Semua Bab เมียลับที่(ไม่)รัก: Bab 1 - Bab 10

73 Bab

ตอนที่ 1/1 บ้านไม่ใช่เซฟโซน

สำหรับโรสลินแล้ว บ้านไม่ใช่เซฟโซน มันเหมือนนรกเสียมากกว่า ดวงตาโศกกลมโตมองไปยังหน้าจอสมาร์ตโฟนที่มีข้อความกระหน่ำรัวเข้ามาไม่ขาดสาย‘อีโรส กูจำเป็นต้องใช้เงินด่วน มึงโอนมาให้กูด้วย’เมื่อเห็นข้อความที่ดาวเรืองผู้เป็นมารดาส่งมาคิ้วเรียวสวยถึงกับขมวดมุ่น เรื่องด่วนที่ว่าคงไม่พ้นเรื่องการพนัน‘อีกแล้วหรือแม่ จะเอาไปเข้าบ่อนอีกแล้วใช่ไหม’ เธอรัวนิ้วพิมพ์ข้อความส่งกลับไปหามารดามือเป็นระวิง เธอทำงานสายตัวแทบขาด ทว่ามารดากลับเอาไปถลุงเล่นจนหมด‘เรื่องของกู โอนมาให้กูด้วย บัญชีเดิม’โรสลินเม้มปากแน่นก่อนตอบกลับข้อความมารดา ตอนนี้เงินหลักพันก้อนสุดท้ายเธอต้องเอาไว้เป็นค่าใช้จ่ายภายในบ้าน ทั้งค่ากินค่าอยู่จิปาถะ และยังต้องเก็บเอาไว้จ่ายค่าเทอมของมหาวิทยาลัยด้วย ดังนั้นเธอจึงต้องบริหารเงินก้อนนี้ให้เพียงพอก่อนที่เงินเดือนจะออกตอนสิ้นเดือน และตอนนี้มันยังไม่ถึงครึ่งเดือนด้วยซ้ำ‘โรสไม่มีหรอกแม่’ ‘มึงอย่ามาตอแหลกู ตอนนี้มึงมีเท่าไรเอามาให้กูหมุนก่อน กูคืนมึงแน่นอน’ข้ออ้างเดิมๆ...ดาวเรืองมักจะอ้างเช่นนี้เสมอ แต่ก็ไม่เคยมีเลยสักครั้งที่จะคืนเงินให้เธอ โรสลินต้องปากกัดตีนถีบเอาตัวเองให้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-19
Baca selengkapnya

ตอนที่ 1/2 บ้านไม่ใช่เซฟโซน

โรงแรมนี้ดีอย่างที่หัวหน้าแม่บ้านไม่เจ้ากี้เจ้าการ ขอเพียงแค่ให้รับผิดชอบงานของตัวเองให้ดีเป็นพอ หากว่างจากนั้นก็สามารถพักผ่อนได้ตามอัธยาศัยพนักงานชั่วคราวอย่างโรสลินเข้างานประจำในเวลา10.00น.เลิก 20.00น.บางคราวก็ล่าช้าไปหากว่างานไม่เสร็จตรงตามเวลา เธอก็ต้องรีบแจ้นตาลีตาเหลือกไปรับจ็อบต่ออีกที่ วันนี้ก็เหมือนเช่นทุกวัน ลูกค้าเข้ามาเช็กอินสลับสับเปลี่ยนกับการเช็กเอาท์เรื่อยๆ แต่ยังพอมีเวลาได้หายใจหายคอคล่องหน่อยเธอมานั่งในห้องพักพนักงานจากนั้นก็หยิบหนังสือมาอ่านทบทวนบ้าง โรสลินต้องอ่านหลายรอบกว่าจะทำความเข้าใจได้หมด ก็บอกแล้วว่าเธอไม่ใช่คนฉลาดนัก แต่ก็เอาความมุมานะและความขยันเข้าสู้ พยามขวนขวายที่จะเรียนหนังสือถึงแม้ว่าสังคมแวดล้อมจะไม่เอื้ออำนวยก็ตามคนในชุมชนมักจะบอกว่าถึงเธอจะเป็นคนโง่ซื่อบื้อไปหน่อย แต่หน้าตาก็สะสวย หากได้ผู้ดีมีเงินหรือเสี่ยรวยๆ มารับเลี้ยงสักคน บางทีชีวิตอาจจะดีขึ้น บอกให้เธอหัดใช้ความสวยให้เป็นประโยชน์เสียบ้าง ทว่าเธอก็เถียงขาดใจ เพราะโรสสลินไม่คิดที่จะใช้ทางลัดโดยเอาเต้าไต่แบบนั้นอ่านไปได้สักพักก็ลุกขึ้นมาหยิบสมาร์ตโฟนในตู้ล็อกเกอร์ออกมาดูว่าแม่ส่งข้อความ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-19
Baca selengkapnya

ตอนที่ 2 สมเพชตัวเอง

“แล้วแม่จะให้โรสทำยังไง” น้ำเสียงของโรสลินสั่นเครือ เธอพยายามข่มความรู้สึกเสียใจเอาไว้ข้างในเพื่อที่จะไม่ให้ระเบิดออกมาอย่างสุดความสามารถ(“ถ้ามึงไม่ขายให้ไอ้เสี่ยเจียงนั่น มึงจะไปขายตัวให้ใครที่ไหนก็ได้ตามใจมึง แต่พรุ่งนี้มึงต้องเอาเงินมาประกันตัวกู!”)“แม่!” ดาวเรืองวางสายไปแล้ว ทว่าโรสลินยังคงเหม่อลอยไร้จุดหมาย ยามนี้สมองเบลอวูบโหวงกับคำพูดของมารดาและน้ำตาเจ้ากรรมมันดันไหลออกมาเองเสียอย่างนั้น เธอยกหลังมือขึ้นปาดแก้มซ้ายทีขวาที เพื่อสะกดกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมามากกว่านี้แอ๊ด~เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับเสียงกล่าวทักทาย“หนูโรสอ่านหนังสืออยู่เหรอจ๊ะ” ป้านุชเพื่อนร่วมงานต่างวัยเข้ามาในห้องพักพนักงานหลังจากเสร็จงาน ทันได้เห็นหยดน้ำตาที่หยดแหมะลงที่หน้าหนังสือที่โรสลินกางไว้บนตักพอดิบพอดี“เอ๊ะ! หนูเป็นอะไร ร้องไห้เหรอจ๊ะ” นางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเพราะรักโรสลินเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่งถึงโรสลินจะทำงานที่นี่ได้ยังไม่ครบเดือนก็เถอะ“หนูไม่เป็นอะไรค่ะป้า” เธอฝืนยิ้มเอ่ยตอบเสียงแผ่ว จำต้องโกหกไปเช่นนั้นเพราะไม่อยากให้ป้านุชเป็นห่วง“มีอะไรก็บอกป้าได้นะ เผื่อป้าพอช่วยได้ อ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-19
Baca selengkapnya

ตอนที่ 3/1 ลูกค้าวีไอพี

ตอนนี้ป้านุชกลับไปแล้ว โรสลินหยิบกระเป๋าผ้าป่านของตัวเองออกมาจากล็อกเกอร์สะพายขึ้นบ่า ชมาก็วิ่งปรู๊ดหอบแฮ่กๆ เข้ามาให้ห้องพักพนักงาน“น้องโรส ช่วยพี่ก่อนได้ไหม ตอนนี้พี่เจี๊ยบกับพี่อุ้มยังไม่เข้ามาเลย พอดีมีลูกค้า VIP เข้ามาด่วนน่ะ เช็กความสะอาดห้องให้พี่ก่อนได้ไหม คงไม่สกปรกอะไรมากจ้ะ” พี่เจี๊ยบกับพี่อุ้มคือพนักงานทำความสะอาดกะต่อไปที่ตอนนี้ยังไม่เข้างานมานั่นเอง“ลูกค้าจะเข้าตอนนี้เลยใช่ไหมคะพี่” โรสลินโพล่งถาม ชมายกข้อมือขึ้นดูที่จอสมาร์ตวอทซ์“น่าจะไม่เกินอีก 20 นาทีมาถึงจ้ะ ขอโทษทีน้าน้องโรสเลิกงานแล้วแท้ๆ เลย” ชมากะพริบตาปริบออดอ้อนเสียงสองพร้อมกับเดินมาบีบๆ นวดๆ แขนเติมพลังให้ เพราะรู้สึกผิดที่ต้องรบกวนเธอหลังเลิกงาน หากไม่ใช่ลูกค้าวีไอพีที่เรื่องมาก หล่อนก็คงจะปล่อยไปเลย เพราะจริงๆ ก็ไม่ต้องตรวจสอบห้องมากเพราะห้องนั้นก็ไม่ได้เปิดให้ใครใช้บ่อยๆ และก็ทำความสะอาดทุกอาทิตย์อยู่แล้ว“ได้ค่ะๆ เดี๋ยวโรสรีบจัดการให้เลยค่ะพี่”“อะนี่คีย์การ์ดจ้ะ” ชมาส่งคีย์การ์ดมาให้เธอ “เดี๋ยวพรุ่งนี้ พี่ซื้อขนมมาเซ่นน้า อิอิ” ชมาเอ่ยหยอกเย้าก่อนจะออกจากห้องไป โรสลินรวบผมขึ้นมามัดหางม้า จากนั
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-19
Baca selengkapnya

ตอนที่ 3/2 ลูกค้าวีไอพี

“เอ้า มาแล้วเหรอ เจ๊ก็คิดว่าแกจะไม่มาทำงานวันนี้” เจ๊สาเดินเข้ามาทักทาย“มาสิคะเจ๊ หนูไม่ยอมเสียรายได้หรอก” เธอยิ้มกวนดูซุกซนตอบนายจ้างรูปร่างอวบวัยกลางคนแต่ก็ยังดูอ่อนกว่าวัยมาก“รีบไปเปลี่ยนชุดไป วันนี้แขกเยอะด้วย”“รับทราบค่ะเจ๊” โรสลินยืดอกยกมือทำท่าตะเบ๊ะลากเท้าขวามาชิดเท้าซ้ายท่าทางแข็งแรงเหมือนชายชาติทหารอกสามศอกเย้าแหย่เจ้าของร้าน เจ๊สาหัวเราะร่วนในลำคอ ใครเห็นก็เอ็นดู แต่ถ้าได้รู้จักโรสลินจริงๆ แล้วจะรู้สึกสงสาร โรสลินขยันและไม่เคยเกี่ยงงานหนัก เรื่องเดียวที่หล่อนจะไม่ยุ่งคือการรับแขกของร้าน เจ๊สาไม่เคยบังคับเพราะที่นี่รู้กันแบบลับๆ ว่ามีการแอบขายบริการด้วยความสมัครใจ โดยเจ๊สาจะเป็นนายหน้าคอยจัดหาเด็กให้ บางคนก็ได้ดิบได้ดีไปแล้วอย่างพี่จ๋า จารวีที่ก่อนหน้าเป็นเด็กนั่งดริ๊งก์ในร้าน แต่ตอนนี้หล่อนกลายเป็นเด็กเลี้ยงของนักธุรกิจระดับหมื่นล้านคนหนึ่งแบบลับๆ จารวียังคงแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนที่นี่เป็นครั้งคราว ทุกครั้งที่มาก็เห็นว่าเธอใช้ของแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้า ชีวิตดีขึ้นทันตาโรสลินเปลี่ยนชุดยูนิฟอร์มของทางร้าน ซึ่งเป็นเสื้อคอบัวสีขาวแขนตุ๊กตา มีโบว์หูกระต่ายสีดำติดตรงค
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-19
Baca selengkapnya

ตอนที่ 3/3 ลูกค้าวีไอพี

ปกติโรสลินโดนลวนลามทางสายตาและวาจาเช่นนี้บ่อยครั้งเธอพยายามมองข้ามไปเพราะที่นี่เงินดีและทิปหนัก แต่มีครั้งนี้ที่ถึงเนื้อถึงตัว มันลวนลามร่างกายเธอ พวกไม่ได้แค่สัมผัสแค่ผิวเผินแต่บีบขยำเต็มแรงอย่างมันมือ นี่มันมากเกินไปแล้ว...เมื่อเหตุการณ์สงบลงเจ๊สาก็เดินเข้าไปหาโรสลินที่หลบอยู่หลังร้าน โรสลินไม่กล้าออกไปเผชิญหน้ากับคนพวกนั้นใครคนหนึ่งที่อยู่ชั้นบนโซนวีไอพีเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดเมื่อครู่นั่น ราวกับนั่งดูมหรสพสนุกๆ ฆ่าเวลา เขากดยิ้มลึกมุมปากอย่างพึงพอใจกับหญิงสาวใจเด็ด จากนั้นก็ยกแก้วเหล้าสีอำพันขึ้นมาดื่มไปพลางทันทีที่เจ๊สาเข้ามาที่หลังร้าน หล่อนเห็นว่าโรสลินนั่งชันขากอดเข่าอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเตี้ย เมื่อโรสลินเห็นหน้าเจ๊สา เธอก็เริ่มได้สติ รีบยกมือขึ้นไหว้ปลกๆ ทันที ถ้าถูกเจ๊สาไล่เธอออกตอนนี้ขึ้นมาเธอคงแย่แน่ๆ“เจ๊ อย่าไล่หนูออกเลยนะ หนูขอโทษ” โรสลินวิงวอน“เจ๊ จะไล่แกออกทำไม เจ๊ก็มีเหตุผลนะ ไอ้พวกแขกชั้นต่ำมือปลาหมึกนั่นสมควรแล้ว เจ๊ให้การ์ดลากพวกมันออกไปแล้วอยู่ก็สร้างความวุ่นวาย แกไม่ต้องกังวลใจ” “เจ๊ ไม่ไล่หนูจริงๆ ใช่ไหมคะ” ถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้งว่าเธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไห
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-19
Baca selengkapnya

ตอนที่ 4/1 เดิมพัน

โซนวีไอพีค่อนข้างเป็นส่วนตัว มีโต๊ะสำหรับรับแขกเพียงสามโต๊ะเท่านั้น โรสลินกะพริบตาปริบ อย่างตกตะลึงเมื่อเห็นหน้าเขา ชายหนุ่มอายุราวสามสิบ แต่งตัวสบายๆ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสามเม็ดโชว์แผงอกล่ำ เธอแอบเห็นขนหน้าอกของเขารำไร ส่วนท่อนล่างเป็นกางเกงชิโนสีกรมท่าโรสลินยืนนิ่งเหมือนถูกสาปเป็นหิน ไม่ใช่อะไรหรอกเพราะว่าเขาหล่อมากจริงๆ เบ้าหน้าฟ้าประทานมาก ที่หวานบอกว่าเขาหล่อน่ะ เธอเองก็ไม่ได้จินตนาการว่าเขาจะหล่อได้ขนาดนี้นี่มันเหนือจินตนาการชัดๆ“นั่งสิ” เสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงด้วยความแข็งกร้าวเอ่ยขึ้น เขาผายมือเชื้อเชิญให้เธอนั่งลงที่โซฟาเยื้องกัน“อ๋อ ค่ะๆ” เธอพยักหน้ารับแล้วนั่งลง ขณะที่คนอื่นมากันเป็นกลุ่ม แต่เขากลับมานั่งหลบในมุมลับตาผู้คนเพื่อดื่มเหล้าเพียงคนเดียวตรงนี้“คุณชอบแบบไหนคะ เข้มๆ ไหมคะ?” โรสลินไม่รีรอที่จะปฏิบัติหน้าที่ มือเรียวยื่นไปหยิบแก้วมาเติมน้ำแข็งก้อนลงไป“แล้วแต่เธอเลย ฉันดื่มได้หมด” เขาตอบเสียงเรียบเรื่อย โรสลินจึงจัดการชงเหล้าให้เขาอย่างคล่องแคล่วราวกับมืออาชีพ ทั้งหมดเกิดจากการครูพักลักจำมาจากพี่ๆ ที่นี่แทบทั้งสิ้น“ดื่มด้วยกันสิ ฉันกำลังหาเพื่อนดื่มอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-24
Baca selengkapnya

ตอนที่ 4/2 เดิมพัน

โรสลินกลั้นใจยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกรวดเดียวหมดแก้ว นี่เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่รับคำท้าเขาแบบนี้ ถึงทำงานร้านเหล้า ทว่าคอก็ไม่ได้แข็งขนาดนั้น รสชาติความขมปร่าของแอลกอฮอล์บาดคอชะมัด!แก้วแรกหมดแล้ว...แก้วต่อไป...โลกมืด...ฟุบ...โรสลินไม่ได้สติอีกเลยนับจากนั้น“หึ คออ่อนแต่ดันทำปากเก่ง”โรสลินไม่ได้สติไปนานเท่าไรไม่รู้ เธอตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงกว้าง เธอเด้งตัวขึ้นมานั่ง นี่อย่าบอกนะว่า...รีบก้มสำรวจดูเสื้อผ้าตัวเองก็พบว่ามันยังอยู่ครบ ไม่รู้สึกปวดเนื้อปวดตัวใดๆ เธอพรูลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อกวาดสายตาดูรอบๆ“เอ๊ะ นี่มันห้องนอนในชั้นวีไอพีนี่นา” ก็พบว่าเป็นห้องนอนชั้นวีไอพี แล้วเจ๊สาก็เปิดประตูเข้ามาในห้องพอดี“ตื่นแล้วเหรอโรส?”“เจ๊ ทำไมหนูมานอนอยู่นี่” โรสลินโพล่งถามแทบจะทันทีที่เจ๊สาโผล่หน้าเข้ามา เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจำได้แค่ว่าเดิมพันดื่มเหล้ากับลูกค้าวีไอพี หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้แล้ว“ก็แกเมาจนฟุบหลับคาโต๊ะแขก ฉันก็เลยให้คนแบกแกมาพักที่นี่ยังไงล่ะ” เจ๊สาส่ายหน้าเบาๆ ที่ลูกน้องสาวดันเมาแล้วหลับไม่รู้เรื่อง“เจ๊ แล้วหนูดื่มไปทั้งหมดกี่แก้ว”“หน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-24
Baca selengkapnya

ตอนที่ 4/3 เดิมพัน

นิ้วแกร่งเคาะเถ้าบุหรี่ลงบนถังขยะสแตนเลสที่ด้านบนมีไว้สำหรับเขี่ยบุหรี่เพื่อทิ้งเศษเถ้าที่ถูกเผาออกไปและยกขึ้นมาดูดต่อ โรสลินเดินเข้าไปหาเขา เมื่อเห็นว่าเธอทำจมูกฟุดฟิดเพราะได้กลิ่นนิโคตินนั่นรบกวนระบบหายใจ เขาจึงขยี้มวนบุหรี่ดับไฟทิ้งไปเมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้ามาใกล้แล้ว“คุณนั่นเอง เอ่อ คุณคะเงินที่คุณให้หนูมา หนูจะรีบหามาคืนนะคะ แต่ว่า...คุณให้หนูมาตั้งสองหมื่นเลย หนูจำเป็นต้องใช้หมื่นเดียว อย่างนั้นอีกหมื่นหนึ่งที่คุณให้เกินมาหนูคืนให้คุณนะคะ” เธอแย้มยิ้มเอ่ยแล้วก็ก้มหน้าลงไปค้นหาเงินในกระเป๋าเพื่อจะคืนส่วนที่เกินให้“ไม่ต้องๆ เธอเก็บเอาไว้ใช้เถอะ” เขายกมือร้องห้าม ทำให้เธอชะงักมือเก็บไป“มีเมื่อไรก็ค่อยเอามาคืน ฉันไม่รีบ” เขาเอ่ยด้วยเสียงเรียบทุ้มและไม่ได้ถามถึงความจำเป็นสักนิดว่าเธอจะเอาเงินนี้ไปทำอะไร การที่คนแปลกหน้ายื่นมือเข้ามาช่วยแบบนี้ ทำให้เธอยิ่งรู้สึกประทับใจในตัวเขา เขาเหมือนผู้ใหญ่ใจดีที่เธอพึ่งพิงได้และที่แน่ๆ ต้องรวยมากจนใช้เงินเป็นเบี้ยแบบไม่คิดเสียดายสักนิด เขาไม่คิดว่าเธอจะชิ่งหนีเลยหรือ?“คุณรวยมากเลยเหรอคะ?”เธอโพล่งถามผู้มีพระคุณออกไป ปากมันไวกว่าความคิด
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-24
Baca selengkapnya

ตอนที่ 5/1 พบกันอีกครั้ง

“คุณจะกลับแล้วใช่ไหมคะ เดี๋ยวหนูเรียกแท็กซี่ให้นะคะ” เธอพยายามบริการเจ้าหนี้สุดหล่อของเธอสุดฤทธิ์“ไม่ต้อง! ฉันจะเดินกลับ พักโรงแรมใกล้ๆ นี่เอง เธอกลับไปได้แล้วไป ถ้าถามเยอะกว่านี้ฉันจะเอาเงินคืน” เขาขู่กลายๆ“ไม่ค่ะๆ หนูไม่ถามแล้ว” เธอรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวันเพราะกลัวว่าจะถูกยึดเงินคืน “งั้นหนูกลับก่อนนะคะคุณเจ้าหนี้ กลับดีๆ นะคะบ๊ายบายค่ะ” โบกมือลาเขาแล้วก็ส่งยิ้มจนตาปิด ก่อนจะเรียกรถแท็กซี่กลับบ้าน ทั้งที่ใจอยากจะถามเขาต่ออีกนิดว่าทำไมเขาถึงช่วยเธอ ทว่าตอนนี้ไม่อยากถามต่อให้เขารำคาญใจมากไปกว่านี้แล้ววันรุ่งขึ้นโรสลินก็ไปประกันตัวแม่ออกมาจนได้ สองแม่ลูกเดินออกมาจากโรงพักในยามเช้าตรู่ “มึงไปเอาเงินมาจากไหนอีโรส หรือมึงไปขายตัวให้เสี่ยเจียงแล้ว” ดาวเรืองรบเร้าถามลูกสาว“ไม่ใช่นะแม่ หนูขอยืมเจ๊สามาก่อน”แน่นอนว่าเธอโกหก...“เออ ดีๆ อีเจ๊นั่นมันก็ดีจริงๆ เล้ย เสียอย่างที่มันไม่มีลูกชาย ไม่อย่างนั้นกูจะเอามึงใส่พานถวายให้”“นี่แม่ เลิกคิดที่จะขายโรสกินได้แล้วนะ!”“หนอยอีนี่ กูเลี้ยงดูมึงมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย จนให้มึงได้ปีกกล้าขาแข็งมาเถียงกูฉอดๆ แบบนี้ มึงไม่คิดจะตอบแทนบุญคุณ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-24
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123456
...
8
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status