All Chapters of ISANG DAHILAN PARA SA KASAL: Chapter 71 - Chapter 80

Matapos ang matagal na pag-iipon ng pananabik, hindi napigilan ni Sara ang tumugon, kahit alam ng isang maliit ngunit nananatiling makatuwirang bahagi ng kanyang isip na mas makabubuting umatras siya at tumanggi. Ngunit may sarili nang nais ang kanyang katawan. Nagkukumahog na ang mga kamay niya sa paghahanap sa kamiseta ni Simon, hinihila iyon palabas ng pantalon nito. Sabik na sabik siyang maramdaman ang balat nito. Hinanap niya ang mga butones, nakita ang mga iyon, at walang tiyagang kinalas. Kahit papaano, nagawa niyang hubarin ang kamiseta mula sa malalapad na balikat ni Simon. Bumagsak iyon sa sahig, hindi nila pinansin at agad nang nalimutan, katabi ng damit ni Sara.Umatras si Simon habang mabigat ang paghinga.“Ginagawa mo akong ibang tao… Ipinadarama mo sa akin na parang nasa dugo ko pa rin ang nakaraan ko. Na para bang hindi pa rin ako napapaamo.”Iniangat ni Sara ang isang kamay at marahang hinawakan ang panga nito. Nakalimutan na niya ang lahat ng nangyari kanina.“Hindi

“Bwisit. Hindi ko inasahan iyon kahit kailan,” sabi ni Scott, “Inakala ko na siya —”“—Oo, ganoon din ang akala ko,” pagtatapos ni Simon, “ngunit lumalabas na ang sanggol lang ang gusto niya… Hindi ako.”Narinig ni Scott ang sakit sa boses ni Simon, at naunawaan niya ito. Naranasan na niya ang ganoong sitwasyon noon kay Vivian. Ilang taon na ang nakalipas nang maging asistant niya ito, at natagalan siya bago naisip kung ano ang nararamdaman niya para rito, hanggang sa halos mawala na ito sa kaniya. Nakikita niyang pareho ang nararamdaman ni Simon, at gusto niyang tumulong.“Tumingin ka, alam kong may pakialam ang kapatid ko sa iyo,” panimula niya, “at sa tingin ko may nagkamali. Maaari ko siyang puntahan, kausapin, at alamin kung ano ang nangyayari.”Umiling si Simon, “Huwag, pakiusap huwag na,” sabi niya, “Ang huling bagay na gusto kong gawin ay pilitin siyang pumasok sa isang bagay na ayaw niya. Umalis siya sa isang dahilan at kung ang paglaban sa akin ay magpapasama lang sa kaniya,

Natawa nang mahina si Simon, “Para sa lahat ng sinabi ko. Para sa lahat ng ginawa ko. Hula ko ay minamadali kita sa mga bagay na hindi ka pa handa, at humihingi ako ng paumanhin. Napakasama sa bahay nang wala ka. Miss na miss kita, at patuloy akong nag-aalala tungkol sa iyo at sa sanggol. Gusto ko pa ring makatulong sa panahon ng pagbubuntis at magiging napakasaya ko kung sasang-ayon kang bumalik sa bahay kasama ko,”Hindi mapaniwalaan ni Sara ang kaniyang mga tainga. Tumingin siya palayo, na nakararamdam ng hiya sa paraan ng kaniyang paghawak sa mga bagay-bagay. Nasaktan niya ang lalaking ito, tumalikod sa kaniya noong ang lahat ng sinusubukan nitong gawin ay tumulong, at naramdaman niyang tanga at nagsisisi siya. Hindi kaniyang kasalanan na hindi niya magawa ang kaniyang mga problema sa pagtitiwala. Tiyak, may mga masasamang tao sa mundo, ngunit si Simon ay hindi isa sa kanila. Isa siyang mabuting lalaki, at ang lahat ng sinusubukan niyang gawin simula nang magkakilala sila ay para

Hindi kayang tiisin ni Simon ang isang hamon. At hahamunin niya ito kung iyon ang kakailanganin. Hindi niya alam kung talagang matatalo niya ito, ngunit hindi nito kailangang malaman na wala siyang tiwala sa sarili. Magaling siya sa baraha, walang duda roon. At napakahusay niya sa pagbluff.“Ano ang nakataya?” tanong nito, at ang kaniyang puso ay pumaitaas. Nakuha niya ang interes nito nang sapat upang alisin ito sa kaniyang pagmumuni-muni.“Kapag nanalo ako, ilalabas mo ako para gawin ang isang bagay na gusto ko, ngunit kinaiinisan mo.”“Halimbawa?”“Hindi ko alam.” Nag-isip siya nang mabilis, “Marahil magsho-shopping tayo o ano pa man. Ang ibig kong sabihin.. Magsho-shopping ako. Uupo ka at maghihintay sa akin. Natitiyak kong maiinis ka roon,”Halos ngumiti ito, sigurado siya. “At kapag ako ang nanalo?”Nagkibit-balikat si Sara. “Pupunta tayo sa isang lugar na gusto mo sa halip.”“Tila hindi naman malaking insentibo,” sabi nito, habang umiinom ng kaunting champagne. Ang kaniyang mga

Ito ang pagsasalin sa wikang Filipino ng huling bahagi ng kuwento:Habang pumupukpok ang puso sa loob ng kaniyang dibdib, itinuwid niya ang kaniyang likod at inabot ang kaniyang likuran upang buksan ang snap ng bra. Ang kaniyang mga nerve ending ay umaawit, ang kaniyang katawan ay nabubuhos ng likidong init. Inangat niya ang kaniyang mga bisig at itinanggal ang bra sa unang tabi at pagkaraan sa isa pa bago ito hinayaang bumagsak sa sahig sa likod niya. Naramdaman niya ang init ng pamumula na umaangat sa kaniyang leeg, ngunit tumanggi siyang kilalanin ito. Sa halip, itinagilid niya ang kaniyang baba pataas at inilagay ang kaniyang mga kamay sa kaniyang mga hita, na nangangahas sa kaniya na tumingin sa kaniyang kabusugan.Hindi niya alam kung ano ang aasahan kasunod, ngunit si Simon ay malinaw na nakakaalam.“Iyon na iyon,” sabi nito. “Sumusuko na ako.”Habang itinutulak ang mga card sa tabi, inabot niya siya. Hinaplos nito ang balat ng kaniyang balikat, ang kaniyang mga daliri ay napak