Semua Bab Bad Obsession คลั่งรักคุณชาย: Bab 11 - Bab 20

มุกได้ยินแบบนั้นก็หน้าเสียไปทันที ก่อนจะหันไปมองทรอยคล้ายขอความช่วยเหลือว่าควรทำอย่างไรต่อ ทว่าเพื่อนของตัวเองกลับทำเพียงยักไหล่ เป็นเชิงบอกว่าคราวนี้คงช่วยอะไรไม่ได้แล้วขืนยังเซ้าซี้ต่อไป นอกจากจะไม่เป็นผลแล้ว มีแต่จะพาลทำให้น่านฟ้าหงุดหงิดเสียเปล่า“งั้นไว้เจอกันใหม่นะคะ” มุกหันกลับมาบอกชายหนุ่มด้วยรอยยิ้ม แม้ลึก ๆ จะรู้สึกเสียหน้าอยู่ไม่น้อยก็ตาม“ครับ”คำตอบสั้น ๆ ตามแบบฉบับของเจ้าตัว ทำเอารอยยิ้มบนใบหน้าสวยแทบแข็งค้าง“กูกลับก่อน”“เออ กลับดี ๆ”น่านฟ้าพยักหน้าให้เพื่อนหนึ่งทีเป็นเชิงลา ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป เขาหันไปมองอลิน พยักเพยิดหน้าไปทางรถของตัวเอง ไม่ต้องมีคำพูดสักคำอีกคนก็เข้าใจความหมายว่าให้ไปขึ้นรถก่อนหน้านี้น้ำขิงโทรมาฝากให้เขาช่วยไปส่งเพื่อนสนิทที่บ้าน ทีแรกน่านฟ้าปฏิเสธไปแล้วด้วยซ้ำ ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขาที่ต้องคอยรับส่งเพื่อนน้องสาวแต่น้ำขิงกลับร่ายเหตุผลตามมายาวเหยียดว่าอลินไม่ได้ขับรถมาแถมยังเมา จะปล่อยให้กลับคนเดียวก็เป็นห่วง เขายังไม่ทันได้ถามเลยด้วยซ้ำ ทำไมไม่กลับกับเพื่อนที่มาด้วยกัน น้ำขิงก็ชิงดักคอราวกับรู้ทัน‘คนคุยฮันนี่มารับ’อลินยกมุมปากขึ้นเป็นรอย

เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตั่บ ตั่บ ไปทั่วห้องนอน บทรักยังคงบรรเลงอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางแรงกระสันของคนทั้งคู่คนที่ได้ลองสมใจอยาก ตอนนี้กำลังดื่มด่ำกับความสุขจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น ความไร้ประสบการณ์ของอลินไม่ได้ทำให้น่านฟ้านึกหงุดหงิดแต่อย่างใด หากแต่กลับชอบใจในความไร้เดียงสาที่ช่างขัดกับใบหน้าสวยหวานดูจิ้มลิ้ม ทว่าแฝงความเซ็กซี่เอาไว้อย่างเหลือล้นมือหนาวางลงข้างสะโพกผายสวย เท้าแกร่งเหยียบลงเตียงนอน อัดแก่นกายกระแทกเข้าใส่ร่องรักที่บวมช้ำ มือหนากดแผ่นหลังบางลง“อ๊ะ~ อ๊าา พี่น่านฟ้า อึก! อื๊อ!” หัวคิ้วมนเลื่อนชนกันเป็นปม เขาร้อนแรงแถมยังรุนแรงจนเธอทรมานไปทั้งตัวตอนเขากำลัง ‘เอา’ ดุมากมือเล็กจิกหมอนใบใหญ่แน่นเพื่อระบายความทรมานที่กำลังกัดกิน ดวงตาปรือฉ่ำวาว อลินเคยจินตนาการถึงความรู้สึกของการมีเซ็กซ์อยู่บ้าง ทว่าพอได้ลิ้มลองเข้าจริง ๆ กลับพบว่ามัน ‘สนุก’ กว่าที่คิดเอาไว้เสียอีกถึงแม้บางครั้งจะทรมานไปบ้าง แต่เธอกลับชอบจนอยากลองอีกเรื่อย ๆ ตลอดอายุยี่สิบเอ็ดปีที่ผ่านมาเธอไม่เคยมีเซ็กซ์มาก่อนก็จริง ใช่ว่าไม่เคยช่วยตัวเอง เพียงแต่ไม่เคยกล้าใช้นิ้วสอดใส่ ทำได้มากสุดก็แค่ลูบไล้อยู่ด้านนอกแต่พอไ

วันศุกร์หรรษา อลินกับเพื่อนนัดกันออกมาดื่มที่คิงส์คลับ หลังจากไม่ได้แวะมาปล่อยใจที่นี่กันเสียพักใหญ่คืนนี้อลินไม่ได้ขับรถมาเอง แต่เลือกเรียกรถมาแทน เพราะกลัวเจอด่านเหมือนคราวก่อน อีกอย่างเธอไม่มีคนคอยขับรถให้เหมือนเพื่อนสนิทสองคนร่างผอมเพียวก้าวเข้ามาในคลับด้วยชุดเดรสรัดรูป แนบไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายอย่างพอดี เรียกสายตาจากผู้ชายรอบข้างให้หันมองตามจนแทบเหลียวหลัง ทว่าอลินกลับไม่ได้ใส่ใจกับสายตาเหล่านั้นนักเธอเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง ถึงหน้าตาจะดูไร้เดียงสาราวกับเป็นคนหลอกง่าย แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม เพราะเธอนี่แหละที่ถนัด ‘หลอกล่อ’ คนอื่นมากกว่า“มาช้าจังอลิน” เสียงของฮันนี่บ่นขึ้นตามประสา“กว่าจะเรียกรถได้น่ะสิ นานมาก” เธอตอบกลับเสียงเรียบ พลางวางกระเป๋าสะพายลงโซฟาคืนนี้พวกเธอนั่งกันอยู่โซนวีไอพี เพราะที่นี่เป็นคลับของคิเร็น แฟนของน้ำขิง เจ้าของคลับเลยเปิดโซนให้เป็นกรณีพิเศษ แถมยังเลี้ยงฟรี ดื่มได้ไม่อั้นอีกต่างหากเมาได้เต็มที่ เดี๋ยวหิ้วปีกแฟนกลับเองไม่รู้ว่าน้ำขิงพูดให้ฟังหรือกำลังอวดแฟนกันแน่ เพราะนี่มันอภิมหาแฟนชัด ๆ“ดื่มต้อนรับสมาชิกใหม่” ฮันนี่ยกแก้วของต

“ฮะ! แกจะลองเป็นคู่นอนกับพี่น่าน?” ฮันนี่เบิกตาโตด้วยความตกใจกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของเพื่อนสาวคนสนิท“แกคิดว่าไง”เรื่องนี้น้ำขิงยังไม่รู้ และถ้ารู้ขึ้นมาจริง ๆ ก็คงทำใจรับได้ยากอยู่เหมือนกัน ที่เพื่อนสนิทกับพี่ชายตัวเองกำลังจะมีความสัมพันธ์กันในฐานะ ‘คู่นอน’ ถึงมันจะเป็นความสมัครใจของทั้งสองฝ่ายก็ตาม“ไม่รู้อะ แล้วแต่แกเลยแล้วกัน”ฮันนี่ไม่กล้าออกความเห็นมากนัก เพราะสุดท้ายมันก็เป็นเรื่องของคนสองคน แต่ถ้าตกลงจะอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้จริง ๆ ก็มีกฎข้อหนึ่งที่สำคัญที่สุด และห้ามแหกเด็ดขาดห้ามรู้สึก“แต่ขอเตือนอย่างหนึ่งนะ ถ้าแกเลือกจะอยู่ในความสัมพันธ์นี้แล้ว แกห้ามรู้สึกกับพี่น่านฟ้าเด็ดขาด”อลินรู้เรื่องนั้นดี กฎของการเป็นคู่นอนคือ ‘ห้ามรู้สึก’ เพราะถ้าใครเผลอรู้สึกก่อน…คนนั้นก็แพ้และเธอค่อนข้างมั่นใจ ว่าตัวเองไม่มีวันรู้สึกอะไรกับน่านฟ้ามากไปกว่านั้นแน่นอน เพราะสำหรับเธอ เซ็กซ์ก็เป็นแค่เรื่องสนุกบนเตียงเท่านั้น“สำหรับฉันก็แค่เรื่องสนุก”“พูดซะมั่นใจเชียวนะ” ฮันนี่หรี่ตามองเพื่อนอย่างจับผิด ราวกับไม่เชื่อคำพูดนั้นเสียเท่าไร“ก็มันไม่มีอะไรให้ต้องคิดมากนี่” อลินยักไหล่อย่างไม่ยี่ห

หลายวันต่อมา เซี่ยงไฮ้ , ประเทศจีนน่านฟ้ากำลังนั่งรถไปบริษัท โดยมีอี้เฉินขับรถให้เหมือนเคย ทุกครั้งเวลาบินกลับมาเซี่ยงไฮ้ รู้สึกอึดอัดไม่สบายใจเหมือนตอนบินไปประเทศไทยระหว่างทางปลายนิ้วเรียวยาวเขี่ยหน้าจอโทรศัพท์เล่น เลื่อนดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย สายตาคมเหลือบขึ้นมองข้อความจากอลินที่เด้งขึ้นมา ไม่ได้กดเข้าไปอ่าน หากแต่ปล่อยเอาไว้อย่างนั้น อยู่ที่นี่เขาใช้วีพีเอ็นสำหรับเข้าโซเชียลต่างประเทศ จึงสามารถติดต่อกับคนทางไทยได้ตามปกติอี้เฉินเหลือบมองเจ้านายหนุ่มผ่านกระจกมองหลังเป็นระยะ เวลาบินกลับมาเซี่ยงไฮ้และต้องกลับมาเผชิญหน้ากับ ‘ฉินเหยียน’ ผู้เป็นพ่อ เทียนอวี้มักนิ่งขรึมกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัดสองพ่อลูกไม่ลงรอยกันมาหลายปีแล้ว ตั้งแต่เทียนอวี้เข้ามหาวิทยาลัยก็ย้ายออกจากบ้านมาอยู่คอนโดใช้ชีวิตคนเดียวเพียงลำพัง หากไม่ใช่วันสำคัญของตระกูล เทียนอวี้แทบไม่เคยกลับไปเจอหน้าฉินเหยียนเลยด้วยซ้ำนับตั้งแต่ย้ายมาใช้ชีวิตที่เซี่ยงไฮ้ จากเด็กผู้ชายที่เคยสดใสและร่าเริง ค่อย ๆ ถูกวันเวลาและสิ่งรอบตัวหล่อหลอมให้กลายเป็นคนเย็นชา เก็บตัว และหวงพื้นที่ส่วนตัวมากขึ้นเรื่อย ๆจากเด็กคนหนึ่งที่เคยพูดด้วยแววตาเป