[วันที่ 5 เมษายน 2524 ฝนตกพรำๆ ติดต่อกันหลายวัน พี่เฟิงปวดขามาหลายวันแล้ว นั่นเป็นแผลเก่าที่ทิ้งไว้ตอนที่เขาไปจับคนร้าย ฉันปวดใจมาก ป้าหวังบ้านข้างๆ ให้สูตรยามาสูตรหนึ่ง บอกว่าเอามาตุ๋นซุปบำรุงร่างกายให้เขาได้ เขาชอบกินมาก กอดฉันแล้วก็หอมฉัน มีความสุขมากเลย][วันที่ 3 กันยายน 2524 เขาบอกว่าจะลางานมาฉลองวันเกิดให้ฉัน แต่ก็ถูกเพื่อนร่วมงานเรียกตัวไปอีกแล้ว ไม่เป็นไรหรอก งานหลวงต้องมาก่อน ฉันทำบะหมี่อายุยืน แบ่งให้เขาชามหนึ่ง เราจะอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่าไปด้วยกัน][วันที่ 2 มีนาคม 2525 หัดเปลี่ยนหลอดไฟเป็นแล้ว โดนไฟดูดไปทีหนึ่ง นิ้วดำปี๋เลย เจ็บจี๊ดถึงขั้วหัวใจ][วันที่ 20 พฤษภาคม 2526 วันนี้แบกถ่านแล้วหกล้มจนสลบไป ถูกส่งไปโรงพยาบาล หมอบอกว่าแท้งแล้ว ลูกอายุได้สองเดือน ร้องไห้อยู่นานมาก ตัดสินใจว่าจะไม่บอกพี่เฟิง กลัวว่าเขาจะพลอยเสียใจไปด้วย ขอโทษนะลูก เป็นเพราะแม่ปกป้องลูกไว้ไม่ได้เอง แม่ไม่ดีเอง]กระดาษหน้านี้ยับยู่ยี่ เต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่เหือดแห้ง“แหมะ” น้ำตาหยดหนึ่งร่วงเผาะลงบนสมุดบันทึก ข้อนิ้วที่กำขอบสมุดบันทึกแน่นจนซีดขาวปนเขียวในห้องนอนที่เงียบสงัด จู่ๆ ก็มีเสียงสะอื้นไห้ที
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
