Semua Bab My Ex's Twin: Bab 11 - Bab 20

"I'm horny. Tame my dick." Ito ang bungad niya sa akin. Alas kwatro ng umaga. Masarap ang tulog ko dahil maaga pa pero nabulabog ako sa isang tawag. At iyon ang unang sinabi niya. Wala nang good morning, diretsahan agad. Na para bang isa akong human dildo niya na ready to eat, anytime anywhere. Tapos wala ring pasabi at pinatay niya kaagad ang tawag. Ewan ko ba sa taong 'yon... Tinawagan ko ulit siya."Yes? I'm on my way to your house. You don't need to wear anything, less clothes much better. Huhubarin ko rin naman yan." Nabulunan ako sa sariling laway.What the heck! I can't believe I can hear him talking like this! Akala ko ba desente siya at isa pa ang sabi niya ako ang first niya at wala siyang experience when it comes to women. So ilang taong tuyot na tuyot siya? Hindi lang kasi matarok ng pag-iisip ko. Like how? Ang alam ko kasi ang mga lalaki ang utak niyan nasa baba, bibihira na virgin pa siya! Sa gwapo at yaman niyang yan wala pa siyang nalapa sa kama maliban sa akin?I mean,

"I-I'm sorry Fletcher... I appreciate your braveness... Pero... Hindi pa ako handa para pumasok sa isang relasyon... The wound is still fresh. Natatakot ulit akong magmahal..." "I can take what you can offer... Just... Don't push me away... Please." Nahahabag ako sa itsura niya. Ang mukha niyang laging nakikita kong istrikto ay heto at nagmamakaawa sa 'kin. Umiwas ako ng tingin... "It's unfair for you, Fletcher. I can't do that. I'm sorry." "No, baby... Please..." Pilit niya akong inabot ngunit umiwas ako at umatras. He begged me, his tears streaming down at his eyes. "I'm sorry Fletcher... I really can't." Tumalikod ako sa kaniya at pumanhik sa taas pero bago ako umakyat ay hinarap ko siya. "Isarado mo na lang ang gate pagkaalis mo." Nakita kong umayos siya ng tayo. Bumalik ulit ang walang ekspresyon niyang mukha. "You're heartless." Tumalikod siya at umalis. Nang makaalis siya ay tahimik akong umiyak...Sa trabaho ay parang wala akong gana. Pabalik-balik ako sa opisina ng b

Zara's POVPagmulat ko ng mata ko ay pamilyar na kwarto ang sumalubong sa akin. Teka... Bahay 'to ni... Sakto ay bumukas ang p***o ng kwarto at pumasok si Fletcher. Nakasandong puti ito na hapit na hapit sa kaniyang katawan at nakagrey-pants. Bakat na bakat ang umbok... Ang sarap... "Hey, good morning." Bati nito sa akin.Nag-init ang aking pisngi at umiwas sa kaniya ng tingin."A-ah bakit ako nandito?" "You forgot? You called me last night, asking me to pick you up. So I did. It was a hassle to drive you home, and my house is closer, so I brought you here." Paliwanag niya na tinanguan ko naman. Grabe, nakakahiya naman. Inabala ko pa talaga siya."Here, drink this. When you’re done, you can go home." Bigay niya sa akin ng bowl na may hang-over soup. Ininom ko iyon, masarap higupin, swabeng-swabe sa lalamunan. Gising na gising ako. Pero teka... Tama ba ang dinig ko? Awkward akong tumawa. "Hindi naman halata na pinapaalis mo na ako." "I just realized that I was bothering you. I’m s

Trigger warning: Mention of suicide and self-harm. Reader discretion is advised!!!THIRD PERSON POV Tandang-tanda pa ni Fletcher ang detalye nang nakaraan kung saan nakilala niya si Zara. Tulad nga nang sinabi niya kay Zara ay pinagtatawanan siya ng mga kaklase niya dahil sa kaniyang hitsura. Nasa magkaibang section sila ng kakambal niyang si Felix kaya 'di nito alam ang pangungutya sa kaniya. Ang maputing uniporme niya sa eskwelahan ay nagiging madumi kapag umuuwi siya sa kanila. Akala lang ng mga magulang niya na kaya siya marumi dahil sa sobrang kalikutan.Hindi niya magawang magsumbong dahil tinakot siya ng mga kaklase na mas magiging perwisyo ang buhay niya. Bilang bata ay naniwala siya sa mga ito. Kinukuha ang baon niya, pati ang pera niya. Binabato ng mga nakakumpol na papel at dinidikitan sa likod na may masasamang salita tulad ng, baboy, bading, iyakin at kahit ano-anong salita na nakakawala ng kaniyang dignidad. Minsan pa nga tinatalapid ang kaniyang paa para madapa at ta

"Good morning," bati sa akin ni Fletcher. Ngumiti ako. Wala siyang suot na pang-itaas kaya kitang-kita ko ang napakasarap na tanawin. Lumapit siya sa akin at hinalikan ang labi ko. Itinulak ko siya at tinakpan ang aking bibig. "Hindi pa 'ko nagtoothbrush." Hinaing ko. Ngumisi siya, "it's fine." Matipid na saad niya at pinupog niya ng halik ang mukha at labi ko. Ako naman ay natatawa sa pinaggagawa niya. Nang magsawa siya ay isiniksik niya ang kaniyang mukha sa leeg ko. "May pasok pa 'ko..." "You don't need to work. I can provide for us." Natawa ako. "Asawa ba kita?" Inangat niya ang tingin, at sinamaan ako ng tingin. "Soon." "Wala ngang tayo eh." "You're mine." "Hindi ka nga nanligaw eh." "No need. You're mine, Zara. No buts..." Pinatahimik niya ako gamit ang bibig niya, mapang-angkin at punong-puno ng pasiyon. Nakakaadik... Nakakatuliro... Isang masarap na hain sa 'king umaga... Ah. Gusto ko na lang manatili sa mga bisig niya... Humiwalay ako sa halikan namin dahil baka