เมียบำเรอ のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

“เจ้าคุณใจเย็นๆสิคะ ทำไมไปว่าน้องแบบนั้น” พี่ปรางกระตุกแขนปรามพี่เจ้าคุณ ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมพี่เจ้าคุณด่าฉันแรงขนาดนี้...“ใจเย็นอะไร ไม่เห็นเหรอมันร่านยืนจับมือผู้ชายอยู่กลางห้างน่ะ!” ฉันอึ้งไปเลยตอนนี้ ไม่ได้อึ้งที่พี่เจ้าคุณด่าฉันหรอกนะ แต่ฉันอึ้งที่พี่เจ้าคุณทำเสียงแข็งใส่พี่ปราง.. ทำเอาพี่ปรางหน้าเสียแล้วเงียบไปเลย..“คุณครับ เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบที่คุณคิดเลยนะ น้องชิโนแค่ช่วยผมเก็บของ” ผู้ชายคนนี้พยายามช่วยพูด แต่ดูเหมือนมันจะยิ่งทำให้พี่เจ้าคุณดูไม่พอใจนะ“หึ รู้จักกันยันชื่อยันแซ่ นี่คิดชื่อลูกตอนต้องไปคลอดไว้ด้วยรึยังล่ะ!” พี่เจ้าคุณพูดกับฉันแรงมากเกินไปแล้ว ฉันเริ่มจะโกรธทั้งที่ฉันไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย“ไปกันใหญ่แล้วนะคะพี่เจ้าคุณ ที่เค้ารู้จักชื่อหนู เพราะหนูแทนตัวเองว่าชิโนแค่นั้นเองค่ะ”“ใช่ครับ เธอยังไม่รู้จักชื่อผมเลยด้วยซ้ำ”“หึ ปกป้องกันดีจริงๆ สมเพช!” พี่เจ้าคุณแค่นเสียงหัวเราะออกมา คำพูดประชดประชันของเขาทำเอาฉันเหนื่อยใจที่จะเถียงแล้ว..“ถ้าหนูพูดแล้วพี่ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงหนูมันก็ไม่ดีในสายตาพี่อยู่แล้ว” ฉันก้มหน้าก้มตาพูดอย่างน้อยเนื้อ

“อ๊ะะ! อื้ออ” พี่เจ้าคุณค่อยๆเลื่อนมือข้างนึงลงไปสัมผัสกับน้องสาวของฉัน เขาลูบไล้มันตรงร่องแคมที่เริ่มชุ่มชื้นไปด้วยน้ำรักอย่างหลงไหลจ้วบ จ้วบ แจ๊ะ แจ๊ะ “อ๊าา อื้ออ พะ..พี่เจ้าคุณ” ฉันสะดุ้งตัวเมื่อจู่ๆพี่เจ้าคุณใช้นิ้วกลางสอดเข้ามาในร่องสวาทของฉัน แล้วชักนิ้วเข้าออกที่รูเสียวของฉันรัวๆ ขณะที่ปากยังดูดเลียหน้าอกฉันอย่างคนหื่นกระหาย “อ๊าา ซี๊ดด อื้ออ” พี่เจ้าคุณใช้มือนึงที่ว่างปลดเข็มขัดกางเกงของตัวเอง แล้วถอดกางเกงออกไป รวมถึงกางเกงบ็อคเซอร์ด้วย จากนั้นเขาก็ชักรูดแก่นกายใหญ่ของตัวเองขึ้นลงรัวๆ ก่อนจะเอามามันมาจ่อถูที่ร่องแคมของฉัน “อ๊ะะ หนะ..หนูเสียว โอ๊วว”“ซี๊ดด น้ำเยอะขนาดนี้เลยเหรอ อ๊าา”พี่เจ้าคุณครางกระเส่าพร้อมกับค่อยๆดันหัวของมันเข้ามาทีละนิดๆ แต่มันก็ค่อนข้างลำบากเพราะของพี่เจ้าคุณมันใหญ่มากจริงๆ“อ๊ะะ จะ..เจ็บบ อึกก” ฉันรู้สึกเจ็บจริงๆเพราะตอนนี้ส่วนหัวของมันเข้ามาอยู่ในรูเสียวของฉันแล้ว พี่เจ้าคุณยังคงพยายามดันมาเข้ามาอยู่เรื่อยๆ ทุกครั้งที่เขาขยับมันเข้ามา ฉันเจ็บจนแทบจะขาดใจ“โอ๊วว อะ..อีกนิด อ๊าา” กึก กึก สวบบ!แล้วในที่สุดท่อนเอ็นใหญ่เกินขนาดก็ถูกยัดเข้ามาในร่องสว

พี่เจ้าคุณถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าเดิม เดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็ร้าย เป็นอะไรของเขานะ“.....” อันที่จริงฉันก็เป็นห่วงนั่นแหละ แต่ไม่กล้าจะพูดออกไปหรอก เดี๋ยวพี่เจ้าคุณก็มาหาว่าฉันเป็นแม่เขาอีก“เหอะ” พี่เจ้าคุณเบ้ปากเล็กน้อยก่อนจะเมินหน้าหนี “หนะ..หนูอิ่มแล้วค่ะ” ฉันรวบช้อนวางตรงกลางจาน ทั้งที่เพิ่งกินไปได้ไม่กี่คำ “ทำไม หิวไม่ใช่รึไง” ฉันค่อยๆเม้มปากเข้าหากันแน่น ไม่รู้ว่าจะตอบพี่เจ้าคุณไปยังไงว่าที่ฉันไม่กินต่อเพราะฉันน้อยใจเขานั่นแหละ“อะ..อิ่มแล้วค่ะ” “กินให้หมด ถ้าไม่หมดก็ไม่ต้องกลับ” พี่เจ้าคุณสั่งเสียงแข็งก่อนจะเดินออกจากห้องครัวไป ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หยิบช้อนขึ้นมากินมักกะโรนีที่เหลือต่อให้หมด ง้อกันนิดง้อกันหน่อยก็ไม่ได้..คนใจร้ายหลังจากกินมักกะโรนีหมดแล้ว ฉันก็เอาจานไปล้างเก็บคืนที่ให้เรียบร้อย แล้วเดินออกไปหาพี่เจ้าคุณที่ห้องนั่งเล่น “หนูกินหมดแล้วนะคะ” ฉันบอกพี่เจ้าคุณที่กำลังนั่งดูบอลอยู่อย่างจริงจัง “....” ไร้ซึ่งการตอบกลับจากพี่เจ้าคุณ“เอ่อ..พี่เจ้าคุ...” ฉันกำลังจะเรียกย้ำพี่เจ้าคุณอีกครั้ง แต่ก็ต้องหยุดพูดเมื่อพี่เจ้าคุณยกมือขึ้นมาเป็นการบอกกลายๆว่าให้ฉัน

“มะ..ไม่จริงหรอกค่ะ ตอนนั้นพี่เจ้าคุณคงขู่แม่ แม่เลยกลัวก็แค่นั้นเองค่ะ” ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแม่จะหลอกเอาฉันมาขายตัวน่ะ เพราะตอนที่ขอร้องฉันแม่บอกว่าอยากให้ฉันรักษาชีวิตของพ่อกับแม่เอาไว้“ครอบครัวของพี่เจ้าคุณไม่เคยคิดหรือฆ่าลูกหนี้คนไหนมาก่อน เธอหัดมองโลกให้กว้างหน่อยได้ไหม”“....” จริงๆฉันก็แอบคิดแบบนั้นแหละ แต่ฉันเลือกที่จะเชื่อในสิ่งที่แม่บอก“โอ๊ย! เรื่องแม่เถอะเนี่ยชั่งไปก่อนละกัน มาเอาเรื่องเธอกับอีปรางก่อนดีกว่า” พี่แนนนี่เริ่มเรียกจิกพี่ปราง แต่ฉันก็เข้าใจดีอะนะว่าถ้าพี่ปรางทำร้ายพี่แนนนี่จริงๆ พี่แนนนี่คงจะโกรธและเกลียดเธอมาก“หนูควรทำอะไรยังไงเหรอคะ”“อยู่ให้ห่างจากมันเข้าไว้ คอยสังเกตุการกระทำและคำพูดของมัน ฉันเชื่อว่ามันจ้องจะเล่นงานเธออยู่” สีหน้าและแววตาของพี่แนนนี่ดูจริงจังเอามากๆ“ค่ะ ขอบคุณที่บอกนะคะพี่แนนนี่” ฉันมองพี่แนนนี่ผิดไปมากจริงๆ แม้ตอนแรกฉันจะรู้สึกว่าพี่แนนนี่ไม่ชอบหน้าฉัน แต่พอเอาเข้าจริงๆ เธอดูเป็นห่วงและหวังดีกับฉันถึงได้ยอมมาเล่าเรื่องของพี่ปรางให้ฟังแบบนี้ “อืม” พี่แนนนี่ตอบสั้นๆพร้อมกับตั้งท่าจะลุกออกจากห้องฉัน“เอ่อ..พะ..พี่แนนนี่คะ”“อะไร”“ไปหาห

ครูสารัชตอกกลับก่อนจะแสยะยิ้มใส่พี่เจ้าคุณ ฉันสัมผัสได้ถึงมือหนาที่กำลังกำหมัดเข้าหากันแน่นของพี่เจ้าคุณ การหายใจแรงๆบ่งบอกได้ว่าตอนนี้พี่เจ้าคุณกำลังโมโหครูสารัชมาก “เอ่อ...” ฉันกำลังจะเอ่ยท้วงให้สอนต่อเพราะทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างเอาเรื่องอีกแล้ว “ตอบมาว่าสรุปมึงรู้หรือไม่รู้!” พี่เจ้าคุณตวาดแทรกขึ้น “ระ..รู้อะไรคะ” ฉันถามอย่างกล้าๆกลัวๆ “มึงอ่านหนังสือออกไหม ท่องก.ไก่ได้รึเปล่า ตอบมา!!” “แหม่ ไม่เอา ไม่พูดคำหยาบสิครับคุณเจ้าคุณ” ครูสารัชเขาจะพูดกวนโมโหพี่เจ้าคุณตอนนี้ทำไมกันนะ เดี๋ยวระเบิดก็มาลงที่กระบาลฉันอีก... “อย่าเสือก!!” พี่เจ้าคุณหันไปตวาดครูสารัชเสียงดัง ครูสารัชไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยิ้มร้ายออกมา “คะ..คือหนู หนูก็พอรู้มาบ้างค่ะ..” ถึงฉันจะไม่เคยเรียนหนังสือ แต่ฉันก็เป็นคนชั่งสังเกตุนะ คำง่ายๆทั่วไปฉันสามารถอ่านออกเขียนได้อยู่ ตุ้บบ! พี่เจ้าคุณพอได้ยินคำตอบของฉันก็ลุกขึ้นเอามือทุบโต๊ะอย่างแรง “ทีนี้เห็นรึยังครับ ว่าความคิดของใครกันแน่ที่โง่” พี่เจ้าคุณหันไปมองครูสารัชอย่างเอาเรื่อง ดวงตาเขาแดงก่ำไปด้วยความโกรธ “ครูสารัชพอเถอะนะคะ ชิโนอยากเรียนแล้วค่ะ” ฉันรู้ด