Todos os capítulos de สตรีที่ท่านรักเชิญรับจวนไป: ข้าจะอุ้มท้องหนีให้ไกลสุดหล้า!!: Capítulo 21 - Capítulo 24

24 Capítulos

บทที่ 20: รอยแผลแห่งความภักดี 

บทที่ 20: รอยแผลแห่งความภักดี เสียงลมหนาวแห่งเดือนสิบเอ็ดพัดหวีดหวิวอยู่นอกหน้าต่าง ทว่าภายในห้องพักฟื้นพิเศษที่ถูกสร้างขึ้นใหม่บริเวณเรือนหลังของโรงหมอไป๋เฉ่า กลับอบอวลไปด้วยไอความร้อนจากเตาอั้งโล่และกลิ่นยาสมานแผลที่เข้มข้นบนเตียงไม้ปูด้วยฟางและผ้าฝ้ายสะอาด ร่างผอมโซของอดีตนักฆ่า 'กุยซิน' นั่งตัวตรงแผ่นหลังตั้งฉาก แม้ใบหน้าจะซีดเซียวและเต็มไปด้วยรอยตอบลึก แต่ดวงตาสีดำสนิทของเขากลับทอประกายกระจ่างใส ไร้ซึ่งความบ้าคลั่งวิกลจริตดังเช่นวันวานอู๋หมิงยืนอยู่ข้างเตียง มือหนาที่หยาบกร้านจากการจับดาบ บัดนี้กำลังจับคีมเหล็กที่ถูกลนไฟจนร้อนแดง เขาจับจ้องไปยังตะขอเหล็กขนาดใหญ่สองตัวที่เกี่ยวทะลุกระดูกไหปลาร้าของกุยซิน ตะขอเหล่านั้นถูกสนิมเกาะกินและเชื่อมติดกับเนื้อเยื่อมานานถึงสามปี การจะดึงมันออกย่อมสร้างความเจ็บปวดแสนสาหัสไม่ต่างจากการฉีกกระดูก"ข้าจะดึงมันออกพร้อมกันในคราวเดียว" อู๋หมิงเอ่ยเสียงเรียบ "อดทนไว้ หากเจ้าดิ้น กระดูกไหปลาร้าอาจแตกหักได้"กุยซินแค่นยิ้มมุมปาก นัยน์ตาของนักฆ่าไม่มีความหวาดหวั่น "ลงมือเถิด ความเจ็บปวดแค่นี้ เทียบไม่ได้กับความทรมานจากพิษที่กัดกินสมองข้ามาตลอดสามปี"
last updateÚltima atualização : 2026-10-13
Ler mais

บทที่ 21: เมล็ดพันธุ์แห่งไป๋เฉ่า 

บทที่ 21: เมล็ดพันธุ์แห่งไป๋เฉ่า ยามเฉิน (07.00 - 08.59 น.) ของฤดูใบไม้ผลิปีถัดมา สายลมฤดูกาลพัดพาความอบอุ่นเข้ามาแทนที่ความหนาวเหน็บ ดอกเหมยสีแดงที่เคยท้าทายหิมะเริ่มร่วงหล่น ทอดทางให้ใบไม้เขียวขจีแตกยอดอ่อนไปทั่วเมืองเย่เฉิงภายในโถงวิทยาทานของสำนักแพทย์ไป๋เฉ่า เสียงบดยาดังขึ้นเป็นจังหวะพร้อมเพรียง ศิษย์ฝึกหัดทั้งยี่สิบคนในชุดผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตา กำลังง่วนอยู่กับการคัดแยกสมุนไพรสดที่ทางหอปรโลกส่งมาจากชายแดนด้านใต้ พวกเขาต้องจำแนกชนิด ราก ใบ และลำต้น รวมทั้งทดสอบการดมกลิ่นและชิมรสชาติด้วยตนเองภายใต้การควบคุมอย่างเคร่งครัดกุยซินยืนกอดอกพิงเสาไม้ซุงอยู่มุมห้อง ร่างกายของเขากลับมาสมบูรณ์แข็งแรง ผิวพรรณมีเลือดฝาด บาดแผลที่ไหปลาร้าทั้งสองข้างสมานตัวกลายเป็นรอยแผลเป็นเรียบเนียน เขาใช้สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวคอยจับจ้องการทำงานของศิษย์ทุกคน หากผู้ใดชั่งตวงสมุนไพรคลาดเคลื่อนแม้เพียงเสี้ยวเหลียง เขาก็จะกดเสียงต่ำเตือนทันที จนเด็กๆ ต่างตัวสั่นเกร็งด้วยความระมัดระวังด้านหลังฉากกั้นไม้ไผ่ มู่หรงหนิงอันอุ้มมู่หรงเฉินในวัยสองเดือนเศษไว้ในอ้อมแขน ทารกน้อยตัวอวบอ้วนขึ้นมาก ผิวพรรณขาวเนียนดุจเต้าหู้ นั
last updateÚltima atualização : 2026-10-13
Ler mais

บทที่ 22: ระบบคัดกรองแห่งไป๋เฉ่า 

บทที่ 22: ระบบคัดกรองแห่งไป๋เฉ่า สามวันหลังจากการผ่าตัดต่อลำไส้ที่สะท้านสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองเย่เฉิง ชื่อเสียงของ ‘หมอหญิงเสิ่น’ และ ‘สำนักแพทย์ไป๋เฉ่า’ ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดยามเฉิน (07.00 - 08.59 น.) แสงแดดอ่อนๆ ของฤดูใบไม้ผลิสาดส่องลงมายังถนนสายหลัก ทว่าลานหน้าโรงหมอไป๋เฉ่ากลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คนนับพันจนแทบไม่มีที่ยืน รถหน้าเทียมม้าของคหบดีและขุนนางจอดเรียงรายยาวเหยียดไปจนสุดถนน ชาวบ้านที่เจ็บป่วยต่างพากันมาปักหลักรอตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เสียงร้องครวญครางของผู้ป่วยปะปนกับเสียงตะโกนแย่งชิงคิวตรวจจนเกิดความโกลาหลภายในโถงชั้นล่าง หลงจู๊และผู้ช่วยหมอต่างวิ่งวุ่นจนหัวหมุน เหงื่อแตกพลั่ก แม้จะมีศิษย์ฝึกหัดทั้งยี่สิบคนลงมาช่วยจัดระเบียบ แต่จำนวนคนไข้ที่หลั่งไหลเข้ามาประดุจเขื่อนแตก ก็ทำให้ระบบของโรงหมอแทบจะล่มสลาย“หยุดส่งเสียงดังเดี๋ยวนี้! ผู้ใดกล้าก้าวล่วงเข้ามาเกินเส้นแดง ข้าจะหักขามันทิ้ง!”เสียงคำรามดุดันของกุยซินดังก้องไปทั่วโถง อดีตนักฆ่าในชุดรัดกุมสีดำยืนตระหง่านอยู่หน้าบันไดทางขึ้นชั้นสอง รังสีสังหารแผ่ซ่านจนผู้คนที่กำลังเบียดเสียดต้องชะงักงันและถอยกรูดไปข้างหลัง ทว่าความ
last updateÚltima atualização : 2026-10-13
Ler mais

บทที่ 23: บททดสอบแห่งสำนักไป๋เฉ่า

บทที่ 23: บททดสอบแห่งสำนักไป๋เฉ่าปลายวสันตฤดู ย่างเข้าสู่ต้นคิมหันต์ฤดู อากาศในเมืองเย่เฉิงเริ่มอบอ้าวและมีความชื้นสัมพัทธ์สูงขึ้น สายลมที่เคยเย็นสบายแปรเปลี่ยนเป็นลมร้อนที่พัดพาเอาฝุ่นผงจากถนนดินลูกรังลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณสองเดือนผ่านไปนับตั้งแต่สมาคมโอสถเย่เฉิงยอมสวามิภักดิ์ สำนักแพทย์ไป๋เฉ่าได้ก้าวขึ้นเป็นเสาหลักแห่งวงการแพทย์ของแคว้นเว่ยอย่างเต็มตัว การดำเนินงานทุกอย่างเป็นไปอย่างเป็นระบบและค่อยเป็นค่อยไปตามที่มู่หรงหนิงอันวางรากฐานไว้ณ ลานกว้างหลังเรือนพักของโรงหมอ ซึ่งบัดนี้ถูกดัดแปลงเป็นลานฝึกหัดของศิษย์ทั้งยี่สิบคนบนโต๊ะไม้ยาวกลางลาน มีร่างของสุกรป่าที่ถูกชำแหละแล้ววางอยู่ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว ทว่าศิษย์ฝึกหัดทั้งยี่สิบคนในชุดผ้าฝ้ายสีขาว กลับยืนล้อมวงจ้องมองอวัยวะภายในของสุกรด้วยความตั้งใจอย่างยิ่งยวด ไม่มีผู้ใดแสดงสีหน้ารังเกียจหรือหวาดกลัว เพราะพวกเขาผ่านการเคี่ยวเข็ญอย่างหนักหน่วงจาก 'อาจารย์กุยซิน' มาแล้วนับไม่ถ้วนมู่หรงหนิงอันในชุดอาจารย์แพทย์ สวมม่านผ้าโปร่งสีขาว กำลังใช้ไม้ไผ่เหลาปลายแหลม ชี้ไปที่อวัยวะส่วนต่างๆ ของสุกร"แม้สรีระของสุกรจะแตกต่างจากมนุษย์ในราย
last updateÚltima atualização : 2026-10-13
Ler mais
ANTERIOR
123
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status