All Chapters of พบเธอครั้งเดียว แพ้ไปทั้งชีวิต: Chapter 21 - Chapter 25

ฟู่ซือเหนียนเหมือนจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง แทบจะเอ่ยปากบอกเธอโดยสัญชาตญาณว่าไม่ต้องพูดต่อแล้วแต่ริมฝีปากของเขากลับสั่นระริก ทั้งที่อยากเอ่ยห้าม กลับพูดอะไรออกมาไม่ได้เขารู้ดีว่า คำพูดที่เธอกำลังจะเอ่ยออกมา จะต้องทำให้เขาเจ็บปวดแทบขาดใจแต่เขากลับยังอยากฟังว่า เพราะอะไรกันเสียงอันไพเราะของเสิ่นชิงฮวานดังเข้าหูเขา ทว่าทุกคำกลับกลายเป็นคมมีด กรีดแทงเขาจนราวกับทั่วทั้งร่างอาบชุ่มไปด้วยเลือดเธอเอ่ยเสียงเบาว่า “ฟู่ซือเหนียน จริงๆ แล้วการตกหลุมรักคุณเป็นเรื่องง่ายเหลือเกิน คุณทั้งเก่งและโดดเด่น คุณมีพรสวรรค์ในแวดวงธุรกิจมาก คำชี้แนะเพียงไม่กี่คำที่คุณพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ก็ทำให้ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย”“แต่การรักคุณ มันเหนื่อยมากจริงๆ ตลอดเจ็ดปี ฉันทุ่มสุดกำลังวิ่งไล่ตามคุณอยู่ข้างหลัง เพื่อให้ตัวเองสามารถยืนเคียงข้างคุณได้ ก้าวเล็กๆ ที่คุณก้าวออกไปอย่างง่ายดาย ฉันกลับต้องไล่ตามทั้งวันทั้งคืนแทบไม่ได้หลับได้นอน”“ฉันทำได้เพียงใช้ชีวิตวนเวียนอยู่รอบตัวคุณ จนไม่มีแม้แต่สิ่งที่ตัวเองชอบอีกต่อไป ฉันเป็นเพียงเลขานุการของฟู่ซือเหนียน ฉันมีตัวตนอยู่ก็จริง แต่กลับไม่เคยได้ใช้ชีวิตในแบ

ทันทีที่เสิ่นชิงฮวานมาถึงเมืองข้างเคียง จู่ๆ ความรู้สึกถึงอันตรายอย่างไร้ที่มาก็ผุดขึ้น ราวกับว่ากำลังมีใครบางคนจับจ้องเธออยู่เธอกวาดสายตาสังเกตรอบด้านโดยไม่รู้ตัว ทว่าทุกคนที่เดินผ่านไปมาล้วนดูเป็นเพียงคนสัญจรธรรมดามองใครก็ดูน่าสงสัยไปหมด แต่ไม่ว่าจะมองใคร กลับเหมือนเป็นเธอเองที่คิดมากเกินไปเสิ่นชิงฮวานเร่งฝีเท้า ไม่นานก็ออกจากสนามบินไปสมทบกับเพื่อนร่วมงานที่อยู่ในเมืองข้างเคียงหลังจากพบกับเพื่อนร่วมงานแล้ว ความรู้สึกว่ากำลังถูกใครบางคนลอบจับตามองก็เบาบางลงเล็กน้อยเสิ่นชิงฮวานไม่ได้คิดเรื่องนั้นต่อ เธอไม่ได้ไปพักที่โรงแรม แต่ตรงไปยังบริษัทสาขาพร้อมเพื่อนร่วมงานทันที จากนั้นจึงพาเพื่อนร่วมงานของบริษัทสาขาไปพบฝ่ายคู่ค้าด้วยกันหลังจากวุ่นอยู่กับงานมาตลอดทั้งวัน เธอถึงได้กลับโรงแรมเพิ่งจัดข้าวของเข้าที่เรียบร้อย โทรศัพท์ของเสิ่นชิงฮวานก็ดังขึ้นทันทีพอเห็นว่าเป็นสายจากเฮ่อสิงโจว เสิ่นชิงฮวานก็เผลอยิ้มบางๆ ออกมา ก่อนจะกดรับสายทั้งสองจึงพูดคุยกันถึงความคืบหน้าของงานในวันนั้นไปตามธรรมชาติเดิมทีงานความร่วมมือครั้งนี้ เฮ่อสิงโจวควรเป็นคนมาเจรจาด้วยตัวเอง แต่พอดีมีเรื่องกะทัน

“ผมได้รับข่าวว่าเซี่ยหลินหลินแอบหนีมาที่เมืองข้างเคียง แล้วบังเอิญว่าคุณก็มาทำงานที่นี่พอดี ผมเลยกลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้น”“ยังดีที่มาทันเวลา”ขณะที่พูดอยู่ เปลือกตาของเขาก็ยิ่งหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ก่อนภาพตรงหน้าจะดับวูบ แล้วทั้งร่างก็ทรุดล้มอย่างกะทันหันเสิ่นชิงฮวานรีบโอบรับเขาไว้โดยไม่รู้ตัว ไม่ปล่อยให้เขาล้มลงกับพื้นและเพราะจังหวะนี้เอง เธอจึงได้เห็นแผ่นหลังของเขากรดซัลฟิวริกที่เซี่ยหลินหลินสาดออกมาล้วนตกลงบนแผ่นหลังของเขา แม้จะมีเสื้อผ้าขวางกั้นอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ตอนนี้แผ่นหลังบริเวณนั้นก็เปรอะชุ่มไปด้วยเลือดสดเสียแล้วน้ำตาของเสิ่นชิงฮวานพลันยิ่งไหลพรากหนักกว่าเดิม เธอรีบไปพร้อมกับบอดี้การ์ดของเขา ช่วยกันพาเขาส่งโรงพยาบาลกว่าจะส่งฟู่ซือเหนียนเข้าไปในห้องผ่าตัดเพื่อรับการช่วยเหลือฉุกเฉินได้สำเร็จ เฮ่อสิงโจวก็รีบเร่งตามมาถึงเช่นกันพอเห็นเสิ่นชิงฮวานอยู่หน้าห้องผ่าตัด เฮ่อสิงโจวก็พุ่งตรงเข้าไปหา และสิ่งแรกที่ทำคือรีบตรวจดูว่าเธอได้รับบาดเจ็บหรือเปล่าเสิ่นชิงฮวานเอ่ยทั้งน้ำตา “ฉันไม่เป็นไรค่ะ มันตกใส่ฟู่ซือเหนียนไปหมดแล้ว”ขณะที่พูด น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลพรากหนักกว่าเดิมเ