All Chapters of พรหมลิขิตพิศวาส: Chapter 91 - Chapter 100

“แค่ขอโทษก็พอแล้วทำไมต้องให้สรภาพออกสื่อด้วยล่ะ ทำแบบนี้จงใจให้ฉันกับลูกอับอายคนทั้งประเทศหรือไงกัน” ประภัสพูดด้วยความไม่พอใจที่จุลภัทรไม่ยอมจบเรื่องทั้งที่ลูกสาวขออย่างน้อยก็คิดถึงความสัมพันธ์ครั้งเก่าก่อน“คุณยังรู้จักอายแล้วคนอื่นอายไม่เป็นหรือไงคะ คุณรักลูกเข้าข้างลูกตัวเองยกย่องลูกของตัวเองเป็นหงส์แล้วเปรียบเทียบลูกคนอื่นเป็นแค่อีกา แต่การกระทำของพวกคุณมันส่อให้เห็นว่าไม่ได้สูงส่งไปกว่าคนอื่นและแสดงให้เห็นธาตุแท้ว่าเป็นยังไง ไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันหรอกเพราะพวกคุณไม่ได้อยากขอโทษฉันจากใจแต่ทุกคนที่ได้เห็นข่าวนี้ก็จะรู้เองว่าอะไรเป็นอะไร และฉันอยากบอกว่าถึงฉันจะเป็นเด็กกำพร้าแต่ฉันไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร ฉันมีชีวิตมาได้ทุกวันนี้ก็เพราะแม่ที่เลี้ยงดูฉันมาและฉันสาบานไว้ว่าจะดูแลท่านให้ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะทำเพื่อท่านได้เท่านั้นและไม่เคยคิดอยากเป็นหงส์หรือไฮโซเพราะชีวิตของฉันมีความสุขดีอยู่แล้ว” ชาครียาพูดขึ้นทำให้ทุกคนเงียบเพราะเธอไม่ต้องการคำขอโทษที่ไม่ได้ออกมาจากใจ“การให้อภัยก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีนะหนูชาร์ม แต่กับบางคนที่ไม่สำนึกเราก็ไม่จำเป็นต้องให้อภัยหรือปล่อยผ่านไปไม่งั้นก็

ที่บริษัทเคคอม อีเล็คโทรนิคอนุวัชนั่งดูการแถลงข่าวของสาวรุ่นน้องที่เขาตามจีบมานานแต่ชาครียาใจแข็งมากและเขาหวังว่าวันหนึ่งเธอจะใจอ่อนตอบรับความสัมพันธ์กับเขาแต่ตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้วเมื่อชาครียากับจุลภัทรให้สัมภาษณ์ออกรายการหนึ่งเมื่อคืนทำให้เขานอนไม่หลับต้องใช้แอลกอฮอล์ช่วยและวันนี้เขาก็ติดตามข่าวงานเปิดมูลนิธิบ้านแสนสุขที่ชาครียาไปร่วมงานแต่เขาไม่ได้รับเชิญ“ดูอะไรอยู่เหรอลูก” สุรางค์ถามลูกชายที่นั่งดูจอคอมพิวเตอร์ตาไม่กระพริบและยังไม่รู้ตัวว่าเธอเข้ามาในห้อง“คุณแม่มาได้ยังไงครับ” อนุวัชสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของแม่“พอดีแม่นัดกับหนูเกมไว้ว่าจะไปสปากันน่ะลูก แล้วเย็นนี้นุพาน้องไปดินเนอร์ด้วยนะลูก เอ้ะ นี่มันเด็กรุ่นน้องของลูกนี่นา” สุรางค์ชะโงกหน้ามองหน้าจอคอมพิวเตอร์บนโต้ะทำงานของลูกชายที่เปิดดูอะไรสักอย่าง“คุณแม่รู้จักชาร์มได้ยังไงครับ” อนุวัชถามแม่อย่างแปลกใจเพราะเขาไม่เคยพาชาครียามารู้จักแม่“เอ่อ..คือว่า..” สุรางค์เผลอพูดเรื่องชาครียาแล้วติดคำตอบไม่ทันเมื่อลูกชายถาม“ว่าไงครับคุณแม่ คุณแม่รู้ได้ยังไงว่าชาร์มเป็นรุ่นน้องของผม”“ก็ลูกเคยพูดไม่ใช่เหรอว่าเด็กนี่เป็นรุ่นน้องของลูก แ

“ชาร์มลาหยุดถึงพรุ่งนี้ค่ะ แล้วพรุ่งนี้ชาร์มจะไปช่วยป้าแววที่มูลนิธิด้วยค่ะ” ชาครียาบอกแฟนหนุ่มว่าพรุ่งนี้เธอต้องไปช่วยงานที่มูลนิธิ“พี่บอกแม่กับน้าฝนแล้วครับว่าจะไปส่งหนูชาร์มพรุ่งนี้เย็น ฉะนั้นหนูชาร์มก็พักผ่อนให้เต็มที่รู้มั้ยครับ” ชายหนุ่มบอกแฟนสาวที่ตอนนี้ใบหน้าหวานสดใสยิ้มแย้มเหมือนเดิม“ขอบคุณนะคะพี่จุลที่ดูแลชาร์ม” หญิงสาวยกมือไหว้ขอบคุณแฟนหนุ่มที่ดูแลเคียงข้างเธอในยามที่มีปัญหาและช่วยจัดการให้และเธอก็ไม่กล้าจะเปิดดูโซเซียลและปิดโทรศัพท์ตั้งแต่เกิดเรื่องส่วนเพื่อนทั้งสองน่าจะโทรหาพนิดาเพราะอยู่ในเหตุการณ์“หนูชาร์มเป็นแฟนพี่นะครับ ถ้าไม่ดูแลแฟนแล้วจะให้พี่ไปดูแลใครครับ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพี่จะอยู่เคียงข้างหนูชาร์มตลอดไปครับ” จุลภัทรยื่นมือไปหาแฟนสาวว่าเธอพร้อมจะให้เขาดูแลตลอดไปหรือเปล่าชาครียามองมือใหญ่ที่ยื่นมาหาเธอก่อนจะมองสบตากับเขาและเห็นความจริงใจของเขาแสดงออกทางดวงตาและการกระทำของเขาทำให้เธอเชื่อใจเขาก่อนจะวางมือบนมือใหญ่“ขอบคุณครับ” จุลภัทรกระชับมือนุ่มเบาๆแล้วเดินไปตามชายหาดช้าๆสองหนุ่มสาวจับมือกันเดินไปตามชายหาดด้วยกันเงียบๆด้วยความเข้าใจกันท่ามกลางเสียคลื่นซาดซัด

“ถ้าหนูชาร์มไม่ไหวก็บอกพี่นะครับ” เขาไม่คิดจะให้หนูชาร์มลาออกจากงานมาดูแลย่าของเขาและรู้ว่าหนูชาร์มไม่ทำแบบนั้นด้วย“ชาร์มคิดว่าคุณหญิงย่าแค่ต้องการเพื่อนคุยมากกว่าค่ะ ชาร์มขอถามได้มั้ยคะว่าหลานๆของคุณย่าไม่แวะเวียนไปคุยกับท่านบ้างเหรอคะ” เธอรู้ว่าคนแก่ก็อยากให้ลูกหลานมาหามาคุยด้วยแก้เหงาแต่ก็เข้าใจอีกนั่นแหละว่าแต่ละคนก็มีภาระหน้าที่ต้องทำ“ก็มีแต่นายริตลูกชายอานะกับยัยแอร์น้องสาวของพี่ที่แวะไปบ้างส่วนอีกสองคนไปเรียนที่อเมริกาปีหนึ่งก็จะกลับสองครั้งแต่ก็มีหลานคนอื่นแวะมาบ้างก็ในวันสำคัญครับ ส่วนมากคุณย่าก็จะอยู่กับป้าทองหากป้านวลว่างก็จะพาออกไปไหว้พระทำบุญบ้างครับ” จุลภัทรตอบแฟนสาวส่วนเขาเองก็จะกลับ้านทุกอาทิตย์และตั้งแต่สร้างโรงแรมใหม่และรีโนเวทโรงแรมที่บางแสนก็มีเวลาน้อยเพราะต้องออกไซต์งานตลอดและตอนนี้ยังมีโปรเจคยักษที่เขาใหญ่ก็ยิ่งทำให้เขาหาเวลาว่ายากขึ้น“คุณย่าชอบทำอะไรบ้างคะ”สองหนุ่มสาวพุดคุยกันไปและดื่มไปจนกระทั่งสี่ทุ่มก็เข้าบ้านเพราะลมแรงอากาศเริ่มเย็นและไวน์ขวดที่สองก็พร่องไปครึ่งขวดแต่จุลภัทรจะดื่มเยอะกว่าเพราะชาครียาเพิ่งดื่มแก้วที่สามยังไม่หมดด้วยซ้ำ“วันนี้ท้องฟ้าปลอดโป

“อ๊ะ อา ซี๊ดด อ่า..” เธอบอกไม่ถูกว่ามันเป็นยังไงทั้งเสียวซ่านหวามไหวในช่องท้องหดเกร็งด้วยความสยิวเมื่อไรเคราครูดผิวหน้าท้องแบนราบจนกลางใจสาวเต้นระริกแล้วเขาก็รูดกางเกงผ้าฝ้ายกับแพนตี้ของเธอออกไปจนเปลือยเปล่าขาวโพลนท่ามกลางแสงไฟสวยงามจับใจ“หนูชาร์มขา สวยมากครับ” จุลภัทรไม่รู้จะพูดอะไรไปมากกว่านี้เพราะหนูชาร์มของเขาสวยมากจริงก่อนจะแยกเรียวขาออกจากกันและไม่ละสายตาไปจากเนินสาวอวบอูมมีกลุ่มไหมสีดำปกคลุมอยู่“ยะ อย่าค่ะพี่จุล..” ชาครียาห้ามเขาเมื่อเห็นเขามองกลางใจสาวของเธอแล้วตวัดปลายลิ้นเลียริมฝีปากแล้วลดใบหน้าลงช้าๆจึงหุบขาไว้แต่มันติดแขนทั้งสองข้าของเขาที่ดันไว้“สวย เซ็กซี่มาก หืมม..” เขามองกลุ่มไหมสีดำปกคลุมเนินสาวตัดกับผิวขาวนวลเนียนแล้วให้สองมือแหวกกลุ่มไหมแยกออกจากกันแล้วกรีดปลายนิ้วกลงรอยแยกของกลีบกุหลาบดอกงามอย่างช่ำชองแล้วกดปลายนิ้วโป้งลูบไล้เกสรสีแดงสดกลางกลีบกุหลาบดอกงามอย่างชำนาญทั้งที่อยากลิ้มรสชาติหอมหวานตรงหน้าแต่เขาก็อดทนรอเมื่อกุหลาบดอกงามชุ่มฉ่ำมากขึ้นเรื่อยๆจนน้ำหวานเอ่อซึมออกมาจากกุหลาบงามก็ปาดนิ้วไล้น้ำหวานทั่วกุหลาบดอกงามก่อนจะแทรกนิ้วยาวลงลึกกลางกลีบกุหลาบดอกงามร้อน