“ผมจะพาเจ้าขวัญเข้างาน”หมอพิชญ์เอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่าแฝงความกดดัน สายตาคมกริบมองเลยผ่านร่างของแทนไทไปยังเจ้าขวัญที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ตรงกลางแทนไทแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ไม่ยอมขยับเขยื้อนถอยหลังแม้แต่เซนติเมตรเดียว นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์จ้องมองศัตรูหัวใจอย่างท้าทาย มือหนาที่โอบเอวบางอยู่กระชับแน่นขึ้นจนเจ้าขวัญต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บบรรยากาศในห้องคุกกรุ่นจนแทบหายใจไม่ออก ท่ามกลางสายตาที่ประสานกันอย่างไร้ความปรานี เจ้าขวัญรู้ดีว่าถ้าขืนปล่อยให้ยื้อยุดกันต่อไปมากกว่านี้ เรื่องราวต้องบานปลายจนพ่อกับแม่ของเธอรู้แน่ๆ และคนที่ซวยที่สุดก็คือตัวเธอเองหญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี แล้วตัดสินใจทำในสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มทั้งสองคนต้องชะงักมือเรียวบางยกขึ้นแกะมือหนาของแทนไทที่โอบเอวเธออยู่ออกทีละนิ้ว แม้แรงกดดันจากอสูรกายหนุ่มจะพยายามรั้งเธอไว้แค่ไหน แต่สายตาที่เว้าวอนระคนหวาดกลัวของเจ้าขวัญ ก็ทำให้แทนไทต้องยอมคลายมือออกอย่างจำใจด้วยความเจ็บปวดร้าวราญ“พี่พิชญ์คะ…” เจ้าขวัญหันไปสบตาก
Last Updated : 2026-10-14 Read more