Todos los capítulos de หมอร้ายหวงรัก: Capítulo 21 - Capítulo 30

พูดจบผู้ชายสายเปย์ก็เดินเอาจานตนเองไปวางในครัวแล้วเดินหนีเธอเข้าห้องนอนไป ปล่อยให้คนได้ค่าตอบแทนพิเศษได้แต่ยกมือขึ้นประกบใบหน้าเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่ผุดขึ้นมาหลังจากเขาย้ำเรื่องความ พึงพอใจที่เราทั้งคู่มีกิจกรรม Out door กันแซ่บถึงใจที่นอกระเบียงเมื่อคืนนี้ยืนห่มผ้าประหนึ่งว่ากอดกันแต่ทว่าภายในร่างกายเราสองนั้นระอุร้อนระคนตื่นเต้น แม้จะรู้ว่ามีเพียงแค่ห้องเขาเพียงห้องเดียวที่ชั้นบนสุดของคอนโดมิเนียมแห่งนี้ แรก ๆ ไม่อยากยอมตามใจเขาแต่อาจารย์แพทย์ผู้เก่งกาจเรื่องหัวใจและทรวงอกก็ชักจูงเธอเข้าสู่วังวนแห่งไฟพิศวาสที่ยากจะมอดดับสมกับเป็นผู้เชี่ยวชาญยิ่งนัก สุดท้ายก็สุขสมกันท่ามกลางบรรยากาศที่ตื่นเต้นและลามเลยไปต่อกันในอ่างอาบน้ำ กว่าจะได้หลังถึงฟูกกันจริง ๆ ก็กินเวลานานถึงตีหนึ่งครึ่งผ่านไปเป็นเวลาสองชั่วโมงครึ่งรถยนต์ออดี้คันหรูของอาจารย์แพทย์ปรมินทร์ผ่านประตูเข้าไปบริเวณบ้านทรงไทยสองชั้นบนเนื้อที่ 3 ไร่ บรรยากาศร่มรื่นเงียบสงบเย็นสบายต้นไม้เขียวขจีทันทีที่รถยนต์ของเขาจอดสนิทคนดูแลคุณหญิงประภาวิ่งเข้ามาต้อนรับอย่างรู้หน้าที่ หญิงสูงวัยยกมือไหว้เขาด้วยท่าทีนอบน้อมก่อนจะมอ

ตะวันบ่ายคล้อยคุณหญิงประภาท่านพักผ่อนในห้องนอนของท่านตั้งแต่เมื่อ หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว ยามนี้คนว่างงานอย่างเธอจึงมีโอกาสได้มานั่งรับลมชมวิวที่เรือนแพริมน้ำ มองวิถีชีวิตของผู้คนที่นี่อย่างเพลินตาเพลินใจ สายลมเย็นพัดมาเรื่อย ๆ เป็นระยะ ๆ หลับตาลงใช้จินตนาการสัมผัสความสุขกายสบายใจเอนศีรษะพิงเสาศาลาเอาไว้นิ่ง ๆ สักพักเสียงเข้มที่คุ้นเคยพูดคุยกันกับป้าชื่นลอยมาด้านหลังเธอ“ป้าไปเก็บเองได้ค่ะ สบายมาก”เอี้ยวตัวไปมองเห็นป้าชื่นเดินถือตะกร้ามาด้วยหนึ่งใบพร้อมกับ คนร่างสูงที่ยามนี้พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นอยู่ในลุคสบาย ๆ“ผมพายเรือให้ดีกว่าครับ ป้าจะได้เก็บบัวได้สะดวก”ทีนี้ถึงบางอ้อ เข้าใจแล้วว่าเขาสองคนจะไปทำอะไรกัน เย็นนี้เธอเสนอตัวเป็นปัญญาชนก้นครัวทำเมนูแกงไหลบัวเพื่อสุขภาพให้กับคุณหญิงท่านเอง ความคิดบางอย่างจึงผุดขึ้นมาอย่างเร็วไว“หนูขออาสาลงไปเก็บให้เองค่ะ”ทั้งสองเบนสายตามาที่เธอ พอจะมองออกว่าคงไม่เชื่อว่าเธอนี่แหละเซียนเก็บบัวในบึง ถึงแม้เป็นลูกชาวเลมาตั้งแต่กำเนิดแต่ทว่าการเก็บบัว ในบึงมาทำกับข้าวและให้แม่ไปขาย เธอเชี่ยวชาญการนี้มาตั้งแต่อายุ 10 ขวบเลยเสียด้วยซ้ำ“จะดีเหรอ

“อาจารย์พับดอกบัวได้สวยมากเลยค่ะ” คนถูกชมยังก้มหน้าทำต่อ หากเป็นยามที่อยู่ด้วยกันคงจะกล้า เบะปากมองบนเผลอค้อนเขาวงใหญ่ แต่ยามนี้อยู่ต่อหน้าคุณหญิงท่าน จึงทำได้แค่นั่งสำรวมตนพับดอกบัวที่อยู่ในมือตามที่เคยทำมา “ตาปราบเขาพับสวย และก็พับได้หลายแบบด้วย ถ้าอยากเรียนรู้ก็ฝึกกับตาปราบเขาได้” “ค่ะ” ท่านใจดีมีเมตตา แต่พอหันไปมองหน้าคนที่ท่านบอกให้เธอฝึกด้วยกลับไร้ซึ่งความเมตตาไม่พูดไม่จา ไม่ได้รับปากว่าจะสอนวิธีพับใด ๆ ทั้งสิ้น แลดูก็ไม่ได้สนใจที่จะสอนเธอ มิหนำซ้ำเขาชวนคุณย่าเขาคุยว่าด้วยเรื่องดอกบัว “ทำไมครั้งนี้คุณย่าถึงได้ใช้บัวสายถวายพระล่ะครับ” บัวหลวงที่เขาพับท่านให้จัดวางเรียงใส่พาน แต่สิ่งที่เพิ่มเติมเข้ามาด้วยอีกอย่างคือบัวสายสีแดงซึ่งถูกนำมาจัดใส่แจกันดูสวยงามพร้อมถวายพระ “บัวสายก็ใช้ถวายพระได้นี่ลูก ไม่เห็นต้องกะเกณฑ์ว่าต้องเป็น บัวหลวงอย่างเดียวเสียหน่อย” “แต่ถึงจะได้ ก็ไม่สามารถพับเป็นกลีบให้สวยเหมือนดอกบัวหลวงที่เราใช้บูชาพระเป็นประจำหรอกนะครับ” คนที่กำลังมุ่งมั่นพับกลีบดอกบัวเอ่ยตามความรู้สึกจริง เขารู้ดีว่าบัวสายปกติแล้วใช้นำมาทำเป็นอาหารและปรุงเป็นตำรั

ขับรถออกจากบ้านสวนของคุณหญิงประภาได้ประมาณครึ่งชั่วโมง แต่ทว่าใบหน้าหล่อเหลาของอาจารย์แพทย์ศัลยกรรมหัวใจและทรวงอก ยังดูเคร่งขรึม ความเงียบทำให้เธอรู้สึกอึดอัดไม่น้อย“คุณอยากแวะที่ไหนอีกหรือเปล่า”จู่ ๆ คงนึกได้แล้วมั้งว่าเธอมีตัวตนอยู่บนรถเขาด้วยอีกหนึ่งสิ่ง“แวะได้เหรอคะ”“อืม ถ้าคุณไม่รีบไปทำธุระที่ไหนผมก็พาคุณแวะได้ตลอดทาง”อมยิ้มน้อย ๆ เข้าใจแหละว่าเขากำลังพยายามปรับอารมณ์ที่มันคุกกรุ่นเมื่อก่อนหน้านี้“งั้นหนูขอแวะทำบุญไหว้พระวัดถ้ำเสือได้ไหมคะ”“อืม”เขาตามใจเธออย่างว่าง่าย อันที่จริงไม่ได้อยากรบกวนเวลาเป็นส่วนตัวของเขา หากแต่พอเห็นความว้าวุ่นในใจของอีกฝ่าย ถึงแม้ว่าไม่รู้ ต้นสายปลายเหตุของปัญหาแต่ทว่าความตั้งใจดีคือเพียงต้องการอยากให้เขาได้สงบจิตสงบใจด้วยการไหว้พระทำบุญ จะได้ประคองสติคิดไตร่ตรองปัญหาให้ดียิ่งขึ้นเราทั้งสองเลือกใช้วิธีเดินขึ้นเขาด้วยบันไดนาคสามสายแทนการใช้ลิฟต์ แม้จะเหนื่อยแต่วิวที่ได้ชมและได้เก็บภาพสวย ๆ ระหว่างที่เดินขึ้นบันไดไปก็นับว่าคุ้มสุดคุ้ม“รบกวนหน่อยได้ไหมคะ”ยื่นโทรศัพท์มือถือให้เขา ปรมินทร์ยอมทำตามอย่างว่าง่าย คนชอบถ่ายรูปเก็บภาพประทับ

ที่พักแพลอยน้ำสุดหรูที่เขาพาเธอมาสัมผัสกับบรรยากาศสุดแสนผ่อนคลาย เป็นห้องวิลลาขนาดใหญ่พื้นที่กว้างขวางและมีความเป็นส่วนตัวสูงมองเห็นวิวทิวทัศน์เขียวขจีและหน้าผาหินที่รายล้อมรอบด้าน การตกแต่งของแพลอยที่นี่เป็นการผสมกลมกลืนศิลปะท้องถิ่นกับสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติอย่างลงตัว“ยิ้มอะไร”“เปล่านี่คะ”“ก็เมื่อกี้ผมเห็นอยู่ว่าคุณยิ้ม”คนหน้าเข้มที่กระดกเบียร์กระป๋องอึกใหญ่ เธอเข้าใจว่าเขาคง ไม่สนใจอากัปกิริยาที่มีต่อชุดที่เขาใส่ นึกถึงเมื่อช่วงบ่ายที่เดินซื้อเสื้อผ้าด้วยกันสำหรับผลัดเปลี่ยนในคืนนี้ เดรสพื้นเมืองผ้าฝ้ายที่เธอสวมใส่ในตอนนี้คือเธอตั้งใจจะซื้อมาใส่นอน แต่สำหรับคนที่บอกว่าเอาแค่เสื้อยืดก็พอ แต่เมื่อเธอซื้อเสื้อพื้นเมืองผู้ชายมาให้ บ่นเธอว่าไม่ใส่แต่สุดท้ายก็อยู่บนตัวเขาก่อนเธอเสียอีก“อาจารย์ใส่ชุดนี้แล้วหล่อมาก”บ่ายเบี่ยงเปลี่ยนเรื่องไม่ตอบคำถามแต่ชมเปาะพร้อมส่งยิ้มล้อเลียนคนขี้เก๊กแล้วนั่งลงข้าง ๆ เขา ยิ่งเห็นคนถูกชมแอบเขินหูแดงแต่ไม่ยอมพูดอะไรยิ่งนึกอยากแกล้งให้หนักกว่านี้ แต่พอเห็นสายตาที่กวาดมองมายัง ชุดพื้นเมืองของเธอบ้าง และประโยคสวนกลับของเขาในนาทีต่อมาถึงกับ