“ไปตักบาตรไปกี๋“ตัญไม่ยอมไป กี๋ฝากอาตรีด้วยนะจ๊ะ”“อือ ไปเถอะ”พอเธอลุกขึ้นก็เห็นเขาอุ้มเจ้าอวบลุกตามมา หญิงสาวเม้มปากแน่น เขาทำบ้าอะไรเนี่ย แค่ที่ทำไปนั่นยังเป็นขี้ปากชาวบ้านไม่พออีกหรือไงปุญญ์อุ้มเด็กชายเดินตามเธอจนตักบาตรเสร็จเรียบร้อย แล้วตามกลับมานั่งลงที่เดิมด้วยใบหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เธอรับบุตรชายมาอุ้มเมื่อปุญญ์ต้องไปประเคนภัตตาหารแด่พระภิกษุสงฆ์ หญิงสาวพยายามไม่สบสายตากับชาวบ้านคนอื่นๆที่พากันมองและซุบซิบสนุกปากตามประสา ไม่พ้นเรื่องคาวของเธอกับเขาที่นงลักษณ์บังเอิญไปเห็นนั่นแน่ๆ“กินข้าวด้วยกันก่อนสิคุณ” อาตรีบอกเขาเมื่อพิธีการเสร็จสิ้น และพระสงฆ์กำลังฉันเพลอยู่ ปุญญ์ยิ้มพยักหน้าตอบกลับไป พิชชาอรแทรกขึ้นเมื่อเห็นตาเจ้าอวบที่ปรือจัดมากแล้ว“อาตรี กี๋พาตัญไปนอนก่อนนะ ท่าทางจะง่วงแล้วนั่นน่ะ”“ไปเถอะลูก” ท่านว่าแบบนั้นแล้ว เธอจึงลุกขึ้นอุ้มพาลูกกลับบ้านไปพิชชาอรและลูกกลับถึงบ้านในเวลาถัดมาไม่กี่นาที ท่าทางเจ้าอวบจะฝืนร่างกายตัวเองมากทีเดียว เพราะแค่เธอพาลงนอนขานั้นก็หลับสนิทราวกับปิดสวิตท์ฉับ เธอนั่งมองลูกรักอยู่ครู่ด้วยความคิดต่างๆนานา ไม่น่าเชื่อว่าจะมีวันนี้ เธอเกือบพลาดไปที่ค
Last Updated : 2026-10-12 Read more