Lahat ng Kabanata ng หนึ่งด้ายแดง ร้อยราตรีวสันต์: Kabanata 41

“มิว่าผู้ใดก็เร่าร้อนมิเท่าข้า”ยามได้ยินนางเอ่ยชมบุรุษอื่นในใจของมหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ก็พลันหงุดหงิดสองแขนจับร่างบางเข้าแนบอกก่อนบดริมฝีปากเร่าร้อนลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม เซียนน้อยเมิ่งเจี๋ยยกแขนขึ้นโอบรอบต้นคอหนาโต้ตอบรสรักเร่าร้อนของอีกฝ่ายได้อย่างมิน้อยหน้า พริบตารอบตัวของทั้งคู่ก็กลับกลายเป็นตำหนักที่คุ้นเคย เหลียงเจี้ยงเซียงไม่เสียเวลาแม้แต่จะสะบัดมือเปลื้องผ้า เขาจับเสี่ยวม่าวพลิกตัวเข้าหากำแพงเรือนนอนม้วนกระโปรงนางขึ้นมัดที่เอวบางพร้อมกับดึงรั้งกางเกงตัวในนางลงไปกองที่ข้อเท้าเล็ก“ท่านเทพ ข้ายังไม่พร้อม ท่านช่วย... อะ!”เมิ่งเจี๋ยถึงกับน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บแสบ มหาเทพช่างใจร้ายนักของของเขามิใช่น้อยๆ ในยามที่นางไม่พร้อมเขากลับบุกโจมตีเข้ามา แน่นอนว่าส่วนนั้นของนางตอนนี้คงฉีกขาดไปแล้ว เหลียงเจี้ยงเซียงยกมุมปากยิ้มพอใจ“ท่านเทพ ข้าเจ็บนะเจ้าคะ”“เจ้ามิใช่ชอบบทรักอันเร่าร้อนหรือ เช่นนั้นวันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่า ข้าเร่าร้อนกว่าสองพ่อลูกสกุลเว่ยเพียงใด”เหลียงเจี้ยงเซียงกุมสะโพกมนของเสี่ยวม่าวเอาไว้แน่น ก่อนขยับเอวฝังแก่นกายของตนเข้าไปจนสุด เซียนน้อยเมิ่งเจี๋ยกำมือแน่นยามที่มหาเทพขยับเอวถี