Alle Kapitel von ของเขาเพื่อพิชิต : Kapitel 1 – Kapitel 4

ผมนวดขมับ ความหงุดหงิดเดือดพล่านขึ้นมา "ปีเตอร์ คุณส่งอีเมลไปหากาวิน สเลดกี่ฉบับแล้ว?"ปีเตอร์ก้มดูบันทึกของตัวเอง "สามฉบับไปที่อีเมลงานของเขา สองฉบับไปที่อีเมลส่วนตัวของเขา แล้วผมยังไปที่บริษัทสเลด คอร์เปอเรชันเพื่อขอเข้าพบด้วยครับ แต่ท่าน...พวกเราถูกเมินทั้งหมด"ผมรู้สึกถึงความโกรธที่พุ่งขึ้นมา กาวินกล้าเมินผมได้ยังไง? เขาไม่รู้หรือว่าผมเป็นใคร? บริษัทของครอบครัวผมเป็นหนึ่งในผู้เล่นรายใหญ่ของวงการธุรกิจมาหลายสิบปี แล้วเขากล้าปฏิบัติกับผมแบบนี้งั้นเหรอ? เวรเอ๊ย!คำพูดของพ่อยังคงดังก้องอยู่ในหัว กาวิน สเลดคือคนเดียวที่สามารถให้เงินที่เราต้องการเพื่อฟื้นบริษัทได้แต่ผมรู้จักกาวินดี เขาเป็นไอ้โรคจิตเห็นแก่ตัว บ้าคลั่ง หลงตัวเอง และสนใจอยู่เพียงสิ่งเดียว ตัวเขาเอง และผมก็รู้ว่าถ้าผมไปขอความช่วยเหลือจากเขา เขาต้องเรียกร้องอะไรบางอย่างตอบแทนแน่ ๆ บางอย่างที่ผมอาจไม่เต็มใจจะให้ แต่ตอนนี้ผมมีทางเลือกด้วยเหรอ?"แล้วตอนนี้เรามีทางเลือกอะไรบ้าง?" ผมถามปีเตอร์ เพราะตอนนี้ผมคิดอะไรไม่ออกแล้วจริง ๆ"บางทีถ้าเราบังเอิญเจอเขาอย่างปาฏิหาริย์...""ปาฏิหาริย์ไม่มีอยู่จริงหรอก ปีเตอร์" ผมตัดบทพลางกลอกตา

"ไอ้ของไร้ค่านั่นน่ะเหรอ? ฉันขายมันไปแล้ว!" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ไร้ซึ่งความรู้สึกผิดผมรู้สึกเหมือนตัวเองสามารถฆ่าเขาได้ในตอนนี้"คุณขายสร้อยเพชรของแม่ผมงั้นเหรอ?" ผมถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ"ฉันคิดว่านายคงไม่ได้หูหนวกนะ" เขาแค่นเสียงผมไม่อยากเชื่อหูตัวเอง"ทำไม? ทำไมคุณถึงขายมัน?" ผมถามอย่างโมโหแต่เขาเพียงยักไหล่"พวกเราต้องใช้เงินประกันตัวแจ็กสันออกมาจากคุก"ผมโกรธจนแทบระเบิด"คุณขายมรดกตกทอดของตระกูลแม่ผมเพื่อประกันตัวลูกชายของเมียน้อยคุณงั้นเหรอ?"นี่คือขีดจำกัดแล้วผมทนไม่ไหวอีกต่อไปแต่เขาไม่แม้แต่จะรู้สึกผิด"จะเป็นเรื่องใหญ่ไปทำไม โลแกน? มันก็แค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่ง"ผมตกตะลึง"แค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่งงั้นเหรอ?"ผมทวนคำพูดของเขา น้ำเสียงดังขึ้น"สร้อยเส้นนั้นอยู่ในตระกูลของแม่ผมมาหลายชั่วอายุคน มันคือสิ่งที่แม่ผมหวงแหนที่สุด"พ่อส่งเสียงหยัน"นายอ่อนไหวเกินไป โลแกน นายควรเรียนรู้ที่จะให้ความสำคัญกับสิ่งที่สำคัญจริง ๆ""คุณไม่มีสิทธิ์มาสอนผมเรื่องลำดับความสำคัญ"ผมพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ"คนที่ควรเรียนรู้เรื่องลำดับความสำคัญคือคุณต่างหาก และเลิกเป็นไอ้สารเลวเ