ชายหนุ่มสวมเครื่องแบบตำรวจสีเขียวขี้ม้าสุดเนี้ยบ ซึ่งยิ่งขับให้เขาที่หล่อเหลาอยู่แล้วดูองอาจผ่าเผยมากยิ่งขึ้น ทว่าหากมองดูดีๆ จะเห็นไรหนวดเขียวครึ้มตรงปลายคางและเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำในดวงตา เป็นความเหนื่อยล้าที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า“เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมถึงไม่ยอมบอกฉันล่ะ”สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใย น้ำเสียงเจือความตำหนิ เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอแล้วย่อตัวลงนั่งยองๆ อย่างเป็นธรรมชาติ เตรียมจะใส่รองเท้าให้เธอทว่าเท้าของหลินชิงเหลียนกลับหดหนี หลบเลี่ยงการสัมผัสจากเขาเมื่อคว้าได้เพียงความว่างเปล่า ฉินเฟิงก็ขมวดคิ้วเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับแววตาของหลินชิงเหลียนที่ราบเรียบราวกับน้ำนิ่งสนิทไร้ระลอกคลื่น“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก งานของนายสำคัญกว่า”น้ำเสียงของเธอราบเรียบมาก เธอสวมรองเท้าแล้วลุกขึ้นยืนตรง ดึงใบรายงานการออกจากโรงพยาบาลมาถือไว้แล้วเดินออกไปฉินเฟิงมองแผ่นหลังที่ดูซูบผอมลงไปไม่น้อยของเธอ จู่ๆ หัวใจก็ถูกความรู้สึกกระวนกระวายใจบางอย่างเกาะกุมเขารู้สึกแค่เพียงว่า หลินชิงเหลียน... เหมือนจะมีตรงไหนไม่เหมือนเดิมอีกแล้วเขาเดินตามออกไป มองดูหลินชิงเหลียนจัดการเรื่อ
Read more
LOGIN
