All Chapters of พรหมลิขิตพิศวาส: Chapter 161 - Chapter 170

“แล้วเรื่องที่พรรคล่ะครับ ตอนนี้ทุกคนลาออกกันหมดแล้วนะครับ”“ก็ช่างมัน อย่างมากก็ยุบพรรค ดีเหมือนกันฉันก็เบื่อแล้วเหมือนกัน” นายพลสมโภชพูดถึงเรื่องพรรคที่ผ่านมาเขาช่วยเหลือผู้คนไว้เยอะแยะแต่พอเขามีปัญหาทุกคนกลับตีตัวออกห่างแค่เขามีเมียเก็บทั้งที่คนอื่นก็มีเหมือนกันก็แค่ไม่เป็นข่าวเท่านั้น“ถ้าท่านยุบพรรคแล้วท่านจะทำอะไรครับ” หากนายพลสมโภชยุบพรรคแล้วเขาจะทำยังไงก็คงตกงานแล้วสิ“ก็ทำธุรกิจสิ ฉันมีที่ดินมีเยอะแยะทำอะไรก็ได้ แกไม่ต้องกลัวจะตกงานหรอกไอ้ชิต” เขายังมีที่ดินและธุรกิจที่มีหุ้นอีกเยอะและให้ลูกชายดูแลตอนนี้มันเหนื่อยที่ต้องหนีนักข่าวและไปไหนไม่ได้มีแต่คนจับตามองจะตามศศิราไปฮ่องกงก็ยังตกลงเรื่องหย่ากับภรรยายังไม่จบที่โรงแรมหรูกลางเมืองคุณหญิงอุ่นเรือนหมอแรงนอนหลับสนิทและยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นพอตื่นมาก็อาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ที่ติดกระเป๋ามาแล้วหยิบโทรศัพท์ที่เธอปิดเครื่องไว้ตั้งแต่เมื่อคืนมาเปิดดูก็เห็นเบอร์โทรของลูกชายทั้งสองและสามีญาติๆเพื่อนๆและนักข่าวที่รู้จักนับร้อยสายจึงเลือกโทรหาลูกชายคนโต“คุณแม่อยู่ไหน”“แม่อยู่โรงแรมที่สาธรน่ะลูก พอดีเมื่อวานไปฟิตเนสกับคุณนุชก็เลยกินข

ฝ่ายฝนแก้วก็เจ็บใจที่ทำอะไรชาครียาไม่ได้เพราะจุลภัทรอยู่ด้วยไม่งั้นเธอไล่มันออกจากบ้านพี่สาวไปแล้วเมื่อรถแท็กซี่มาถึงก็ขึ้นทันทีและบอกจุดหมายคือโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังกลางเมือง เมื่อไปถึงก็ต้องจ่ายค่าแท็กซี่ก่อนจะมองเงินเหลือในกระเป๋าของตัวเองที่เหลือไม่ถึงห้าร้อยบาทแล้วเดินเข้าไปในโรงพยาบาลถามเจ้าหน้าที่ว่าพี่สาวเธอพักห้องไหนก่อนจะขึ้นลิฟต์ไปตามที่เจ้าหน้าที่บอก“ก๊อกกๆๆ..” เสียงเคาะประตูดังขึ้นแหม่มก็เดินไปเปิดประตูห้อง“ฉันมาเยี่ยมพี่ฝน พี่สาวของฉัน” ฝนแก้วบอกเด็กสาวที่เปิดประตูให้เธอและคิดว่าไม่น่าจะผิดห้อง“เชิญค่ะ คุณฝนอยู่นห้องกับคุณพักต์ค่ะ” แหม่มเชิญน้องสาวของฝนสุดาเข้ามาในห้องและบอกว่าคนเจ็บอยู่ในห้องฝนแก้วก้าวเข้าไปในห้องแล้วปั้นสีหน้าเดือดเนื้อร้อนใจเป็นห่วงพี่สาวเดินผ่านห้องรับแขกหรูหราไปห้องพักสุดหรูยังกับโรงแรมห้าดาวที่เธอเห็นแต่ในสื่อทั้งหลายแต่ไม่มีปัญญาไปพักแม้แต่โรงพยาบาลนี้ก็ไม่กล้าเข้าเช่นกัน“พี่ฝนเป็นยังไงบ้างพี่ พอฉันรู้จากนัง เอ่อ ยัยชาร์มฉันก็รีบมาเยี่ยมพี่เลย” ฝนแก้วถามพี่สาวที่นอนบนเตียงมีพักต์พริ้งนั่งข้างเตียงแต่ไม่ได้สนใจ“แค่แขนหักน่ะ แต่ตอนนี้หายแล้ว เธ

ขณะที่นายอุทัยกำลังพูดกับฝนแก้วก็มีเพื่อนบ้านมาด้อมๆมองๆแต่มีใครกล้ามายุ่งกลัวจะโดนลูกหลงเพราะมีชายฉกรรจ์เต็มบ้านก่อนจะมีรถเก๋งสีแดงมาจอดต่อท้ายรถกระบะอารียาจอดรถแล้วก็ลงจากรถอย่างงงๆเมื่อเห็นรถตู้จอดหน้าบ้านและรถกระบะอีกสองคันก็รีบเดินไปหาแม่ด้วยความเป็นห่วงและไม่รู้ว่ารถพวกนี้มาบ้านใครก่อนจะเดินไปบ้านของตัวเองก็เห็นแม่นั่งอยู่ตรงรถตู้คันใหญ่“แม่ นี่พวกคุณทำอะไรแม่ของฉันห๊า..” อารียาเดินไปหาแม่อย่างรวดเร็วแล้วประคองยืนขึ้น “แม่เป็นอะไรทำไมหน้าแม่เป็นแบบนี้หรือว่าคนพวกนี้ทำแม่เดี๋ยวกิ๊บจะไปแจ้งความเองแม่” อารียามองแม่ด้วยความสงสารที่หน้าตาแดงก่ำเขียวช้ำทั้งลำคอและแขน“เดี๋ยวก่อนคุณ ผมไม่ได้ทำอะไรแม่ของคุณนะครับ” อุทัยมองดูสาวสวยเซ็กซี่ในชุดกางเกงขาสั้นเอวสูงใส่เสื้อเอวลอยสายเดี่ยวอวดเนินอกขาวจั๊วะก็พูดเสียงนุ่มสุภาพผิดกับก่อนหน้านั้นที่พูดกับฝนแก้วและคิดว่าเป็นลูกของนิพนเพราะเรียกฝนแก้วว่าแม่“แล้วทำไมแม่ของฉันมีสภาพแบบนี้”“ก็แม่ของคุณโดนผัวซ้อมไง ไม่เชื่อก็ถามแม่ของคุณดูสิ” อุทัยตอบสาวสวยแล้วกลืนน้ำลายเมื่อเห็นสองเต้าอวบทะลักออกมาจากเสื้อครึ่งเต้าทำเอาเป้ากางเกงของเขาตึงขึ้นมาอย่า

เมื่อมีคนหนึ่งยกอีกคนก็ยกตามหลังจากนั้นทุกคนก็ยกมือเห็นด้วยเพราะเป็นทางเลือกที่ดีหากจะรอทางราชการมาสร้างอ่างเก็บน้ำให้ก็อีกนานและเจ้าหน้าที่เกี่ยวข้องก็อยู่ที่นี่และถ้าพูดตามตรงทางโรงแรมไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้แต่ทางโรงแรมก็ไม่อยากมีปัญหากับชาวบ้านในพื้นที่จึงตกลงได้ข้อยุติกันเรียบร้อย“ผมขอขอบคุณทุกท่านที่ให้โอกาสพวกเราได้ทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์กับชุมชนและทางโรงแรมสัญญาว่าจะไม่ทำให้ชาวบ้านผิดหวังและหวังอย่างยิ่งว่าวันหนึ่งลูกหลานของทุกท่านอยากร่วมงานกับทางโรงแรมก็ยินดีเป็นอย่างมากครับ และโรงแรมจะร่างหนังสือสัญญาขึ้นมาเพื่อให้ทุกท่านสบายใจและมีท่านนายกอบต. นายอำเภอ ท่านผู้ว่าฯและเจ้าหน้าที่จากกรมป่าไม้ที่มาช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกในครั้งนี้ด้วยครับ ขอบคุณมากครับ” จุลภัทรพูดไปตามที่ผู้จัดการใหญ่ของโรงแรมบอกเขาเพราะเขาเป็นแค่ตัวแทนเจรจาส่วนการตัดสินใจคือเจ้าของโรงแรมที่สั่งผ่านผู้จัดการมาอีกทอดหนึ่ง“ผมเป็นตัวแทนของชาวบ้านก็ขอขอบคุณทางเจ้าของโรงแรมที่เห็นแก่ชาวบ้านที่ทำการเกษตรให้มีน้ำใช้เหมือนที่ผ่านมาเพื่อจะได้อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข ขอบคุณครับ” ผู้ใหญ่บ้านเป็นตัวแทนของชาวบ้านขอบ

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ มีอะไรให้ชาร์มช่วยมั้ยคะ” ชาครียาเดินเข้าไปในครัวและทักทายทุกคนในครัวที่กำลังช่วยกันเตรียมอาหารเช้าให้เจ้านายและคนในบ้าน“คุณชาร์มไม่ต้องช่วยหรอกค่ะ ขึ้นไปนอนพักเถอะในครัวมีคนช่วยเยอะแยะค่ะ” นางทองบอกหลานสะใภ้ของเจ้านายหรือเจ้านายอีกคนของทุกคนเพราะชาครียากำลังจะแต่งงานกับจุลภัทรและเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้เพราะจุลภัทรเป็นทายาทคนโตของตระกูลที่สืบทอดกิจการและดูแลทุกคนในตระกูลวัฒนสิริสรณ์“ไม่เป็นไรค่ะป้าทอง ชาร์มตื่นเช้าเป็นปกติก็ไม่รู้จะทำอะไรเลยลงมาช่วยค่ะ”“คุณชาร์มดูแลคุณจุลคนเดียวก็เหนื่อยแล้ว งั้นเตรียมของไปใส่บาตรกับป้ามั้ยคะ” นางทองชวนชาครียาไปใส่บาตรด้วยกันเพราะช่วงหลังคุณหญิงนอนตื่นสายท่านก็สั่งให้เธอใส่บาตรแทนและบางทีคุณนวลก็ไปใส่แทนและต้องใส่บาตรทุกวัน“ ดีเลยค่ะป้าทอง ชาร์มว่าจะถามอยู่พอดีว่าแถวนี้มีพระสงฆ์บิณบาตรหรือเปล่า” เธอชอบทำบุญอยู่แล้วหากมีเวลาก็จะแวะใส่บาตรที่ตลาดเป็นประจำหรือไม่ก็ไปกับแม่และปแม่พักต์“งั้นคุณชาร์มเตรียมขนมน้ำนมและดอกไม้ที่อยู่ในตู้เย็นเอามาจัดใส่ถุงเป็นชุดแล้วเจ็ดชุดนะคะ เดี๋ยวป้าตักอาหารใส่ถุงก่อน” นางทองบอกหญิงสาวที่ไม่หวงแรงอัน