Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 8

Isabella'nın Bakış AçısıO gün öğleden sonra, kocamın çocukluk aşkı Rosa'yı hamilelik kontrolü için her zaman gittiğim hastaneye götürdüğünü öğrendim."Vincent, bebeğimiz ekranda ne kadar da sevimli görünüyor, değil mi?"Kapının aralığından baktığımda Vincent'ın yüzüne yayılan gülümsemeyi gördüm. Rosa ekrandaki görüntüyü ona gösteriyor, Vincent da gülümseyerek başını sallıyordu.O adamın kocam, yani bebeğimin babası olduğunu bilmeseydim, onların mutlu ve birbirlerine âşık bir çift olduklarına yemin edebilirdim."Isabella Caruso? Doktor muayeneniz için sizi bekliyor," diye seslendi hemşire.Vincent arkasını döndü. Yüzünün rengi bir anda attı, gözleri koridorda gezindi. Adımı duymuş olmalıydı.Göz göze geldiğimizde ağzını açtı ama tek kelime bile edemedi.Mafya dünyasının güçlü isimlerinden Vincent Falcone'la neredeyse on yıldır mutlu bir evlilik sürdürüyordum. Bu yıl nihayet onun çocuğuna hamile kalmıştım. Bu bebeği dünyaya getirmenin benim için ne kadar zor olduğunu herkesten iyi o bil

Isabella'nın Bakış AçısıSon bir tokat atmak için Rosa'ya doğru hızla yürüdüm. Vincent öne atılarak beni durdurdu. "Ne yapıyorsun?""Benim hatam, Vincent. Bayan Falcone bana kızmakta çok haklı. Önce senin doktor kontrolüme gelmeni istedim, sonra da buraya taşındım." Rosa yine masum rolüne büründü. "Hepsi benim hatam. Gitmeliyim. Bugün gerçekten gelmemeliydim.""İyi, o zaman git.", diye düşündüm. Şaşırtıcı bir şekilde, Rosa'ya tokat atmamı engellemeye çalışan Vincent konuştu. "Katılıyorum. Gitmelisin, Rosa. Karımı buradan göndermeyeceğim."Şaşkına dönmüştüm. Bunca şeyden sonra onun bana bağırmasını, gitmemi söylemesini bekliyordum. Rosa da afallamıştı ama hemen ardından birkaç damla gözyaşı döküp yalvarmaya başladı. "Ah, karnım çok ağrıyor. Bebeğim bana mı kızdı?"Bir kez daha Vincent'ın ciddi ifadesinin değişmesini izledim. Ona karşı hemen yumuşadı. Elini, sanki dünyadaki en hassas şeymiş gibi Rosa'nın karnının üzerinde gezdirdi. Öfkeden deliye döndüm. Rosa ne zaman kendini mağdur

Isabella'nın Bakış AçısıUyandığımda odada yalnızca iki kişi vardı. Kadın ağlıyor, adam ise odanın içinde volta atıyordu. Aklım hâlâ karmakarışıktı ve hafıza kaybı beni adeta sersemletmişti.Uyandığımı gören kadın ağlamayı bıraktı ve elimi tuttu. "Isabella, nasıl hissediyorsun?"Onu hemen tanıdım. Biyolojik annem Bianca'ydı. Onunla yalnızca bir kez tanışmış olmama rağmen aramızdaki benzerlik inkâr edilemezdi.Odada endişeyle volta atan adam ise hiç şüphesiz biyolojik babam Enzo'ydu.İkisinin de gözlerinde öylesine büyük bir endişe vardı ki. Bir zamanlar beni utanç kaynağı olarak gören, boşanma belgelerini imzalamaya ve hamileliğimi sonlandırmaya zorlayan insanlarla aralarındaki fark çok belirgindi.Babamın yüzündeki gerginlik hâlâ geçmemiş olsa da sesi yumuşaktı. "Bunun hesabını onlara ödeteceğim, Isabella. Sen bir Rossi'sin. Bundan sonra hiç kimse sana bunları yaşatamayacak."Annem saçlarımı usulca okşayıp kulağımın arkasına sıkıştırdı ve bana gülümsedi. "Başka hiçbir şeyi düşünme. Se

Isabella'nın Bakış AçısıBiyolojik ailem Bianca ve Enzo beni evlerine götürdüğü anda, abartmadıklarını anladım. Kuzey'in en güçlü mafya ailesiydiler. Dünya çapındaki nüfuzları, Vincent Falcone'un kurduğu imparatorluğun yüzlerce katına ulaşıyordu. Yıllar önce, uyuşturucu tesisi geliştirme projesi yüzünden çıkan acımasız bir savaş sırasında babamın rakiplerinden biri tarafından kaçırılmıştım. Babam bundan sorumlu kişiden intikamını aldı ama beni aramaya başladığında çoktan ortadan kaybolmuştum. Yine de biyolojik ailem beni aramaktan hiç vazgeçmemişti. Sadece başka bir mafya ailesi tarafından büyütüldüğümü, üstelik onlarınkinden çok daha küçük bir aile olduğunu hiç düşünmemişlerdi.Başlangıçta babamın adamları bana inanmıyordu. Onlara göre Enzo'nun kızı olamayacak kadar narin ve hassastım. Hatta öz babam bile bana, "Ben burada olduğum sürece mafyayı yönetmek konusunda endişelenmene gerek yok. Sen sadece hayatının tadını çıkar," demişti.Ama kendimi kanıtlamak istiyordum. Üstelik Carusola