All Chapters of Heart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ: Chapter 21 - Chapter 30

90 Chapters

บทที่ 21. ดาวเด่นของงาน

“ผมจะพาเจ้าขวัญเข้างาน”หมอพิชญ์เอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่าแฝงความกดดัน สายตาคมกริบมองเลยผ่านร่างของแทนไทไปยังเจ้าขวัญที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ตรงกลางแทนไทแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ไม่ยอมขยับเขยื้อนถอยหลังแม้แต่เซนติเมตรเดียว นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์จ้องมองศัตรูหัวใจอย่างท้าทาย มือหนาที่โอบเอวบางอยู่กระชับแน่นขึ้นจนเจ้าขวัญต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บบรรยากาศในห้องคุกกรุ่นจนแทบหายใจไม่ออก ท่ามกลางสายตาที่ประสานกันอย่างไร้ความปรานี เจ้าขวัญรู้ดีว่าถ้าขืนปล่อยให้ยื้อยุดกันต่อไปมากกว่านี้ เรื่องราวต้องบานปลายจนพ่อกับแม่ของเธอรู้แน่ๆ และคนที่ซวยที่สุดก็คือตัวเธอเองหญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี แล้วตัดสินใจทำในสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มทั้งสองคนต้องชะงักมือเรียวบางยกขึ้นแกะมือหนาของแทนไทที่โอบเอวเธออยู่ออกทีละนิ้ว แม้แรงกดดันจากอสูรกายหนุ่มจะพยายามรั้งเธอไว้แค่ไหน แต่สายตาที่เว้าวอนระคนหวาดกลัวของเจ้าขวัญ ก็ทำให้แทนไทต้องยอมคลายมือออกอย่างจำใจด้วยความเจ็บปวดร้าวราญ“พี่พิชญ์คะ…” เจ้าขวัญหันไปสบตาก
last updateLast Updated : 2026-10-14
Read more

บทที่ 22. ให้เธอได้กับเขา

ทว่า… ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านั้นจนกลายเป็นเรื่องใหญ่โต ร่างระหงของเจ้าขวัญก็ตัดสินใจสะบัดตัวหลุดจากการโอบกอดของหมอพิชญ์ เธอรวบรวมความกล้าทั้งหมดก้าวออกมายืนขวางกลางระหว่างผู้ชายทั้งสองคนเอาไว้“พอได้แล้วค่ะพี่แทน! อย่ามาทำตัวเป็นอันธพาลแถวนี้เด็ดขาดนะ!” เจ้าขวัญตวาดเสียงสั่น ดวงตากลมโตแดงก่ำด้วยความอัดอั้น“พี่อยากให้เรื่องมันแย่ไปถึงไหนกันคะ? คิดว่าตัวเองเท่มากหรือไงที่มาอาละวาดในงานแบบนี้!”แทนไทชะงักกึก นัยน์ตาคมกริบที่เคยวาวโรจน์หลุบมองใบหน้าหวานที่เปื้อนคราบเครื่องสำอางจางๆ และแววตาที่เต็มไปด้วยความตัดพ้อของเธอ ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ราวกับถูกน้ำเย็นสาดเข้าใส่จนมอดดับ เหลือเพียงความเจ็บแปล๊บที่แล่นริ้วขึ้นมาในอกเธอกลัว… เธอกลัวว่าเขาจะอับอาย กลัวว่าเขาจะกลายเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น แต่เธอกลับไม่เคยรู้เลยว่า เขายอมเป็นตัวร้ายในสายตาทุกคน ก็เพราะไม่อยากให้ผู้หญิงที่เขารักต้องตกเป็นของคนอื่ต่างหาก“หึ… ตัวตลกในสายตาเธอสินะ” แทนไทแค่นยิ้มสมเพชตัวเอง แววตาร้าวราญจนเจ้าขวัญต้องสะท้าน“อยากไปกับมันนักใช่ไหม… งั้นก็เชิญ!”พูดจบ แทนไทก็ไม่รอให้ใครได้เอ่ยอะไรอีก ชายหนุ่มหมุนตั
last updateLast Updated : 2026-10-15
Read more

บทที่ 23. ปล่อยไม่ได้จริงๆ

หลังจากคำขอคบอันแสนโรแมนติกกลางฟลอร์เต้นรำ บรรยากาศรอบตัวเจ้าขวัญก็เต็มไปด้วยเสียงแสดงความยินดีจากเพื่อนฝูงและกลุ่มเพื่อนหมอของหมอพิชญ์ทุกคนต่างพากันเข้ามาชนแก้วร่วมอวยพรให้ ‘คู่รักแห่งปี’ ร่างบางที่ไม่เคยแตะต้องแอลกอฮอล์มาก่อนไม่อาจเอ่ยปากปฏิเสธแก้วไวน์และแชมเปญที่ถูกยื่นมาให้แก้วแล้วแก้วเล่าได้ ด้วยความเกรงใจและตอนนี้สติสัมปชัญญะที่เริ่มสับสนพร่าเลือนฤทธิ์ของเหลวสีอำพันซึมซาบเข้าสู่กระแสเลือดอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นาน พวงแก้มเนียนก็แดงก่ำ ศีรษะหนักอึ้ง ร่างกายสั่นระริกไร้เรี่ยวแรงจนต้องโอนเอนพิงแผงอกของหมอพิชญ์อยู่ตลอดเวลา“แฮ่ม... ดูท่าว่าดาวเด่นของงานจะดริ้งค์หนักไปหน่อยแล้วนะครับทุกคน”หมอพิชญ์โอบเอวคอดกิ่วของเจ้าขวัญไว้แน่นพลางบีบคลึงเบาๆอย่างย่ามใจ รอยยิ้มละมุนฉายอยู่บนใบหน้าขณะเอ่ยกับกลุ่มเพื่อน“งั้นผมขอตัวพาน้องขวัญไปพักก่อนนะครับ ดึกมากแล้ว เดี๋ยวคุณน้าจะเป็นห่วง”เสียงแซวและเสียงหัวเราะอย่างรู้กันดังไล้หลัง ขณะที่หมอพิชญ์ประคองร่างที่อ่อนปวกเปียกของเจ้าขวัญก้าวเดินออกจากห้องบอลรูม ตรงดิ่งไปยังลานจอดรถ VIP ด้านนอกก้อนควันบุหรี่สีเทาหม่นถูกพ่นออกจากริมฝีปากหยักลึก คละคลุ้งไ
last updateLast Updated : 2026-10-16
Read more

บทที่ 24. กลับบ้านกัน

คำพูดเชือดเฉือนที่พ่นออกมาพร้อมกับสายตาเหยียดหยัน ทำให้อสูรกายหนุ่มนิ่งไปชั่วครู่ แทนไทยกหลังมือขึ้นปาดคราบเลือดตรงมุมปากออกช้าๆ นัยน์ตาคมกริบสีเข้มที่มืดมนอยู่แล้วกลับฉายแววเยียบเย็นและเหี้ยมเกี้ยมยิ่งกว่าเดิม มุมปากหยักกระตุกยิ้มเหยียดที่ทำให้คนมองรู้สึกหนาวขั้วหัวใจ“หึ... ในที่สุดหน้ากากกากๆ ของมึงก็หลุดจนได้สินะไอ้หมอ”น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบนั้นเยียบเย็นดุจลมพายุหมุน ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของวิศวกรหนุ่มจะก้าวประชิดเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างไร้ความเกรงกลัว“กูจะเป็นพี่ชายข้างบ้านหรือเป็นตัวเหี้ยอะไรในสายตาใครกูไม่สน...” แทนไทรามขู่ลอดไรฟัน “แต่การที่มึงลากผู้หญิงที่เมาจนไม่มีสติมาเข้าโรงแรม แล้วพยายามจะข่มขืนเขาเนี่ย... มึงเรียกตัวเองว่าหมอลงได้ยังไงวะไอ้สัด!”“มึงจะไปรู้อะไร!” หมอพิชญ์แผดเสียงสวน ทั้งโกรธทั้งอับอายเมื่อถูกจี้ใจดำ “กูคบกับขวัญ พ่อแม่เขายกขวัญให้กูแล้ว! คืนนี้ขวัญก็ต้องเป็นของกู! มันเกี่ยวอะไรกับมึง ไอ้เด็กช่างเปื้อนฝุ่นอย่างมึงมีสิทธิ์อะไรมาขัดขวางกู!”“พี่พิชญ์...”เสียงหวานแผ่วเบาและสั่นเครือดังขึ้นจากบนเตียงดึงความสนใจของชายหนุ่มทั้งสอง เจ้าขวัญที่นอนห่อไหล่กอดชุดเดร
last updateLast Updated : 2026-10-17
Read more

บทที่ 25. สองต่อสอง

แทนไทชะลอความเร็วรถลงเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบมองผ่านกระจกมองข้างเห็นศีรษะเล็กที่ยังคงซบแน่นอยู่กับแผ่นหลังของเขา“ทำไม? ปลอดภัยแล้วนะขวัญ ยิ่งดึกพ่อแม่เธอยิ่งเป็นห่วง”“พี่พิชญ์ต้องไปรออยู่ที่บ้านแน่ๆ... หรือบางทีเขาอาจจะไปถึงก่อนเราแล้วด้วยซ้ำ” เสียงของเจ้าขวัญสั่นเครือเต็มไปด้วยความหวาดผวา“ถ้าเขาไปใส่ไฟพ่อกับแม่... ขวัญไม่รู้ว่าจะต้องเจออะไรบ้าง ขวัญยังไม่พร้อมเจอใครทั้งนั้นตอนนี้...”คิ้วเข้มของแทนไทขมวดเข้าหากันแน่นทันที เขาถอนหายใจออกมาแรงๆ ด้วยความลำบากใจ“จะทำแบบนั้นได้ยังไงเจ้าขวัญ” น้ำเสียงทุ้มห้าวเอ่ยเตือน“ข้ามคืนไม่กลับบ้าน พ่อกับแม่เธอได้ออกตามหากันให้วุ่นแน่ แล้วยิ่งถ้าไอ้หมอนั่นมันไปดักรอที่บ้านจริง มันยิ่งได้ใจ เข้าทางมันเต็มๆ มันงรู้อยู่แล้วว่าพี่เป็นคนพาเธอออกมา แล้วทีนี้แหละ... มันได้ใส่ไฟว่าพี่อุ้มเธอหนีไปทำมิดีมิร้ายจริงๆ แน่"พูดมาถึงตรงนี้ แทนไทก็ชะงักคำพูดไปกะทันหัน... ริมฝีปากหยักลึกเม้มเข้าหากันแน่นอย่างครุ่นคิดสมองอันชาญฉลาดของเด็กวิศวะประมวลผลอย่างรวดเร็ว... บ้านของเขากับบ้านของเธออยู่ติดกันแค่กำแพงกั้น หากเขาพาเธอไปส่งตอนนี้ แล้วพบว่าไอ้หมอเลวนั่นยืนรออยู่
last updateLast Updated : 2026-10-18
Read more

บทที่ 26. ระยะอันตราย

แผ่นหลังบางปะทะเข้ากับอกแกร่งอย่างจัง กลิ่นกายสะอาดบริสุทธิ์ของชายหนุ่มผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยแตะจมูกอีกครั้ง แทนไทถอนหายใจยาว ความอบอุ่นจากอ้อมกอดและระยะห่างที่ใกล้ชิดกันจนไร้ช่องว่าง ทำให้บรรยากาศอันอึดอัดเมื่อครู่ แปรรอบเป็นความกระหายและตื่นตัวในอารมณ์ที่สุ่มเสี่ยงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ไหวไหม...” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยกระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดลำคอระหงจนร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั้งตัวเจ้าขวัญค่อยๆ หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขา มือเล็กทั้งสองข้างยึดปกเสื้อช็อปสีเลือดหมูของเขาไว้เป็นที่พึ่งพา นัยน์ตากลมโตฉ่ำปรือด้วยหยาดน้ำตาและฤทธิ์แอลกอฮอล์ช้อนขึ้นมองใบหน้าคมคายที่อยู่ห่างไปไม่ถึงคืบ“เวียนหัว... พี่แทน...” เธอเอ่ยเสียงเบาหวิว ราวกับเสียงกระซิบในฝันสายตาคมกริบของแทนไทเลื่อนต่ำลงมองเรียวปากกระจับสีชมพูระเรื่อที่เผยอขึ้นน้อยๆ ความรู้สึกหึงหวงที่เพิ่งผ่านพ้นมาผสมผสานกับความคลั่งรักที่เขาซ่อนไว้มาหลายปี ทำให้ความอดทนของชายหนุ่มลดต่ำลงจนเกือบถึงจุดศูนย์มือหนาละจากเอวบางขึ้นมาประคองพวงแก้มร้อนผ่าวของเธอไว้อย่างแผ่วเบา นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ไปด้วยความรู้สึกที่ลึกล้ำเกินกว่าจะซ่อนเร้นได้อี
last updateLast Updated : 2026-10-19
Read more

บทที่ 27. ขอได้ไหม [NC+]

ลิ้นร้อนของผมค่อยๆ เลื้อยไล้ไปตามขอบริมฝีปากของเธออย่างช้าๆ แตะไล้เบาๆหลังจากดูดดึงกลีบปากอิ่มจนพอใจ ลิ้นหนาค่อยๆจะสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของเธอ เขารอคอยการตอบรับจากเธออย่างใจจดใจจ่อเท่าที่อสูรกายอย่างเขาจะยอมอ่อนข้อให้ได้เขาเม้มปากเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะออกแรงบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างรุนแรงขึ้นกว่า เขาต้องการให้เธอได้สัมผัสถึงความปรารถนาที่ไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไปรสจูบดุดันและร้อนแรงราวกับจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัว เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระจากอ้อมแขนได้อีกต่อไป ความต้องการที่จะครอบครองเธอทั้งร่างกายและจิตใจมันแผดเผาเขาจนแทบสิ้นสติเขาเงยหน้าขึ้นยอมละจากริมฝีปากของเจ้าขวัญเพียงเล็กน้อย เพื่อให้พักได้หายใจ ดวงตาคมกริบมองใบหวานที่ขึ้นเสีแดงก่ำด้วยสายตาพร่ามัวจากความปรารถนา เขาใช้มือข้างหนึ่งเชยคางเธอขึ้นเล็กน้อย บังคับให้เธอสบสายตากับเขา“เจ้าขวัญ... พี่ขอได้ไหม?”เขากระซิบถามด้วยเสียงหอบกระเส่า ลมหายใจร้อนรินรดอยู่บนแก้มเนียนใส เขาต้องการให้เธอตอบคำถาม เขาต้องการที่จะได้ยินคำตอบจากปากของเธอเองโดยไม่มีการบังคับเหมือนทุกที“พ... พี่แทน ตะ... แต่... เรื่องแบบนี้มัน... ต้องคนที่รักกัน
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

บทที่ 28. ครั้งแรกของเธอ [NC+]

แทนไทไม่รอคำตอบ เขาใช้จังหวะที่หัวใจเธอกำลังเต้นระรัวและร่างกายที่กำลังสั่นไหวตามแรงอารมณ์ที่ไม่รู้จัก ยิ่งเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ยิ่งทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบไปทั่วสรรพางค์กาย เขาปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายที่ขวางกั้นความสัมพันธ์ออกไปจนหมดสิ้นทั้งเธอและเขาก่อนจะแทรกกายเข้าหาช่องทางรักสีสดที่ปิดแน่นสนิท ไม่เคยผ่านมือชายใดนั้นอย่างถือวิสาสะ เขาเน้นย้ำความรู้สึกด้วยการขยับสะโพกเบียดบดเบาๆ เพื่อให้เธอรับรู้ถึงตัวตนของเขาที่พร้อมจะครอบครองทุกตารางนิ้วในคืนนี้“อ๊ะ! อื้อ!”เจ้าขวัญแอ่นกายรับสัมผัสสั่นระริก ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเขาฉายแววพึงพอใจอย่างเปิดเผย เขาขยับกายสอดแทรกเข้าไปลึกขึ้นทีละนิดๆ“เฮือก! พ... พี่แทน ขวัญเจ็บ! อึก...”แรงสะดุ้งสุดตัวของคนใต้ร่างทำให้แทนไทชะงักกึก ความอึดอัดความคับแน่นและร้อนผ่าวที่บีบรัดแก่นกายขนาด11นิ้วนั้นทำให้เขาแทบคลั่ง แต่เขาเลือกที่จะหยุดนิ่งกดสะโพกแช่ค้างไว้แบบนั้น ปล่อยให้ร่างกายของคุณปรับตัวเข้าหาตัวเขาในขณะที่มือหนาข้างหนึ่งละจากข้อมือของเธอมาลูบไล้ไปตามเส้นโค้งเว้าของเอวบาง ลากผ่านผิวเนียนละเอียดขึ้นมาจนถึงทรวงอกตึงซ่อนรูปที่กำลังกระเพื่อมไหวตามจังหวะการหอ
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

บทที่ 29. ทางเลือกเดียว [NC+]

แทนไทค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอระหง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยดูดุดันเปลี่ยนเป็นนิ่งสนิท ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่นั้นจ้องมองเธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดาเขายังคงแช่กายค้างไว้ภายในอย่างถือสิทธิ์ ไม่มีความคิดที่จะถอนตัวออกมาแม้แต่นิดเดียวราวกับจะซึมซับความสุขสมนี้ให้นานที่สุดหยาดเหงื่อเม็ดเล็กเกาะพราวตามกรอบหน้าคมคาย ก่อนที่เขาจะขยับยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้มีความเย้ยหยันเหมือนเมื่อก่อน แต่เป็นยิ้มอันตรายของ ‘นักล่า’ ที่เพิ่งจัดการเหยื่อจนหมอบราบคาบเขาเอื้อมมือไปเกลี่ยปอยผมที่เปียกชื้นเหงื่อออกจากใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาเพราะความเจ็บอย่างเบามือ สัมผัสที่อ่อนโยนจนน่ากลัวเมื่อเทียบกับการกระทำเมื่อครู่แทนไทโน้มตัวลงมาจนริมฝีปากเกือบชิดใบหูเล็ก ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและสั่นพร่าที่ฟังดูมีอำนาจเหลือเกิน“พี่อยากให้เจ้าขวัญเป็นของพี่แบบถาวร... อยากให้ร่องรอยของพี่มันฝังอยู่ในตัวเธอ... ถ้ามันจะเกิดอะไรขึ้นจริงๆ พี่ก็ยินดีจะรับผิดชอบขวัญไปตลอดชีวิต เข้าใจไหม หืม?”“ร... รับผิดชอบอะไรคะ... ในฐานะของเล่นลับๆของพี่น่ะเหรอ? หรือพี่น้องท้องชนกัน?”เจ้าขวัญเบือนหน้าหนี เพราะตลอดเว
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

บทที่ 30.ตอกย้ำ [NC+]

“อ๊า! พ... พอแล้ว! อื้อ.. ฮื้อ!”แผ่นหลังเนียนละเอียดแอ่นลงไปเป็นผลทำให้บั้นท้ายกระดกรับแรงกระแทกของเขาพร้อมแรงตอดรัดทุกจังหวะ มือกำรั้งโซฟาแทบขาด ร่างระหงโยกสั่นไม่ต่างจากโซฟาเลยสักนิดแทนไทถึงกับหลุดคำสบถต่ำๆ ในลำคอเมื่อเห็นแผ่นหลังของเธอแอ่นโค้งรับสัมผัสอย่างไม่ตั้งใจ ท่าทางที่เหมือนกำลังพยายามดิ้นรนแต่กลับเป็นการยั่วเย้าให้เขากระแทกสวนเข้าไปลึกยิ่งกว่าเดิมนับร้อยเท่ามือหนาที่กำข้อมือเธอไว้ออกแรงกดแน่นขึ้นจนเส้นเลือดบนแขนปูดโปนตามสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่กำลังคลุ้มคลั่งเขาเร่งจังหวะเข้ากระแทกบั้นท้ายถี่รัวและหนักหน่วง ทุกครั้งที่เขากระแทกกายเข้าไปจนสุดลำ ความร้อนผ่าวจากภายในตัวเธอก็ยิ่งต้อนรับเขาอย่างเร่าร้อน แรงตอดรัดที่รุนแรงทำให้แทนไทต้องกัดฟันแน่นเพื่อคุมไม่ให้ตัวเองปลดปล่อยออกมาก่อนเวลาที่กำหนด“ปากบอกให้พอ... แต่ข้างในเธอมันกลับต้อนรับพี่ดีขนาดนี้เนี่ยนะ!?”“พี่แทน! มันลึก! อึก! อื้อ!”“ดูเธอสิ... ร้องเรียกหาพี่ออกมาขนาดนี้! ถ้าเธอเงียบล่ะก็... พี่จะกระแทกให้จุกกว่านี้จนเธอไม่มีแรงเดิน!"เขาลดใบหน้าลงต่ำจนปลายจมูกคลอเคลียอยู่ข้างแก้มแดงระเรื่อของเธอ ก่อนจะจงใจบดเบียดส่วนนั้นเข้า
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status