ตอนที่ 4 : คุณหนูใหญ่แห่งสกุลหวัง (3)

แต่ทว่าเมื่อเซี่ยนอิงเปิดประตูห้องรับรองเข้ามา เธอก็ต้องพบว่าคุณชายต้วนนั้นไม่ได้เหมือนดั่งที่เธอคิดภาพจิตนาการไว้เลยสักนิด เขาทั้งรูปร่างสูงใหญ่ และหล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว

“สวัสดีค่ะ” เซี่ยนอิงทักทายเขาขึ้นก่อนอย่างมามีมารยาท

“สวัสดีครับ”

“ไม่ทราบว่าคุณชายต้วนมาพบฉันในวันนี้มีอะไรหรือเปล่าคะ?” เซี่ยนอิงถามเขาขึ้นทันที

“ผมมาที่นี่เพื่อจะแจ้งให้คุณทราบว่า ...บริษัทนี้เป็นของผมแล้ว”

“หา!” เซี่ยนอิงอุทานขึ้นด้วยความงุนงงทันที เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดขึ้นมาเลยสักนิด “คุณหมายความว่าอย่างไง? ฉันไม่เข้าใจ และบริษัทนี้ของฉันจะกลายไปเป็นของคุณได้อย่างไงกัน?”

“นี่เอกสารยืนยันว่าบริษัทนี้เป็นของผมแล้ว ถ้าไม่เชื่อคุณก็ลองเปิดอ่านดู” คุณชายต้วนลู่เห่อพูดจบ ก็ยื่นเอกสารในมือให้กับคุณหนูใหญ่ของสกุลหวังทันที

เซี่ยนอิงที่ไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด เธอจึงรีบหยิบเอกสารจากมือของเขามาด้วยความร้อนใจ พร้อมกับรีบเปิดอ่านมันอย่างละเอียดทันที ก่อนที่เซี่ยนอิงจะได้พบว่า ข้อความในเอกสารนี้ได้บอกอว่า หวังชุนเทียน เจ้าของบริษัทหวังเว่ย ได้ทำการขายบริษัทให้กับ คุณชายต้วนลู่เห่อ เป็นจำนวนสิบล้านหยวน แถมทางด้านล่างของเอกสารก็ยังมีลายเซ็นของพ่อเธอเซ็นไว้อีกด้วย

“เป็นไปไม่ได้! พ่อของฉันไม่มีทางขายบริษัทของเราเด็ดขาด!” เซี่ยนอิงพูดขึ้นอย่างร้อนใจ

“แต่ทางเลขาของผมได้จ่ายเงินให้อาของคุณเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และอาของคุณก็เป็นคนนำเอกสารนี้ให้พ่อของคุณเซ็นต์แล้วด้วย ดังนั้นตามกฎหมายแล้วถือว่าบริษัทนี้ได้กลายเป็นของผมแล้ว” คุณชายต้วนลู่เห่อตอบกลับไป

“อาของฉัน?” เซี่ยนอิงที่ได้ยินก็รู้ได้ทันที่เลยว่าลายเซ็นนี้ไม่ใช่ของพ่อของเธอแน่นอน แต่อาของเธอต่างห่างที่เป็นคนปลอมลายเซ็นต์นี้ เธอจึงรีบบอกเขาขึ้น “งั้นคุณก็โดนคุณอาของฉันหลอกแล้วล่ะ! เพราะพ่อของฉันไม่มีทางเซ็นต์เอกสารโดยที่ฉันไม่อยู่ด้วยเด็ดขาด และเอกสารทุกฉบับที่พ่อของฉันเซ็นจะต้องผ่านฉันก่อน แต่เอกสารฉบับนี้ไม่เคยผ่านฉัน แถมเงินสิบล้านที่คุณว่า พวกเราก็ไม่เคยเห็นด้วย”

คุณชายต้วนลู่เห่อไม่สนความจริงอะไรทั้งนั้น เพราะสิ่งเดียวที่เขาต้องการก็คือบริษัทของสกุลหวัง เขาจึงตอบคุณหนูหวังกลับไปด้วยสายตาเย็นชา “ผมไม่สนหรอกนะว่าความจริงในครอบครัวของคุณจะเป็นอย่างไง! แต่ลายเซ็นสามารถใช้ได้ทางกฎหมาย และเราก็มีหลักฐานการจ่ายเงินเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย ดังนั้นบริษัทนี้เป็นของผมแล้ว ส่วนเรื่องภายในครอบครัวของคุณนั้น ผมไม่ขอยุ่งเป็นเด็ดขาด ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปผมจะเข้ามาคุมบริษัทของตัวเองที่นี่ ส่วนคุณก็รบกวนช่วยมาเก็บข้าวของของคุณออกไปด้วยนะ” พูดจบ เขาก็ดึงเอกสารกลับมาจากเซี่ยนอิง และเดินออกไปจากห้องรับรองแขกอย่างเย็นชาทันที

เมื่อคุณชายต้วนลู่เห่อเดินออกจากห้องรับรองไปแล้ว เซี่ยนอิงก็แทบทรุดลงกับพื้นเมื่อรู้ว่าบริษัทที่เธอได้รับมาไม่ใช่ของเธออีกต่อไปแล้ว แต่เธอจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้อย่างแน่นอน เธอต้องหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อเอาบริษัทของตนเองกลับคืนมา

ดังนั้นเซี่ยนอิงจึงไม่รอช้า เธอให้ลูกน้องในบริษัทออกไปเรียกคุณสกุลหวังทั้งหมดเข้ามาประชุมที่ห้องรับรองนี้โดยด่วนทันที

เมื่อคนสกุลหวังทั้งหมดเข้ามาในห้องรับรองแล้ว เซี่ยนอิงก็ไม่รอช้าที่จะตรงดิ่งเข้าไปหาอาของเธอ พร้อมกับถามขึ้นด้วยความโกรธ “คุณอาเป็นคนปลอมลายเซ็นต์ของพ่อและขายบริษัทของเราให้กับคุณชายต้วนใช่ไหมคะ?”

คำถามของเซี่ยนอิงทำให้คนในสกุลหวังตกใจเป็นอย่างมาก แต่หวังต้าเฟิงผู้เป็นอาก็ยังปฏิเสธกลับมาอย่างหน้าด้าน ๆ “นี่เธออย่ามาใส่ร้ายฉันนะ! ฉันไม่ได้ทำ”

“อาจะไม่ได้ทำได้อย่างไงกัน?” เซี่ยนอิงตะคอกใส่เขาขึ้นด้วยความโกรธ “เมื่อสักครู่นี้คุณชายต้วนมาหาฉัน และแจ้งให้ฉันรู้แล้วว่าบริษัทของเราถูกขายให้กับเขาในราคาสิบล้านแล้ว ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปบริษัทนี้ไม่ใช่ของเราอีกต่อไปแล้ว”

“หา!” หวังชุนเทียนอุทานขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะรีบเดินตรงดิ่งเข้าไปหาน้องชายเพียงคนเดียวของตนเองด้วยความโกรธ พร้อมกับถามขึ้นด้วยความโกรธ “นี่แกทำอย่างงี้ได้อย่างไงกัน? แกเอาบริษัทของเราไปขายให้กับคู่แข่งของเราได้อย่างไงกัน? แกไม่อายบ้างหรอ?”

“ก็พี่ไม่ยอมยกบริษัทนี้ให้กับผม ผมก็เลยทำแบบนี้อย่างไงล่ะ!” หวังต้าเฟิงเถียงพี่ชายของเขากลับไปทันที

“ไอ้บ้าเอ้ย! แกรู้ไม่ว่าการชายบริษัทเท่ากับการล้มละลายของสกุลหวัง แล้วหลังจากนี้แกจะเอาเงินที่ไหนกิน? เพราะแกไม่มีบริษัทให้หาเงินอีกแล้ว?” เขาถามน้องชายขึ้นต่อด้วยความโกรธ

ทางด้านของเซี่ยนอิงที่ได้ยินคำว่าเงิน จึงถามอาของเธอขึ้นบ้าง “เงิน! งั้นอาเอาเงินที่คุณชายต้วนให้มาเอามาให้ฉันเดี๋ยวนี้นะ! ฉันจะเอาเงินไปคืนเขา และเราจะได้เอาบริษัทของเรากลับมา”

หวังต้าเฟิงที่ได้ยินแบบนั้นก็ก้มหน้าลงด้วยความกลัว ก่อนที่จะตอบกลับไปเบา ๆ “ฉันเอาเงินนั้นไปเล่นการพนันหมดแล้ว”

“หา!” หวังชุนเทียนอุทานออกมาอีกครั้งด้วยความโกรธ และครั้งนี้เขาก็ไม่รอช้า เขาใช้ฝ่ามือใหญ่ของเขาตบเข้าที่หน้าของหวังต้าเฟิงทันที ก่อนที่น้ำตาของเขาจะไหลออกมาด้วยความผิดหวังในตัวของน้องตนเอง

เซี่ยนอิงที่เห็นพ่อของตนเองร้องไห้ออกมาแบบนั้นเธอก็รู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก เพราะเธอรู้ดีว่าพ่อของเธอรักบริษัทมากเพียงใด และเธอจะไม่ปล่อยให้บริษัทต้องกลายไปเป็นของคุณชายต้วนจอมใจร้ายคนนั้นเด็ดขาด

________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^