม้แต่เสี้ยววินาทีแล้วก็ยกรถเข็นใส่หลังรถ“ขึ้นไปนั่งดีๆ”เขาเอ่ยเสียงเข้ม โรสลินจิปากอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนที่จะพาเจ้าตัวน้อยที่เธอกล่อมจนหลับปุ๋ยคาบ่าของเธอลงไปนั่งที่คาร์ซีทรัดเข็มขัดให้ลูกเรียบร้อยแล้วก็ขึ้นไปนั่งในรถข้างลูกสาวตัวน้อย“มานั่งข้างหน้า ฉันไม่ใช่คนขับรถเธอนะ!” โรมเอ่ยเสียงแข็ง คนตัวเล็กฮึดฮัดกระฟัดกระเฟียดลงจากรถแล้วก็ไปนั่งด้านหน้าข้างคนขับโรมโทรหาดรัณให้มาขับรถของเขาที่จอดเอาไว้ที่คาเฟกลับไปด้วย ซึ่งดรัณมีกุญแจรถสำรองของเขาอยู่แล้ว เขาขึ้นมานั่งบนรถประจำตำแหน่งคนขับและขับรถออกไปในเส้นทางที่คุ้นเคยซึ่งเป็นเพนต์เฮาส์ของเขานั่นเองโรสลินอุ้มเจ้าตัวน้อยไปนอนบนเตียงในห้องนอนของเธอ ที่ดูสะอาดดีราวกับว่าเธอยังอยู่ที่นี่ แสดงว่าเขาคงให้คนเข้ามาทำความสะอ

โรสลินม่อยกระรอกผล็อยหลับไปหลังจากผ่านสมรภูมิรักอันดุเดือดเลือดพล่านบนเตียง เธอซุกใบหน้าแอบอิงที่อกแกร่งของเขาภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันโรมกดจุมพิตที่เรือนผมของเธอแผ่วเบา เมื่อเธอหายไป ทำให้เขาตระหนักได้ว่าเขาคิดอย่างไรกับเธอ เขาจะไม่มีวันสูญเสียเธอไปและไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอได้อีกแล้วโรมลุกขึ้นมาจากเตียง หยิบกางเกงบ๊อกเซอร์ขึ้นมาสวม แล้วเดินไปที่ห้องนอนของโรสลินเพื่อเข้าไปดูหนูน้อยมะลิ เขาปลดคอกกั้นด้านหนึ่งลงและหย่อนก้นลงนั่งบนเตียงเด็กน้อยยังคงนอนหลับปุ๋ยสนิทดี เขาเอื้อมมือมาลูบเรือนผมของหนูน้อยด้วยความเอ็นดูก่อนจะกดปลายจมูกลงบนศีรษะเล็ก เอื้อมมือมาเกลี่ยแก้มอ้วนสีชมพูระเรื่อแผ่วเบา“เจ้าตัวน้อยของป๊า”เมื่อเห็นว่าเด็กน้อยยังคงหลับสนิทก็อยากจะให้ลูกได้พักผ่อนต่อจึงไม่กวนลูกมาก เขาดึงคอกกั้นขึ้นมาปิดไว้ตามเดิม ขณะที่กำลังจะออกจากห้องไปก็ได้ยินเสียงสั่นครืดคราดของโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายของโรสลิสที่วางไว้บนโต๊ะหัวเตียง เขาเลยถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดูสายที่โทรมาแสดงรายชื่อว่า “คุณฤทธิ์”เขากดรับสายและยกขึ้นแนบหู ชื่อนี้อย่างไรก็เป็นผู้ชาย เขาเองก็อยากรู้ว่าเป็นใคร หรือว่าจะเป็นคนที

“ครับ คือผมจะบอกอาว่าผมอยากถอนหมั้นริสา ผมไม่อยากยื้อเวลาอีกต่อไปแล้วครับ ผมก็เลยอยากปรึกษาเรื่องนี้กับอาครับ”ที่ผ่านมาเขาพยายามถอนหมั้นตลอด ไม่ใช่ว่าไม่อยากถอน แต่ว่าความพยายามไม่เป็นผลสำเร็จ เพราะวริสาก็ซื้อเวลาไปเรื่อยๆ เผื่อว่าเขาจะเปลี่ยนใจในสักวันหนึ่ง จนเรื่องราวมันคาราคาซังมาถึงวันนี้แต่วันนี้โรมตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เพราะเขามีอีกสองชีวิตที่ต้องทุ่มเทความรักให้ และเขาเองก็ต้องเด็ดขาดและจริงจังกับเรื่องนี้“ยัยริสา คงไม่ยอมอีกนั่นแหละ โรมก็รู้ว่าน้องขู่พวกเราว่าจะฆ่าตัวตายแบบนั้น อาก็ไม่อยากให้ริสาต้องตายหรอกนะ ช่วยยื้อเวลาไปอีกนิด อาจะช่วยกล่อมอีกแรง บางทีริสาอาจจะยอมแพ้และเลิกหวังไปเอง” ฤทธิ์ต่อรอง“อาฤทธิ์ครับ ผมคงต้องบอกความจริงกับอาแล้ว คือตอนนี้ผมมีลูกมีเมียแล้วครับ” โรมตั้งใจจะบอกเรื่องนี้กับเขาอยู่แล้ว วันนี้ที่นัดมาก็ตั้งใจจะบอกเรื่องนี้กับฤทธิ์ด้วย เขาตกตะลึงกับคำพูดของโรม“ใครกันทำไมอาถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน”“เรื่องมันยาวครับ เอาเป็นว่า เมียของผมคือโรสลิน ส่วนน้องมะลิคือลูกสาวผมเองครับ” เขาสารภาพออกไปตามตรง“หา! นี่มันเรื่องอะไรกัน” ฤทธิ์ตกตะลึงอีกเป็นครั

“ไม่นะ ฉันไม่ได้เชิญใครมา” พูดจบก็ส่งลูกให้โรสลินอุ้ม แล้วเดินไปที่ประตูแนบสายตาส่องที่ตาแมวก็เห็นว่าเป็นราตรีและรสิตา‘ดรัณคงรายงานเรื่องนี้ไปแล้วสินะ?’เขากดยิ้มลึกมุมปาก เขารู้อยู่แล้วว่าอย่างไรดรัณก็ต้องรายงานเรื่องที่เขารู้เกี่ยวข้องกับโรสลินให้ทางวิสุทธิวาณิชทราบและเขาก็ต้องการให้มันเป็นแบบนั้น เลยยืมมือดรัณช่วยบอกแทน โรมเปิดประตูออกมา“ตาโรมนี่มันเรื่องอะไรกัน แม่นั่นกลับมาอยู่กับแกแล้วเหรอ แล้วทางอารยะตระกูลบอกทางเรามาว่าแกจะขอถอนหมั้นอย่างนั้นเหรอ?” ราตรีโพล่งถามลูกชายบุญธรรมทันทีที่ประตูเปิดออก“ครับ ผมว่าจะคุยเรื่องนี้อยู่พอดีเหมือนกัน เชิญครับ”“เขาผายมือเชื้อเชิญทั้งคู่เข้ามา” เมื่อมาถึงทั้งคู่ถึงกับผงะเพราะไม่ได้มีแค่โรสลินคนเดียวคนที่ต้องอึ้งแบบคูณสองคือราตรีที่เห็นหน้าโรสลินเหมือนแฝดของดาหลา แล้วก็ต้องอึ้งกับเด็กวัยคลานตัวขาวอวบเหมือนก้อนแป้งตรงหน้าด้วย“นะนี่มันอะไรกันโรม” รสิตาหันไปถามน้องชายต่างมารดาเลิ่กลั่ก“คุณดรัณไม่ได้บอกเรื่องนี้กับพี่ตาเหรอครับ?”รสิตาทำหน้าอึกอัก โรมก็คงรู้แล้วว่าหล่อนให้ดรัณตามรายงานเรื่องเกี่ยวกับโรสลิน เมื่อเห็นว่าโรมมีแขกคนสำคั

“ริสา ไม่ใช่ลูกอา”“หา! อา...หมายความว่ายังไงครับ”“อาสงสัยในตัวลูกสาวคนนี้มานานแล้ว อาก็เลยส่งไปตรวจด้วย”ฤทธิ์ยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลให้โรสลิน เธอหยิบมันขึ้นมาอ่านรายละเอียด ดวงตาเบิกกว้างเพราะผลตรวจดีเอ็นเอ ระบุว่าเธอและเขามีความเกี่ยวข้องเป็นพ่อลูกกัน99.99%“นี่มันอะไรกันคะ?” คิ้วสวยเลิกสูงเป็นเชิงคำถาม“ขอโทษที่พ่อทำโดยพลการ เรื่องตัวอย่างดีเอ็นเอ พ่อไม่ได้ขออนุญาตหนูก่อน แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นหนูก็ไม่ยอมไปตรวจ” ฤทธิ์เอ่ยขึ้น สรรพนามเรียกขานที่ใช้กับเธอก็ย่อมเปลี่ยนแปลงไปด้วยเมื่อเขารู้ความจริงว่าเธอคือลูกของเขา“แล้วได้ตัวอย่างดีเอ็นเอไปได้ยังไงคะ” โรสลินรู้สึกฉุนเฉียว“เรื่องนี้โรมช่วยอา”“คุณโรม?” คิ้วเรียงสวยเริ่มขมวดมุ่น ที่แท้ก็เป็นฝีมือของโรมนั่นเอง“อืม เขาเอารากผมของหนูมาให้พ่อเอาไปตรวจน่ะ อย่าไปโกรธโรมเลยนะ โรมคงอยากช่วยพ่อ” ฤทธิ์อ้อมแอ้มเอ่ยเสียงแผ่ว‘คุณโรมนะคุณโรม’โรสลินฮึ่มๆ อยู่ในใจ“หนูคือลูกของพ่อกับแม่ดาหลา ต่อไปหากมีเรื่องอะไรที่เดือดร้อนและอยากให้พ่อช่วยเหลือบอกพ่อได้เสมอนะ ให้พ่อได้ใช้เวลาที่เหลือทำหน้าที่ของพ่อ” เขามั่นใจว่าโรสลินเป็นลูกของเขากับดาหลา