All Chapters of เศษรักไร้สถานะ: Chapter 21 - Chapter 30

40 Chapters

21 เปิดเผย

หนึ่งเดือนผ่านไป กิจวัตรของแอสตันถูกจัดสรรไว้อย่างตายตัว ช่วงเช้าทำงานที่บริษัท ส่วนช่วงบ่ายเขาจะขับรถไปหาสโนว์ที่บ้านของชมพู่เสมอ ตลอดหนึ่งเดือนเต็ม เขาทำหน้าที่ดูแล ป้อนนม และกล่อมสโนว์จนเด็กน้อยเริ่มคุ้นเคยและยอมให้เขาอุ้มโดยไม่ร้องไห้ และทุกครั้งก่อนที่ชมพู่จะเลิกงานกลับมา แอสตันก็จะเลือกปลีกตัวกลับก่อนทุกครั้งเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะ กระทั่งเย็นวันนี้ เมื่อความต้องการอยากจะดูแลลูกสาวอย่างเต็มตัวมีมากขึ้น แอสตันจึงตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทาง แทนที่จะกลับคอนโด เขาเลือกขับรถมุ่งหน้าไปบ้านใหญ่ของครอบครัว นี่คือช่วงเวลาที่เขาตัดสินใจแล้วว่าความลับที่เก็บงำไว้คนเดียวมาตลอดสองปี ถึงเวลาต้องถูกเปิดเผยให้พ่อกับแม่รับรู้เสียที รถหรูเลี้ยวเข้ามาจอดสนิทในบริเวณบ้านหลังใหญ่ของตระกูล แอสตันก้าวลงจากรถด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอก ทันทีที่เดินเข้าบ้าน วัลภาที่กำลังนั่งจัดดอกไม้เงยหน้าขึ้นมาด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นลูกชายมาคนเดียว “อ้าวลูก…วันนี้ทำไมหนูเมลบีกับแอตลาสถึงไม่มาด้วยล่ะลูก พ่อกับแม่กำลังคิดถึงหลานอยู่พอดี” แอสตันทิ้งตัวนั่งบนโซฟาหรูพลางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมความกล้า เขากวาดสายตามอ
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

22 พันธะสัญญา

“นี่แกกำลังพูดเรื่องอะไรวะแอสตัน! มีหลานแท้ๆที่ไหนอีก หรือว่าแกไปทำผู้หญิงที่ไหนท้องเข้าอีกคนแล้ว?!” แอสตันถอนหายใจยาวด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้พ่อแม่ฟัง “ก่อนหน้านี้...ผมเคยคบกับรุ่นน้องที่มหาลัยคนหนึ่งครับ” แอสตันเว้นจังหวะไปเล็กน้อย โดยเลือกที่จะปกปิดรายละเอียดเรื่องที่เขาไม่ยอมให้สถานะเธอในตอนนั้น “คบกันอยู่ประมาณปีนึง พอเมลบีกลับมาหาผม ผมก็เลยบอกเลิกเขาแล้วกลับไปคบกับเมลบีครับ” คุณแม่ได้ฟังถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ น้ำเสียงตักเตือนหลุดออกมาทันที “ลูกบอกเลิกเขาทั้งที่คบกันอยู่เนี่ยนะ แล้วตอนนั้นหนูคนนั้นเขาท้องหรือเปล่า” แอสตันส่ายหน้าช้าๆ แววตาเต็มไปด้วยความสำนึกผิด “ผมไม่รู้ครับ ผมไม่รู้เลยว่าเขาท้อง จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ผมบังเอิญได้รู้ว่าเขามีลูกแล้ว ผมก็เลยตามไปสืบจนรู้ความจริงทั้งหมด” เมื่อได้ยินว่ามีสายเลือดของตระกูลอยู่อีกคน แววตาของวัลภาก็เปลี่ยนเป็นประกายความตื่นเต้นและเอ็นดูทันที ท่านยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ “อ้าว! ถ้างั้นก็รีบพาหลานมาหาพ่อกับแม่สิลูก! ว่าแต่...เด็กผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ แล้วอายุเท่าไหร่แล้ว” “ผู้หญิงค
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

23 แบกรับภาระ

วันต่อมา รถหรูจอดสนิทหน้าบ้านชมพู่ แอสตันพาคุณพ่อและคุณแม่ก้าวลงจากรถแล้วเดินมาหยุดที่หน้าประตู แอสตันเคาะกระจกเบาๆเพื่อให้คนข้างในรู้ตัว ภายในบ้าน ชมพู่หันมามองด้วยความสงสัยก่อนจะเดินมาเปิดประตู แต่เมื่อเห็นว่านอกจากแอสตันแล้ว ยังมีชายหญิงสูงวัยยืนอยู่ด้วย เธอก็ชะงักค้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจจนตัวชาวาบ การได้เผชิญหน้ากับแอสตันกะทันหันทำให้เธอนิ่งอึ้งไป เพราะนี่ก็ร่วมหนึ่งเดือนเต็มแล้วที่เธอไม่ได้คุยกับเขาตรงๆ แม้เขาจะแวะมาหาสโนว์ทุกวันในช่วงที่เธอไปทำงาน “นี่คุณพ่อคุณแม่ฉันเอง” แอสตันเอ่ยขึ้นแนะนำ “…” ชมพู่หน้าซีดเผือด ความหวาดหวั่นฉายชัดในแววตา สัญชาตญาณความเป็นแม่ทำให้เธอก้าวถอยหลังแล้วรีบก้มลงอุ้มสโนว์ขึ้นมากอดแนบอกไว้แน่นเพื่อปกป้อง คุณแม่ของแอสตันมองเลยผ่านไหล่เธอไปเห็นเด็กน้อยในอ้อมแขน แววตาไหวระริกด้วยความตื่นเต้นและเอ็นดู “นี่...หลานแม่เหรอแอสตัน” วัลภาเอ่ยเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น น้ำตาคลอเบ้า ชมพู่ยืนตัวเกร็ง น้ำตาคลอเบ้าด้วยความสับสนและหวาดกลัว เธอกอดลูกน้อยแน่นขึ้นพลางก้มหน้า ไม่รู้จะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไรดี เมื่อผู้เป็นแม่ของแอสตันก้าวเข้าไปใกล
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

24 ความจริงอันเจ็บปวด

เมื่อรถยนต์หรูของคนรถที่มารับคุณพ่อคุณแม่แอสตันเคลื่อนตัวออกไปจนลับตา แอสตันเดินกลับออกมาจากห้องนอนเด็ก ตั้งใจจะมาเคลียร์กับคนตรงหน้า แต่พอเดินมาถึงห้องรับแขกก็ต้องชะงักเมื่อเห็นชมพู่ยืนกอดอกพิงผนังด้วยสีหน้าเย็นชาไร้รอยยิ้ม แววตาที่มองตรงมาเต็มไปด้วยความรู้สึกอัดอั้นและบาดแผลจากอดีตที่ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้ง “พ่อกับแม่คุณกลับไปแล้ว ทีนี้จะพูดอะไรก็พูดมาสิคะ” ชมพู่เปิดฉากขึ้นก่อน น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่สั่นเครือเล็กน้อยด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในอก “หรือว่าการพาพ่อแม่มาเซอร์ไพรส์วันนี้ มันเป็นแค่แผนสร้างภาพให้ตัวเองดูเป็นคนดี เป็นพ่อที่รับผิดชอบ เพื่อมาตอกย้ำว่าฉันมันเคยไร้ค่าในสายตาคุณขนาดไหนในอดีต” แอสตันหน้าเสียไปเล็กน้อย รีบก้าวเข้าไปใกล้เธอเพื่อจะอธิบาย “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะชม...” “ไม่ต้องมาเรียกชื่อฉัน” ชมพู่สวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตแดงก่ำด้วยความโกรธระคนน้อยใจ ปล่อยให้หยาดน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลลงมาอาบแก้ม “วันที่คุณเขี่ยฉันทิ้งเหมือนขยะชิ้นหนึ่งอย่างไม่ไยดีเพื่อกลับไปหาแฟนเก่า คุณเคยคิดถึงความรู้สึกของฉันบ้างไหม หนึ่งปีที่ฉันคบกับคุณ อยู่กับคุณโดยที่คุณไม่เคยใ
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

25 แสดงความตั้งใจจริง

แอสตันผลักประตูห้องนอนเล็กที่ตัวเองซุกหัวนอนมาตลอดสองปีเข้ามา ก่อนจะปิดล็อกกลอนอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่าจะมีใครตามมา ร่างแกร่งทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาลงบนเตียงนอน ลมหายใจหอบถี่ด้วยความเหนื่อยและสติที่ยังมึนงงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เกือบไปแล้ว... เขาพึมพำกับตัวเองในใจ นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เกือบปล่อยให้อารมณ์พาไปมีสัมพันธ์กับเมลบีเพียงเพราะความเมา หากว่าเขาช้ากว่านั้นอีกนิดเดียว หรือสติหลุดไปมากกว่านั้น เขาก็คงไม่มีหน้าจะไปสู้หน้าชมพู่หรือกล้ากลับไปขอโอกาสเจอหน้าลูกสาวอีกเลย ชายหนุ่มถอนหายใจยาวเหยียดออกมาด้วยความโล่งอกปนสมเพชตัวเองในความสะเพร่า “เกือบเผลอทำเรื่องให้ตัวเองมีปัญหาเพิ่มแล้วสิ” แอสตันขบกรามแน่นพลางคิดว่าในเมื่อตอนนี้เขากำลังพยายามอย่างหนักเพื่อลบล้างความผิดและทวงคืนครอบครัว เขายิ่งต้องระมัดระวังตัวให้มากกว่านี้ จะปล่อยให้ความผิดพลาดโง่ๆมาทำลายโอกาสสุดท้ายในชีวิตของเขาไม่ได้อีกเด็ดขาด ย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อน ช่วงเย็นวันเดียวกัน หลังจากที่ชมพู่หิ้วกระเป๋าเดินออกไปจากคอนโดตั้งแต่ช่วงเช้า แอสตันก็พาเมลบีแฟนสาวกลับเข้ามา เมื่อก้าวเข้ามาในห้อง แอสตันกวาดสายตาผ่านห้องนอ
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

26 มีวินัยและมีความมุ่งมั่น

แม้จะโดนชมพู่ปฏิเสธและไล่ตะเพิดกลับมาอย่างไม่ไยดีเมื่อตอนเช้า แต่แอสตันในตอนนี้ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมถอยเด็ดขาด ในเมื่อการบุกมาเผชิญหน้าตรงๆยังไม่ได้ผล เขาก็เลือกที่จะกลับมาใช้วิธีเดิมที่เคยทำตลอดช่วงหนึ่งเดือนก่อนหน้านี้ วิธีที่เรียบง่ายแต่สม่ำเสมอ ช่วงบ่ายของวัน เขาลงจากรถพร้อมกับถุงกระดาษใบใหญ่ที่บรรจุทั้งนมผง ผ้าอ้อมสำเร็จรูป ขนมขบเคี้ยวสำหรับเด็กวัยกำลังโต และของเล่นเสริมพัฒนาการชิ้นใหม่ เมื่อพี่เลี้ยงเปิดประตูรับ แอสตันส่งยิ้มบางๆให้แล้วเดินเข้ามาข้างในอย่างคุ้นเคย ตลอดทั้งวันนั้น แอสตันสวมวิญญาณคุณพ่อตัวอย่างแบบเต็มตัว เขาช่วยพี่เลี้ยงดูแลน้องสโนว์อย่างคล่องแคล่ว ไม่ว่าจะเป็นการป้อนข้าวป้อนน้ำ ชงนมตามเวลาที่กำหนด บรรจงอุ้มกล่อมเจ้าตัวเล็กจนเคลิ้มหลับไปในช่วงบ่าย พอตกเย็นแดดร่มลมตก เขาก็เป็นคนจัดเตรียมอ่างอาบน้ำอุ่นๆ ถือฟองนุ่มๆมาจัดการอาบน้ำสระผมให้ลูกสาวด้วยความทะนุถนอม เสียงหัวเราะคิกคักของสโนว์ที่ได้เล่นน้ำกับพ่อดังคลอไปกับความตั้งใจของแอสตัน บรรยากาศยามบ่ายแก่ๆ ภายในบ้านหลังเล็กเงียบสงบ มีเพียงเสียงอืออาอารมณ์ดีของน้องสโนว์ที่กำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่บนเบาะรองคลาน
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

27 โอกาสพิสูจน์ตัวเอง

รถยนต์คันหรูแล่นมาจอดนิ่งสนิทหน้าบ้านหลังเล็ก ชมพู่รีบเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วดันประตูรถเปิดออกทันทีโดยไม่เอ่ยคำลา เธอสาวเท้าเดินจ้ำอ้าวตรงเข้าไปที่ประตูบ้าน ไขกุญแจแล้วผลักเปิดออกด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วนในอก ทว่าทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน เสียงเล็กๆใสแจ๋วก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ “มามี๊...!” น้องสโนว์ที่กำลังนั่งเล่นอยู่บนเบาะรองคลานกับพี่เลี้ยง หันมาเห็นแม่เดินเข้ามาก็ส่งเสียงร้องดีใจ รีบคลานดุ๊กดิ๊กๆเข้ามาหา ชมพู่ย่อตัวลงอ้าแขนรับร่างป้อมๆของลูกสาวเข้าสู่อ้อมอก รอยยิ้มแรกของวันปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย เธอหัวเราะเบาๆพลางกอดและหอมแก้มนุ่มนิ่มของลูกเพื่อปัดเป่าความเหนื่อยล้าทั้งหมดทิ้งไป จังหวะนั้นแอสตันเดินตามเข้ามาเงียบๆ ในมือถือกระเป๋าเอกสารของชมพู่ น้องสโนว์เงยหน้าขึ้นจากอ้อมอกแม่ พอสายตาปะทะเข้ากับร่างสูงของพ่อ ดวงตากลมโตก็เป็นประกายด้วยความดีใจยิ่งกว่าเดิม แก้มยุ้ยๆคลี่ยิ้มกว้างจนตาหยี มือป้อมๆชูขึ้นโบกไปมาพร้อมส่งเสียงอืออาเรียกร้องความสนใจ “ปะ...ปะป๊า!” ภาพเด็กน้อยที่ฉีกยิ้มดีใจสุดขีดเมื่อเห็นพ่อแม่ยืนอยู่พร้อมหน้ากัน ทำให้ชมพู่ชะงักไป ดวงตากลมโตมองสลับระหว่างลูกสา
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

28 ความอบอุ่นจางๆ

วันต่อมา ช่วงเย็น ณ หน้าตึกสำนักงานบัญชี บรรยากาศเริ่มพลุกพล่านไปด้วยพนักงานที่ทยอยเดินออกมาหลังเลิกงาน ทันใดนั้นสายตาของชมพู่ก็ต้องสะดุดเข้ากับรถยนต์คันหรูที่คุ้นตาจอดเทียบอยู่ริมถนน ร่างสูงโปร่งของแอสตันก้าวลงมาจากฝั่งคนขับ เมื่อเขาเห็นเธอเดินออกมา รอยยิ้มบางๆก็ระบายขึ้นบนใบหน้าคมคายทันที ชายหนุ่มสาวเท้ายาวๆตรงเข้ามาหาเธอ ชมพู่นิ่งงันไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าเขาจะมาดักรอเธอถึงที่ทำงานแบบนี้ แอสตันหยุดยืนตรงหน้าเธอด้วยแววตาอบอุ่นและอ่อนโยน “พี่มารับเธอกลับบ้าน” หัวใจของชมพู่กระตุกวูบ ความเคยชินที่ต้องตั้งกำแพงป้องกันตัวเองทำให้เธอรีบอ้าปากปฏิเสธทันควัน “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับเอ...” ยังไม่ทันที่เธอจะพูดคำว่า ‘กลับเองได้’ จบ แอสตันก็ชิงพูดแทรกขึ้นมาด้วยรอยยิ้มรู้ทัน น้ำเสียงของเขานุ่มนวลแต่หนักแน่น “แต่เมื่อวานเธอบอกว่าจะให้โอกาสพี่ บอกให้พี่ใช้เวลาต่อจากนี้พิสูจน์ให้เธอเห็นว่าพี่เปลี่ยนไปแล้วจริงๆไม่ใช่เหรอ” “…” ชมพู่ถึงกับชะงักกึก สมองนึกทวนคำพูดของตัวเองเมื่อวานออกทันที “กลับบ้านกับพี่นะ” แอสตันเอ่ยย้ำเสียงนุ่ม ก่อนจะถือวิสา
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

29 สิ่งที่สำคัญที่สุด

คอนโดหรูใจกลางเมือง เมื่อแอสตันเปิดประตูเดินเข้ามา เมลบีที่นั่งรออยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นก็หันมามองด้วยสายตาจับผิด เธอเอ่ยถามขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง “ไปไหนมาคะ ทำไมเพิ่งกลับ” แอสตันหยุดยืนมองเธอด้วยแววตานิ่งสนิท ไม่มีการหลบสายตาหรือความรู้สึกผิดแบบในอดีตอีกต่อไป เขากล่าวตอบออกไปตามตรงด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่ชัดถ้อยชัดคำ “ไปหาเมียกับลูกมา” เหตุผลที่เขาเลือกตอบออกไปตรงๆแบบนี้ เพราะแอสตันไม่อยากเก็บงำหรือปิดบังอะไรไว้อีกแล้ว และที่สำคัญเขาไมจำเป็นต้องเกรงใจใครอีก เพราะในตอนนี้เขารู้หัวใจตัวเองดีที่สุดแล้วว่าชมพู่และน้องสโนว์คือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขา เมลบีเบิกตากว้างขึ้นทันทีด้วยความตกใจและไม่คาดคิดว่าเขาจะกล้าตอบออกมาแบบนี้ เธอผุดลุกขึ้นยืนแล้วโพล่งถามเสียงดัง “พี่พูดอะไรออกมารู้ตัวไหมคะ! แล้วเมลกับลูกล่ะ พี่เอาเมลกับลูกไปไว้ไหน!” แอสตันถอนหายใจแผ่วเบา เขาสบตาเธอนิ่งด้วยความจริงจัง “เมล...ฟังพี่นะ” ชายหนุ่มเว้นวรรคไปครู่หนึ่งเพื่อเรียบเรียงคำพูด “ตอนแรกที่พี่ยอมตกลงคบกับเมล เพราะพี่คิดว่ายังรักเมลอยู่ แต่พอเมลย้ายมาอยู่กับพี่จริงๆ พี่กลับเพิ่งรู้ตัวว่าพี่ไม่
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more

30 ทุ่มเทเพื่อครอบครัว

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ความสม่ำเสมอทำให้หัวใจของชมพู่ค่อยๆอ่อนยวบลงทุกวัน ทุกๆช่วงเย็นแอสตันจะมารอรับเธอที่หน้าตึกทำงานอย่างตรงเวลาเสมอ ขับรถมาส่งเธอที่บ้าน และทันทีที่ก้าวเท้าเข้าบ้าน ชายหนุ่มก็สวมบทบาทคุณพ่อดีเด่นได้อย่างไม่มีที่ติ เขาช่วยอุ้มลูก อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้องสโนว์ ชงนม ป้อนข้าวป้อนน้ำด้วยความใส่ใจและคล่องแคล่วขึ้นเรื่อยๆ พอลูกสาวตัวน้อยหลับ แอสตันกับชมพู่ก็จะนั่งทานมื้อค่ำด้วยกัน พูดคุยกันด้วยบรรยากาศที่ผ่อนคลาย และทุกครั้งทันทีที่ทานเสร็จแอสตันก็จะเป็นคนจัดการเก็บกวาด ล้างจานชามทุกใบก่อนจะเอ่ยลาและกลับคอนโดไปพักผ่อน ทำซ้ำๆแบบนี้ทุกวันจนกลายเป็นความคุ้นชินที่อบอุ่น กระทั่งเช้าวันนี้ เมลบีในชุดเตรียมพร้อมเดินทางลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างอุ้มร่างป้อมของแอตลาสเอาไว้ เธอกำลังจะก้าวออกจากห้องนอนเพื่อกลับไปตั้งหลักที่บ้านพ่อแม่ของเธอ ทว่าสายตาก็ต้องเหลือบไปเห็นแอสตันที่แต่งตัวเรียบร้อยกำลังจะหยิบกุญแจรถเดินออกจากห้องพอดี แอสตันชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นสภาพของเมลบีและกระเป๋าเดินทางในมือ เมลบีมองหน้าอดีตคนรักด้วยแววตาที่สงบล
last updateLast Updated : 2026-10-08
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status