Todos os capítulos de พรหมลิขิตพิศวาส: Capítulo 51 - Capítulo 60

“แล้วชาร์มจะเสียใจที่ปฏิเสธพี่ไปคบกับนายจุลนั่น และรู้ไว้ด้วยว่าไอ้หมอนั่นมันไม่ได้ดีอย่างที่ชาร์มคิดหรอกขนาดไฮโซมันยังทิ้งได้แล้วชาร์มเป็นแค่เด็กกำพร้ามันจะจริงจังแล้วกล้ายกย่องออกหน้าออกตามั้ยพี่จะคอยดู” อนุวัชพูดด้วยความโกรธแล้วเดินไปที่รถของตัวเองขับออกไปอย่างรวดเร็วชาครียามองตามหลังรุ่นพี่ที่ขับรถออกไปจากโรงพยาบาลแล้วถอนหายใจเธอไม่คิดว่าอนุวัชจะพูดแบบนี้ที่ผ่านมาเขาก็ดีกับเธอมาตลอดและเธอเองก็ชัดเจนมาตลอดเช่นกันว่านับถือเขาเป็นนพี่ชายไม่ได้คิดอะไรเขาก็รับรู้แต่ทำไมถึงมาพูดแบบนี้ ก่อนจะขึ้นรถแล้วขับกลับบ้านเพราะแม่ป้าพักต์ป้าแววรออยู่เธอไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้เพราะต้องช่วยป้าแวว ป้าพักต์และแม่จัดการเรื่องงานเปิดมูลนิธิ วันถัดมาก็มีคนพูดถึงชาครียาที่มีหนุ่มหล่อมาหาถึงที่ทำงานแต่กลับไม่ใช่ผู้ชายที่เป็นข่าวว่าคบหากันเพราะจุลภัทรนั้นออกสื่อบ่อยแต่อนุวัชไม่ได้ออกสื่อแต่ชาครียาก็ยังเฉยใครอยากพูดอะไรก็ปล่อยให้พูดไปเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าความจริงเป็นยังไงหากเธอมัวแต่สนใจปากคนก็ไม่ต้องทำงานแล้วคงมีเรื่องพูดคุยได้ทั้งวันสู้เธอเอาเวลาไปทำงานและทำประโยชน์อย่างอื่นจะดีกว่าเวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ห

“อย่าบอกนะว่าจุล..”“โนๆ..ยังไม่ถึงขั้นนั้นครับ แต่ก็มากกว่าจูบครับ”“ติดใจเขาว่างั้นเถอะ” คนเป็นป้าฟังหลานชายพูดถึงหนูชาร์มของเขาแล้วดวงตาเป็นประกายเต้นระริกแวววาวอีแบบนี้เธอจะได้หลานสะใภ้เร็วๆนี้แน่“ชอบครับ”“แล้วทางคุณฝนว่ายังไงบ้างล่ะ”“น้าฝนให้หนูชาร์มตัดสินใจเองครับ แต่คุณย่ากับป้านวลรู้มั้ยครับว่าหนูชาร์มบอกว่าขอลองคบกันก่อน ผมนี่ไปไม่เป็นเลยครับ” จุลภัทรตอบย่าและแอบฟ้องนิดหนึ่งที่ชาครียาไม่สนใจเขาทั้งที่เพียบพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าที่การงานชื่อเสียงชาติตระกูล“จุลมั่นใจแล้วเหรอที่คบกับหนูชาร์ม หากเกิดอะไรขึ้นพักต์กับคุณฝนจะมองหน้ากันไม่ติดเลยนะ” นวลพรรณถามหลานชายและเชื่อว่าจุลภัทรคิดดีแล้วถึงได้บอกเธอกับแม่“ผมมั่นใจครับป้านวล”“แล้วหนูชาร์มของจุลทำงานอะไรล่ะ”“หนูชาร์มเป็นพยาบาลทำงานที่โรงพยาบาลเอกชนใกล้บ้านครับคุณย่า และบ้านของหนูชาร์มก็อยู่ตรงข้ามบ้านของคุณแม่ครับ”“อย่างนี้นี่เอง ถ้าพักต์บอกว่าหนูชาร์มของจุลเป็นเด็กดีก็ต้อเชื่อแล้วล่ะ” เธอเองก็รู้จักฝนสุดาแม้จะไม่ได้สนิทสนมกันมากแต่ก็เจอกันหลายครั้งและในอนาคตคงจะสนิทกันมากกว่านี้แน่“จริงครับ หนูชาร์มยังใจดีมีน้ำใจช่วยเหลือเ

“นี่เธอเห็นเหมือนฉันมั้ย” สาวประชาสัมพันธ์อยู่ในเคาน์เตอร์ถามเพื่อนแล้วมองตามจุลภัทรที่เดินไปทางร้านกาแฟ“เต็มสองตาเลยเธอ”“สงสัยชาครียาจะเป็นมือที่สามจริงๆแหละเธอ”“แต่เขาเลิกกับแฟนแล้วนะ อีกอย่างแฟนเก่าของเขาก็มีแฟนไปแล้วตอนนี้จะแต่งงานกันด้วยถ้าเขาคบกับชาครียามันก็ไม่แปลกนี่เธอ”“เธอก็ดูเอาสิ มาส่งที่ทำงานโดยไม่กลัวคนเห็นและยังถือกระเป๋าให้อีกน่ารักจะตาย ฉันว่าคนที่พูดถึงคุณจุลภัทรกับชาครียานี่ไม่รู้จริงแล้วแหละ”“มันก็ไม่แน่นะเธอ คุณจุลภัทรเป็นไฮโซชื่อดังแล้วคุณชาร์มเป็นแค่พยาบาลจะคบกันได้นานหรือเปล่าขนาดคุณพัชรียาเขายังเลิกกันเลย”เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์สาวสามคนพูดคุยกันเบาๆขณะที่ไม่มีคนไข้และยังมีพยาบาลสาวที่ว่างก้แอบมาเมาท์ด้วยและไม่ได้มีแค่นี้เพราะมีคนเห็นเยอะ“แอ้ แอ้..” กุลดาเดินมาหาเพื่อนที่วอร์ดอย่างรวดเร็วเพราะเธอเห็นจุลภัทรกับชาครียาเต็มสองตาตัวเอง“มีอะไรกุล” ธีรนาตถามเพื่อนเบาๆเพราะเธอกำลังทำงานอยู่“คือว่า ฉันเห็นคุณจุลกับยัยชาร์มมาด้วยกันน่ะ” กุลดากระซิบเบาๆเพราะมีพยาบาลรุ่นพี่ชำเลืองมอง“จริงเหรอกุล แล้วเธอเห็นที่ไหนล่ะ” ธีรนาตถามกลับทันทีและวางมือจากงานที่ทำลากแขนก

“ฉะ ฉันไม่ว่าชาร์มนะคะ” ระตีก็รีบออกตัวว่าไม่ได้ว่าชาครียา“ฉันด้วยค่ะ” อุไรพรก็รีบพุดเพื่อให้ตัวเองพ้นผิดพยาบาลสาวทั้งสามคนพากันออกตัวเพื่อความอยู่รอดของตัวเองเมื่อเห็นท่าทางของจุลภัทรเอาจริงหากเรื่องนี้ถึผู้บริหารพวกเธอจะถูกทัณฑ์บนแน่นอน“นี่พวกเธอจะเอาตัวรอดกันไม่ได้นะ เพราะเราพูดเหมือนกัน” ธีรนาตโวยวายใส่เพื่อนร่วมงานทั้งสามที่ปฏิเสธเอาตัวรอดทั้งที่คุยผสมโรงด้วยกัน“ไม่ต้องทะเลาะกัน เพราะพวกคุณอยู่ในกลุ่มเดียวกันเอาไว้ไปแก้ตัวกับผู้บริหารของที่นี่จะดีกว่า” ชายหนุ่มพูดเสียงเย็นเหยียบไม่สนใจใครทั้งนั้นนอกจากแก้ไขความเข้าใจผิดให้แฟนสาวที่ถูกคนพูดถึงเสียๆหายๆ“งั้นเชิญทางนี้ครับ เดี๋ยวผมจะแจ้งผุ้จัดการก่อนครับ” เจ้าหน้าที่รปภ.เชิญหนุ่มหล่อไปนั่งรอที่ห้องรับรองก่อนจะโทรไปรายงานผู้จัดการฝ่ารักษาความปลอดภัย“ได้ครับ” จุลภัทรพูดจบก็มองสี่สาวใช้สายตากดดันบอกให้รู้ว่าเขาเอาจริงและไม่ต้องหนีเพราะยังไงหน้าห้องน้ำก็ต้องมีกล้องวงจรปิดก่อนจะเดินตามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไปที่ห้องรับรองเมื่อจุลภัทรเดินไปแล้วธีรนาตถึงกับเข่าทรุดแล้วร้องไห้ออกมาทันทีด้วยความกลัวและเธอต้องตกงานแน่ส่วนเพื่อนทั้ง

“เข็ดแล้วจริงๆ ต่อไปจะไม่พูดถึงใครอีกแล้วล่ะ” อุไรพรพูดขึ้นหากมีอีกครั้งเธอก็ตกงานเหมือนธีรนาต “แล้วเธอจะทำยังไงล่ะต่อไปล่ะนาต”“ไม่รู้ ฮืออๆๆ ฉันไม่รู้ ฮือๆๆ..” ธีรนาตร้องไห้เพราะคิดไม่ออกว่าจะทำยังไงต่อไปตอนนี้คนทั้งโรงพยาบาลคงพูดถึงเรื่องนี้เธอก็ไม่มีหน้าอยู่ต่อแต่จะไปทำงานที่โรงพยาบาลอื่นหรือโรงพยาบาลของรัฐบาลก็คงยากเพราะข่าวที่แชร์ออกไปทั้งสามก็ไม่รู้จะพูดอะไรเพราะต่างก็ถูกลงโทษเหมือกันถึงไม่ถูกให้ออกแต่ก็ใกล้เคียงเพราะได้ใบเตือนเป็นลายลักษณ์อักษรหากผิดอีกครั้งก็จะพ้นสภาพการเป็นพนักงานของโรงพยาลเมื่อถึงแผนกธีรนาตก็เก็บของทั้งหมดของเธอกลับบ้านเพราะไม่มีโอกาสได้ทำงานที่นี่อีกต่อไปก่อนจะเขียนใบลาออกเพื่อส่งให้หัวหน้าฝ่ายชาครียากว่าจะรู้เรื่องก็สิบนาฬิกาหลังคุณหมอป้องตรวจคนไข้ในห้องวีไอพีเสร็จเธอก็ไปทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วก็ไปดื่มน้ำและจะไลน์หาจุลภัทรว่าเขาอยู่ไหนก่อนจะไปดูคนไข้ที่ห้องพักรวมห้าคน สามคนและสองคนเพราะตอนนี้มีเพื่อนพยาบาลรุ่นพี่ดูแลอยู่“ชาร์มรู้หรือยังว่า ธีรนาตถูกทัณฑ์บนสุดท้ายแล้วนะ” ตุ้มถามพยาบาลสาวรุ่นน้องที่ถูกพูดถึงมาเป็นอาทิตย์และไม่ตอบโต้จนกระทั่งวันนี้จุลภัทรได