All Chapters of เศษรักไร้สถานะ: Chapter 11 - Chapter 20

40 Chapters

11 หมดประโยชน์

คอนโดแอสตัน ชมพู่สแกนคีย์การ์ดเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับความเหนื่อยล้าจากการเฉลิมฉลองในวันรับปริญญาบัตร ในอ้อมแขนของเธอยังคงกอดช่อดอกไม้รับปริญญาช่อเล็กๆไว้แน่น แต่ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู กลิ่นอายบางอย่างภายในห้องกลับเปลี่ยนไป แอสตันนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวยาว แสงไฟสลัวตกกระทบใบหน้าหล่อเหลาที่เรียบเฉยและเย็นชาไร้ร่องรอยของความรู้สึกใดๆ ร่างสูงไม่ได้เอ่ยทักทายหรือแสดงความยินดีกับปริญญาบัตรในมือเธอเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบเพียงแค่ปรายตามองเธอนิ่งๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำลายโลกทั้งใบของชมพู่ให้พังทลายลงในเสี้ยววินาที “เมลบีกลับมาหาฉันแล้ว” ช่อดอกไม้ในอ้อมแขนของชมพู่ร่วงหล่นลงกระทบพื้นพรมเสียงดังผะแผ่ว ร่างเล็กชะงักกึกราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ลมหายใจสะดุดติดขัด ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกและหวาดหวั่นระคนกัน “พี่...พี่แอสตันว่าอะไรนะคะ...” เสียงหวานสั่นเครือเอ่ยถามออกไปอย่างไม่เชื่อหู แอสตันถอนหายใจออกมาเบาๆ แววตาไม่มีความลังเลหรือเห็นใจหลงเหลืออยู่เลยสักนิด น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยย้ำความจริงอันเจ็บปวดออกมาอย่างไร้เยื่อใย “ฉันจะกลับไปคบกับเมลบี ส่วนความสัมพันธ์ไร้สถานะระหว่าง
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

12 ปั่นป่วน

The Greystone Design & Construction ห้องประชุม ประตูห้องประชุมเปิดออกพร้อมกับร่างสูงของแอสตัน ที่ก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสุขุมและทรงอำนาจเช่นเคยในฐานะประธานบริหาร เขาเดินเข้ามาเพื่อทักทายและเปิดการประชุมร่วมกับทีมผู้ตรวจสอบตามรอบปีบัญชี ดวงตาคมกริบกวาดมองไปยังฝั่งตรงข้ามเพื่อทักทายหัวหน้าทีมผู้ตรวจสอบ แต่ทว่า...ทันทีที่สายตาของเขาปะทะเข้ากับร่างของหญิงสาวที่นั่งสวมสูทสีเข้มเรียบร้อยอยู่หลังกองเอกสาร ร่างสูงก็ชะงักกึกทันที ฝีเท้าที่กำลังก้าวเดินหยุดลงราวกับถูกตรึงไว้กับที่ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเรียบนิ่งฉายแววตะลึงงันอย่างปิดไม่มิด ภาพของหญิงสาวที่เขาเคยขับไล่ออกไปจากห้องชุดเมื่อหนึ่งปีก่อนซ้อนทับขึ้นมาในหัว แต่วินาทีนี้...ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่ชมพู่คนเดิมที่เคยหวาดกลัวและร้องไห้อย่างไร้ทางสู้คนนั้นอีกแล้ว ชมพู่เงยหน้าขึ้นสบตากับแอสตันตรงๆ แววตากลมโตนิ่งเฉยไร้ซึ่งความประหม่า ความตื่นกลัว หรือร่องรอยความอ่อนแอใดๆหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความราบเรียบและแววตาของนักวิชาชีพที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ แอสตันสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมา เขากลืนก้อนความประหลาดใจลงคอก่อนจะฝืนปรับสีห
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

13 จำทางขึ้นไปห้องนั้น…ได้อยู่ใช่ไหม

หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จ ทั้งคู่ย้ายมานั่งพักผ่อนที่ห้องนั่งเล่น จนกระทั่ง อุแว้! อุแว้! เสียงร้องไห้งอแงของเด็กทารกดังแว่วมาจากห้องนอนด้านในทำลายความเงียบขึ้นมาทันที เมลบีที่กำลังจะขยับตัวลุกขึ้นด้วยความเหนื่อยล้าจากการเลี้ยงลูกมาตลอดทั้งวันถูกมือหนาห้ามเอาไว้ก่อน “เดี๋ยวพี่ไปดูลูกเอง เมลนั่งพักเถอะ” แอสตันเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เขาผุดลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็วและเดินตรงไปยังห้องนอนทันที ภายในห้องนอนที่มีแสงไฟสลัว ร่างเล็กป้อมของเด็กชายวัยสามเดือนกำลังดิ้นขยุกขยิกและส่งเสียงร้องจ้าอยู่บนเตียงนอน แอสตันเดินเข้าไปใกล้แล้วค่อยๆยื่นมือไปช้อนอุ้มร่างเล็กนิ่มขึ้นมาแนบอก “โอ๋ๆ...ไม่ร้องนะตัวเล็ก” แอสตันเอ่ยปลอบเด็กทารกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับโยกตัวเบาๆเพื่อกล่อมให้เด็กหยุดร้องไห้ ในขณะที่เขากำลังเดินอุ้มลูกน้อยไปมาเพื่อกล่อมให้หลับตาลงอีกครั้ง ภาพของความกดดันในห้องประชุมเมื่อช่วงบ่ายก็แวบเข้ามาในหัวอีกรอบ ชีวิตในตอนนี้ของเขามีทั้งผู้หญิงที่เขายอมทิ้งทุกอย่างและลูกชายวัยสามเดือน อีกทั้งภาระหน้าที่ทางธุรกิจที่กำลังถูกผู้หญิงที่เขาเคยใจร้ายใส่เข้ามาตรวจสอบอย่างไม่ไว้หน้า บ้านชมพู่
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

14 พ่อของลูกอยู่ใกล้แค่เอื้อม

“พี่แอสตันคะ ทำไมพี่ถึงถอดเสื้อสูทออกล่ะคะ” เสียงหวานของเมลบีดังขึ้นพร้อมกับที่ร่างโปร่งในชุดราตรีหรูเดินเข้ามาใกล้ หลังจากปลีกตัวไปทักทายแขกผู้ใหญ่ทางฝั่งซุ้มอาหาร เมลบีกวาดสายตามองชายหนุ่มด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นว่าทักซิโด้ตัวนอกที่เข้าชุดกันหายไป เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในเท่านั้น แอสตันหันไปมองหน้าแฟนสาว แววตาคมกริบไหววูบชั่วครู่ก่อนจะปรับให้เป็นปกติอย่างรวดเร็ว “พอดีมีอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะ มีคนเดินชนแล้วแชมเปญหกใส่เสื้อสูท เลอะจนใส่ต่อไม่ได้ พี่เลยถอดออก” “ตายจริง! เปื้อนมากไหมคะ แล้วใครเป็นคนทำ ซุ่มซ่ามจริงๆเลย ให้เมลเรียกให้คนรถเอาสูทสำรองมาเปลี่ยนให้ไหมคะ” “ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไรมาก” แอสตันปฏิเสธเสียงนุ่ม เขาดึงมือของเมลบีออกเบาๆก่อนจะเบนสายตาไปมองทางประตูทางออกที่ชมพู่เพิ่งเดินหายตัวไป “ดึกมากแล้ว เรากลับกันเลยดีไหม เมลน่าจะเหนี่อยแล้วเหมือนกัน” “ค่ะ” เมลบีพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายแล้วคล้องแขนเขาเดินออกจากงานไปด้วยกัน บ้านชมพู่ เมื่อกลับมาถึงบ้าน ชมพู่วางกระเป๋าแล้วรีบเดินไปดูน้องสโนว์ที่นอนหลับสนิทอยู่ในเปล ก้มลงหอมหน้าผากลูกน้อยเบาๆก่อนจะหยิบเสื้อทักซิโด้ของแอ
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

15 สมาธิหลุดลอย

เช้าวันหยุด ปั้นและมีนเดินทางมาหาชมพู่ที่บ้านตามปกติเหมือนทุกครั้ง ทั้งคู่ถือถุงขนมและของใช้เด็กติดมือมาเต็มสองมือ “สโนว์ลูก! น้าๆมาหาแล้วครับ” ปั้นตะโกนทักทายเสียงสดใสทันทีที่ก้าวผ่านประตูบ้านเข้ามา ก่อนจะรีบโผเข้าไปอุ้มน้องสโนว์วัยเก้าเดือนที่กำลังเกาะเบาะนั่งเล่นอย่างอารมณ์ดี “เบาๆสิแก เดี๋ยวหลานก็ตกใจหมดพอดี” มีนเอ็ดปั้นเบาๆก่อนจะเดินไปช่วยชมพู่จัดของในครัวแล้วหันมาสบตาเพื่อนสนิทด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน ชมพู่ปิดเรื่องตั้งครรภ์มาตลอด จนกระทั่งท้องเริ่มโตเข้าเดือนที่หกและปิดไม่มิด ทั้งสองจึงได้รู้ความจริง ในตอนนั้นพวกเขาร้อนใจและเอ่ยถามด้วยความห่วงใยว่าใครคือพ่อของเด็ก แต่ชมพู่ทำเพียงสบตานิ่งและตอบเสียงเบาว่า ‘ฉันขอไม่บอกตอนนี้นะ ถ้าพร้อมเมื่อไหร่จะบอกเอง’ ด้วยความเข้าใจและไม่อยากซ้ำเติมความบอบช้ำในใจเพื่อน ทั้งคู่จึงไม่เคยเซ้าซี้ถามอีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น ยิ่งในวันที่ชมพู่เจ็บท้องคลอด ก็มีเพียงเพื่อนสองคนนี้ที่คอยเฝ้าหน้าห้องคลอด คอยช่วยเตรียมของและอยู่เคียงข้างเธอในฐานะครอบครัวอีกคน “วันนี้สโนว์โตขึ้นเยอะเลยนะชมพู่ หน้าตาถอดแบบแกมาเป๊ะเลย” ปั้นเอ่ยขณะหยอก
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

16 ความมั่นใจสั่นคลอน

แอสตันก้าวเข้าไปในห้องช้าๆ สายตาคมกริบมองเลยผ่านร่างของชมพู่ไปหยุดอยู่ที่เด็กหญิงตัวน้อยบนเตียง ก่อนจะหันกลับมาสบตาหญิงสาวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่ยากจะควบคุม “เด็กคนนี้...ลูกฉันใช่ไหม” ชมพู่กำมือแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากเพื่อกลบเกลื่อนความหวาดหวั่นในใจ “คุณเอาสิทธิ์อะไรมาถามฉันคะ เด็กคนนี้เป็นลูกของฉัน...คนเดียว” “อย่าโกหกฉัน อายุของแก...มันตรงกับช่วงเวลาก่อนที่เธอจะไป และหน้าตาของแก...” แอสตันพยายามก้าวเข้าไปใกล้ แววตาเต็มไปด้วยความร้อนรนสำนึกผิด “ทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน” “ไม่บอกเหรอ?” ชมพู่สวนกลับทันควัน น้ำตาคลอเบ้าแต่เธอฝืนกักเก็บมันไว้ไม่ให้ไหล “แล้ววันที่ฉันควรจะบอก วันที่คุณเลือกทิ้งฉันเพื่อกลับไปหาแฟนเก่า คุณเคยให้โอกาสฉันได้พูดไหม คุณเป็นคนผลักไสฉันเอง เป็นคนเขี่ยฉันทิ้งเหมือนไม่มีค่า แล้วจู่ๆจะมาเพ้อเจ้ออะไร เด็กคนนี้จะเป็นลูกใครมันก็เรื่องของฉัน ไม่มีทางเป็นลูกคุณแน่!” “…” แอสตันยืนนิ่งอึ้งพูดไม่ออกเมื่อความเย็นชาที่เขาเคยทำร้ายเธอในอดีตกำลังย้อนกลับมาลงทัณฑ์เขา แม้ปากเธอจะปฏิเสธแต่หัวใจเขากลับยิ่งมั่นใจว่าเด็กน้อยคนนี้คือสายเลือดของเขาเอง จั
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

17 เลือดเนื้อเชื้อไข

วันต่อมา ช่วงสาย รถหรูของแอสตันเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบที่โรงพยาบาล ชายหนุ่มสาวเท้าเดินตรงไปยังห้องพักผู้ป่วยพิเศษอย่างรวดเร็ว แอสตันค่อยๆเดินเข้าไปยืนชิดริมเตียง สายตาคมกริบมองสำรวจดวงหน้าจิ้มลิ้มและแก้มป่องๆของเด็กน้อย ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างแล่นวาบผ่านหัวใจ จนเขาเผลอชะงักและรู้สึกสะท้านขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เลือดเนื้อเชื้อไข…ความคิดนั้นยิ่งตอกย้ำให้หัวใจของเขากระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ ด้วยสัญชาตญาณ แอสตันยกมือขึ้นเตรียมจะเอื้อมไปลูบกลุ่มผมนุ่มของเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู แต่ทว่า... “ทำอะไรน่ะ!” เสียงอุทานตระหนกพร้อมกับร่างของชมพู่ที่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำดังขึ้นเสียก่อน มือของแอสตันที่กำลังจะแตะโดนตัวเด็กจึงชะงักกึกกลางอากาศทันที ชายหนุ่มรีบดึงมือกลับอย่างเสียอาการ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับร่างบางที่ยืนจ้องเขาเขม็งด้วยแววตาระแวดระวังและไม่พอใจ “ฉันมาเยี่ยมสโนว์...ฉันเป็นห่วงแก” แอสตันเอ่ยเสียงทุ้ม แววตาไหววูบ ชมพู่ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าหวานเรียบเฉย แววตาว่างเปล่ามองตรงมายังเขาอย่างห่างเหิน “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ มันไม่ใช่หน้าที่ของคุณ แล้วก็ไม่มีความจำ
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

18 ความช่วยเหลือที่ไม่ได้ร้องขอ

สองวันต่อมา หลังจากแพทย์อนุญาตให้น้องสโนว์ออกจากโรงพยาบาลได้ ชมพู่จึงจัดการเก็บข้าวของและเตรียมตัวพากลับบ้าน โดยมีปั้นและมีนคอยช่วยถือกระเป๋าและดูแลความเรียบร้อย เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ชมพู่ก็ปลีกตัวแยกออกมาที่เคาน์เตอร์การเงินของโรงพยาบาลเพื่อเคลียร์ค่าใช้จ่ายทั้งหมดตลอดการรักษาตัวของลูกสาว “สวัสดีค่ะ มาติดต่อชำระค่ารักษาของน้องสโนว์ ห้องพิเศษ405ค่ะ” ชมพู่บอกกับเจ้าหน้าที่การเงินด้วยน้ำเสียงปกติ เจ้าหน้าที่พยักหน้ารับแล้วกดคีย์ข้อมูลลงในคอมพิวเตอร์ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้ “อ๋อ...เคสของน้องสโนว์ มีผู้ติดต่อชำระยอดทั้งหมดเรียบร้อยแล้วค่ะคุณแม่” ชมพู่ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ “เอ๊ะ ชำระแล้วเหรอคะ ใครเป็นคนจ่ายเหรอคะ?” เจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูลในระบบอีกครั้งก่อนตอบ “ในระบบระบุชื่อคุณแอสตันค่ะ เป็นคนจัดการชำระยอดทั้งหมดตั้งแต่เมื่อวานช่วงบ่ายแล้วค่ะ” มือที่ถือกระเป๋าเงินถึงกับชาดิก เธอนิ่งค้างไปหลายวินาที สมองตื้อตันจนพูดไม่ออก ความรู้สึกอึดอัดและโกรธกรุ่นตีรวนขึ้นมาจุกอยู่ที่อก ความช่วยเหลือที่เธอไม่ได้ร้องขอและความพยายามที่จะแสดงความเป
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

19 แวะมาเยี่ยมหลาน

บ้านหลังใหญ่ของตระกูลคึกคักไปด้วยบรรยากาศอบอุ่นยามเย็น แอสตันนั่งพักผ่อนอยู่บนโซฟา มองดูเมลบีกำลังพูดคุยกับคุณพ่อคุณแม่ของเขา ไม่ไกลกันนัก แอตลาสลูกชายวัยซนกำลังหัวเราะ เล่นอยู่กับคุณปู่คุณย่า ภาพครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตานี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกสัปดาห์ แต่ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเด็กชาย แววตาคมของแอสตันกลับเหม่อลอยไปไกล ภาพใบหน้าเล็กๆของเด็กหญิงอีกคนลอยเข้ามาในหัว น้องสโนว์ เด็กน้อยที่มีเค้าโครงหน้าถอดแบบมาจากเขาไม่ผิดเพี้ยน แอสตันนิ่งคิดเปรียบเทียบในใจ ลูกสาวอีกคนของเขาก็รุ่นราวคราวเดียวกับแอตลาส แต่กลับต้องเติบโตมาในบ้านหลังเล็กกับแม่ที่ต้องลำบาก ความรู้สึกผิดผสมกับความดื้อรั้นอยากจะดึงเด็กคนนั้นเข้ามาอยู่ในความดูแลวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด “แอสตัน...ลูกคิดอะไรอยู่หรือเปล่า ตั้งแต่มาถึง แม่เห็นเราเหม่อหลายรอบแล้วนะ” เสียงของวัลภา ผู้เป็นแม่ของแอสตันดังขึ้นขัดจังหวะ แอสตันสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะฝืนยิ้มแล้วส่ายหน้า “ไม่มีอะไรครับแม่ ผมแค่เหนื่อยจากงานนิดหน่อยครับ” เขารีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แต่ลึกๆในใจแผนการที่จะจัดการเรื่องสโนว์ให้เด็ดขาดยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ หนึ่งอา
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

20 หน้าที่พ่อ

บ้านชมพู่ ตอนเย็น ชมพู่ผลักประตูเปิดเข้าไปข้างในด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงาน “พี่เพ็ญคะ สโนว์ตื่นหรือยัง” ชมพู่เอ่ยทักพี่เลี้ยงที่กำลังเก็บของเล่นเด็กเข้าที่ พี่เลี้ยงหันมามองตามเสียงเรียก สีหน้าของเธอยังคงมีความประหลาดใจและเค้าความงุนงงเจืออยู่จางๆเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา “อ้าว คุณชมพู่กลับมาพอดีเลยค่ะ นี่เพิ่งกลับไปหมาดๆเลยนะคะเนี่ย” เพ็ญเอ่ยขึ้นพลางเดินเข้ามาหา ชมพู่ชะงักฝีเท้า สีหน้าเปลี่ยนเป็นความแปลกใจทันที “ใครเหรอคะพี่เพ็ญ หมายถึงใครมาหาเหรอคะ” “ก็ผู้ชายท่าทางภูมิฐาน หน้าตาหล่อมาก ขับรถหรูมาจอดหน้าบ้าน เขาบอกว่าเป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยของคุณชมพู่ เป็นพี่รหัสที่ค่อนข้างสนิทกันด้วยนะคะ” หัวใจของชมพู่กระตุกวูบ สัญชาตญาณบางอย่างร้องเตือนขึ้นมาทันทีจนลมหายใจสะดุด “รุ่นพี่...ที่มหาลัยเหรอคะ?” “ใช่ค่ะ เขาบอกว่าเพิ่งรู้ข่าวว่าคุณชมพู่มีลูกแล้ว ก็เลยแวะมาเยี่ยมดูหลาน...” พี่เพ็ญเล่าต่อด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำให้เลือดในกายของชมพู่เย็นเฉียบ “ตอนแรกเขาก็ขออุ้ม” ชมพู่เบิกตากว้างขึ้นทันที ความตื่นตระหนกพุ่งทะยานขึ้นมาถึงขีดสุด เธอกล
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status