Todos los capítulos de สี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (4 เรื่องจบ): Capítulo 1 - Capítulo 10

สี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (ตอน หวังเซี่ยนอิง)เขียน: ซิงเยียน (บ้านนิยายบายโซ)สี่คุณหนูสกุลหวัง คือ เรื่องราวของสี่พี่น้องที่มีความรักใคร่ปองดองและสนิทกันมาก พวกเธอมักจะข้ามผ่านอุปสรรคมาด้วยกันและกันอยู่เสมอ เพราะพวกเธอได้รับได้ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรักของพ่อแม่มาอย่างเปรี่ยมล้น แต่ทว่า...เมื่อทั้งสี่สาวเติบโตขึ้น พวกเธอก็ต้องแยกทางกันออกไปพบกับโชคชะตาแห่งความรักของแต่ละคนที่มีความแตกต่าง ซึ่งทำให้พวกเธอต้องเรียนรู้ทั้ง ทุกข์ สุข และเศร้า ด้วยตัวของพวกเธอเองหวังเซี่ยนอิง คือคุณหนูคนโตจากสกุลหวังที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองเซี่ยงไฮ้ ด้วยความที่เธอเกิดมาเป็นพี่สาวคนโต ผู้ซึ่งจะต้องเป็นผู้สืบทอดธุรกิจส่งออกเสื้อผ้าของสกุลหวังต่อจากบิดาของเธอ ทำให้เซี่ยนอิง ที่แบกภาระหนักอึ้งไว้บนบ่าตั้งแต่เกิดมีนิสัยดุร้ายและหยิ่งผยองราวกับผู้ชาย แต่ถึงกระนั้นเธอก็รักครอบครัวเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะน้องสาวทั้งสามคนที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของเธอแต่ทว่า...ก่อนหน้าเพียงไม่กี่วันที่เซี่ยนอิงกำลังจะขึ้นรับตำแหน่งผู้สืบทอดธุรกิจของสกุลหวัง เธอก็พบว่า น้องชายของพ่อเธอได้หลอกให้พ่อของเธอเซ็นเอกสารบางอย่างโดยไม่รู้ตั

เยี่ยนอิงที่ได้ยินคำถามของน้องสาวแบบนั้นเธอก็รู้สึกสงสารน้องสาวเป็นอย่างมาก เพราะเธอรู้ดีว่าน้องสาวของตนเองรักคุณชายหยางเป็นอย่างมาก ทั้งสองคนได้รู้จักกันเมื่อ 2 ปีก่อน หลังจากที่ตกหลุมรักกันได้ไม่นาน ทั้งสองคนก็หมั้นกันทันที แต่ทางผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่อนุญาตให้ทั้งสองคนแต่งงานกันได้จนกว่าพี่สาวทั้งสามคนของเยี่ยนถิงจะแต่งงานก่อน โดยเฉพาะเซี่ยนอิงที่เป็นพี่คนโตและไม่มีเวลาหาคนรักเพื่อจะแต่งงานสักที เธอจึงรู้สึกผิดต่อน้องสาวเป็นอย่างมาก“พี่ขอโทษนะที่ปล่อยให้น้องรอนานขนาดนี้ พี่สัญญาว่าหลังจากเคลียร์เรื่องการรับตำแหน่งจบ พี่จะยอมให้พ่อกับแม่หาคู่ให้ทันที”“จริงหรอ?” เยี่ยนอิงถามขึ้นอย่างดีใจ“จริงสิ” ส่วนเซี่ยนอิงก็ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้เซี่ยนอิงผู้เป็นน้องเล็กรีบเข้าไปกอดพี่สาวอีกหนึ่งที ก่อนที่จะกล่าวราตรีสวัสดิ์ และกลับไปนอนที่ห้องนอนตนเองอย่างมีความสุขเช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นเซี่ยนอิงตื่นขึ้นมาเตรียมตัวเพื่อไปเข้าพิธีรับตำแหน่งเจ้าของบริษัทหรือผู้บริหารคนใหม่แต่เช้า ในขณะที่เซี่ยนอิงกำลังเตรียมตัวอยู่นั้นเธอก็รู้สึกประหม่าเป็นอย่างมากจนแทบอย่างจะกรี๊ดร้องออกมา แต่เพราะว่าเธอเป็

หลังจากที่คนสกุลหวังทั้งหมดได้รู้แล้วว่าบริษัทหวังเว่ยไม่ใช่ของพวกเขาอีกต่อไป พวกเขาก็เจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก พวกเขาจึงพาร่างที่แตกสลายของตนเองกลับมาที่คฤหาสน์ทันทีเมื่อทุกคนกลับมาถึงคฤหาสน์ของสกุลหวัง พวกเขาก็แยกย้ายกลับไปที่ห้องของตนเอง มีเพียงเซี่ยนอิงเท่านั้นที่เลือกจะเดินตามพ่อของเอไปที่ห้องของเขาเซี่ยนอิงนั่งลงข้าง ๆ พ่อของเขาที่กำลังร้องไห้ออกมา นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เซี่ยนอิงได้เห็นน้ำตาลูกผู้ชายของเขา ตั้งแต่เกิดมาเซี่ยนอิงเคยเห็นบริษัทสกุลหวังเกือบล้มสลายมาหลายครั้ง แต่พ่อของเธอก็ไม่เคยท้อแท้และพาบริษัทกลับมาเชิดชายได้เสมอ แต่ครั้งนี้เซี่ยนอิงได้เห็นแววตาที่ท้อแท้ของพ่อของเธอ ซึ่งเป็นแววตาที่ทำให้เซี่ยนอิงเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก เธอจึงพูดกับเขาขึ้น“พ่อไม่ต้องเป็นห่วงไปนะคะ หนูจะเอาบริษัทของเราคืนกลับมาให้ได้”หวังชุนเทียนที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกสงสารลูกสาวคนโตของตนเองเป็นอย่างมาก เขารู้ดีว่าเซี่ยนอิงถูกเลี้ยงดูให้เป็นเหมือนผู้นำของสกุลหวังต่อจากเขา แต่การเป็นผู้นำคือการแบกรับภาระทุกอย่างไว้ ทำให้หัวใจของคนเป็นพ่อก็รู้สึกสงสารลูกสาวไม่แพ้กัน“ถ้าเราเอามันกลับคืนมาไม่ได้แล้ว

บทที่ 3คุณชายหลี่ฟู่จู คนที่เคยแอบรักหลังจากที่เซี่ยนอิงขับรถออกมาได้สักพักใหญ่ ๆ เธอก็เลือกไปจอดที่หน้าร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่ไม่มีผู้คนอยู่ในร้านมากนัก ก่อนที่เธอจะลงไปนั่งดื่มกาแฟนที่ร้านนั้นเพียงลำพัง พร้อมกับใช้ความคิดไปพราง ๆ ว่าควรจะทำอย่าไงดีและในขณะที่เซี่ยนอิงกำลังนั่งใช้ความคิดเพียงลำพังอยู่นั้น จู่ ๆ ร่างใหญ่ที่แสคุ้นเคยของคุณหลี่ฟู่จู รุ่นพี่สมัยเรียนของเซี่ยนอิงได้เดินผ่านมา เขาจึงร้องทักเธอขึ้นทันที“เซี่ยนอิง!”“พี่หลี่ฟู่จู!” เซี่ยนอิงอุทานขึ้นด้วยความตกใจ เพราะเธอไม่คิดว่าจะได้มาเจอรุ่นพี่สมัยเรียนในร้านกาแฟนเล็ก ๆ แบบนี้ และแท้ที่จริงแล้ว คุณชายหลี่ฟู่จูก็ไม่ใช่เพียงแต่รุ่นพี่ทั่วไปของเซี่ยนอิงเท่านั้น แต่เขายังเป็นคนที่เคยแอบรักเธอ และดูเหมือนว่าตอนนี้เขาก็ยังคงแอบรักเธออยู่ด้วย“ไม่เจอกันนานเลย ทำไมถึงมานั่งกินกาแฟในมุมร้านคนเดียวล่ะ? ไม่เหงาแย่หรอ?” หลี่ฟู่จูถามเซี่ยนอิงขึ้น เซี่ยนอิงเองก็รู้ว่าเขาแอบชอบเธอเมื่อครั้งสมัยเรียน แต่เพราะในตอนนั้นเธอไม่คิดสนใจในเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เลยสักนิด เธอจึงไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรตอบเขากลับไป แต่เมื่อตอนนี้ได้กลับมาเจอเขาอีกครั้ง เ

เซี่ยนอิงที่เห็นคุณชายต้วนผู้เงียบขรึ้มเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมืออย่างกะทันหันก็ทำเอาเธอตั้งตัวไม่ทัน จากผู้ชายหน้าเลือดที่มีแต่ข้อเสนอบ้า ๆ มาให้เธอ แต่ตอนนี้เขากลับอยากแต่งงานกับเธอซะงั้น เซี่ยนอิงคิดในใจว่าเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ เธอจึงพูดขึ้น“ฉันว่าเศษกระสุนคงกระเด็นเข้าไปในสมองของคุณจนทำให้มันเพลี้ยนไปแล้วจริง ๆ แน่ ๆ เอางี้นะคุณชายต้วน! วันนี้คุณกลับไปพักผ่อนที่บ้านของคุณก่อน แล้วเราค่อยเจอกันวันที่ฉันเอาเงินไปคืนให้กับคุณนะ” พูดจบ เซี่ยนอิงก็รีบเร่งฝีเท้าเดินหนีมาจากเขาให้เร็วที่สุด แต่เขาก็วายยังตะโกนตามหลังเธอขึ้น“ผมจะไม่มีวันยอมให้คุณแต่งงานกับคนอื่นเด็ดขาด”“อีตาบ้า!” เซี่ยนอิงตะโกนตอบเขากลับไป ก่อนที่เธอจะรีบขับรถกลับไปที่คฤหาสน์ทันทีเมื่อเซี่ยนอิงกลับมาถึงคฤหาสน์สกุลหวังแล้ว ขณะที่เธอกำลังเดินผ่านห้องโถงเพื่อจะกลับขึ้นไปบนห้องนอนของตนเองอยู่นั้น หวังอิ๋งอิ๋ง คุณหนูสามของสกุลหวังก็เดินเข้ามาหาพี่สาว พร้อมกับทักทายขึ้น“พี่ใหญ่! วันนี้พี่ออกไปไหนมาหรอ? ทำไมเสื้อผ้าเปื้อนฝุ่นถนนมาอย่างงั้นล่ะ?”เซี่ยนอิงที่กำลังจะเดินหน้าจึงต้องหยุดลง ก่อนที่จะหันมาตอบน้องสาวของตนเองขึ้น “พอ