Semua Bab Bad Obsession คลั่งรักคุณชาย: Bab 21 - Bab 30

น่านฟ้าแตะคีย์การ์ดออกมาจากโซนลิฟต์ ก่อนก้าวเข้ามายังโถงกว้างของล็อบบี้สายตาคมเหลือบไปเห็นอลินกำลังยืนคุยกับพนักงานหน้าเคาน์เตอร์อย่างออกรสออกชาติ ทั้งยิ้มและทั้งหัวเราะราวกับสนิทกันมานานทั้งที่เพิ่งเจอกัน คนตัวโตถอนหายใจออกมาเบา ๆ ด้วยความเอือมระอาเมาแล้วเฟรนลี่ไปทั่วจริง ๆ ยัยเด็กนี่“อลิน มานี่” เสียงเรียกทำให้อลินละสายตาจากพนักงานสาวสวยตรงหน้า ก่อนจะหันไปมองน่านฟ้าอัตโนมัติหญิงสาวผละออกจากเคาน์เตอร์ล็อบบี้ เดินตรงไปหาเจ้าของเสียงที่ยืนทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ไม่ไกล พอไปถึงก็ยกนิ้วชี้ทั้งสองข้างขึ้นแตะมุมปากหยัก ก่อนจะออกแรงดึงให้ยกขึ้นราวกับบังคับให้ยิ้ม“ทำไมชอบทำหน้าบึ้ง ยิ้มหน่อยจิ” น้ำเสียงอ้อแอ้ปนงอแงตามประสาคนเมา น่านฟ้าได้แต่ยืนนิ่ง ๆ ปล่อยให้ยัยตัวแสบจับหน้าตัวเองเล่นอย่างเอาแต่ใจ“เมาตลอด” เขาจับมืออลินออกจากใบหน้า ก่อนจะดึงให้เดินตามเข้าไปยังบริเวณโถงรอลิฟต์อลินเดินตามแรงดึงไปอย่างว่าง่าย ด้วยสภาพที่เมาจนแทบไม่มีแรงขัดขืน ร่างเล็กเดินโซเซทุกครั้งที่ก้าวตามก้าวยาว ๆ ของน่านฟ้า“อย่าเดินเร็วสิ!”“ก็เดินดี ๆ”“เดินดี ๆ แล้วเนี่ย!” คนเมาแห้วกลับ ด้วยความเป็นโถงรอลิฟต์เสียงดึง

หลายวันต่อมาติ๊ง…สายตาคมเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างวาบขึ้น ก่อนมือหนาจะคว้ามาดู ปลายนิ้วดึงแถบแจ้งเตือนลงมา พอเห็นว่าเป็น ‘ยัยตัวแสบ’ จึงกดเข้าไปตอบอลิน : กลับไทยวันไหนคะอลิน : เพื่อนมีแฟนหมดแล้ว ไปดื่มเป็นเพื่อนหน่อยสิวันก่อนอลินโทรมาบ่นกับเขาที่อยู่เซี่ยงไฮ้ว่า ฮันนี่ถูกคนคุยขอเป็นแฟน ตอนนี้เหลือแค่ตัวเองที่ยังโสดไม่มีใครกับเขาสักที แต่พอถูกถามกลับว่าทำไมไม่ลองหาใครสักคน เจ้าตัวก็ตอบเหมือนเดิมไม่มีผิด‘ไม่พร้อมมีใครตอนนี้’น่านฟ้า : กลับวันนี้ แต่ไม่ว่างอีกคนอ่านแต่ไม่ตอบ อยู่ด้วยกันในสถานะ ‘คู่นอน’ มาสองเดือนเศษ จะบอกว่าน่านฟ้ารู้นิสัยเธอแทบทุกอย่างแล้วก็คงไม่เกินจริงอลินเป็นคนเก็บความรู้สึกไม่เก่ง คิดอะไรก็มักแสดงออกมาตรง ๆ อย่างเปิดเผย ไม่พอใจก็ทำฟืดฟาด กระทืบเท้าใส่ ชอบทำแก้มป่องแล้วกอดอกทุกครั้งเวลาโดนขัดใจ เจ้าตัวเคยเล่าให้ฟังว่า ที่บ้านมีลูกชายสองคน ส่วนเธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว คิดดูแล้วก็ไม่แปลกใจนักหรอกที่นิสัยจะเอาแต่ใจก็ลูกสาวคนเดียวของบ้านอะนะ…เขาไม่ได้สนใจนัก ปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้ววางลงที่วางแขนภายในรถหรู“ขอถามอะไรหน่อยสิครับ” อี้เฉินที่กำลังขับรถอยู่เอ่ยข

รถหรูขับเข้ามาจอดใต้อาคาร ก่อนน่านฟ้าจะดับเครื่องยนต์ สายตาคมมองไปทางอลินที่นั่งกระสับกระส่ายอยู่ไม่สุขตลอดทางเจ้าตัวเอาแต่กวนเขาไม่หยุด หันไปดุไม่รู้กี่รอบสงบได้เพียงครู่เดียวก็กลับมาวุ่นวายเหมือนเดิม จนน่านฟ้าเริ่มจนปัญญาจะรับมือ“ลงมา” เสียงเข้มเอ่ยบอก หลังจากเดินมาเปิดประตูให้อีกคนลงมา“ลินเดินไม่ไหว…”“จะเดินลงมาเองดี ๆ หรือจะเดินลงมาด้วยน้ำตา”น่านฟ้าไม่ได้สนใจว่าอีกคนกำลังโดนพิษของยาปลุกเซ็กซ์เล่นงาน ตอนนี้อารมณ์เขาก็เดือดไม่แพ้ฤทธิ์ยาในตัวเธอนั่นแหละ โกรธที่ไม่ดูแลตัวเองให้ดี เหมือนจะเก่งแต่เอาเข้าจริง ๆ ก็เผลอไว้ใจคนง่าย ถ้าคืนนี้เขาไม่ออกมา ไม่รู้ป่านนี้จะถูกธีร์ลากไปขึ้นถึงสวรรค์ชั้นไหนอลินยอมฝืนตัวเองก้าวลงมาในที่สุด ร่างเล็กยืนบนส้นสูงได้ไม่นานก็เซไปหารถน่านฟ้า ก่อนจะขาอ่อนทรุดฮวบลงพื้นอย่างหมดสภาพนี่น่ะหรือคนอวดดี?“ช่วยหน่อยสิ”“ขอให้ผู้ใหญ่ช่วย พูดห้วน ๆ ไม่มีหางแบบนั้นเหรอ”อลินช้อนสายตาขึ้นมองอย่างขัดใจ ก่อนจะยอมพูดใหม่“ช่วยลินหน่อยสิคะ”สุดท้ายแล้วน่านฟ้าก็ใจอ่อนยอมดึงอลินขึ้น แต่กลับเสียท่าให้เล่ห์เหลี่ยมของเธอเข้าเสียนี่พรึ่บ!อลินใช้แรงที่เหลืออยู่ผลักน่านฟ้

อลินไม่ได้ตอบกลับอะไรปลายสาย ยกโทรศัพท์ออกจากหูมากดวางสาย ดวงตาคู่สวยมองแชตให้แน่ใจอีกทีว่าใช่ไลน์น่านฟ้าหรือเปล่า เผื่อตัวเองเบลอแล้วเผลอกดผิดแชต“ก็ถูกนี่….” ปากเล็กพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ความสงสัยมากมายประดังเข้ามาในหัว จนอดคิดไปเองต่าง ๆ นานาไม่ได้ว่า ผู้หญิงคนนั้นอาจเป็นใครสักคนที่สำคัญในชีวิตของน่านฟ้าเธอตัดสินใจกลับ ไม่ทิ้งข้อความหรือรออีกต่อไป หรือจริง ๆ แล้วควรหยุดสถานะ ‘คู่นอน’ ไว้แค่นี้ ถ้าเขามีคนของตัวเองอยู่แล้ว เธอก็ไม่อยากเข้าไปเป็นมือที่สาม หรือกลายเป็นตัวแปรที่ทำลายความสัมพันธ์ของคนสองคนแปลกเหมือนกัน แค่คิดว่าหลังจากนี้อาจต้องหยุดความสัมพันธ์กับเขาจริง ๆ กลางอกกลับรู้สึกหน่วงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกคงเพราะเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน อีกทั้งช่วงเวลาที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันก็ทำให้เกิดความผูกพันขึ้นมาบ้างโดยไม่ทันรู้ตัว พอคิดว่าทุกอย่างต้องจบลง มันเลยอดรู้สึกใจหายไม่ได้ตลอดทางขับรถกลับคอนโด อลินเอาแต่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครจนไม่เป็นอันขับรถ ลึก ๆ แล้วก็อดหงุดหงิดเขาไม่ได้ ถ้ามีคนของตัวเองอยู่แล้วทำไมไม่บอกตรง ๆ นี่เขากำลังเล่นเกมอะไรกับเธออยู่กันแน่เธอพยายามสะบัดไล่ความคิดเ

วันต่อมาแรงขยับยุกยิกของคนตัวเล็ก บวกกับลมหายใจอุ่นที่รินรดอยู่ตรงปลายจมูก ปลุกน่านฟ้าให้ตื่นจากห้วงนิทราเปลือกตาที่แนบสนิทขยับเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า ก่อนสายตาคมจะทอดมองอลินที่พลิกตัวหันมาทางเขาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ใบหน้าสวยหวานนั้นอยู่ห่างเพียงคืบจนลมหายใจอุ่นรินรดกันมือหนาเลื่อนขึ้นหมายจะวางลงบนแก้มใส ทว่าอีกคนขยับตัวก่อนจึงรีบชักมือกลับ เขาพลิกตัวนอนหงาย ทอดสายตามองเพดานนิ่ง ๆ อยู่พักใหญ่ ก่อนจะเหลือบมองเธออีกครั้งอย่างอดไม่ได้ ใบหน้าคมคายเบือนหนี ตัดสินใจลุกออกจากเตียงในที่สุดน่านฟ้าเดินออกมานอกระเบียงรับแดดยามเช้าในสภาพสวมกางเกงเพียงตัวเดียว ท่อนบนเปลือนเปล่า เผยให้เห็นรอยจิกข่วนสลับกับรอยดูดที่อลินทำทิ้งไว้เมื่อคืนเคยบอกหลายรอบแล้วแต่ยัยเด็กแสบไม่เคยฟัง สุดท้ายปล่อยเลยตามเลยผ่านไปสักพัก คนที่นอนหลับอยู่ก็เริ่มส่งเสียงครางอืออึงในลำคอ ก่อนเปลือกตาสีอ่อนจะค่อย ๆ ปรือเปิดขึ้น เผยให้เห็นนัยน์ตาสีน้ำตาลละมุนที่ยังฉายแววง่วงงุนอลินพยุงตัวลุกขึ้น แล้วกวาดสายตามองหาน่านฟ้า ก่อนจะหยุดลงที่ร่างสูงตรงระเบียงเขากำลังยืนโน้มตัวไปข้างหน้า วางท่อนแขนลงกับราวระเบียงมองไปยังวิวเบื้องหน้า