All Chapters of หลังฉันล้ม พวกเขาถึงโอดครวญ: Chapter 1 - Chapter 10

วันที่หลินเยว่มาทำเรื่องย้ายเข้า ฉันเป็นคนต้อนรับเขาด้วยตัวเองโปรไฟล์การศึกษาของเขาสูงมาก จบจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัย C แถมยังกวาดทุนการศึกษามานับไม่ถ้วนฉันพาเขาเดินชมอะพาร์ตเมนต์และแนะนำสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ“ฟิตเนสใช้ฟรีนะ โรงอาหารมีบริการอาหารสามมื้อ ค่าน้ำ ค่าไฟ อินเทอร์เน็ตก็เหมาจ่ายรวมไว้หมดแล้ว”ฉันชี้ไปที่ป้ายราคาบนผนัง“นี่เป็นเมนู กับข้าวเนื้อสัตว์สองอย่างผักหนึ่งอย่าง ราคาแค่หกสิบบาท”เขาพยักหน้ารับโดยไม่พูดอะไร สายตาหยุดอยู่ที่ประตูครัวด้านหลังโรงอาหารอยู่ครู่หนึ่งพอเดินผ่านโถงทางเดิน จู่ ๆ เขาก็ชะงักฝีเท้าลงก่อนจะชี้ไปยังถังดับเพลิงตรงมุมผนัง“พี่เฉินครับ ป้ายตรวจสอบของถังดับเพลิงถังนี้หมดอายุตั้งแต่เดือนที่แล้วแล้วนะครับ”ฉันชะงักไปเล็กน้อย“อาจเพราะ...คนที่รับผิดชอบเรื่องตรวจเช็กความปลอดภัยลืมเปลี่ยนน่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบให้เขามาจัดการให้นะ”“เรื่องความปลอดภัยไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะครับ”น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ทว่ากลับแฝงความกดดันชนิดที่ไม่อาจโต้แย้งได้ลึก ๆ ในใจฉันรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แต่ก็ยังฝืนยิ้มรับคำ“นายพูดถูก เดี๋ยวฉันจะรีบเปลี่ยนให้ทันทีเ

ฉันสูดหายใจเข้าลึกพลางชี้ไปยังสัญญาบนโต๊ะ“ก่อนย้ายเข้าทุกคนก็เซ็นชื่อรับทราบเรื่องการดัดแปลงตึกกันหมดแล้ว มีหลักฐานชัดเจน พวกเขาสมัครใจกันทั้งนั้น”มุมปากของหลินเยว่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางจนแทบสังเกตไม่เห็น“พี่เฉินครับ คุณน่าจะรู้ดีกว่าผมนะ ในทางกฎหมายมีสิ่งที่เรียกว่า ‘ข้อสัญญาสำเร็จรูป’ อยู่ หากข้อสัญญาสำเร็จรูปนั้นขัดต่อข้อบังคับของรัฐ หรือเป็นการปัดความรับผิดชอบของผู้ให้บริการและโยนภาระไปให้อีกฝ่าย ข้อสัญญานั้นก็จะถือเป็นโมฆะทันที”“ความ ‘สมัครใจ’ ที่พวกคุณเซ็นกันไปน่ะ พอขึ้นศาลแล้วมันก็ไม่มีค่าอะไรหรอก”จู่ ๆ เสียงเคาะประตูออฟฟิศก็ดังขึ้นเสี่ยวจาง หญิงสาวที่พักอยู่ชั้นสี่ชะโงกหน้าเข้ามาพร้อมกล่องข้าวในมือพอเห็นหลินเยว่อยู่ด้วย เธอก็ดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย“พี่...พี่เฉินคะ ฉัน...ฉันแค่อยากมาถามว่า หมูสามชั้นน้ำแดงของโรงอาหารคืนนี้ยังมีเหลืออยู่ไหมคะ”ฉันยังไม่ทันได้ตอบอะไรหลินเยว่ก็หันไปยิ้มละมุนให้เธอเสียก่อน“เสี่ยวจาง ผมกำลังคุยกับพี่เฉินเรื่องข้อเสนอแนะของทุกคนอยู่น่ะ เธอวางใจได้เลยนะ เราจะต้องทวงคืนสภาพแวดล้อมการกินอยู่ให้ปลอดภัยและถูกสุขอนามัยกว่านี้ให้ทุกคนได้

สีหน้าของผู้พิพากษาเริ่มเคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆ สายตาที่มองมาทางฉันก็ยิ่งเย็นเยียบขึ้นเช่นกันฉันรู้ตัวว่าฉันแพ้แล้วแพ้มาตั้งแต่ต้นคดีความครั้งนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบ ล้วนเป็นละครฉากหนึ่งที่หลินเยว่วางแผนและกำกับขึ้นมาอย่างแยบยลเป็นการไล่ต้อนอันสมบูรณ์แบบ ที่ใช้ “กฎหมาย” เป็นอาวุธ และทำในนาม “ความยุติธรรม”ตอนพักพิจารณาคดี ฉันยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงสุดทางเดินหลินเยว่เดินเข้ามาหาเขายืนอยู่ตรงหน้าฉันในมุมย้อนแสง“พี่เฉิน จะยอมแพ้ตอนนี้ก็ยังทันนะครับ แค่พี่ตอบตกลงตามเงื่อนไขของพวกเรา พวกเราก็จะถอนฟ้องให้ทันที แบบนี้มันดีต่อตัวพี่ แล้วก็ดีต่อทุกคนด้วยนะครับ”ฉันมองหน้าเขา“ถ้าฉันไม่ยอมล่ะ”เขาหัวเราะ“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็จะชนะ จากนั้นพี่ก็จะสูญเสียทุกอย่าง”“อะพาร์ตเมนต์จะถูกสั่งปิด พี่จะต้องเผชิญกับค่าปรับมหาศาล ที่สำคัญที่สุดคือภาพลักษณ์ ‘เจ้าของหอเทวดา’ ของพี่จะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง พี่จะกลายเป็น ‘เจ้าของหอหน้าเลือด’ ในสายตาสื่อทุกสำนัก ชื่อเสียงป่นปี้”เขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด พลางกดเสียงต่ำ“ทุกสิ่งที่พี่อุตส่าห์สร้างมาอย่างยากลำบากจะต้องพังพินาศไป มันคุ้มกันเหรอครับ”ฉั

“เฉินจิ้ง! นี่มันการเอาคืนอย่างมุ่งร้าย! บีบให้ย้ายออกทางอ้อมนี่นา! ผมจะฟ้องคุณ! เรายื่นเรื่องขอให้ศาลบังคับคดี เพื่อเรียกร้องให้คุณปฏิบัติตามสัญญาเช่าฉบับเดิมได้นะ!”ทนายความคนใหม่ของฉันก้าวออกมายืนขวางหน้าฉันไว้เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งยื่นไปตรงหน้าหลินเยว่“คุณหลินครับ กรุณาดูให้ชัดเจนนะครับ นี่คือคำพิพากษาของศาล คำพิพากษาระบุว่า สัญญาเช่าฉบับเดิมขัดต่อข้อบังคับของรัฐ ทำให้เงื่อนไขสำคัญในสัญญาตกเป็นโมฆะ ส่งผลให้จุดประสงค์ของสัญญาไม่สามารถบรรลุผลได้ ดังนั้นสัญญาฉบับเดิมจึงถือเป็นโมฆะนับตั้งแต่วันที่คำพิพากษามีผลบังคับใช้ครับ”“หรือพูดอีกอย่างคือ ความสัมพันธ์ในการเช่าระหว่างพวกคุณกับคุณเฉินได้ถูกศาลยุติลงด้วยมือของศาลเองแล้วครับ ตอนนี้พวกคุณก็เป็นแค่คนทั่วไปที่ตกค้างอยู่ที่นี่ และกำลังครอบครองพื้นที่ธุรกิจของคนอื่นอย่างผิดกฎหมาย”ทุกถ้อยคำของทนายความราวกับค้อนเหล็กหนักอึ้ง ที่ทุบลงกลางใจของหลินเยว่และผู้เช่าทุกคน“ส่วนเรื่องการบังคับที่คุณพูดถึง...”ทนายความแค่นหัวเราะ“ไม่ทราบว่าคุณจะให้ศาลบังคับเรื่องอะไรเหรอครับ บังคับตามสัญญาที่ถูกตัดสินให้เป็นโมฆะไปแล้วงั้นเหรอ หรือจะให้บัง

คืนนี้ฉันเป็นเจ้าภาพจัดงานเลี้ยงรับรองพาร์ตเนอร์ทุกคนที่ช่วยเป็นธุระจัดการเรื่องเส้นสายและทำใบอนุญาตให้สถานที่จัดงานก็คือภัตตาคารหมุนบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมบ้านมู่หลินที่นั่นเคยเป็นดาดฟ้าที่ฉันตั้งใจจะเก็บไว้ให้พวกผู้เช่าจัดปาร์ตี้กันแต่ตอนนี้มันเปิดให้บริการเฉพาะลูกค้าระดับไฮเอนด์ที่มียอดใช้จ่ายสูงสุดเท่านั้นโรงแรมเปิดกิจการแล้วต้องขอบคุณคดีความที่ดังกระฉ่อนไปทั่วโลกออนไลน์ก่อนหน้านี้ ที่ทำให้โรงแรมบ้านมู่หลินโด่งดังเป็นพลุแตกในชั่วข้ามคืนมีคนจำนวนมากแห่กันมาเปิดห้องพักด้วยความอยากรู้อยากเห็นพวกเขาอยากจะเห็นว่า โรงแรมที่เปิดโดย “เจ้าของหอหน้าเลือด” ผู้ไล่ตะเพิดเด็กจบใหม่กว่าหนึ่งร้อยชีวิตออกจากบ้านนั้น หน้าตาเป็นอย่างไรผลปรากฏว่าพวกเขาพอใจกันมากสิ่งอำนวยความสะดวกในโรงแรมล้วนเป็นของใหม่เอี่ยม บริการก็เป็นเลิศระดับเฟิร์สคลาส อาหารการกินก็จัดอยู่ในระดับท็อปราคาห้องพักวันละสี่พันบาท เมื่อเทียบกับทำเลใจกลางเมืองแบบนี้ คุ้มค่าคุ้มราคาอย่างเห็นได้ชัดอัตราการเข้าพักของโรงแรมทะยานทะลุเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ในเวลาอันรวดเร็วช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ถึงขั้นที่หาห้องว่างไม่ได้ทนายคว