บททั้งหมดของ The silver patriarch's control ปรารถนาแนบเนื้อ: บทที่ 31 - บทที่ 40

สายตาดิบเถื่อนและหิวกระหายกวาดสำรวจเรือนร่างเย้ายวนตั้งแต่สะโพกหนั่นงามกลมกลึงที่เปิดเปลือยล่อสายตา ไล่เรื่อยขึ้นมาจนหยุดนิ่งอยู่ที่ยอดถันสีชมพูระเรื่อที่ชูชันต้อนรับสายตาหิวกระหายของเขาอย่างชัดเจน มือแกร่งถลกชุดของเธอขึ้นมากองที่เหนือเต้า ใครได้มองเต้างามชูช่อก็ล้วนเกิดกำหนัดลุกโชน สัญชาตญาณดิบในกายของดิมิทรีตื่นตัวขึ้นทันทีเมื่อได้กลิ่นอายความสาวที่อบอวลอยู่รอบตัวเธอ“อา... น่าปี้อะไรอย่างนี้”ปลายนิ้วหยาบกร้านสัมผัสและลากผ่านผิวเนื้ออ่อนละมุนของเธออย่างเชื่องช้า แต่งแต้มความเสียวซ่านและรอยสัมผัสวาบหวามไว้บนเรือนร่างที่หมดสติ ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวนั้นจะเคลื่อนขึ้นมาหยุดนิ่งอยู่ที่ริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอค้างน้อยๆ ของโรสดิมิทรีใช้นิ้วโป้งคลึงเบาๆ บนกลีบปากนุ่มหยุ่นนั้นด้วยความหมกมุ่น ก่อนจะกระซิบเสียงต่ำลอดไรฟันด้วยความกระหาย"หลับใหลไปให้เต็มที่เถอะเด็กน้อย... เพราะหลังจากนี้ เธอจะได้รู้ซึ้งว่านรกที่แท้จริงภายใต้กรงเล็บของฉัน มันเร่าร้อนและทรมานจนเธอไม่มีวันลืม..."“อะ... อืม.. อูย...”โรสต้องยาสลบ ถูกบีบบี้หัวนมทั้งสองข้างช้าๆ ส่งเสียงอืออาแผ่วเบา มือของเขาก็ลงน้ำหนักแรงขึ้น บีบคลึงห

ดิมิทรียื่นข้อเสนออย่างอารี แฝงความเจ้าเล่ห์และอันตราย ริมฝีปากบดขยี้ลงบนไหล่ขาวเนียนอย่างลุ่มหลง ปลายนิ้วร้อนผ่าวไล้เลาะจากต้นคอจนถึงพวงเต้าอวบอิ่มมือเริ่มสำรวจร่างเธออย่างไม่รีบร้อน โรสพยายามดิ้นรน แต่สายตากลับพร่ามัวด้วยความเสียวกระสันที่เขาสร้างขึ้น“ดิ้นสิ... ดิ้นให้พอ โรส” มือหยาบกร้านลูบไล้ไปตามสัดส่วนเร่าร้อนที่กำลังร้อนรุ่มด้วยพิษกำหนัด “เธอคิดว่าตัวเองจะหนีพ้นจากคำสาปนี้ได้งั้นเหรอ? ร่างกายเธอมันฟ้องอยู่ชัดๆ ว่ากำลังกระหายน้ำกามของตระกูลเราแค่ไหน... ถ้าคืนนี้เธอไม่ยอมอ้าขาให้ฉันกระหน่ำกระแทกเพื่อรับน้ำกามหล่อเลี้ยงล่ะก็ อาการหงี่นั่นแหละที่จะแผดเผาให้เธอทรมานจนตาย... หึ ร่างกายร่านๆ ของเธอมันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ไม่ใช่หรือไง?”“อึก... ไม่... อื้อ!” โรสครางประท้วงด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลพรูอาบแก้มเมื่อความจริงที่ว่าร่างกายของเธอกำลังทรมานและโหยหาการเติมเต็มเริ่มกัดกินสติสัมปชัญญะ“อย่าทำแบบนี้… หนูไม่ใช่ของโซโลคอฟ ไม่ใช่ของของใครทั้งนั้น!” เธอพูดเสียงสั่น แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างไม่อาจควบคุม อ้าขาเปิดรับนิ้วแกร่งที่ขยับอย่างร้อนรุ่มอย่างเต็มใจ และเอร็ดอร่อยมากแจะๆๆๆๆ“อูยย ซ

“ฉันยอมตาย... ดีกว่าให้คุณแตะต้อง!” โรสกัดฟันกรอด ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยความชิงชังสูงสุด"อา... สมกับที่เป็นสายเลือดพระแม่บริสุทธิ์ ใสสะอาด เย่อหยิ่ง... และโง่จนน่าสงสาร" ดิมิทรีเอ่ยเย้ยหยันพลางตวัดลิ้นปาดหยาดน้ำสะอื้นบนแก้มเธออย่างถือดี "แต่ความหยิ่งยโสของเธอนั่นแหละ ที่มันจะทำให้เธอทรมานจนต้องคลานเข้ามาอ้อนวอนขอร้องฉันเอง"สิ้นคำพูดนั้น อาการกระหายน้ำกามแห่งตระกูลโซโลคอฟก็ตีรวนกำเริบขึ้นอย่างรุนแรงจนเกินกว่าที่ร่างกายบอบบางจะทานทน มันแผดเผาช่องท้องและเส้นประสาททุกตารางนิ้วจนสั่นสะท้าน โรสกรีดร้องออกมาด้วยความทรมานปางตาย ก่อนที่เข่าทั้งสองข้างจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นห้องเย็นเฉียบ ร่างกายบิดเร้าและหอบสะท้านอย่างน่าเวทนา ท่ามกลางเสียงหัวเราะของมาเฟียหนุ่มที่ยืนมองดูเหยื่อสาวดิ้นรนด้วยความกระหายใคร่ไม่แพ้กัน“ท...ทำไม ทำไมถึงทำแบบนี้”“ตาแก่อเล็กซานเดอร์ก็เห็นฉันเป็นแค่เครื่องมือไม่ต่างกัน เราต่างก็มีปมน่าเศร้าเหมือนๆ กัน ฉันว่าเราน่าจะเข้ากันได้ดีกว่าที่คิด”“หึๆ นั่นสินะ คุณก็มีค่าแค่ตัวเลี่ยงภาษีให้ตระกูลมาเฟียแค่นั้นเองนี่ ป๊ะป๋าบุญธรรมลดหย่อนภาษี”“เก็บปากสวยๆ ของเธอไว้ครางจะดีกว่

บทที่ 3 เวลาเขาย้อนกลับไปที่คฤหาสน์โซโลคอฟ บรรยากาศตึงเครียดและร้อนระอุภายในคฤหาสน์ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ทุกสิ่งเดือดดาลและคุกรุ่นราวกับเตาหลอมที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ เมื่อการหายตัวไปของโรสได้รับการยืนยันอย่างแน่ชัดว่าไม่ใช่การหลบหนีไปเอง แต่อาจเป็นการลักพาตัวเสียงข้าวของแตกกระจายและคำสั่งคำรามก้องด้วยความโกรธเกรี้ยวของผู้นำตระกูลดังลั่นคฤหาสน์ ทีมบอดี้การ์ดและเครือข่ายใต้ดินถูกระดมกำลังออกค้นหา เพราะนอกจากความแค้นแล้ว มันยังถูกบีบคั้นด้วย "เวลา" ที่กำลังนับถอยหลังอย่างโหดร้ายร่างกายของโรสในฐานะภาชนะ จำเป็นต้องได้รับน้ำกามจากสายเลือดโซโลคอฟกระตุ้นตามรอบเวลาอย่างสม่ำเสมอ หากปล่อยให้เธอยังคงหายตัวไปและขาดการบำเรอเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ ข้อจำกัดทางสายเลือดจะกัดกินและแผดเผาร่างกายจนเธอต้องทนทุกข์ทรมานปางตาย และอาจถึงขั้นตายก่อนที่เขาจะหาตัวพบดิมิทรีสวมหน้ากากเป็นน้องชายผู้ภักดีและห่วงใย กลับเข้ามาปะปนอยู่ในคฤหาสน์เพื่อร่วมปฏิบัติการค้นหาอย่างแนบเนียนชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบก้าวเข้ามาในห้องบัญชาการหลักด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและกังวลใจ"พี่... เรื่องนี้จะเป็นฝีมือของพวกสายเลือดอื่นหรื

ดิมิทรีผละใบหน้าออกจากเต้าอวบที่กระเพื่อมไหว และเลื่อนตัวลงมายังเบื้องล่าง แบะกลีบสาวที่กำลังบวมช้ำและฉ่ำเยิ้ม ก่อนที่เขาจะใช้ลิ้นร้อนตวัดเลียซับน้ำรักของเธอเข้าปากอย่างตะกละตะกลาม เพื่อดูดซับพลังและเติมเต็มความกระหายของตนเองซู้ดด... จ๊วบๆๆ"หวานชื่นใจสมกับที่เป็นสายเลือดพระแม่บริสุทธิ์..." ดิมิทรีเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยยั่วเย้า หยาดน้ำรักเปรอะเปื้อนอยู่รอบริมฝีปากของเขา "เห็นไหมโรส... ร่างกายเธอมันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ยอมรับเสียเดี๋ยวนี้นะ ว่าเธอเป็น 'ภาชนะ' ส่วนตัวของป๊ะป๋า... เป็นของเล่นบำเรอกามที่ขาดฉันไม่ได้"“อ... อ...” โรสตาเหลือกค้างด้วยความเสียวซ่านและทรมาน สมองขาวโพลนจนไม่สามารถคิดคำปฏิเสธใดๆ ออกได้อีกต่อไป แรงกระสันที่แผดเผาทำให้เธอหมดสิ้นซึ่งศักดิ์ศรี ร่างบางสั่นเทา ไร้ซึ่งเสียงปฏิเสธ นอกจากนอนหอบกระชั้น ตาเหลือกลอย น้ำตาไหลพรู เธอยอมถ่างกลีบสาวฉ่ำแฉะออกกว้าง เพื่อเปิดทางให้เขาได้ตักตวงและละเลียดกินน้ำรักของเธอตามอำเภอใจอย่างจำนน“อยากรู้นัก หากป๊ะป๋าสอดใส่ กระแทกดุ้นใส่แล้วน้ำแตกซ่านในรู ห เล็กๆ ของหนูโรส จะเป็นเช่นใดกันนะ”“อ๊า!”“หึๆ น้ำแตกเลยหรือ”“ม...ไม่ ไม่ หยุดนะ ได้โปรดพ