Lahat ng Kabanata ng วิศวะมีเกียร์ อยากได้เมียเป็นหมอ: Kabanata 31 - Kabanata 40

บทที่ 32: ฝ่าด่านครอบครัวเสียงลูกตุ้มนาฬิกาไม้โบราณเรือนใหญ่ตรงมุมห้องโถงแกว่งไปมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ก้องสะท้อนผ่านความเงียบของบ้านเดี่ยวสองชั้นทรงไทยประยุกต์ย่านชานเมือง กลิ่นไม้สักเก่าผสมกลิ่นใบชาอู่หลงชงร้อนลอยอบอวลไปทั่วบริเวณห้องรับแขกที่โอ่อ่าและเป็นระเบียบเรียบร้อยจนแทบไม่มีฝุ่นจับบนโซฟาไม้บุเบาะหนังสีเข้ม กฤษณะนั่งตัวตรงแหน็บ หลังเหยียดตรง สองเข่าชิดกัน มือหนาสองข้างวางคว่ำลงบนหน้าตักอย่างสำรวมที่สุดในชีวิตภาพลักษณ์เด็กช่างกลลานเกียร์ผู้กวนประสาทและห่ามมอมแมมในวันวาน ถูกเก็บซ่อนไว้จนมิดชิด ผมสีเข้มที่เคยยาวปรกหน้าผากถูกตัดสั้นเป็นทรงสุภาพ ไรหนวดตรงปลายคางถูกโกนออกจนเกลี้ยงเกลา เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวสะอาดตาถูกรีดจนเรียบกริบ ติดกระดุมถึงเม็ดบนสุด ผูกเนกไทสีกรมท่าเข้มเรียบร้อย กางเกงสแล็กสีดำและรองเท้าคัตชูหนังขัดมันวับ แม้ปกเสื้อเชิ้ตใหม่จะค่อนข้างแข็งจนครูดระคายผิวคอ และเหงื่อเย็นๆ จะเริ่มผุดซึมเต็มฝ่ามือสาก แต่เกียร์กลับไม่กล้าแม้แต่จะยกมือขึ้นขยับคอเสื้อข้างกายของเขา ภีมภัทรในชุดเสื้อเชิ้ตลำลองสีฟ้าอ่อนนั่งเคียงข้าง สองมือประสานกันแน่นอยู่บนตัก ปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบไม่แพ้

บทที่ 34: ร้อนรักใต้สายน้ำเสียงสายน้ำไหลกระทบพื้นกระเบื้องเซรามิกดังก้องกังวานสะท้อนไปทั่วห้องน้ำกว้าง ไอระเหยสีขาวอุ่นจัดลอยม้วนตัวขึ้นบดบังกระจกเงาบานใหญ่เหนืออ่างล้างหน้าจนกลายเป็นฝ้าหนาทึบ ละอองน้ำเม็ดละเอียดเกาะพราวทั่วบานประตูกระจกนิรภัยที่กั้นโซนเปียก กลิ่นสบู่เหลวกลิ่นเปลือกไม้ผสมน้ำมันหอมระเหยยูคาลิปตัสที่ภีมใช้เป็นประจำลอยฟุ้งไปตามไอร้อน ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเกร็งสะสมมาตลอดหลายสัปดาห์หลังจากเหตุการณ์ทิ้งตัวลงกลิ้งกอดกันบนพรมกลางห้องนั่งเล่น ความตึงเครียดเรื่องผลสอบสภาฯ สลายหายไปจนหมด เหลือทิ้งไว้เพียงความเหนื่อยล้าทางกายภาพที่ตกค้างกฤษณะเป็นฝ่ายอุ้มคนรักที่หมดเรี่ยวแรงเดินตรงเข้ามาในห้องน้ำ สองมือหนาค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากร่างของคนทั้งคู่จนเปลือยเปล่าสิ่งเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนลำคอระหงของภีมภัทร... คือสร้อยเชือกหนังถักเส้นหนาที่มีจี้ฟันเฟืองทองเหลืองของเกียร์รุ่นห้อยแนบอยู่ตรงร่องอกแว่นตากรอบเงินถูกถอดวางไว้บนเคาน์เตอร์แห้งด้านนอก ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยเมื่อปราศจากเลนส์กระจกบดบัง ดูหวานเชื่อม ปรือปรอย และสะท้อนแสงไฟสีส้มนวลที่ส่องลอดผ่านม่านหมอกไอน้ำ แผ่น

ตอนพิเศษ 1: [🔞 NC 5] คืนฮันนีมูนริมสระว่ายน้ำ (Pool Villa Finale)เสียงคลื่นซัดสาดกระทบแนวโขดหินด้านล่างหน้าผาดังก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลมทะเลยามค่ำคืนพัดพาไอเกลือสดชื่นเข้ามาปะทะระเบียงไม้สักของพูลวิลล่าหรูส่วนตัวที่ตั้งอยู่บนเนินเขาริมชายหาด แสงจันทร์วันเพ็ญสาดส่องลงมากระทบผืนน้ำในสระว่ายน้ำแบบไร้ขอบจนสะท้อนประกายระยิบระยับล้อกับแสงไฟซ่อนสีส้มนวลใต้ผิวน้ำภายในห้องพัก ประตูกระจกบานเลื่อนถูกเปิดอ้าไว้กว้างเพื่อรับลมธรรมชาติภีมภัทรยืนพิงกรอบประตูระเบียง สวมเพียงเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีขาวตัวโคร่งที่ไม่ติดกระดุมสามเม็ดบน กับกางเกงขาสั้นสีครีมสบายตัว ผมสีดำขลับที่เพิ่งสระเสร็จยังคงแห้งหมาด ชายเสื้อเปิดกว้างตามแรงลม เผยให้เห็นลำคอระหงและสร้อยเชือกหนังถักสีน้ำตาลเข้มที่มีจี้ฟันเฟืองทองเหลืองของเกียร์รุ่นห้อยเด่นอยู่ตรงร่องอก แว่นตากรอบเงินถูกถอดวางไว้บนเตียง ทำให้ดวงตาสีน้ำตาลเข้มดูหวานเชื่อมและผ่อนคลาย มือเรียวถือแก้วไวน์ขาวทรงสูง แกว่งน้ำสีอำพันในแก้วไปมาอย่างสบายอารมณ์ทริปพักผ่อนสามวันสองคืนเพื่อฉลองการเรียนจบอย่างเป็นทางการ ก่อนที่ภีมจะต้องแยกย้ายไปรายงานตัวเป็นแพทย์เพิ่มพูนทักษะ และเก

ตอนพิเศษ 3: ไซต์งานก่อสร้าง vs วอร์ดผ่าตัดแสงเงินแสงทองของรุ่งอรุณเพิ่งจะโผล่พ้นขอบตึกสูงระฟ้า ลมเช้าพัดพาความเย็นสบายไล่ความอบอ้าวของเมืองหลวง แต่ภายในห้องผ่าตัดฉุกเฉินหมายเลขสามของโรงพยาบาลศูนย์ บรรยากาศกลับตึงเครียดยาวนานข้ามคืนจนแทบไร้ความรู้สึกของเวลาติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...เสียงสัญญาณชีพจรจากจอมอนิเตอร์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมไอน้ำยาโพวิโดนไอโอดีนลอยอบอวลใต้แสงไฟผ่าตัดดวงใหญ่“เย็บปิดชั้นผิวหนังเรียบร้อยครับอาจารย์”น้ำเสียงหวานที่แหบแห้งเอ่ยรายงาน ภีมภัทรในชุดสครับสีเขียวเข้มเปียกชื้นเหงื่อ สวมหมวกคลุมผมและหน้ากากอนามัยมิดชิด ปลดคีมจับเข็มเย็บแผลลงบนถาดสเตนเลสอย่างแม่นยำ สองมือเรียวภายใต้ถุงมือยางปลอดเชื้อสั่นระริกน้อยๆ จากอาการล้าที่สะสมมาตลอดการยืนผ่าตัดไส้ติ่งแตกต่อเนื่องกันสองเคสนานกว่าหกชั่วโมง“ฝีมือเย็บแผลเนียนขึ้นเยอะเลยนะหมอภีม สมกับเป็นเรสซิเดนต์ปีหนึ่งตัวท็อป” อาจารย์หมอศัลยกรรมเจ้าของไข้เอ่ยชมพลางตบไหล่เบาๆ “ที่เหลือฝากส่งคนไข้ไปห้องพักฟื้นด้วยล่ะ ไปล้างมือแล้วหาอะไรกินรองท้องก่อนแปดโมงเช้าล่ะ เดี๋ยวต้องขึ้นราวด์วอร์ดต่อ”“ขอบคุณครับอาจารย์”ภีม

ตอนพิเศษ 5: สัญญารักสิบปีเสียงใบต้นโมกและกิ่งประดู่ในสวนหน้าบ้านเสียดสีกันตามแรงลมยามดึก ดังก้องแผ่วเบาเคล้าคลอไปกับกลิ่นไอดินชื้นและกลิ่นหอมสะอาดของดอกไม้กลางคืนที่ลอยรอดผ่านรอยแยกของหน้าต่างกระจกบานใหญ่ แสงจันทร์เสี้ยวสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงสีเทาควันบุหรี่ลงมากระทบพื้นไม้สักขัดมัน ภายในห้องนอนใหญ่ชั้นสองของบ้านเดี่ยวสองชั้นสไตล์โมเดิร์นทรอปิคอล บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสงบเงียบและไอเย็นสบายของเครื่องปรับอากาศที่เปิดไว้สม่ำเสมอที่ยี่สิบห้าองศาบ้านหลังนี้... สร้างขึ้นมาจากหยาดเหงื่อ แรงกาย และเงินเก็บสะสมร่วมกันตลอดสิบปีเต็มเกียร์เป็นคนลงมือเขียนแบบแปลน คำนวณโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก และวางระบบท่อประปาไฟฟ้าอัจฉริยะด้วยตัวเองทุกตารางนิ้ว ขณะที่ภีมเป็นคนเลือกโทนสีอบอุ่น จัดวางเฟอร์นิเจอร์ไม้ และเลือกชนิดของต้นไม้รอบตัวบ้านอย่างพิถีพิถัน เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีเกสรดอกไม้ชนิดใดที่ทำให้คนตัวเล็กเกิดอาการระคายเคืองจามติดกันเหมือนในอดีตบนเตียงนอนคิงไซส์หนานุ่ม กฤษณะนอนตะแคงข้าง หนุนศีรษะไว้บนท่อนแขนซ้ายของตัวเองในวัยสามสิบสองปี ร่างสูงใหญ่หนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรของอดีตกัปตันทีมว่