เดิมพันรัก พ่ายรักหมดใจ のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 9

9 チャプター

บทที่ 1

ฉันวางผ้ากันเปื้อนที่เปื้อนครีมลงบนถาดเงิน แล้วปลดเข็มกลัดเคลือบลงยาสีทองที่ติดอยู่บนชุดออก ซึ่งสลักคำว่า ว่าที่ภรรยาแคลลาเวย์ซาบริน่ายังคงหัวเราะ เธอซบตัวลงกับอกของลูก้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า "เอเลน่าโกรธจริงจังซะแล้วสิ ใครจะอาสาไปง้องอนเธอบ้างล่ะ?"ลูก้าชูแก้ววิสกี้ขึ้นหาเอเดรียน "ก็คู่หมั้นเธอยังไงล่ะ ชัดเจนอยู่แล้ว วันเสาร์หน้าพวกเขาก็จะแต่งงานกันที่โบสถ์เซนต์แพทริกแล้ว ทำความคุ้นเคยไว้ตั้งแต่ตอนนี้ซะเลยน่าจะดีกว่า"เอเดรียนไม่ได้เดินมาหาฉันทันที เขาก้มมองครีมบัตเตอร์ครีมบนปลายนิ้วของตัวเองราวกับว่าภาพตรงหน้าเพิ่งจะเรียกสติเขากลับมาได้ ถึงกระนั้น โทรศัพท์มือถือรอบตัวก็ยังคงหันมาทางเรา และเขาไม่มีวันยอมก้มหัวให้ใครเห็นท่ามกลางสายตาผู้คนนับร้อยแน่ เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าปักชื่อย่อเช็ดมือให้สะอาดก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน "เอาล่ะ ที่รัก พอได้แล้ว"เขาพูดราวกับว่าฉันเป็นคนสร้างเรื่องวุ่นวายขึ้นมาเอง"พออะไรเหรอ?" ฉันถาม "เกมของนาย หรือปฏิกิริยาของฉันที่มีต่อมันกันแน่?"สีหน้าของเขาไหววูบไปเล็กน้อย แต่ลูก้าก็รีบแทรกขึ้นมาก่อนที่เอเดรียนจะได้ตอบ "อย่าทำเรื่องนี้ให้มันเกินเลยไปหน่อยเลยน่า ถ้าเอเดรี
続きを読む

บทที่ 2

กลับมาถึงเพนท์เฮาส์ในย่านไทรเบกกาของฉัน ฉันลากกระเป๋าเดินทางหนังสีน้ำตาลสองใบออกจากห้องเก็บของ ฉันไม่ต้องเตรียมอะไรมากนัก แค่หนังสือเดินทาง เสื้อผ้าสำรองอีกสองสามชุด นาฬิกาที่คุณทิ้งไว้ให้ และตราประทับเก่าๆ ที่พ่อเคยกดใส่มือฉันไว้ก่อนท่านจะเสียชีวิตฉันปล่อยรายชื่อแขกในงานแต่งงาน การจัดโต๊ะตัวอย่าง และสมุดคำปฏิญาณหุ้มหนังไว้อย่างนั้นเวลาล่วงเลยผ่านเที่ยงคืนไปแล้วตอนที่เสียงล็อกประตูดังขึ้นเอเดรียนเดินเข้ามาในห้องเพียงลำพังเขาสะดุดกึกทันทีที่เห็นกระเป๋าเดินทางและเป็นครั้งแรกในคืนนี้ที่ความมั่นอกมั่นใจบนใบหน้าของเขาเลือนหายไป"เธอจะไปไหน?"ฉันรูดซิบกระเป๋าใบที่สองให้สนิท "มิลาน""เอเลน่า"น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปจากเดิม มีบางอย่างซ่อนอยู่ข้างในนั้น ไม่ใช่ความหงุดหงิด... แต่เป็นความกลัวมือที่จับกระเป๋าคลายออก ก่อนที่มืออีกข้างจะเอื้อมมาสัมผัสใบหน้าของฉัน"อย่าทำแบบนี้เลย"ในเสี้ยววินาทีอันตรายนั้น เขาดูคล้ายกับเอเดรียนคนที่ฉันเคยรักเหลือเกิน—ผู้ชายที่มักจะดึงฉันเข้าไปกอดแนบอกหลังจากการทะเลาะกันทุกครั้ง เพราะเขาไม่สามารถทนเข้านอนโดยที่มีระยะห่างระหว่างเราได้เขาโน้มใบหน้าล
続きを読む

บทที่ 3

หลังจากทำแผลรอยไหม้เสร็จ ฉันเดินกลับออกมาแล้วพบว่าพวกเขาทั้งสามคนยังคงอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของฉัน"นี่คืออพาร์ตเมนต์ของฉัน คนที่ต้องออกไปคือพวกนายต่างหาก"สีหน้าของเอเดรียนเปลี่ยนไป "ฉันคือผู้ชายที่เธอจะต้องแต่งงานด้วยในสัปดาห์หน้านะ""อีกไม่นานหรอก"ในเสี้ยววินาทีนั้น ความตื่นตระหนกวาดผ่านแววตาของเขาอย่างปิดไม่มิดแต่แล้วลูก้าก็หันไปมองหน้าเขา และความเย่อหยิ่งของเอเดรียนก็กลับมาสวมทับใบหน้าอีกครั้ง"ก็ได้" เขาคว้าเสื้อแจ็กเกตขึ้นมาสวม "เธอเอาเวลาไปสงบสติอารมณ์คืนนี้ก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยไปที่บริษัท แล้วเราค่อยเคลียร์ความเสียหายจากงานปาร์ตี้กัน"ก่อนจะก้าวพ้นประตู เขากล่าวทิ้งท้ายไว้ว่า"เธอรักฉันนะ เอเลน่า อย่าตัดสินใจอะไรลงไปในตอนนี้แล้วต้องมาเสียใจทีหลังเลย"ซาบริน่าเดินตามออกไปตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสองฉันยืนมองแผ่นหลังของคนทั้งสามที่ค่อยๆ เดินหายลับไปตามทางเดินหน้าห้องครั้งหนึ่ง ลูก้าเคยเป็นคนที่ฉันไว้ใจมากที่สุดในโลกเราเติบโตมาด้วยกัน และฉันก็รักเขามานานถึงสิบปี ตอนที่ลูก้ากับเอเดรียนกำลังดิ้นรนเพื่อรักษา 'แคลลาเวย์ ฮาร์เบอร์' เอาไว้ ฉันอยู่เคียงข้างพวกเขาตลอดช่วงเว
続きを読む

บทที่ 4

ลูก้าก้มมองลงมาที่ฉัน"สองชั่วโมงน่าจะเพียงพอที่จะสอนบทเรียนให้เธอได้แล้วนะ ขอโทษซาบริน่าซะ แล้วเราจะถือว่าเจ๊ากันไป"ริมฝีปากของฉันยังคงชาจากความหนาวเหน็บ และฟันของฉันก็ขบกระทบกันยามที่พยายามจะเปล่งเสียงตอบซาบริน่าก้าวเข้ามาใกล้แล้วคล้องแขนเข้ากับแขนฉัน"ลูก้า เอเดรียน พอได้แล้วน่า เอเลน่าไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้นหรอกนะ"จากนั้นเธอก็หันมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้ฉัน"พวกเรายังเป็นเพื่อนรักกันอยู่ใช่ไหมล่ะ?"ก่อนที่ฉันจะทันได้ดึงแขนออก ซาบริน่าก็แกล้งใช้แขนข้างหนึ่งโอบตัวฉันไว้พร้อมกับจงใจกดปลายนิ้วลงไปบนแผลพุพองสดๆ บริเวณเอวใต้เสื้อเชิ้ตของฉันพอดีฉันสะดุ้งสุดตัวและผลักเธอออกไปตามสัญชาตญาณซาบริน่าร้องกรี๊ดแล้วเซถอยหลังไป ดวงตาของเธอคลอไปด้วยหยาดน้ำตาในทันที"เอเลน่า เธอ... ยังให้อภัยฉันไม่ได้อีกเหรอ?"สีหน้าของลูก้าบึ้งตึงขึ้นทันที"เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย?""เธอกดลงบนแผลพุพองของฉัน""ฉันเปล่านะ" ซาบริน่ารีบพูดแก้ตัวเสียงสั่น "ฉันแค่พยายามจะเข้าไปช่วยเธอต่างหากล่ะ"ลูก้าผลักฉันเซถอยหลัง"เอเลน่า เธอจะเล่นละครแบบนี้ไปถึงไหนกัน?"แผ่นหลังส่วนล่างของฉันกระแทกเข้ากับผนังเข้าอย่างจัง ต
続きを読む

บทที่ 5

คุณแม่พาฉันตรงดิ่งไปที่สนามบินทันที และกว่าที่เอเดรียนจะรู้ตัวว่าฉันไม่ได้กลับไปที่เพนท์เฮาส์ เที่ยวบินมิลานของฉันก็ทะยานขึ้นฟ้าไปเรียบร้อยแล้วถึงอย่างนั้น เอเดรียนก็ยังอุตส่าห์บุกมาที่สนามบิน เขาโทรหาฉันเป็นสิบๆ สาย...เอเดรียนยืนรออยู่ด้านนอกสนามบินจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้น เขากระหน่ำโทรหาฉันนับสิบรอบแถมยังให้เลขาของตัวเองติดต่อไปยังบริษัทการบินส่วนตัวเพื่อแกะรอยเส้นทางเดินทางของฉันด้วยซ้ำ เขาเพิ่งจะยอมหยุดรามือก็ต่อเมื่อวาเลนติน่าทนายความของเราเตือนเขาว่า การคุกคามติดตามตัวเช่นนี้อาจถูกดำเนินคดีในข้อหาคุกคามทางเพศและละเมิดสิทธิส่วนบุคคลตอนที่เขากลับมาถึงย่านไทรเบกกา ระบบล็อกอิเล็กทรอนิกส์ของเพนท์เฮาส์ถูกเปลี่ยนไปเรียบร้อยแล้ว ผู้จัดการอาคารยื่นกล่องกระดาษลังใบหนึ่งให้กับเขา "คุณวิทาเลถอนสิทธิ์การเข้าออกของคุณแล้วครับ นี่คือข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวที่เธอทิ้งไว้ให้คุณ"ข้างในกล่องมีทั้งชุดโกนหนวด เสื้อเชิ้ตหลายตัว กุญแจสำรองรถยนต์ และสมุดคำปฏิญาณงานแต่งงานที่ยังเขียนไม่เสร็จเขายืนนิ่งค้างอยู่ตรงทางเดินหน้าห้องอย่างไร้การเคลื่อนไหว ในตอนที่เขามาค้างที่นี่เป็นครั้งแรกเมื่อสามปีก่อ
続きを読む

บทที่ 6

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เครือแคลลาเวย์ ฮาร์เบอร์ ได้จัดประชุมคณะกรรมการบริหารนัดฉุกเฉิน ตัวแทนธนาคาร นักลงทุน และกรรมการอิสระนั่งเต็มพื้นที่สองฝั่งโต๊ะประชุม ไม่มีใครชวนกันพูดคุยทักทายเรื่องสัพเพเหระ และไม่มีใครเว้นเก้าอี้หัวโต๊ะไว้ให้เอเดรียนเลยสักคนมาร์คัส รีด กรรมการผู้บริหารที่อาวุโสที่สุดในบอร์ด เลื่อนแฟ้มเอกสารฉบับหนึ่งไปตรงหน้าเขา"เมื่อหกปีที่แล้ว บริษัทนี้จมดิ่งใกล้จะล้มละลายอยู่รอมร่อ เงินกู้ก้อนแรกที่ยื้อชีวิตบริษัทไว้มาจาก 'วิทาเล โฮลดิ้งส์'"เอเดรียนเงยหน้าขึ้นขวับ"วิทาเล โฮลดิ้งส์?"มาร์คัสจ้องมองเขาเขม็ง "นายไม่รู้จริงๆ งั้นเหรอ?"เอเดรียนพูดไม่ออกมาร์คัสเลื่อนแฟ้มเอกสารฉบับที่สองตามมาติดๆ"เมื่อสี่ปีที่แล้ว ตอนที่เส้นทางเดินเรือในยุโรปขาดทุนย่อยยับ เอเลน่าคือคนสละโควตาเทียบท่าเรือรอบพิเศษในเจนัวของตระกูลวิทาเลมาให้"เอกสารฉบับที่สามคือรายชื่อลูกค้ารายใหญ่ มาร์คัสใช้นิ้วเคาะลงบนกระดาษ "ลูกค้าในยี่สิบลำดับแรกของพวกนาย สิบเจ็ดรายมาจากสายสัมพันธ์และการแนะนำของเธอทั้งสิ้น อะไรที่ทำให้นายมั่นใจนักหนาว่าธุรกิจจะยังคงเดินหน้าต่อไปได้หลังจากที่เธอเดินจากไปแล้ว?"มือของเอเ
続きを読む

บทที่ 7

เมื่อคดีความเข้าสู่กระบวนการค้นพยานหลักฐานและเอกสาร ทีมสืบสวนสามารถกู้คืนข้อความในแชตกลุ่มของพวกเขามาได้ทั้งหมด ตั้งแต่วิดีโอในงานระดมทุนสมัยมหาวิทยาลัย แผนการขอแต่งงานในห้องนอน ไปจนถึงเค้กในวันหมั้น ทุกๆ มุกตลกล้วนทิ้งร่องรอยหลักฐานเอาไว้ชัดเจนซาบริน่าเป็นคนออกไอเดีย ลูก้าเป็นคนแปลงมันให้กลายเป็นเกมที่ทุกคนในกลุ่มสามารถร่วมวงสนุกด้วยกันได้ ส่วนเอเดรียนเลือกที่จะนิ่งเงียบ หรือไม่ก็ร่วมผสมโรงด้วยทุกครั้ง... ทั้งที่เขามีอำนาจมากพอที่จะหยุดมันได้แท้ๆข้อความในคืนงานหมั้นของเราปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนที่สุด[ซาบริน่า: จะเป็นยังไงนะถ้าเกิดเธอสติแตกขึ้นมาต่อหน้าทุกคนจริงๆ?][ลูก้า: ไม่มีทางหรอกน่า เธอไม่กล้าเสี่ยงทำให้งานแต่งพังหรอก][เอเดรียน: อย่าเล่นแรงเกินไปนักเลย ช่วงนี้เธอก็เครียดๆ อยู่ด้วย]ผ่านไปห้านาที ลูก้าก็ส่งข้อความมาสะกิดเขา[ลูก้า: อย่าบอกนะว่าโดนเมียคุมซะแล้ววะ]เอเดรียนส่งอีโมจิคว่ำนิ้วกลับไปและยังมีข้อความอีกหลายร้อยรายการ ครั้งหนึ่งซาบริน่าเคยโพสต์รูปตอนที่ฉันนั่งทานอาหารอยู่คนเดียว หลังจากที่เอเดรียนเบี้ยวนัดวันครบรอบของเรา[ซาบริน่า: อีกห้านาทีกว่าเธอจะเริ่มร้
続きを読む

บทที่ 8

หลังจากที่บอร์ดบริหารสั่งพักงาน เอเดรียนก็ต้องย้ายออกจากทาวน์เฮาส์ย่านเวสต์วิลเลจ ทรัพย์สินของบริษัท รถยนต์ และสมาชิกสับต่างๆ ล้วนถูกยึดเข้าระบวนการปรับโครงสร้างหนี้ จนกระทั่งถึงวันที่เขาต้องย้ายออก ของทั้งหมดที่เขายังเป็นเจ้าของนั้นถูกบรรจุลงในกล่องกระดาษลังเพียงไม่กี่ใบเท่านั้นระหว่างที่กำลังเก็บข้าวของ เขาบังเอิญเจอแฟ้มหนังสีน้ำเงินเข้ม ด้านในคือแผนผังเส้นทางเดินเรือในยุโรปฉบับแรกที่ฉันเคยจัดทำขึ้นให้เขา พร้อมกับกระดุมข้อมือเงินสลักวันที่งานแต่งงานของเราข้อความที่สลักไว้ด้านหลังระบุไว้ว่า:[ไม่ว่าเราจะไปที่ไหน เราคือทีมเดียวกันเสมอ]เขานั่งนิ่งอยู่บนพื้นห้องอยู่เป็นนานสองนาน ข้อความที่ฉันเคยส่งหาเขามักจะเป็นย่อหน้ายาวๆ ทั้งคำเตือนเรื่องพายุ ความชอบของลูกค้า ตารางประชุมบอร์ด หรือแม้แต่ข้อความเตือนให้ไปพบแพทย์ตามนัดของแม่เขา แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้อความเหล่านั้นกลับสั้นลงเรื่อยๆข้อความสุดท้ายส่งไปก่อนงานปาร์ตี้หมั้นจะเริ่มขึ้น[ถ้าคืนนี้พวกเขาทำให้ฉันกลายเป็นตัวตลกอีก นายจะยืนหยัดเคียงข้างฉันไหม?]ในตอนนั้นเขากำลังดื่มอยู่กับลูก้า และส่งข้อความตอบกลับมาสั้นๆ เพียงบรรทัดเดี
続きを読む

บทที่ 9

หนึ่งปีต่อมา โครงการพัฒนาพื้นที่ริมน้ำเมืองเจนัวเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ กำแพงอิฐอายุกว่าศตวรรษของคลังสินค้าเก่าได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี ขณะที่ฝั่งที่หันหน้าออกสู่ทะเลถูกปรับเปลี่ยนเป็นกระจกใสบานใหญ่ แสงไฟจากท่าเรือสว่างไสวระยิบระยับไปตามแนวชายฝั่ง ท่ามกลางเสียงชัตเตอร์ของสื่อมวลชนที่รัวบันทึกภาพตอนที่ฉันกำลังลงมือตัดริบบิ้นเปิดงานคุณแม่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนด้านหลัง และยกแก้วขึ้นดื่มอวยพรจากระยะไกล ท่านไม่เคยต้องอาศัยเวทีใดๆ เพื่อเตือนให้ใครต่อใครรู้เลยว่าใครคือผู้กุมอำนาจที่แท้จริงในห้องนั้นโครงการนี้ทำผลกำไรได้เกินเป้าหมายของปีแรกอย่างงดงาม จนคณะกรรมการบริหารลงมติให้ฉันขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้รับผิดชอบการลงทุนรอบถัดไปในทวีปอเมริกาเหนือของ 'วิทาเล โฮลดิ้งส์' เมื่อฉันเดินทางกลับมาที่นิวยอร์กอีกครั้ง มันไม่ได้เป็นเพราะผู้ชายคนไหนทั้งสิ้นในการแถลงข่าวเปิดตัวโครงการ นักข่าวคนหนึ่งเอ่ยปากถามว่า ข่าวอื้อฉาวเกี่ยวกับการยกเลิกงานแต่งงานมีส่วนช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้โปรเจกต์นี้ให้ความสำคัญกับพื้นที่สาธารณะหรือไม่ หากเป็นเมื่อหนึ่งปีก่อน ฉันคงจะส่งยิ้มหวานแล้วเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อรักษา
続きを読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status