แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าตรู่สาดส่องผ่านม่านชั้นนอกของห้องเพนท์เฮาส์หรู ทอดแผ่นแสงสีทองบางเบาลงบนเตียงกว้างหลังจากที่แทนไทอุ้มเธอมานอนบนเตียงนุ่มร่างระหงที่ขยับตัวแผ่วเบาเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับความปวดร้าวและเมื่อยล้าไปทั่วสรรพางค์กาย สัมผัสแรกที่รับรู้ได้คือความอบอุ่นแนบแน่นจากแผงอกแกร่งและแขนทรงพลังที่ตระกองกอดเอวคอดกิ่วของเธอไว้ตลอดทั้งคืนเจ้าขวัญค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ นัยน์ตากลมโตสบประสานเข้ากับสายตาคมกริบสีน้ำตาลอ่อนของแทนไทที่ลืมตามองเธออยู่ก่อนแล้ว รอยยิ้มบางๆ บนริมฝีปากหยักลึกที่มีรอยแผลตรงมุมปาก ทำให้หัวใจดวงน้อยของคนมองเต้นผิดจังหวะไปทันทีภาพความทรงจำอันร้อนแรงและลึกซึ้งในค่ำคืนที่ผ่านมาซัดกระหน่ำเข้ามาในหัวราวกับลูกคลื่นถึงสองรอบติดอย่างเร่าร้อน ใบหน้าหวานสุกปลั่งขึ้นสีเลือดฝาดร้อนผ่าวไปถึงใบหูด้วยความเขินอายเธอรีบซบหน้าลงกับแผ่นอกกว้างเพื่อซ่อนพวงแก้มแดงจัด แต่ทว่าฝ่ามือหนาลับเอื้อมมาประคองคางมนให้เงยขึ้นรับจุมพิตแผ่วเบาบนริมฝีปากกระจับอย่างหยอกเย้า“อรุณสวัสดิ์ ยัยเด็กขี้แย...” เสียงทุ้มห้าวที่เอ่ยกระซิบข้างหูนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเอ็นดู “เป็นยังไงบ้าง... ยั
Last Updated : 2026-10-21 Read more