Masukเขาย้อนกลับไปที่คฤหาสน์โซโลคอฟ
บรรยากาศตึงเครียดและร้อนระอุภายในคฤหาสน์ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ทุกสิ่งเดือดดาลและคุกรุ่นราวกับเตาหลอมที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ เมื่อการหายตัวไปของโรสได้รับการยืนยันอย่างแน่ชัดว่าไม่ใช่การหลบหนีไปเอง แต่อาจเป็นการลักพาตัว
เสียงข้าวของแตกกระจายและคำสั่งคำรามก้องด้วยความโกรธเกรี้ยวของผู้นำตระกูลดังลั่นคฤหาสน์ ทีมบอดี้การ์ดและเครือข่ายใต้ดินถูกระดมกำลังออกค้นหา เพราะนอกจากความแค้นแล้ว มันยังถูกบีบคั้นด้วย "เวลา" ที่กำลังนับถอยหลังอย่างโหดร้าย
ร่างกายของโรสในฐานะภาชนะ จำเป็นต้องได้รับน้ำกามจากสายเลือดโซโลคอฟกระตุ้นตามรอบเวลาอย่างสม่ำเสมอ หากปล่อยให้เธอยังคงหายตัวไปและขาดการบำเรอเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ ข้อจำกัดทางสายเลือดจะกัดกินและแผดเผาร่างกายจนเธอต้องทนทุกข์ทรมานปางตาย และอาจถึงขั้นตายก่อนที่เขาจะหาตัวพบ
ดิมิทรีสวมหน้ากากเป็นน้องชายผู้ภักดีและห่วงใย กลับเข้ามาปะปนอยู่ในคฤหาสน์เพื่อร่วมปฏิบัติการค้นหาอย่างแนบเนียน
ชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบก้าวเข้ามาในห้องบัญชาการหลักด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและกังวลใจ
"พี่... เรื่องนี้จะเป็นฝีมือของพวกสายเลือดอื่นหรือเปล่า" ดิมิทรีเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
อเล็กซานเดอร์ที่กำลังหัวเสียและดวงตากดดันไปด้วยความโกรธเกรี้ยวหันมามองน้องชาย
"ไม่ว่าจะเป็นฝีมือใคร ฉันจะพลิกแผ่นดินหาตัวมันให้เจอ ใครหน้าไหนที่กล้าแตะต้องของๆ ฉัน มันต้องชดใช้ด้วยชีวิต!" อเล็กซานเดอร์คำรามลั่น ขบกรามแน่นด้วยความแค้น
ดิมิทรีแย้มรอยยิ้มเยือกเย็น ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่กำลังฉายภาพจากกล้องวงจรปิดรอบๆ คฤหาสน์ เขาอาสาเข้ามาช่วยวิเคราะห์และตรวจสอบกล้องวงจรปิดด้วยตัวเอง เพื่อคอยชี้นำและปั่นหัวอเล็กซานเดอร์ให้หลงทาง
"ใจเย็นๆ ก่อน... มาดูนี่สิ" ดิมิทรีใช้นิ้วเคาะเบาๆ บนโต๊ะควบคุม พร้อมกับชี้ไปยังจุดมุมอับสายตาของกล้องวงจรปิดรอบรั้วบ้าน "จากการตรวจสอบกล้องวงจรปิดรอบๆ คฤหาสน์เมื่อช่วงเช้ามืด คนร้ายกลุ่มนี้มีความเป็นมืออาชีพสูงมาก เลือกช่วงเวลาที่ระบบสับเปลี่ยนกะพอดีแถมยังรู้มุมอับของกล้องวงจรปิดทุกจุด แสดงว่าต้องเป็นคนวงใน หรือไม่ก็... คนที่มีอำนาจเข้าถึงผังความปลอดภัยของเราได้"
อเล็กซานเดอร์ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววครุ่นคิดอย่างหนักเมื่อได้ยินข้อสังเกตนั้น "คนวงในงั้นเหรอ... ใครมันจะกล้าหักหลังฉันขนาดนี้!"
"หนอนบ่อนไส้" ดิมิทรีแสร้งถอนหายใจยาวด้วยความเคร่งเครียด "พี่วางใจเถอะ ภาชนะสำคัญต่อตระกูลของเรา ฉันจะช่วยออกตามหา รับรองว่าเราจะได้ตัวเธอกลับมาเร็วๆ นี้แน่"
โรสก้มมองโซโลคอฟทั้งสองคนด้วยแววตาเยียบเย็น ไร้ความรู้สึก และเต็มไปด้วยความสมเพชเวทนา รอยยิ้มของโรสไม่ได้มีความเมตตาอยู่เลยแม้แต่น้อย เธอยกมือขึ้นเรียวปลายนิ้ววาดผ่านอากาศเบาๆครืด... โครม!พื้นหินเย็นเยียบของโถงพิธีใต้ดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ก่อนที่แท่นหินสีดำสนิทนับสิบแท่นจะผุดขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นดินทีละแท่นอย่างน่าอัศจรรย์ พวกมันเรียงรายรายล้อมแท่นหินเดิมของเธอไว้ตรงกลางราวกับลานประหารหรือแท่นบูชาขนาดยักษ์ ครบถ้วนตามจำนวนชายในตระกูลโซโลคอฟ"แม่บ้านอสูร..." โรสเอ่ยสั่งเสียงหวานสิ้นคำบัญชา พวกแม่บ้านอสูรก็เคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วราวดั่งเงาพายุ แรงมหาศาลของอสูรกายเข้าจู่โจม ลากตัวอเล็กซานเดอร์ ดิมิทรี และชายฉกรรจ์ทุกคนในตระกูลโซโลคอฟที่พยายามตะเกียกตะกายหนี ไปมัดตรึงเข้ากับแท่นหินแต่ละแท่นด้วยโซ่ตรึงหนาหนักจนขยับเขยื้อนไม่ได้จากนั้น พวกเธอก็นำห่วงรัดเหล็กกล้า สวมล็อกเข้าที่แก่นกายที่หดตัวด้วยความกลัวของแต่ละคนอย่างแม่นยำเสียงโวยวาย ร้องขอชีวิต และเสียงสะอื้นไห้ด้วยความตื่นตระหนกดังระงมไปทั่วโถงพิธี บรรดาชายผู้เคยยิ่งใหญ่และหยิ่งผยอง บัดนี้กลับสั่นเทาด้วยความอ่อนแอและหวาดกลัวอย่
โรสค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นนั่งอย่างช้าๆ ร่างกายของเธอกลับมางดงาม เปล่งปลั่ง และเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับว่าเธอได้กลืนกินและสูบเอาชีวิตของชายฉกรรจ์ทุกคนที่ร่วมสังวาสเพื่อใช้เป็นเครื่องสังเวยต่ออายุให้ตนเองอย่างสมบูรณ์อเล็กซานเดอร์ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แววตาสั่นระริกเมื่อเผชิญหน้ากับโรสที่หันมาสบตาเขา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอตลอดหลายชั่วรุ่นที่ผ่านมา ตระกูลโซโลคอฟใช้สายเลือดพระแม่บริสุทธิ์เพื่อเจือจางเลือดปีศาจที่ไหลเวียนอยู่ในกายของพวกเขา ภาชนะรุ่นแล้วรุ่นเล่าถูกกักขัง ชำเราจนแหลกสลาย หรือหากใครหนีรอดไปได้ ก็ต้องจบชีวิตลงด้วยความทรมานแสนสาหัสจากภาวะกำหนัดที่กัดกินวิญญาณ“นี่... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน”“พวกคุณคิดมาตลอดว่าดูดซับไอบริสุทธิ์จากภาชนะ บรรเทาอาการเลือดปีศาจคลั่ง” แม่บ้านอสูรซึ่งแฝงกายอยู่ในเงามืดของคฤหาสน์มาตลอดหลายร้อยปี พวกนางก้าวออกมาสู่แสงสว่าง“แท้จริงแล้ว ทุกครั้งที่มีการร่วมสังวาส ภาชนะต่างหากที่ดูดกลืนเลือดปีศาจจากร่างกายโซโลคอฟ สะสมปนเปื้อนในสายเลือดของพระแม่บริสุทธิ์รุ่นแล้วรุ่นเล่าอย่างไม่มีวันสิ้นสุดจนกระทั่งมาถึง
ชายหนุ่มคนที่สองสอดลึงค์เข้าไปในรูแน่นปั๋งร้อนระอุและฉ่ำเยิ้ม ทันทีที่ส่วนหัวสัมผัสกับความฟิตแน่นที่ตอดรัดอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ถึงกับตาเหลือกค้าง หลุดเสียงครางฮือในลำคอด้วยความเสียวซ่านสุดขั้ว"อื้อหือ... แน่นฉิบหาย! ร่อง ห ของภาชนะนี่มันสวรรค์ชัดๆ!" เขาครางกระเส่าด้วยความปลื้มปริ่ม น้ำลายไหลย้อยมุมปากด้วยความเคลิบเคลิ้มที่ได้ครอบครองเรือนร่างนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต"อ๊ะ... อ๊าง... ดีจัง... เอาอีก แรงๆ เลยค่ะ..." โรสที่ถูกกระตุ้นด้วยภาวะไข่ตกแอ่นสะโพกรับการกระแทกอย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงครางหวานหยาดเยิ้มออกมาไม่ขาดปากชายหนุ่มคนที่สองซอยสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง ป้าบๆๆ ป้าบ! ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและความสุขสมขั้นสุด"ซี้ด... โคตรเสียวเลยวะ! ได้เย่อภาชนะของตระกูลเรานี่มันฟินจนวิญญาณจะหลุดออกจากร่างอยู่แล้ว!" เขาครางอย่างลืมตัว มือหนาบีบขยำสะโพกอิ่มด้วยความหลงใหล ก่อนจะกระแทกกระทั้นเน้นๆ อีกไม่กี่ครั้งก็ฉีดพ่นน้ำกามร้อนจัดทะลักเข้าสู่มดลูกของเธอจนล้นทะลักตามมาติดๆ ด้วยชายคนที่สามและคนที่สี่ที่ก้าวเข้ามาต่อแถว ทุกคนต่างส่งเสียงครางกระเส่าด้วยความปลาบปลื้
ในวินาทีนั้นเอง ร่างกายของเธอก็เข้าสู่ภาวะไข่ตกอย่างสมบูรณ์เต็มร้อย ประสาทสัมผัสอันเฉียบคมของสายเลือดพระแม่บริสุทธิ์ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด เธอกลิ่นอายความเข้มข้นของสายเลือดโซโลคอฟคนอื่นๆ ที่อบอวลอยู่รอบโถงพิธีใต้ดินแห่งนี้ลอยเข้าจมูก โรสจึงเริ่มบิดเร้าคร่ำครวญเรียกร้องขอ"อื้อ... อ๊า... ช่วยด้วย... ร้อน! ร้อนไปหมดแล้ว... เอาเข้ามาอีก... เอา ค ของทุกคนเข้ามาที... ฮือ..."อเล็กซานเดอร์หน้าตึงเครียดด้วยความหัวเสียอย่างที่สุด เขารู้ดีว่าต่อให้เขาจะกระหน่ำเย่อเธอบนแท่นหินอีกสักกี่รอบ ก็ไม่อาจฝืนกฎธรรมชาติและความต้องการอันรุนแรงของสายเลือดพระแม่บริสุทธิ์ในยามไข่ตกเต็มที่เช่นนี้ได้ มีแต่ต้องเติมเต็มด้วยน้ำกามของสายเลือดโซโลคอฟทุกคนเท่านั้นเธอถึงจะสงบลงได้ผู้นำตระกูลขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน ดวงตาวาวโรจน์ เขากัดฟันถอนกายออกอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะผุดลุกขึ้นยืนแล้วตวัดสายตาสั่งการลูกน้องและคนในตระกูลที่ยืนล้อมรอบอยู่"ไอ้พวกเวรเอ้ย... เข้ามา!" อเล็กซานเดอร์ประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจแต่เต็มไปด้วยโทสะ "ในเมื่อร่างกายเธอมันร่านขนาดนี้... เรียงแถวเข้ามาเย็-เธอให้สาสม! ห้ามให้ใครหยุดจนกว่าจะพ้นช่ว
“แฉะเยิ้มสุดๆ แล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาปี้แล้ว ไปตามทุกคนมาช่วยกันดูดซับไอบริสุทธิ์”“ครับนาย”อเล็กซานเดอร์ก้มลงมาจูบ จับเธอนอนคว่ำยกก้นงอนงามขึ้นสูงๆ จากนั้นก็เอาหัวลึงค์สอดใส่ ร่องสาวตอดแน่นจนเขาครางกระหึ่ม บดบี้เชื่อมต่อร่างกายแบบเสียวๆตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ“อู้วว อ๊า... ปี้แรงๆ”ท่อนเอ็นร้อนฉ่าเคลื่อนไหวราวกับลูกสูบ อัดกระแทกรูตอดแฉะกระทุ้งปากมดลูก แม้ว่าอเล็กซานเดอร์จะอายุห้าสิบกว่าแล้ว แต่ยังแข็งแรงอึดทน อีกทั้งอยู่ห่างจากภาชนะ สะสมแรงกำหนัดมาหลายวัน พอได้เจอร่องสาวอวบอูมแน่นๆ น่ากระเด้าที่แสนคิดถึง เขาจึงโหมแรงเย่อเต็มสูบตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ“ซี้ดด ตอดแน่นอะไรอย่างนี้ อ...อูยย แน่นกว่าเดิมเสียอีก ซี้ดด... โรส ฉันนึกว่าโดนไอ้ดิมิทรีปี้จนบานแล้วเสียอีก เป็นไง! โดนมันเอาอร่อยมั้ย”“อะ..อึ่ก.. อร่อยค่ะ... ฮึก คุณลุง คุณลุงเอาอร่อยกว่า เอาหนูอีกนะคะ ซี้ดด อ๊ะ อ๊าๆๆๆ”อเล็กซานเดอร์อุ้มเธอนั่งตัก กอดแน่น ขยับแท่งลึงค์กระแทกแรงๆ แล้วขยับเด้าท่าหมา ขึ้นขย่มจนสองเต้ากระเพื่อมไหว ก่อนที่จะจับเอวบางแล้วยกลอยขึ้นเป็นท่าลิงอุ้มแตง ท่อนลึงค์แข็งแน่นกระแทกสวนอัดเต็มรู ทำเอาเธอหอบครางไม่เป็นศัพท์ น้ำแตกพุ่งถี่ยิบ
บทส่งท้ายเสียงยางรถยนต์บดถนนกู่ก้องก่อนที่ตัวรถจะพุ่งเข้ามาจอดสนิทภายในเขตคฤหาสน์หลัก อเล็กซานเดอร์ก้าวลงจากรถพร้อมกับโอบอุ้มร่างไร้สติแต่ร่างกายยังคงร้อนผ่าวและบิดเร้าของโรสไว้แนบอก ผู้นำตระกูลสาวเท้ายาวตรงไปยังโถงทำพิธีลับในชั้นใต้ดิน สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกใช้สำหรับควบคุมความกระหายของสายเลือดโซโลคอฟเบื้องล่างนั้น ดิมิทรีถูกจับมัดและคุมตัวรออยู่ก่อนแล้ว สภาพของน้องชายตัวแสบยังมีรอยฟกช้ำจากการถูกซ้อม แต่วี่แววความหวาดกลัวกลับไม่มีอยู่เลยสักนิด ทันทีที่เห็นพี่ชายอุ้มร่างโรสที่ผิวเนื้อแดงก่ำและชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อเข้ามาวางลงบนแท่นหินตรงกลางโถง ดิมิทรีก็หัวเราะในลำคอออกมาทันที"หึๆ... พาเธอกลับมาเข้าพิธีจนได้สินะพี่ชาย!" ดิมิทรีส่งเสียงตะโกนยียวนกวนประสาท แววตาดิบเถื่อนพราวระยับด้วยความท้าทาย "มองสภาพเธอนั่นสิ... ร่างกายแบบนั้นน่ะ มันเกิดมาเพื่อเป็นของพวกเราชาวโซโลคอฟทุกคนอยู่แล้ว! พี่ไม่มีทางเก็บเธอไว้คนเดียวหรอกน่า!"อเล็กซานเดอร์เหลียวหันไปมองน้องชายด้วยหางตา แววตาวาวโรจน์ด้วยจิตสังหารรุนแรง ทว่าในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เขากลับไม่มีเวลาแม้แต่จะลงทัณฑ์ไอ้น้องชายตัวดี







