All Chapters of ISANG DAHILAN PARA SA KASAL: Chapter 21 - Chapter 30

Kailangan na niyang magdesisyon—at sa lalong madaling panahon—dahil hindi na pwedeng magpatuloy ang tatlo sa pagtayo roon na parang mga statwa."Angel?" pilit ni Bruce nang tuyo, na malinaw na dumating sa kaparehong konklusyon.Napasimangot si Sara nang may nasasaktang mukha nang gamitin nitong muli ang pangalang minsang itinawag sa kaniya nito. Noong unang panahon. Isang buhay na ang nakalipas. Isang ibang buhay na ang nakalipas… Huminga siya nang malalim at sa wakas ay tumingin pataas sa matigas na mga katangian ng mukha ni Simon. Nakatitig ito sa likod niya sa kabilang lalaki gamit ang mga matang kasing-tigas ng mga esmeralda na kaniyang kawangis, ang kaniyang bibig ay manipis, ang panga ay nakakuyom.Ang kaniyang harsh na mga katangian ng mukha ay bahagyang lumambot nang sa wakas ay tumingin ito pababa at nakita ang kaniyang pakiusap na walang salita. "Ipakilala mo kami, pakiusap?" pilit nito nang may paos na boses habang ang kaniyang braso ay gumagalaw nang may pagmamay-ari sa pa

Maliban na lamang sa… Bagaman hindi inaasahan, hindi ang pagkakaroon ng pagkakataong makita si Bruce ang nagpahasakit kay Sara. Nangyari lamang iyon nang sumama sa kanila ang asawa ng kabilang lalaki. Ito ba ay dahil mayroon pa ring nararamdaman si Sara para sa lalaki, at ang pagkakaroon ng asawang iyon ngayon ay nagpapawala ng posibilidad sa pakikipagkasundo? Ang kaniyang pabalewalang saloobin sa kaniyang dating fiance kailanman man siya nakikipag-usap dito ay tila nagpapahiwatig ng kabaligtaran. At gayunpaman… Walang maikakaila na may isang bagay na nagpahasakit kay Sara ilang oras lamang ang nakalipas. Ang kaparehong bagay na nagdudulot pa rin sa kaniya na manginig.Walang ideya si Simon kung ano ang ginagawang reaksyon ni Sara, at iyon ay nagpaalipusta sa kaniya tulad ng lahat ng iba pa tungkol sa gabing ito na hindi ikinalulugod sa kaniya; naniwala siya kanina na nagsisimula na silang makilala ang isa't isa, magustuhan ang isa't isa— at ngayon ay ito!"Mag-uusap tayong muli mamay

"Alam mo… Sa tingin ko ay wala na akong totoong pakialam," sagot ni Sara, na nagulat sa sariling katapatan habang napagtatanto niyang wala na siyang pakialam kung saan man sila pupunta, basta't naroroon din si Simon. May nangyari sa kaniya nang ang dam ng emosyon ay sumabog sa loob niya kanina at umiyak siya sa mga bisig nito.Sa paanong paraan—milagrosamente—ay napalaya siya mula sa lahat ng mga nakaraang sakit at pagkadismaya, na nag-iwan sa kaniyang mga emosyon na kasing-gaan at kasing-laya ng noong siya ay estudyante pa sa unibersidad. Naramdaman niya ang kaparehong umaagos na pakiramdam ng pananabik sa kaniyang loob ngayon na mayroon siya noon—ano ang maaaring mangyari sa kaniyang buhay kasunod? Ano ang maaaring mangyari—hindi kung ano ang pinaplano ni Sara na mangyari? Dahil hindi na niya nararamdaman ang determinasyong iyon na magdesisyon para sa kaniyang buhay. Binitawan na niya ang nakaraan. Ang lahat ng iyon.Kaya ang aswa ni Bruce ay magkakaroon ng sanggol? Ano naman ngayon

"Pakiusap, Sara, taos-puso akong umaasa na ako ay isang ginoo, ngunit alam kong hindi ako isang santo!" Kumaba ang isang ugat sa kaniyang mahigpit na nakakuyom na panga.Ang kaniyang mga labi ay namaga mula sa init ng kanilang mga halik, ang kaniyang mga mata ay isang madilim at alindog na ginto habang tumitingin sa kaniya. "Magandang gabi, Simon," Ang kaniyang boses ay kasing-sultry at kasing-nag-aanyaya ng hindi nakatagong pananabik sa mga luar-karanasang mata na iyon.Mabilis na tumayo si Simon sa kaniyang mga paa, upang hindi sumuko sa tukso na ihawi pabalik ang mga takip ng kama at tikman ang masasarap na nakalantad na mga dibdib na iyon. "Sa tingin ko ay maaaring kailanganin ko ng higit sa isang solong baso ng brandy upang matulungan akong makatulog!" Humakbang siya palayo sa kama—palayo kay Sara.Nagbigay si Sara ng isang misteryosong ngiti. "Alam mo kung saan ako naroroon kung hindi ka magtagumpay."Inakay ni Simon ang isang balisang kamay sa kapal ng kaniyang buhok. "Hindi ka

"Panginoon ko…!"Bumagsak si Sara pabalik sa mga unan, ang kaniyang ngiti ay tila nananaginip habang inilalahad ang kaniyang mga bisig sa kaniya. "Halika rito sa itaas."Mabagal na hinalikan ni Simon ang kaniyang katawan pataas. "Ngayon ay masasabi ko na nang may buong awtoridad na talagang napakaganda mo sa buong katawan," pagtiyak niya rito nang may paos na boses."Gusto kitang makapasok sa akin, Simon. Kailangan kita sa loob ko," anyaya ni Sara nang may paos na boses."Pakiusap."Natawa si Simon sa kaniyang kasiyahan habang gumagalaw sa ibabaw niya, ang kaniyang ngiti ay naglalaho habang ang kaniyang kamay ay gumagalaw pababa sa pagitan nila at naramdaman niya ang mga daliri nito na nagsasara sa paligid niya bago siya ginabayan pumasok. Napadaing siya habang dahan-dahan siyang pumasok sa kaniya, pulgada sa nakalulugod na pulgada, hanggang sa siya ay nakabaon nang buo. Na siyang sandali kung kailan ang nauna nang gumagewang na kontrol ni Simon ay tuluyang nabasag, at hinuli niya ang