“อะไรนะคะ” ฉันถามย้ำอีกครั้งเพราะรู้สึกงงกับสิ่งที่พี่เจ้าคุณพูดออกมา นี่เขาสติดีอยู่ไหม ทำไมถึงต้องให้ฉันไปตรวจดีเอ็นเอด้วย “เอาหน่า ลองดูได้ไหมล่ะ..” พี่เจ้าคุณพูดเสียงเบาลงเรื่อย ๆ ดูเหมือยเขาก็กล้า ๆ กลัว ๆ กับการจะพูดอะไรแบบนี้อยู่เหมือนกันนะ“ขอเหตุผลจริง ๆ ให้หนูได้ไหมคะ” ฉันถามเขาด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งเครียดสุด ๆ ไม่ใช่แสร้งทำเพื่อให้เขาบอกนะ แต่ฉันเครียดจริง ๆ“คะ..คือ คือ..ฉันล้อเล่นน่ะ ไม่เห็นต้องซีเรียสขนาดนั้นเลย” พี่เจ้าคุณพูดติด ๆ ขัด ๆ ก่อนจะทำท่ากลั้นขำแล้วหัวเราะออกมา นี่เขาตลกมากรึไงที่ได้ปั่นหัวฉันเนี่ย“ตลกมากเหรอคะ” ฉันทำหน้านิ่งพูดเสียงแข็งใส่พี่เจ้าคุณด้วยความโกรธจริง ๆ ก่อนจะหันหลังหนีหน้าเขา เขาจะได้รู้สะบ้างว่าฉันก็มีความรู้สึก ไม่ใช่นึกจะพูดนึกจะแกล้งอะไรก็ได้ “โอ๋ ขอโทษน้า ฉันไม่ได้ตั้งใจ ดีกันนะ” พี่เจ้าคุณโอบกอดฉันจากทางด้านหลัง ชูนิ้วก้อยขึ้นมาตรงหน้าฉันแล้วกระดิกเบา ๆ“.....” ฉันเชิดหน้าหนีไม่ได้ตอบอะไรออกไป จริง ๆ ฉันหายโกรธแล้วแหละ แต่ฉันจะแกล้งเขาคืนบ้าง มันดูใจง่ายใช่ไหมที่ฉันหายโกรธเร็วแบบนี้ ฉันรู้ดีว่านี่เป็นข้อเสียของฉัน แต่ทำยังไงได้ล่ะ ฉันมั
最終更新日 : 2026-10-10 続きを読む