All Chapters of พรหมลิขิตพิศวาส: Chapter 101 - Chapter 110

“อืออ อื้ออ อือ..” เสียงหวานกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดแล่นปราดรวดร้าวกลางกลีบกุหลาบงามราวกับร่างกายของเธอฉีกขาดออกจากกันไม่คิดว่ามันจะเจ็บขนาดนี้จึงขยับสะโพกด้วยความอึดอัดและเจ็บ“ที่รักอยู่นิ่งๆแล้วผ่อนคลายครับที่รัก จุ๊บๆ..” จุลภัทรถอนจูบออกมองใบหน้าหวานที่น้ำตาไหลออกมาแล้วจูบซับน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยนกดสะโพกสอบแช่ความแข็งแกร่งร้อนรุ่มนิ่งในกายสาวแล้วลูบไล้สีข้างสะโพกกลมกลึงบีบขยำเบาๆปลุกเร้าให้เธอผ่อนคลายจากความเจ็บปวดเพราะเขาพยายามเต็มที่แล้วแต่ไอ้หนูตัวดีของเขามันโตเกินตัวจึงทำให้หนูชาร์มเจ็บ“อ่า มันเจ็บแล้วอึดอัดค่ะ อู้ยย ซี๊ดด..” หญิงสาวหยุดดิ้นแล้วอ้าปากสูดหายใจลึกๆทางปากเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดกลางใจสาวและผ่อนคลายตามที่เขาบอกก็รู้สึกดีขึ้นแต่ยังเจ็บแล้วเริ่มมีความรู้สึกแปลกใหม่กำลังก่อตัวขึ้นภายในกาย มือนุ่มผ่อนคลายแรงจิกแผ่นหลังแล้วลูบไล้ไปมามองมองสบดวงตาคมเข้มดำมืดเมื่อความใคร่เข้าครอบงำแล้วสะท้าน“เดี๋ยวมันจะดีขึ้นครับที่รัก หื้มม..” ชายหนุ่มพูดเสียงแหบกายแกร่งสะท้านเมื่อกุหลาบดอกงามบีบรัดเขาจนแทบจะระเบิดใส่เธอแต่เขาอดกลั้นไว้เต็มที่ มองร่างบอบบางอวบอิ่มสุดเซ็กซี่แล้วก้มลง

“ใช่ ป้าแกยกทรัพย์สินของตายายทั้งหมดให้แกกับตาก้านแล้วยังไงล่ะ ที่ผ่านมาแกกับตาก้านก็ต้องกินต้องใช้ไม่ใช่หรือไง” ฝนแก้วพูดกระแทกเสียงใส่ลูกสาวที่ถามเธอและไม่อยากพูดก็ตอนนี้มันไม่มีอะไรเหลือแล้วที่ดินเรือกสวนไร่นาทั้งหมดเธอขายไปหมดแล้วขนาดบ้านที่อยู่ก็ติดจำนอง“แล้วทำไมแม่ถึงบอกว่าป้าฝนเอาสมบัติตายายไปขายเอาเงินไปเลี้ยงนังชาร์มล่ะ” อารียาถามแม่ว่าทำไมถึงได้บอกเธอแบบนั้นในเมื่อป้ายกทรัพย์สินทั้งหมดของตายายให้เธอกับน้องชายแล้วจะเอาที่ไหนไปขายแม่โกหกเธอมาตลอดใช่มั้ย“แกจะมาเซ้าซี้ถามแม่ทำไมล่ะยัยกิ๊บ ที่ผ่านมาแกกับตาก้านอยู่ดีกินดีเพราะอะไรล่ะถ้าแม่ไม่ขายที่ดินพวกนั้นจะหวังให้พ่อแกหาเลี้ยงคงได้อดตายกันทั้งบ้านแล้วตอนนี้มันจะไปเหลืออะไรล่ะ” ฝนแก้วตอบลูกสาวที่จี้ถามในเมื่ออยากรู้ก็พูดให้ฟัง“แม่เลยโกหกกิ๊บกับก้านเหรอคะ”“ฉันไม่ได้โกหก ก็ป้าแกเลี้ยงดูนังชาร์มนั่นจริงมีอะไรก็ประเคนให้หมดแทนที่จะให้แกกับตาก้านที่เป็นหลานแท้ๆมากกว่ากลับเห็นนังเด็กกำพร้านั่นดีกว่า หากแกอยู่กับป้าของแกตอนนี้คนที่จะเป็นแฟนคุณจุลนั่นก็ต้องเป็นแกไม่ใช่นังชาร์ม” ฝนแก้วพูดกับลูกสาวหากไม่มีชาครียาคนที่จะได้เป็นสะใภ้เศรษ

“ก็ อุ้ยพี่จุล ซี๊ดด..” ชาครียาสะดุ้งเจ็บแปลบกลางกลีบกุหลาบงามเมื่อเขาพลิกตัวเธอนั่งคร่อมตักหันหน้าชนกันแล้วทำให้เธอนั่งทับไอ้ช่อนตัวใหญ่มหึมาของเขา“เจ็บเหรอครับที่รัก หื้อ..”“ค่ะ พี่จุลเก็บไอ้ช่อนก่อนนะคะ” เสียงหวานบอกเขาด้วยความเขินและมันไม่ปลอดภัยกับเธอเกิดมันมุดเข้ารูล่ะเธอยังไม่พร้อมจะรับมือกับมัน“ฮ่าๆๆ..”จุลภัทรหัวเราะชอบใจที่เมียสาวเปรียบเทียบไอ้หนูของเขาเป็นไอ้ช่อน“คนหื่นบ้านี่ยังจะหัวเราะอีก บึ้กๆ..” ชาครียาทุบอกเขาด้วยความหมั่นไส้ “ปล่อยได้แล้วค่ะ ชาร์มหนาวและตอนนี้หิวมากด้วยค่ะ” เสียงหวานบอกเขาและไม่ได้ดูว่าตอนนี้กี่โมงกี่ยามแล้วแต่ท้องร้องแบบนี้ก็คงสายมากแล้วแน่ๆ“โอเคครับที่รัก ถ้าไม่เห็นว่าเมื่อคืนนี้ไอ้ช่อนของพี่มันกินหนูชาร์มจนระบมล่ะก็ไม่งั้นไม่ได้ออกจากห้องน้ำแน่เลยครับ” เขาพูดจริงเพราะเห็นว่ากุหลาบดอกงามชอกช้ำเกินกว่าเขาจะทำให้มันช้ำไปมากกว่านี้“อ๊ะ ซี๊ดด..” หญิงสาวร้องครางเบาๆเมื่อขยับตัวลุกขึ้นมับเจ็บแปล๊บกลางกลีบกุหลาบงาม“มาครับ ให้พี่ช่วยดีกว่า” จุลภัทรลุกขึ้นอุ้มร่างเพรียวอวบอิ่มออกจากอ่างอาบน้ำไปนั่งบนเคาน์เตอร์แล้วหยิบผ้าขนหนูมาคลุมกายสาวก่อนจะหยิบอีกผืน

“ตุ๊บบบ..”“โอ้ยย..” พาวินีไม่ทันตั้งตัวเมื่อถูกกระชากก็ตกจากเตียงลงไปกองกับพื้นภัสกรมองสองสาวที่มีสภาพยับเยินผมเผ้ายุ่งเหยิงหน้าแดงบวมมีรอยแดงเสื้อผ้ายับยู่ยี่แล้วถอนหายใจไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นที่ผ่านมาเขาระวังตัวมาตลอด“คุณเล็ก..” พัชรียามองหน้าแฟนหนุ่มด้วยความเจ็บใจที่เขานอกใจเธอ“เจ็บมากมั้ยครับปุ้ม” ไฮโซหนุ่มถามแฟนสาวแล้วประคองเธอลุกขึ้นและไม่สนใจพาวินีที่นั่งกองกับพื้นด้วยความเจ็บ“ไม่ต้องมายยุ่งกับปุ้ม” พัชรียาตวาดใส่แฟนหนุ่มแล้วปัดมือเขาออก“ปุ้มครับ ผมขอโทษครับ ต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกครับ” ภัสกรง้อแฟนสาวทั้งที่ตอนแรกเขาโกรธพัชรียาอยู่แท้ๆกลายเป็นว่าตอนนี้เขากลับเป้นฝ่ายต้องง้อและเอาใจเธอ“คุณเล็กต้องไล่นังเลขานี่ออกไปไม่งั้นไม่ต้องมาคุยกับปุ้ม” พัชรียายื่นข้อเสนอให้แฟนหนุ่มก่อนจะลุกขึ้นมองเลขาสาวที่สภาพยับเยินไม่ต่างจากเธอด้วยความโกรธ“ได้ครับปุ้ม ผมจะจัดการตามที่ปุ้มต้องการครับ”“ไม่ได้นะคะคุณเล็ก ถ้าคุณเล็กไล่พาออกแล้วพาจะไปทำงานที่ไหนคะ”“ถ้านังเลขายังอยู่ปุ้มจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกและเราเลิกกัน” พัชรียาพูดจบก็เดินออกไปจากห้องแล้วเข้าห้องน้ำเพื่อเช็คตัวเองเพราะเ

“ชาร์มว่าเอาไว้แต่งงานกันก่อนแล้วค่อยจดทะเบียนสมรสกันดีกว่านะคะพี่จุล" ชาครียาบอกแฟนหนุ่มแล้วยิ้มให้เขายังไงเธอก็ไม่เปลี่ยนใจจากพี่จุลเพราะเธอรักเขา“แล้วหนูชาร์มจะให้พี่ทำยังไงครับ” จุลภัทรชักจะหงุดหงิดเมื่อแม่เมียตัวดีอ้างโน่นอ้างนี่ เขาก็เข้าใจอยู่หรอกแต่คนมันอยากจะอยู่กับเมียโว้ย ถ้าไม่ได้แต่งก็จดทะเบียนสมรสก็ยังดี“งั้นเอาอย่างนี้ดีมั้ยพี่พักต์ รอดูอีกสักเดือนหนึ่งถ้าไม่มีอะไรก็ให้ผู้ใหญ่มาขอละกันค่ะ” ฝนสุดาบอกพี่สาวคนสนิทในใจก็อยากให้ลูกสาวแต่งงานแต่ในเมื่อลูกสาวยืนยันแบบนี้เธอก็ต้องยอมเพราะชาครียาก็มีเหตุผลของตัวเอง“คุณแม่ครับ” จุลภัทรมองแม่เพื่อให้ท่านช่วยพูด“เอาเถอะลูก ให้น้องได้ตั้งตัวก่อนละกันแค่เดือนเดียวเอง เดี๋ยวเรื่องคุณย่ากับป้านวลแม่จะช่วยพูดให้” พักต์พริ้งบอกลูกชายทีอย่างนี้เร่งอยากแต่งงานทีย่ากับป้าหาให้วิงหนีแทบไม่ทันและแฟนเก่าที่เลิกกันไปม่นานก็อยากแต่งงานแต่ไม่ยอมแต่ซะงั้น“ก็ได้ครับคุณแม่ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับพรุ่งนี้มีประชุมที่เขาใหญ่ผมจะต้องเดินทางแต่เช้าครับ” ตอนแรกว่าจะกินข้าวกับเมียสาวก่อนแต่ตอนนี้เขารู้สึกเฟลมากทั้งที่วางแผนมาดีแล้วแต่แม่กับแม่ฝนดันเห