All Chapters of พรหมลิขิตพิศวาส: Chapter 31 - Chapter 40

“ดีขึ้นแล้วค่ะพี่นวล ขอบคุณมากนะคะที่โทรมาตาจุลก็เพิ่งมาถึงเมื่อกี้นี้เองค่ะ” พักต์พริ้งตอบป้าของลูกชายที่โทรมาถามเธอ“เฮ้อ..พี่ค่อยโล่งใจหน่อย แล้วตาจุลทำอะไรอยู่ล่ะเห็นตาวิตบอกว่ามีงานด่วนกำลังไปหาที่บ้านพักต์น่ะ” นวลพรรณบอกแม่ของหลานชายสุดที่รัก“งานด่วนเหรอคะ พักต์ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะเดี๋ยวจะไปถามให้นะคะ” ลูกชายมีงานด่วนไม่เห็นบอกเธอเลยก็เพิ่งเดินขึ้นบ้านไปยังไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำมั้ง“ไม่เป็นไรจ้ะ เอาไว้พี่จะโทรหาตาจุลเองล่ะกัน พักต์ก็พักผ่อนเยอะๆล่ะเราไม่ได้เหมือนสาวๆนะจ้ะมีอะไรก็โทรมาบอกพี่ละกันอย่าคิดว่าเป็นคนอื่นคนไกลยังไงพักต์ก็เป็นน้องสาวของพี่ตลอดไปนะ” นวลพรรณพูดกับอดีตน้องสะใภ้ที่ผ่านมาใช่ว่าเธอจะไม่รู้แต่มันเป็นเรื่องของคนสองคนที่คุยกันและตัดสินใจกันเองโดยไม่ฟังคำทัดทานจากใครทุกอย่างก็ไม่สามารถแกไขได้จึงลงเอยกันแบบนี้“ขอบคุณค่ะพี่นวล” พักต์พริ้งขอบคุณป้าของลูกที่ยังรักและเมตตาเธอเหมือนเดิมเมื่อคุยกันเสร็จสองสาวใหญ่ก็วางสายและพักต์พริ้งก็มองเข้าไปในบ้านอย่างงงก่อนจะมองไปหน้าบ้านที่อนุวัชหายเข้าไปในบ้านของฝนสุดาก็ไม่ได้รู้สึกหนักใจอะไรหากชาครียาชอบอนุวัชป่านนี้ก็คงแต่งงานก

“หนูชาร์มพูดกับใครครับ”“ก็..”“คุณจุล คุณชาร์มครับ ป้าพักต์ให้มาตามไปทานข้าวครับ” สาวิตเรียกสองหนุ่มสาที่ยืนอยู่หน้าบ้านและท่าทางของจุลภัทรเหมือนกำลังคุกคามชาครียาเขาจึงแกล้งเรียกเสียงดัง“ถอยไปสิคะ” ชาครียาโล่งใจที่สาวิตเรียกก่อนจะบอกร่างสูงที่ยืนด้านหลังไม่ขยับเขยื้อนหากเธอหันกลับไปต้องชนเขาแน่ ตาบ้านี่ทำให้เธออกสั่นขวัญแขวนตลอดเวลาจริงๆและดูจะมั่นใจกับเสน่ห์ของตัวเองมากและเธอก็ยอมรับว่าเขาดูดีมากยิ่งใกล้ก็ทำให้หัวใจเธอหวั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนขนาดรู้จักอนุวัชรู้จักมาตั้งนานก็ยังไม่เคยรู้สึกแบบนี้“คราวนี้รอดตัวไปนะครับ” จุลภัทรถอยหลังให้ร่างเพรียวเดินข้ามถนนไปบ้านแม่แล้วเขาเดินตามหลังไปช้าๆก่อนจะชี้หน้าก้างชิ้นโตที่ยืนยิ้มอยู่หน้าบ้านทำเอาขาเขากระตุกเลยทีเดียว“ใจเย็นสิครับ รุกหนักเกินไปเดี๋ยวคุณชาร์มก็กลัวหรอกครับ” สาวิตพูดเบาๆเมื่อชาครียาเดินเข้าบ้านไปก่อน“ยุ่ง..” จุลภัทรว่าน้องชายคนสนิทแล้วเดินตามหลังร่างเพรียวเข้าไปในบ้านสาวิตมองเจ้านายหนุ่มแล้วส่ายหน้าไปมาที่ออกอาการหวงสาวอย่างออกนอกหน้าทั้งที่ยังไม่ได้เป็นแฟนกันและดูท่าว่าจริงจังกับชาครียาไม่งั้นคงไม่เข้าทางผู้ใหญ่แล

“มีอะไรเหรอแก”“ไม่มีจ้ะ งั้นพวกแกคุยกันไปนะเดี๋ยวชาร์มเตรียมตัวจะไปทำงานก่อนเอาไว้พรุงนี้ค่อยคุยกันนะ” ชาครียาบอกเพื่อนเพราะยังไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเธอกับจุลภัทรในเมื่อแม่กับป้าพักต์อยากให้เธอกับจุลภัทรคบกันเธอก็จะลองคบกับเขา“โอเคจ้ะแม่คนขยัน”เมื่อชาครียาวางสายก็ไม่มีใครติดใจอะไรเพราะรู้ว่าเพื่อนจริงจังกับงานมากแค่ไหนเพราะมันเป็นการช่วยเหลือชีวิตคนและชาครียาก็เหมาะสมที่สุดเพราะใจเย็นสุขุมรอบคอบ เมื่อชาครียาแต่งตัวเสร็จก็ลงไปชั้นล่างก็เจอแม่นั่งดูข่าวอยู่หน้าทีวี“อ้าว..จะไปทำงานแล้วเหรอลูก ไหนว่าจุลจะไปส่งล่ะ” ฝนสุดาเห็นลูกสาวแต่งตัวพร้อมไปทำงานและก่อนหน้านี้จุลภัทรบอกเธอว่าจะไปส่งลูกสาวของเธอที่ทำงานและตอนนี้ก็จอดรถรออยู่หน้าบ้าน“ค่ะแม่ แต่ชาร์มไม่อยากรบกวนเขาค่ะ ปิดประตูบ้านดีๆนะคะแม่ ฝันดีค่ะ จุ๊บ..” ชาครียากอดแม่และหอมแก้มท่านก่อนจะออกจากบ้านฝนสุดามองตามลูกสาวแล้วยิ้มคงหนีจุลภัทรล่ะสิเธอจะคอยดูว่าจะหนีหน้าไปได้สักกี่น้ำดูท่าแล้วลูกชายของพี่พักต์เอาจริงเพราะเจอกันแค่สองสามวันก็คบกันแล้วผิดกับอนุวัชคบมาตั้งหลายปีเป็นได้แค่พี่ชายที่นับถือถ้าไม่ใช่บุเพสันนิวาสก็เป็นพรหมลิขิตขอ

“เออๆ..ก็แล้วแต่มึงละกันอยากเรียกอะไรก็เรียก”“ครับพี่โต๋” สาวิตกดรับสายและเปิดลำโพงโทรศัพท์เพื่อให้จุลภัทรได้ยินด้วย“มึงเป็นอะไรไอ้วิต โทรจิกอย่างกับกูเป็นเมียทำเอากูเสียจังหวะเอวเลยเลยนะมึง” ศานันท์ว่าหนุ่มรุ่นน้องที่โทรหาเขานับสิบสายและคิดว่าต้องเป็นคำสั่งเพื่อนของเขาแน่“ฮ่าๆๆ..จริงเหรอพี่โต๋ ผมขอโทษนะครับพอดีคุณจุลให้ผมโทรหาพี่โต๋ครับ”“ว่าแล้วเชียวไอ้เพื่อนบ้านี่ชอบขัดจังหวะกูอยู่เรื่อยเลย อย่าให้ถึงทีกูบ้างละกัน” ศานันท์ว่าเพื่อนที่แกล้งเขาและรอเวลาเอาคืนบ้างซึ่งพวกเขาก็ชอบแกล้งกันไปมาเป็นเรื่องปกติ“ทีมึงแล้วจะทำอะไรกูเหรอไอ้โต๋ หึหึๆๆ..” จุลภัทรพูดแล้วหัวเราะขำที่ได้แกล้งเพื่อนและไม่ใช่ว่ามันไม่เคยแกล้งเขากันล่ะ“มีความสุขจังเลยนะมึง ว่าแต่โทรมาหากูดึกๆดื่นๆแบบนี้มีอะไรหรือเปล่าถ้าไม่มีกูจะได้ไปบริหารเอวต่อ” ศานันท์ถามเพื่อนก็เล่นโทรมาสิบกว่าสายคงจะมีธุระสำคัญถึงได้โทรจิกไม่หยุด“มีสิวะ กูอยากได้รถญี่ปุ่นสักคันพอจะหาให้ได้มั้ย” จุลภัทรบอกเพื่อนถึงความต้องการของตัวเอง“รถญี่ปุ่น มึงเอาไปทำอะไรหรือเบื่อซุปเปอร์คาร์วะ” ศานันท์แปลกใจที่เพื่อนอยากได้รถญี่ปุ่นทั้งที่โนโรงรถมันมีแต่

“ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ของพี่จะต้องไปรับแฟนครับ แต่ตอนนี้พี่หิวข้าวแล้วไปกินข้าวกันนะครับ” จุลภัทรพูดจบก็เดินไปที่ประตูบ้านรอเจ้าของบ้านเปิดประตูบ้านและรู้ว่าหญิงสาวเขินฝ่ายเจ้าของบ้านก็เขินเมื่อเขาบอกว่าเป็นหน้าที่ต้องไปรับแฟนยืนมองตาปริบๆแล้วเดินไปเปิดประตูบ้านให้ร่างสูงที่ยืนรอเข้าไปในบ้านและอย่างหนึ่งที่เธอรู้คือจุลภัทรเอาแต่ใจตัวเองที่สุด“หมูปิ้งนี่ของคุณจุลส่วนน้ำเต้าหู้กับปลาท่องโก๋ชาร์มซื้อมาฝากป้าพักต์ คุณวิตน้าละเมียดกับน้าก้อนค่ะ” ชาครียาบอกชายหนุ่มอีกครั้งเหมือนไล่เขาทางอ้อม“เดี๋ยวพี่จะโทรให้นายวิตมาเอาครับ”“เอ่อ..พี่จุลไม่กลับบ้านเหรอคะ” ชาครียาถามตรงๆเพราะเธอไม่มีเวลาคุยกับเขาตอนนี้อยากอาบน้ำแล้วกินข้าวนอนพัก“พี่จะกินข้าวกับหนูชาร์มก่อนแล้วจะกลับครับ หนูชาร์มจะได้พักผ่อน” เขาอยากทานอาหารเช้ากับแฟนสาวก่อนจะกลับบ้านและเขาต้องไปดูบ้านพักของเด็กๆที่สามพรานแล้วไม่คิดจะชวนชาครียาไปด้วยเพื่อให้หญิงสาวได้พักผ่อนเพราะทำงานอดนอนมาทั้งคืน“ตามใจค่ะ งั้นชาร์มไปอาบน้ำก่อนนะคะ” ชาครียาคร้านจะพูดจึงเลี่ยงไปอาบน้ำก่อนเพื่อให้ร่างกายสดชื่นก่อนจะลงมาทำอาหารเช้าง่ายๆทาน“ตามสบายค