Mag-log inสี่คุณหนูสกุลหวัง คือ เรื่องราวของสี่พี่น้องที่มีความรักใคร่ปองดองและสนิทกันมาก พวกเธอมักจะข้ามผ่านอุปสรรคมาด้วยกันและกันอยู่เสมอ เพราะพวกเธอได้รับได้ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรักของพ่อแม่มาอย่างเปรี่ยมล้น แต่ทว่า...เมื่อทั้งสี่สาวเติบโตขึ้น พวกเธอก็ต้องแยกทางกันออกไปพบกับโชคชะตาแห่งความรักของแต่ละคนที่มีความแตกต่าง ซึ่งทำให้พวกเธอต้องเรียนรู้ทั้ง ทุกข์ สุข และเศร้า ด้วยตัวของพวกเธอเอง
view moreสี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (ตอน หวังเซี่ยนอิง)
เขียน: ซิงเยียน (บ้านนิยายบายโซ)
สี่คุณหนูสกุลหวัง คือ เรื่องราวของสี่พี่น้องที่มีความรักใคร่ปองดองและสนิทกันมาก พวกเธอมักจะข้ามผ่านอุปสรรคมาด้วยกันและกันอยู่เสมอ เพราะพวกเธอได้รับได้ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรักของพ่อแม่มาอย่างเปรี่ยมล้น แต่ทว่า...เมื่อทั้งสี่สาวเติบโตขึ้น พวกเธอก็ต้องแยกทางกันออกไปพบกับโชคชะตาแห่งความรักของแต่ละคนที่มีความแตกต่าง ซึ่งทำให้พวกเธอต้องเรียนรู้ทั้ง ทุกข์ สุข และเศร้า ด้วยตัวของพวกเธอเอง
หวังเซี่ยนอิง คือคุณหนูคนโตจากสกุลหวังที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองเซี่ยงไฮ้ ด้วยความที่เธอเกิดมาเป็นพี่สาวคนโต ผู้ซึ่งจะต้องเป็นผู้สืบทอดธุรกิจส่งออกเสื้อผ้าของสกุลหวังต่อจากบิดาของเธอ ทำให้เซี่ยนอิง ที่แบกภาระหนักอึ้งไว้บนบ่าตั้งแต่เกิดมีนิสัยดุร้ายและหยิ่งผยองราวกับผู้ชาย แต่ถึงกระนั้นเธอก็รักครอบครัวเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะน้องสาวทั้งสามคนที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของเธอ
แต่ทว่า...ก่อนหน้าเพียงไม่กี่วันที่เซี่ยนอิงกำลังจะขึ้นรับตำแหน่งผู้สืบทอดธุรกิจของสกุลหวัง เธอก็พบว่า น้องชายของพ่อเธอได้หลอกให้พ่อของเธอเซ็นเอกสารบางอย่างโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเอกสารนั้นคือเอกสารการขายธุรกิจทั้งหมดของสกุลหวังให้กับ คุณชายตวนลู่เห่อ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงซึ่งเป็นคู่แข่งธุรกิจส่งออกเสื้อผ้าของสกุลหวัง ทำให้เซี่ยนอิงต้องเข้าใกล้ คุณชายตวนทุกวิธีทางเพื่อหาทางเอาธุรกิจของเธอกลับคืนมาให้ได้ และคุณชายตวนก็ยื่นข้อเสนอให้กับเธอว่า หากเธออยากได้ธุรกิจของตนเองคืนไปโดยไม่เสียเงินเลยหยวน เธอก็แค่เอาร่างกายที่บริสุทธิ์ของเธอมาแลกไปก็เท่านั้น! ข้อเสนอของเขานั้นเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม แต่ทว่าเล่ห์เหลี่ยมของบุรุษนั้นไม่อาจะสู้มารรยาทหญิงอย่างเซี่ยนอิงได้อย่างแน่นอน
แนะนำตัวละคร
หวังชุนเทียน: บุตรชายคนโตของสกุลหวังผู้ทำให้ธุรกิจส่งออกเสื้อผ้าของสกุลหวังร่ำรวยขึ้นในยุคของเขา แต่ทว่าเมื่ออายุมากขึ้น เขาจึงได้ส่งต่อธุรกิจของสกุลหวังให้กับบุตรสาวคนโต
หวังเซี่ยนอิง: คุณหนูใหญ่แห่งสกุลหวัง บุตรสาวคนโตของหวังชุนเทียน เธอเป็นหญิงสาวที่มีสัยดุร้ายและหยิ่งผยอง แต่ทว่าเธอนั้นกลับรักน้องสาวทั้งสามคนของตนเองเหนือสิ่งอื่นใด
ต้วนลู่เห่อ: นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่ทำธุรกิจส่งของเสื้อผ้าเช่นเดียวกับสกุลหวัง แถมเขายังเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของสกุลหวังอีกด้วย
หวังซงเหยา: คุณหนูรองแห่งสกุลหวัง หญิงสาวรักสงบที่ชื่นชอบการอ่านนิยายและบทกวี เธอคือสตรีที่ฉลาดที่สุดในบ้าน
หวังอิ๋งอิ๋ง: คุณหนูสามแห่งสกุลหวัง มีนิสัยเจ้าชู้ เจ้าเล่ห์ และมองบุรุษเป็นเพียงแค่ของเล่นสำหรับเธอเท่านั้น แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังเป็นสตรีที่บุรุษทั้งเมืองต่างหมายปอง
หวังเยี่ยนถิง: คุณหนูคนเล็กแห่งสกุลเล็ก ถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจจึงทำให้มีนิสัยดื้อรันและชอบบเอาแต่ใจตนเองเสมอ แต่ทว่าเธอกับหญิงสาวคนแรกของสกุลที่ได้รับการหมั้นหมายก่อนพี่สาวทั้งสามคน
________________________________________________________
ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^
“หุบปาก!” เยี่ยนอิงตะคอกใส่หน้าของหยางหลินซีทันที พร้อมกับพูดขึ้น “ฉันไม่มีทางกลับไปรักคนเลว ๆ อย่างคุณได้เด็ดขาด และอย่างที่ฉันเคยบอกไปแล้ว ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ขอรู้จักคนอย่างคุณเด็ดขาด”“เยี่ยนอิง!” หยางหลินซีเรียกชื่อของเธอขึ้นด้วยความเจ็บปวด“แกอย่าได้มาเอยชื่อของเยี่ยนอิงออกจากปากสกปรกของแกอีกนะ! ในขณะที่เธอให้อภัยกับความผิดร้ายแรงของแกครั้งที่แล้ว แทนที่แกจะสำนึกได้ แต่แกกลับคิดที่จะฆ่าเธอ” คุณชายหยางเว่ยพูดขึ้นต่อ“นี่แกอย่ามาใส่ร้ายฉันนะ!” หยางหลินซีเถียงกลับไปทันที“ฉันไม่ได้ใส่ร้ายแก! เพราะพยานที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็คือคนขับรถที่ไปกับเยี่ยนอิงอย่างไงล่ะ! แกเห็นเยี่ยนอิงนอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้า แกกลับปล่อยให้เยี่ยนอิงต้องตายอยู่นั้น ไม่เพียงเท่านั้น แกนั่นแหละที่เป็นคนขับรถไปชนท้ายรถของเยี่ยนอิงอย่างแรง จนทำให้รถเสียการควบคุมและพลิกคว่ำทันที”เมื่อหยางหลินซีได้ยินความจริงออกมาแบบนั้นเขาก็ร้อนรนใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่เขาจะรีบหาข้ออ้างขึ้นอีกครั้ง “แกไปเชื่อไอ้คนขับรถห่วย ๆ คนนั้นได้อย่างไงกัน! มันก็แค่ต้องการที่จะใส่ร้ายฉัน เพราะมันนั่นแหละที่ทำผิดที่ขับรถไม่ดีเอง
บทที่ 6หัวใจดวงเดียวกันเมื่อคุณชายหยางเว่ยทำกำลังทำงานอยู่ที่บริษัทได้รับข่าวของเยี่ยนอิง เขาก็รีบทิ้งงานทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าและรีบมาหาเธอที่โรงพยาบาลทันที และเมื่อเขามาถึงเขาก็พบว่าคนในสกุลหยางและสกุลหวังได้มาอยู่ที่นี่กันจนครบแล้ว รวมถึงหยางหลินซีที่มาอยู่ที่นี่ด้วย เพราะตอนนี้หยางหลินซีไม่รู้ว่าคนขับรถของเยี่ยนอิงได้รู้ว่าเขาคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด ส่วนเยี่ยนอิงก็ยังคงอยู่ในการดูแลของหมอในห้องฉุกเฉินนั่นเองหลังจากผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ ในขณะที่คุณชายหยางเว่ยเดินไปเดินมาที่ห้องฉุกเฉินด้วยความกังวลใจอยู่นั้น ในที่สุดคุณหมอก็ออกมาแจ้งให้เขาทราบว่าตอนนี้เยี่ยนอิงได้พ้นจากขีดอันตรายแล้ว ร่างกายของเธอได้รับเพียงบาดแผลภายนอกเท่านั้น ซึ่งนำไปสู่การเป็นแผลเป็นที่อาจจะต้องใช้ระยะเวลานานกว่าจะหาย หรืออาจจะไม่หายเลย แต่ส่วนด้านในร่างกายของเธอข้างในไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากนัก คงเป็นเพราะว่า ตอนช่วงที่เยี่ยนอิงกระเด็นออกมาจากรถนั้น เธอสามารถรวบรวมสติของตนเองไว้ให้ได้มากที่สุด และให้ร่างกายของเธอกระแทกลงพื้นในท่าที่ปลอดภัยที่สุด“เดี๋ยวรออีกสักพัก คนไข้ก็คงจะฟื้นแล้วนะครับ! ตอนนั้นพวกคุณค่
เยี่ยนอิงที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของคุณชายหยางเว่ยเช่นนั้นก็รู้สึกผิดขึ้น เธอรู้สึกผิดว่าการที่เธอให้โอกาสหยางหลินซีแบบนั้นจะเป็นการหักหน้าคุณชายหยางเว่ยผู้เป็นสามีที่แสนดีของเธอมาโดยตลอด เธอจึงค่อย ๆ ผละออกมาจากอ้อมกอดของเขา และถามเขาขึ้นทั้งน้ำตา“ฉันให้อภัยคุณชายหยางหลินซีต่อหน้าคนทั้งคฤหาสน์สกุลหยาง ฉันคงทำให้คุณรู้สึกไม่ดีอย่างแน่นอน?”คุณชายหยางเว่ยที่ได้ยินคำถามปนคำบอกเล่าของเธอแบบนั้น เขาก็ยิ้มออกมาเบา ๆ พร้อมกับพูดขึ้น “คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดอะไรเลย! ความรู้สึกในอดีตเป็นสิ่งที่มันเกิดขึ้นไปแล้ว และการที่คุณให้อภัยเขาก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องด้วย” เยี่ยนอิงที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็กอดเข้าไว้แน่นกว่าเก่า เยี่ยนอิงไม่เคยคิดเลยว่าหัวใจที่แตกสลายของเธอในวันแต่งงานนั้นจำได้พบกับแรกแท้อีกครั้ง แถมรักแท้ของเธอก็ดำเนินไปอย่างช้า ๆ แต่ดูมั่นคงเสียเหลือเกิน หลังจากที่คุณชายหยางเว่ยและเยี่ยนอิงกอดกันได้สักพัก คุณชายหยางเว่ยก็แยกตัวออกไปทำงาน ส่วนเยี่ยนอิงก็เลือกที่จะกลับคฤหาสน์ของสกุลหวังเพื่อพบปะกับครอบครัวของเธอหลังจากที่แต่งงานออกมาการกลับมาของเยี่ยนอิง ณ คฤหาสน์ของสกุลหวังทำให้ทุกคนดีใจเป็นอ
บทที่ 5ความรู้สึกในหัวใจเช้าวันใหม่เริ่มต้นเยี่ยนอิงตื่นขึ้นมาก็พบว่าคุณชายหยางหลินซีที่ควรจะออกจากคฤหาสน์สกุลหยางไปแล้วกำลังคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องอยู่ที่เท้าของคุณปู่หยางทั้งน้ำตา“คุณปู่! ได้โปรดอภัยผมด้วยนะครับ! ฮืออออออออออ เมื่อคืนนี้ผมหึงหวงเยี่ยนอิงหน้ามืดตามัวจนทำอะไรไม่คิด เพราะผมยังรักเธออยู่ ผมจึงทนเห็นเธออยู่ร่วมหอกับคนอื่นทุกคืนแบบนั้นไม่ได้จริง ๆ ครับ ฮือออออออออออ”คุณนายหยางที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ก็รีบเข้าไปคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องคุณปู่หยางเพื่อช่วยลูกชายของเขาด้วยอีกคน “คุณพ่อค่ะ! ได้โปรดอภัยให้หลินซีด้วยนะคะ เพราะเขาและเยี่ยนอิงเคยรักกันและหมั้นหมายกัน มันจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่ต้องเห็นเธอเป็นของคนอื่นแบบนั้นค่ะ ฮือออออออออออ”คุณปู่หยางรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก ใจหนึ่งของเขาก็ไม่อยากไล่หลานชายของตนเองให้ออกไปเร่ร่อนลำบากตรากตำอยู่ที่นอกบ้าน แต่เพราะความโกรธที่ได้เห็นการกระทำที่เลวทรามของเขาเมื่อคืนจึงทำให้คุณปู่หยางไม่อาจจะทนต่อไปไม่ได้ ดังนั้น...คุณปู่หยางมิใช่ผู้ที่จะสามารถให้อภัยเขาได้ มีเพียงเยี่ยนอิงเท่านั้นเมื่อคุณปู่หยางคิดได้ดังนั้น เขาก็มองไปที่เยี่ยนอิงที่











