บททั้งหมดของ หมอร้ายหวงรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

เวลาเที่ยงคืนครึ่งบัวบูชาได้รับข้อความสั้น ๆ จากคนที่บอกเอาไว้ว่าจะมารับตอนเที่ยงคืนPM : ผมจอดรอแถวป้ายรถเมล์ฝั่งประตู 2 นะทางออกประตูสองที่เขาพูดถึงคือฝั่งวิทยาลัยพยาบาล ซึ่งโดยปกติแล้วจะมีเฉพาะนักศึกษาพยาบาลและครูอาจารย์เดินเข้าออกฝั่งนี้ ตอนนี้อารมณ์เหมือนแอบมีชู้กับสามีชาวบ้านยังไงยังงั้นแต่ใช่เธอคนเดียวเสียที่ไหน เขาเองก็กำลังทำตัวลับ ๆ เป็นสมภารกินไก่วัดอารมณ์ไม่ต่างกันเท่าไรหรอก“อ้าว บุ๋มบิ๋มไม่กลับหอด้วยกันเหรอ”พี่หนึ่งคู่เวรบ่ายเอ่ยถามทันทีที่เธอขอแยกตัวโดยให้เหตุผลว่าจะไปนอนห้องเพื่อนนอกโรงพยาบาล“แล้วนี่ไปยังไงล่ะหนู”พี่สาวคนเก่งยังเป็นห่วงความปลอดภัยของน้องสาวไม่คลาย แล้วจะให้เธอว่ายังไงได้“เพื่อนมารับค่ะ หนูไปก่อนนะคะพี่หนึ่ง เจอกันเวรบ่ายพรุ่งนี้ค่ะ”โบกมือลาพี่สาวแล้วกลับหลังหันก้าวดุ่ม ๆ มาทางประตูทางออกสอง อันที่จริงเธอจะไม่ตามใจเขาก็ย่อมได้ แต่เรื่องที่เธอจะอ้อนขออนุญาตเขาในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้าเกี่ยวกับการเข้ารับการผ่าตัดของบิดาเธอก็จำเป็นต้องคุยกับเขาให้เข้าใจเดินออกมาตรงฟุตพาทริมถนนจึงเห็นรถยนต์คันหรูที่เธอคุ้นชิน ตีไฟจอดรออยู่ตำแหน่งที่เขาส

“อาจารย์คะ”แต่มีบางอย่างที่เธออยากจะคุยให้เข้าใจเสียก่อน เพราะกังวลเหลือเกินว่าหลังจากที่เขาเครื่องร้อนตลอดทั้งคืนเธออาจจะสลบเหมือด ตื่นไม่ทันเขาไปทำงานก็อาจจะเป็นได้“หืม”ปรมินทร์ช้อนสายตาขึ้นมองเธอรอคอยว่าเธอจะพูดอะไรต่อ วินาทีที่เขาใจดีแบบนี้นี่แหละเหมาะสมที่สุดแล้วในการร้องขอ“ช่วงที่คุณพ่อหนูมาผ่าตัดบายพาสหัวใจ หนูขอลากิจสองอาทิตย์เลยได้ไหมคะ”ไม่ใช่ลากิจเรื่องงานที่โรงพยาบาล แต่เป็นลากิจกามที่ต้องทำกับเขาสามวันต่อสัปดาห์“ปกติการผ่าตัดต้องพักฟื้นที่โรงพยาบาลนานกี่วัน”ไม่ตอบรับคำขอแต่กลับยิงคำถามมาหยั่งเชิงเรื่องความรู้ในการดูแลคนไข้ของเธออีก“หนึ่งอาทิตย์ค่ะ แต่ที่หนูขอสองเพราะหนูจะไปกลับกรุงเทพฯ-สัตหีบช่วงอาทิตย์ที่สองเพื่อไปดูอาการพ่อค่ะ”ส่งสายตาออดอ้อนให้เขาเห็นใจความอยากเป็นลูกกตัญญูของตน“ขึ้นอยู่กับคุณว่าจะทำวิธีไหนให้ผมอิ่มนานถึงสองอาทิตย์”เสือร้ายก็ยังคงเป็นเสือร้าย หากแต่เธอก็เตรียมวิธีจัดการเสือร้ายมาเรียบร้อย 4 เดือนที่อยู่ด้วยกันมาเธอพอจะรู้จุดที่สามารถทำให้เขาเสียการควบคุมได้อยู่หนึ่งจุด เธอไม่ค่อยได้ปรนเปรอให้เขาแบบนั้นเพราะทุกครั้งที่ทำเขาจะเป็นฝ่า

เช้าตรู่ของวันต่อมาเปลือกตาบอบบางค่อย ๆ ปรือขึ้นมาช้า ๆ เหลือบมองดูฝ้าเพดานในห้องโทนสีดำที่เธอเริ่มจะคุ้นชิน มองตรงไปยังโซฟาในห้องเมื่อคืนจำได้ว่าเธอทำกิจกรรมเข้าจังหวะกับเขาตรงนั้น แล้วเผลอหลับไปหลังจากสุขสม แต่ต่อจากนั้นคือจำไม่ได้เลยว่ามาอยู่บนเตียงนอนตอนไหนผุดลุกขึ้นนั่งก้มสำรวจมองตนเอง ใบหน้าหวานยิ่งแดงซ่านขึ้นไปได้อีกเพราะความเขินอายคนที่ถูกเธอขย่มจนเสร็จสมเมื่อคืนนี้ ชุดที่เธอสวมใส่ไม่ใช่เสื้อคลุมหากแต่เป็นเสื้อนอนของเธอที่ทิ้งเอาไว้ที่นี่เพื่อใช้ ในวันที่เธอมาพักกับเขา ที่มากไปกว่านั้นคือเนื้อตัวเธอสะอาดไร้กลิ่นเหงื่อจากความใคร่ เธอแน่ใจว่าอีกฝ่ายช่วยทำความสะอาดร่างกายให้ แม้แต่ส่วนที่ควรเปียกชื้นหรือมีร่องรอยคราบน้ำหวานของตนเปรอะเลอะตามขา กลับพบว่าเธอไม่รู้สึกเหนียวเหนอะหรือไม่สบายตัวเลยสักนิดในความนิ่งประหนึ่งว่าไม่คิดจะใส่ใจหรือสนใจสิ่งรอบด้าน อย่างน้อย ๆ เขายังคงปรนนิบัติกับคู่นอนอย่างเธอได้น่ารักมากนาฬิกาบนโต๊ะหัวเตียงบอกเวลาหกโมงเช้า แต่ที่ว่างข้าง ๆ เธอยามนี้กลับว่างเปล่า เชื่อแน่ว่าเขาคงจะอยู่ที่ห้องฟิตเนสเหมือนทุกครั้ง ที่เธอได้เห็นเป็นหมอหัวใจที่ด

“นี่เมย์ถามสาว ๆ สายสืบของโรงพยาบาลแล้วนะคะ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าเป็นใคร คงต้องสืบต่อ”หลังจากนี้สายสืบคงทำงานหนักกันน่าดู ครั้งหน้าสาบานเลยว่าเธอจะไม่ให้เกิดเหตุแบบเมื่อคืนขึ้นอีกเด็ดขาด“แต่เมื่อเช้าน้อง ๆ ที่ตึกพิเศษหัวใจมาเล่าให้ฟังว่าอาจารย์ปราบไปเยี่ยมไข้แฟนเก่า เขาฟีลแฟนกันมากเลยนะ เสิร์ฟไข่กระทะบนเตียงคนไข้ดูแลแฟนเก่าแบบดีโคตร ๆ อะ”ได้ยินคำว่าไข่กระทะทีไร ใจเธอมันรู้สึกจี๊ด ๆ ยังไงไม่รู้“เนี่ย… น้องเมย์ทำให้พี่อยากใส่ใจเลยอะ สรุปแล้วสุดหล่อ คนสุดท้ายของภาควิชาศัลยศาสตร์มีเจ้าของหัวใจเป็นใครกันแน่ ระหว่างแฟนเก่ากับสาวปริศนา”แฟนเก่าจะกลายมาเป็นแฟนใหม่ในเร็ววันนี้หรือเปล่าเธอไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ สาวปริศนาที่พี่ ๆ เอ่ยถึงนั้นไม่มีทางใช่เจ้าของหัวใจเขาแน่นอน เพราะเธอเป็นเพียงคู่นอนของเขาเพียงเท่านั้นช่างเถอะมันเรื่องของเขา คิดถึงบทสนทนาและพันธสัญญาระหว่างกันในวันที่เป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่างเรา“คุณคบใครอยู่หรือเปล่า”“หนูไม่มีใคร”“ระหว่างที่คุณติดสัญญากับผมคุณต้องห้ามคบใคร หรือคุยกับใครเด็ดขาด”“แล้วอาจารย์ล่ะคะ”“ตอนนี้ผมนอนกับคุณคนเดียว ไม่มีคนอื่น”

Line Group : ผู้ชายน้ำดี (18+)ในขณะที่นั่งเซ็นเอกสารในห้องทำงาน จู่ ๆ ไลน์กลุ่มของบรรดาสมาชิกที่คีตะพัฒน์ตั้งชื่อภูมิใจนำเสนอความโดดเด่นของกลุ่มก็เด้งมาหลังจากห่างหายกันไปเคลียร์งานร่วมอาทิตย์Key : พวกมึงว่าไหม ภาวะโลกร้อนนี่มันทำให้ถ่านไฟเก่าปะทุได้ว่ะจู่ ๆ ไอ้ตัวป่วนของกลุ่มก็พิมพ์คำถามลอย ๆ บ่นเรื่องภาวะโลกร้อนแต่เขารู้ดีนั่นแหละว่าเพื่อนหยิบยกประเด็นนี้ขึ้นมาทำไมหากไม่ใช่ข่าวลือเรื่องของเขากับกิ่งดาวGuy : ปกติเห็นมึงชวนคุยแต่เรื่องใต้สะดือ วันนี้มาอารมณ์ไหนชวนคุยเรื่องภาวะโลกร้อนKey : มึงถามไอ้ปราบดูสิ ตอนนี้มันรับบทคนเผาถ่านGuy : ถ่านไฟเก่าสาวสัตวแพทย์หรือเปล่าวะไอ้ปราบ แล้วสรุปว่ามึง Yes or NoKey : มึงต้องถามมันว่า Yed Or Not YedPrab : ไร้สาระGuy : แล้วสาระของท่านรองคือยังไงครับPrab : สาระของกูคือกูทำงานKey : อ้างงานตลอดอะมึงไอ้ปราบ อาทิตย์นี้กูรู้ว่ามึงว่าง เสาร์นี้ที่ Fran Perchi club เหมือนเดิมเป็นไงGuy : ดีลPrab : กูไม่ดีล เพราะกูไม่ว่างวันเสาร์นี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เขาจะได้ตักตวงความสุขจากคู่นอนก่อนที่ฝ่ายนั้นจะหายไปนานเกือบสองสัปดาห์ตามที่ร้องขอ