All Chapters of พลาดรักสามีร้าย : Chapter 11 - Chapter 20

“อดมาตั้งแต่เมื่อคืน ขอตรงนี้เลยนะ”ลินิลรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อได้ยินในสิ่งที่สามีเอ่ยออกมา เธอมองร่างสูงสง่าในชุดสูทที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาตื่น เพราะกลัวว่าพี่เลี้ยงของลูกจะเข้ามาเห็นสิ่งที่ไม่ควรจะเห็น“ขึ้นไปบนห้องได้มั๊ยฟาร์ นิลกลัวพี่ดาวจะเข้ามาเห็น” ลินิลเอ่ยไม่เต็มเสียงนักเพราะกลัวว่าสิ่งที่เธอพูดออกไปจะทำให้สามีไม่พอใจ ความสัมพันธ์ของเธอกับสามีพึ่งจะดีได้ไม่นาน เธอไม่อยากให้กลับไปเป็นแบบเดิม“ไม่มีใครมาเห็นหรอกน่า ฉันให้พี่ดาวออกไปข้างนอกสองสามชั่วโมง”จาฟาร์บอกขณะที่เร่งถอดเข็มขัดออกอย่างรีบร้อนราวกับคนเก็บกดมานาน ทั้งๆ ที่เขาก็จัดหนักจัดเต็มกับเมียแทบทุกคืน เว้นก็แต่เมื่อคืนที่ลูกสาวขอมานอนด้วยจึงทำให้เขาอดเอาเมียและส่งผลให้อารมณ์ค้างมาจนถึงตอนนี้มือหนาจัดการรูดซิปกางเกงลงแล้วงัดแท่งเอ็นที่แข็งปั๋งออกมาสูดอากาศ ความใหญ่โตที่โชว์เด่นตรงหน้าทำเอาภรรยาคนสวยหายใจไม่ทั่วท้อง ตากลมโตจ้องมองมือหนาที่กำลังถูรูดแท่งเอ็นขึ้นลงเป็นจังหวะด้วยท่าทางตื่น พลางจินตนาการไปถึงตอนที่แท่งนี้ผุดเข้าออกในร่างของเธอ เพียงแค่คิดก็รู้สึกอึดอัดและจุกหน่วงท้องน้อยขึ้นมาทันทีแม้ว่าล

ภายในเพนท์เฮ้าส์ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองใหญ่มีกลุ่มของหนุ่มสาวหลายสิบคนกำลังจัดปาร์ตี้กันอย่างสนุกสุดเหวี่ยงตามแบบฉบับของคนรักสนุก บนโต๊ะขนาดใหญ่ที่สั่งทำพิเศษมีทั้งเหล้าทั้งยาและของมึนเมาหลายชนิดถูกจัดหามาอย่างมากมายโดยมีเจ้าของเพนท์เฮ้าส์อย่างเซอเวย์เป็นคนซัพพอร์ตทุกอย่าง “มึงรีบเหรอ?”เซอเวย์หันไปถามเรียวหนุ่มมาดนิ่งที่เอาแต่นั่งดื่มไม่พูดไม่จาด้วยความสงสัย คนภายนอกอาจจะดูว่าอาการของเรียวดูปกติ แต่สำหรับคนที่สนิทกันมานานย่อมรู้ดีกว่าใครว่ามีสิ่งผิดปกติซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้านิ่งเรียบนั้น“งานมีปัญหาเหรอวะ”เซอเวย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงแต่เรียวก็ยังคงนิ่งและเอาแต่สนใจเหล้าที่อยู่ในมือ อาการแบบนี้ยิ่งทำให้เซอเวย์มั่นใจว่าเรียวต้องมีเรื่องไม่สบายใจอยู่แน่ๆ“ถึงกูจะฉลาดน้อยแต่กูก็พอจะรู้เรื่องธุรกิจอยู่ มีอะไรปรึกษากูได้นะ”“มึงชวนไอ้ฟาร์มาทำไม”เรียวไม่ได้ตอบคำถามของเซอเวย์แต่เขาเลือกที่จะพูดถึงเพื่อนอีกคนที่กำลังทำผิดต่อครอบครัว “สัส! กูอุตส่าห์เป็นห่วง นอกเรื่องเฉย!” เซอเวย์สบถออกมาด้วยท่าทางไม่จริงจังนักแล้วมองไปยังเพื่อนรักอีกคนที่กำลังเดินเข้ามาอย่างอารมณ์ดี“อยากเห็น

พั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่เมื่อร่างสวยร่ายลีลารักอันเผ็ดร้อนด้วยการโยกขย่มลงบนหน้าตักแกร่งของสามีอย่างเอาใจ ความเสียวซ่านเข้าครอบงำไปทั่วร่างจนลืมว่าตรงนี้มันไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับการทำกิจกรรมอย่างว่าแต่เวลานี้ลินิลต้องเก็บความเป็นกุลสตรีไว้ชั่วคราว แล้วเอากลยุทธ์มัดใจสามีของผู้หญิงยุคใหม่มาใช้ ดูเหมือนว่าการเอาใจสามีด้วยการเป็นโสเภณีบนเตียงมันจะใช้ได้ผลและถูกใจสามีของเธอเป็นอย่างมาก“ท่านี้โคตรได้อารมณ์เลยว่ะ! อ่าส์! ขย่มแรงอีก!”จาฟาร์บอกด้วยน้ำเสียงสุดทรมาน ใบหน้าของเขาแดงก่ำเหมือนคนกำลังจะขาดใจให้ได้ ร่างกำยำเกร็งเครียดและทรมานโดยเฉพาะตรงแท่งเอ็นใหญ่ที่โดนร่องสาวบีบรัดแทบจะขาด แต่ก็น่าแปลกที่มันเป็นความทรมานที่ไม่รู้จักคำว่าพอ อยากจะนอนให้เธอทรมานทั้งคืนราวกับคนขาดเซ็กส์มานานแม้ว่าจาฟาร์จะมีอะไรกับผู้หญิงมาจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาเสียวซ่านถึงใจเหมือนลินิล อาจจะเป็นเพราะเขาได้เล่นสดเนื้อแนบเนื้อกับเธอก็เป็นได้ ส่วนผู้หญิงคนอื่นๆ เขาต้องป้องกันด้วยถุงยางอนามัยชั้นดีทุกครั้ง เพราะไม่อยากให้เกิดความผิดพลาดเหมือนที่ผ่าน

ตลอดทั้งวันลินิลใช้เวลาอยู่กับแม่กับพี่ชาย ทั้งสามคนเข้าครัวช่วยกันทำขนมเหมือนที่เคยทำ ความรักความอบอุ่นจากแม่กับพี่ชายทำให้ลินิลรับรู้ถึงคำว่าครอบครัวที่แท้จริง และทำให้หัวใจที่อ่อนล้ากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง “ทำไมไม่นอนค้างที่นี่” ลูกกับผัวก็ไม่อยู่บ้าน จะกลับไปนอนกับใคร ประโยคหลังกวินได้แต่เอ่ยถามในใจ เพราะไม่อยากจะพูดออกไปให้น้องสาวน้องเจ็บปวดหัวใจไปมากกว่านี้“เอาไว้วันหลังนะคะ วันนี้นิลไม่ได้บอกฟาร์ว่าจะค้าง” ลินิลยังคงยืนยันคำเดิมก่อนที่จะสวมกอดพี่ชายเป็นการบอกลา“เฮ้อ… ตามใจเราละกัน ยังไงก็ดูแลตัวเองด้วย”มือหนาลูบหัวน้องสาวด้วยความเอ็นดูและห่วงใย ก่อนที่จะปล่อยให้น้องกลับไปด้วยความรู้สึกใจหาย และแอบหวังว่าสักวันลินิลจะเข้มแข็งพอที่จะทิ้งผู้ชายเลวๆ ได้..มินิคูเปอร์สีขาวขับเคลื่อนออกมาจากบ้านที่อยู่มาตั้งแต่เด็กด้วยความรู้สึกใจหาย หัวใจดวงน้อยอ้างว้างขึ้นมาทันทีที่ต้องอยู่ลำพัง ความเข้มแข็งที่แสดงต่อหน้าแม่กับพี่ชายหายไปทันทีที่ออกจากบ้าน Rrrr~ทว่าเสียงเรียกเข้าที่ดังขึ้นกลับเรียกรอยยิ้มให้ปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าสวย เมื่อเธอคิดว่าคนที่โทรเข้าคือสามีที่หายเงียบไปตลอดท

‘โธ่เว้ย!’ หลังจากที่ลินิลขับรถออกไปจาฟาร์ก็สบถออกมาอย่างหัวเสียพร้อมกับยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเพื่อดับอารมณ์ที่พุ่งพล่าน แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังต้องหนักใจกับใบหน้าเศร้าสลดของผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ สิ่งที่จะดับอารมณ์ที่แสนจะอึดอัดนี้ได้คงจะมีแต่เหล้าเท่านั้น“นั่นฟาร์จะไปไหน” มิเกลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นจาฟาร์กำลังจะเดินออกไป“ฟาร์มีนัดกับม๊า”คำตอบของจาฟาร์ทำให้หญิงสาวทำหน้าเศร้าสลดยิ่งกว่าเดิม เธอก้าวเดินเข้าไปสวมกอดเอวหนาแล้วร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร ราวกับตัวร้ายในละครน้ำเน่าที่กำลังจะโดนพระเอกทิ้ง“ฟาร์จะทิ้งเกลอีกแล้วใช่มั้ย เกลขอโทษที่เป็นต้นเหตุให้ฟาร์กับภรรยามีปัญหากัน เกลไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย ฮือๆ เกลขอโทษ” มิเกลซบหน้ากับแผ่นหลังกว้างพร้อมกับปล่อยโฮออกมา“....” จาฟาร์ได้แต่ยืนนิ่งไม่ได้พูดอะไรออกมา เพราะตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออกจริงๆ ทุกอย่างมันผิดคลาดไปหมด และที่สำคัญไปเขาไม่เคยคิดว่าเมียจะกล้าขอหย่า“เกลขอโทษที่งี่เง่า งั้นเกลกลับไปรอฟาร์ที่คอนโดก็ได้ ฟาร์ไปหาม๊าเถอะ!” เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเอาแต่ยืนนิ่งไม่พูดอะไร มิเกลจึงคล