All Chapters of สายลม...ที่หวังดี: Chapter 21 - Chapter 30

32 Chapters

ระยะห่างที่งดงาม

บทสนทนาระหว่างริชาและอาร์ทท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบของร้านกาแฟริมเมืองเชียงใหม่ยังคงดำเนินต่อไป ความอบอุ่นจากถ้วยชาอุ่นๆ ในมือไม่สามารถขับไล่ความหนาวยะเยือกที่เกาะกุมอยู่ในจิตใจของหญิงสาวให้จางหายไปได้ทั้งหมดอาร์ทนั่งมองใบหน้าหวานที่ฉายแววอ่อนล้าและเปราะบางอย่างพินิจพิเคราะห์ ชายหนุ่มสังเกตเห็นร่องรอยความโหยหาและความอ่อนไหวที่ฉายชัดขึ้นในแววตาสุกใสคู่นั้น แววตาที่เต็มไปด้วยความวาดหวังลึกๆ ว่า หากเธอยื่นมือออกไปอีกครั้ง จะมีใครสักคนเข้ามาโอบกอดและฉุดดึงเธอออกจากความโดดเดี่ยวนี้ได้ทว่า... อาร์ทในวันนี้ไม่ใช่เด็กหนุ่ม ม.6 คนเดิมที่เคยทุ่มเทหัวใจให้ริชาอย่างไร้เงื่อนไขจนต้องเจ็บปวดเจียนตายจากบาดแผลในอดีตชายหนุ่มผ่านการเรียนรู้ ผ่านความผิดหวัง และที่สำคัญที่สุด—เขารู้เท่าทันจิตใจของริชาดีกว่าใครทั้งหมด แม้ว่าในตอนนี้ริชาจะอยู่ไกลถึงเชียงใหม่ ไร้เงาของเมษ และตัดขาดจากเอิร์ธแล้ว แต่อาร์ทก็ยังคงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ก้นบึ้งลึกที่สุดในหัวใจของริชาก็ยังคงมีพื้นที่ให้เอิร์ธ
last updateLast Updated : 2026-10-14
Read more

แรงดึงดูดของใจ

แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดไฟข้างทางสะท้อนผ่านกระจกหน้าต่างห้องพักขนาดกะทัดรัดในตัวเมืองเชียงใหม่ ริชาก้าวเท้าเข้ามาภายในห้องด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงานตลอดทั้งวัน เธอวางกระเป๋าทำงานลงบนโต๊ะไม้ริมผนัง ถอนหายใจยาวออกมาเฮือกใหญ่เพื่อขับไล่ความอ้างว้างที่เกาะกุมจิตใจมาตลอดสัปดาห์ในขณะที่เธอกำลังจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่อเข้าห้องน้ำ จู่ๆ ความเงียบงันภายในห้องก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนเตียงนอนครืน... ครืน...ริชาชะงักฝีเท้า หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบขึ้นมาทันทีเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นชื่อและรูปโปรไฟล์ที่ปรากฎหราอยู่บนหน้าจอ—เอิร์ธดวงตาสุกใสเบิกกว้างด้วยความตกใจ ปลายนิ้วเรียวสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูนับตั้งแต่วินาทีที่เธอยื่นเรื่องย้ายสาขาหนีความวุ่นวายมาเริ่มต้นใหม่ที่เชียงใหม่ ริชาก็ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะตัดขาดจากโลกเก่าทั้งหมด เธอเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์บาง
last updateLast Updated : 2026-10-15
Read more

แรงที่ต้านไม่ได้

เข็มนาฬิกาบนผนังห้องพักเคลื่อนตัวเข้าใกล้เลขสิบสองเที่ยงคืนเข้าไปทุกที ความเงียบงันและความลังเลใจที่ถักทออยู่รอบตัวริชาราวกับเส้นใยแมงมุมเหนียวหนืด เธอนั่งนิ่งอยู่ขอบเตียง มือเรียวถือโทรศัพท์มือถือที่ปิดหน้าจอมืดสนิทไว้แน่น สลับกับการมองออกไปนอกหน้าต่างที่เห็นแสงไฟรางๆ ของเมืองเชียงใหม่ยามดึกลึกๆ แล้ว เธอพยายามบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ใจแข็ง พยายามท่องจำคำเตือนสติของอาร์ท และนึกถึงบทเรียนอันเจ็บปวดที่เพิ่งได้รับจากเมษ—ว่าการดึงเอิร์ธเข้ามาในชีวิตอีกครั้งมีแต่จะสร้างความพังพินาศให้กับทุกคน โดยเฉพาะลูกปัด แฟนสาวตัวจริงของเขาทว่า... ความตั้งใจอันน้อยนิดนั้นกลับเปรียบเสมือนกำแพงทรายที่ถูกคลื่นซัดจนพังทลายในชั่วพริบตา เมื่อเสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือแผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบขึ้นมาจริงๆครืน... ครืน...ชื่อของเอิร์ธสว่างวาบขึ้นบนหน้าจอ ริชาสะดุ้งสุดตัว มือสั่นเทากดรับสายด้วยหัวใจที่เต้นรัวระริกราวกับกลองเพล"ฮัล
last updateLast Updated : 2026-10-16
Read more

ปล่อยความเงียบให้นำทาง

รถยนต์คันเล็กเคลื่อนตัวผ่านถนนที่ทอดตัวผ่านตัวเมืองเชียงใหม่ยามดึก แสงไฟกิ่งข้างทางส่องสลับกับความมืดมิดภายในห้องโดยสาร ริชาพาเอิร์ธมาส่งที่ โรงแรมขนาดกะทัดรัดบรรยากาศเงียบสงบแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลจากตัวเมืองมากนัก ที่นี่จะเป็นที่พักพิงชั่วคราวให้ชายหนุ่มได้ใช้เวลาหลบหนีความวุ่นวายและความกดดันมหาศาลจากลูกปัด แฟนสาวที่กำลังสร้างปัญหาและตึงเครียดใส่เขาอยู่ที่กรุงเทพฯตลอดระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมา เอิร์ธแบกรับความอึดอัดใจไว้จนแทบระเบิด และการตัดสินใจบินด่วนมาเชียงใหม่ในครั้งนี้ ก็เพื่อมาหา 'ที่หลบภัยชั่วคราว' สัก 2-3 วัน เพื่อพักสมองและหลีกหนีความเป็นจริงที่น่าอึดอัดใจหลังจากจัดการเรื่องเช็กอินและขึ้นมาส่งเอิร์ธถึงห้องพักเรียบร้อยแล้ว บรรยากาศภายในห้องพักสี่เหลี่ยมก็ตกอยู่ในความเงียบงัน เอิร์ธทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาปลายเตียงด้วยท่าทีอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด ริชายืนมองเพื่อนสนิทที่เธอรักหมดหัวใจ ความรู้สึกอัดอั้นบางอย่างตีรวนขึ้นมาในอกคืนนี้... เธอควรจะปล่อยให้เอิร์ธได้มีเวลาค
last updateLast Updated : 2026-10-17
Read more

สนทนาริมปิง

สายลมยามเช้าของเชียงใหม่พัดพาความเย็นสบายมาพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ ที่ทอแสงผ่านทิวไม้ ริชาขับรถมารับเอิร์ธที่หน้าโรงแรมตามนัดหมาย ชายหนุ่มก้าวขึ้นรถด้วยสีหน้าที่ดูผ่อนคลายลงกว่าเมื่อคืนเล็กน้อย แม้แววตาจะยังฉายรอยความเหนื่อยล้าค้างอยู่บ้างก็ตามโชคดีที่วันนี้ตรงกับวันหยุดของริชาพอดี เธอจึงมีเวลาอย่างเต็มที่ในการพาเอิร์ธท่องเที่ยวและใช้เวลาพักผ่อนในเมืองเหนือแห่งนี้ ริชาเริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยการพาเอิร์ธไปทานอาหารเช้าขึ้นชื่อของเชียงใหม่ ทั้งต้มเลือดหมูร้อนๆ และไข่กระทะรสเลิศ ก่อนจะพาเขาไปเช็กอินตามสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังรอบตัวเมือง ทั้งคาเฟ่สไตล์ธรรมชาติและวัดวาอารามอันสงบร่มรื่น เพื่อช่วยให้ชายหนุ่มได้ผ่อนคลายจากความกดดันทางกรุงเทพฯทว่า ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเดินเที่ยวชมงานศิลปะในย่านนิมมานเหมินท์ ริชาก็เหลือบไปเห็นร่างสูงของ อาร์ท ที่กำลังยืนสั่งกาแฟอยู่ตรงหน้าคาเฟ่เก๋ๆ แห่งหนึ่ง ริชาที่เคยบังเอิญเจออาร์ทไปก่อนหน้านี้แล้วนับตั้งแต่ย้ายมาเชียงใหม่ จึงยิ้มทักทายและเดินเข้าไปหา ก่อนจะเอ่ยเรีย
last updateLast Updated : 2026-10-18
Read more

ปม

แสงไฟสลัวจากร้านเหล้าบรรยากาศนั่งชิลริมแม่น้ำปิงยังคงส่องสะท้อนผิวน้ำประกายวาววับ สายลมเหนือยามดึกพัดผ่านหอบเอาความหนาวเย็นมาปะทะผิว ชายหนุ่มสองคนนั่งจิบเครื่องดื่มตรงข้ามกัน ความเงียบงันชั่วขณะถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มจางๆ ยามที่ความคิดของทั้งคู่ย้อนกลับไปสู่ช่วงเวลาในวัยเยาว์ วัยมัธยมปลายที่เคยเต็มไปด้วยความฝัน เสียงหัวเราะ และคราบน้ำตา"จะว่าไป... กูมีเรื่องหนึ่งที่ค้างคาใจมานานมากเลยว่ะอาร์ท" เอิร์ธเอ่ยขึ้น หมุนแก้วในมือเล่นพลางมองหน้าเพื่อนสนิทคนเก่าด้วยสายตาจริงจัง "ตอน ม.6 นัดชิงชนะเลิศฟุตบอลประเพณีโรงเรียน... ทำไมวันนั้นมึงถึงไม่มาแข่งวะ? ทำไมอยู่ๆ ถึงทิ้งทีมไปเฉยๆ รู้ไหมว่าพวกกูวุ่นวายกันแค่ไหน แล้ววันนั้นทีมเราก็แพ้..."คำถามนั้นทำให้บรรยากาศรอบโต๊ะเงียบลงไปถนัดตา อาร์ทชะงักมือที่กำลังจะยกแก้วขึ้นจิบ นัยน์ตาคมกริบของอาร์ทฉายแววซับซ้อนขึ้นมาชั่วครู่ย้อนกลับไปในวันนั้น... ความสงสัยเริ่มก่อตัวในใจของอาร์ทมาตลอดว่าทำไมทุกครั้งที่ริชาทำอะไรให้เขา มักจะมีของเอิร์ธพ่วงมาด้วยเสมอ ไม
last updateLast Updated : 2026-10-19
Read more

เข็มทิศที่หลงทาง

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างห้องพักโรงแรมกระทบใบหน้าของเอิร์ธ ชายหนุ่มนั่งนิ่งอยู่บนขอบเตียงในชุดเดิมตั้งแต่เมื่อคืน สายตาเหม่อลอยจ้องมองโทรศัพท์มือถือในมือที่หน้าจอมืดสนิทไปนานแล้ว เสียงสัญญาณตัดสายของลูกปัดยังคงแว่วก้องอยู่ในหัว สลับกับคำพูดตบหน้าฉาดใหญ่ของอาร์ทเมื่อคืนวาน ราวกับมรสุมสองลูกกำลังเข้าปะทะจิตใจของเขาพร้อมๆ กันปริ๊น... ปริ๊น...เสียงแตรรถที่ดังขึ้นเบาๆ หน้าโรงแรมดึงสติของเอิร์ธให้กลับมา ร่างสูงค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้น จัดแจงเสื้อผ้าอย่างลวกๆ ก่อนจะเดินลงไปด้านล่าง วันนี้นัดกับอาร์ทไว้ว่าจะไปดูไซต์งานสร้างรีสอร์ทที่เพื่อนสนิทกำลังคุมงานอยู่ทันทีที่เอิร์ธก้าวขึ้นมานั่งบนรถยนต์ของอาร์ท ความเงียบงันและบรรยากาศตึงเครียดก็ปกคลุมไปทั่วห้องโดยสาร อาร์ทซึ่งกำลังออกรถและใช้สายตาควบคู่กับการขับขี่ หันมามองเพื่อนข้างกายเพียงครู่เดียวก็สังเกตเห็นความผิดปกติ ใบหน้าคมคายของเอิร์ธหมองคล้ำ นัยน์ตาแดงโรยและเต็มไปด้วยร่องรอยของการไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

สภาวะสุญญากาศ

บรรยากาศยามเย็นบริเวณริมฝั่งแม่น้ำปิงยังคงงดงามด้วยแสงอาทิตย์อัสดงที่ฉาบท้องฟ้าให้กลายเป็นสีส้มทอง สายลมเหนือพัดโชยมาแผ่วเบาปะทะผิวหน้า สองหนุ่มเพื่อนเก่าอย่างเอิร์ธและอาร์ทเดินทางมารอทานอาหารเย็นที่ร้านริมน้ำบรรยากาศโปร่งสบายแห่งเดิม โดยมี ริชา ขับรถตามมาสมทบทีหลังหลังจากเธอเสร็จสิ้นภารกิจส่วนตัวทว่า ทันทีที่อาหารจานแรกถูกยกมาเสิร์ฟและริชาเพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน เสียงโทรศัพท์มือถือของอาร์ทก็ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน อาร์ทขมวดคิ้วกดรับสาย ฟังปลายสายพูดด้วยสีหน้าเครียดขรึมขึ้นมาทันที"อะไรนะ? คนงานในแคมป์ทะเลาะกันถึงขั้นตีกันเลยเหรอ... เออๆ เดี๋ยวกูกำลังออกไป ตะลุมบอนกันขนาดนี้เดี๋ยวงานการสะดุดหมด"อาร์ทถอนหายใจยาว วางสายแล้วหันมามองหน้าเพื่อนทั้งสองคนด้วยความเกรงใจ "โทษทีว่ะพวกมึง สายด่วนจากแคมป์คนงาน หัวหน้าคนงานโทรมาบอกว่าพวกคนงานทะเลาะกันนัวเนียในแคมป์ กูต้องรีบไปเคลียร์สถานการณ์ก่อน เดี๋ยวเรื่องจะบานปลาย""เฮ้ย ไม่เป็นไรอาร์ท เรื่องงาน
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

เงาในมุมมืด

ความเงียบสงบยามค่ำคืนริมแม่น้ำปิงถูกกดทับด้วยสภาวะสุญญากาศอันน่าอึดอัด หลังจากที่เอิร์ธเลือกจะปัดคำถามสำคัญของริชาทิ้งไปอย่างคนไร้ทางออก ชายหนุ่มก็พาตัวเองจมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความเลือนรางด้วย ‘น้ำเปลี่ยนนิสัย’ บนโต๊ะอาหารอย่างหนักหน่วง แก้วแล้วแก้วเล่าถูกรินเติมอย่างไม่ขาดสาย ราวกับต้องการใช้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มอมเมาสติสัมปชัญญะและหลบหนีความจริงอันแสนเจ็บปวดที่กำลังบีบคั้นหัวใจริชานั่งมองภาพชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่เจือไปด้วยความปวดร้าวและห่วงใย เธอทำได้เพียงคอยห้ามปรามเบาๆ แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งความรุนแรงในอารมณ์ของเอิร์ธได้ กระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนดึกดื่น ฤทธิ์สุราก็แปรเปลี่ยนร่างสูงโปร่งให้กลายเป็นคนที่แทบจะไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกต่อไป ใบหน้าคมคายแดงซ่าน ลมหายใจร้อนผ่าวติดขัด และดวงตาคู่คมปรือปานจะปิดลงทุกขณะริชาต้องพยุงร่างที่หนักอึ้งของเอิร์ธออกจากร้านอย่างยากลำบาก เธอประคองเขาขึ้นรถ ขับพาชายหนุ่มกลับมาส่งยังโรงแรมที่พักขนาดกะทัดรัดท่ามกลางความเงียบสงัดของเมืองเชียงใหม่
last updateLast Updated : 2026-10-22
Read more

คำตอบที่ไร้ทางออก

แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านของห้องพักโรงแรม กระทบลงบนเตียงนอนที่ยังคงร่องรอยความยับยู่ยี่จากค่ำคืนที่ผ่านมา เอิร์ธค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง อาการปวดหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ยังคงค้างคาอยู่ แต่สิ่งที่ชักนำให้หัวใจของเขากระตุกวูบกลับเป็นความว่างเปล่าข้างกายพื้นที่บนฟูกหนาด้านข้างเย็นชืด ไร้ร่องรอยของเรือนร่างบางที่เขาเคยตระกองกอดไว้ตลอดทั้งคืน เอิร์ธยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ความทรงจำเกี่ยวกับรสสัมผัส ลมหายใจ และสัมผัสอันร้อนแรงริมแม่น้ำปิงเมื่อคืนนี้พุ่งกลับเข้ามาในหัวราวกับคลื่นลูกใหญ่ ความจริงที่ว่าขอบเขตของคำว่า 'เพื่อนสนิท' ได้ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง ทำให้เขารู้สึกสับสนและร้อนรนอย่างบอกไม่ถูกข้างหมอนใบโต มีกระดาษโน้ตแผ่นเล็กวางอยู่พร้อมกับกุญแจห้อง เอิร์ธยื่นมือไปหยิบขึ้นมาอ่านด้วยหัวใจที่เต้นระทึก "เอิร์ธ... พอดีริชามีงานด่วนเข้ามาฉุกเฉินตอนเช้า เลยต้องรีบออกไปก่อนนะ ไม่ได้อยู่รอส่ง ริชาบอกอาร์ทไว้แล้ว เดี๋ยวอาร์ทจะมารับเอิร์ธพา
last updateLast Updated : 2026-10-23
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status