All Chapters of ให้รักโอบล้อมตัวคุณ: Chapter 21 - Chapter 30

จู่ ๆ โอมก็ถามออกมาตรง ๆ โดยไม่ให้เธอได้เตรียมตัวเตรียมใจ แม้จะเต๊าะเขามานานแต่ก็ใช่ว่าเธอจะอายไม่เป็น เล่นถามกันต่อหน้าแบบนี้ใครมันจะไปกล้าบอก“บ้า...ไม่ได้จะจีบสักหน่อย” รีบปฏิเสธเสียงสูงแล้วขยับหนีออกมา“แล้วแอบถ่ายรูปพี่ทำไม ชอบพี่เหรอ?”ไม่คิดเลยว่าคนหน้านิ่งอย่างโอมจะกล้าพูดอะไรแบบนี้ด้วย รู้อยู่หรอกว่าหน้าตาดี แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะมั่นหน้าขนาดนี้ ใช่อยู่ที่เธอชอบเขา ชอบมากจนอยากได้มาเป็นแฟน แต่ใครมันจะไปกล้าสารภาพตรง ๆ“ไม่ใช่สักหน่อย”นับดาวทำเป็นปากแข็ง จะยอมรับตามตรงก็กลัวจะถูกเขาปฏิเสธ แต่พอปฏิเสธเขาไปแล้วกลับรู้สึกเสียใจขึ้นมาภายหลัง เธอไม่น่าปากไวเลยอย่างน้อยก็น่าจะหยั่งเชิงดูก่อน“โอเค ไม่ชอบก็ไม่ชอบ”เสียงโอมดูแผ่วลงราวกับเสียความมั่นใจ นับดาวเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าตัวเองคิดผิดหรือเปล่าที่รีบตอบออกไปอย่างนั้น นี่เขาเชื่อจริง ๆ เหรอว่าเธอไม่ได้ชอบเขา...ไม่ใช่นะ ความจริงแล้วนับชอบพี่มาก...อยากพูดอย่างที่คิดแต่ก็ไม่กล้าได้แต่ทำหน้านิ่งเก็บอาการ“ถ้าอย่างนั้นเรากลับกันเลยไหม”“ค่ะ”ระหว่างทางไม่มีบทสนทนามากนัก หลังจากส่งนับดาวถึงคอนโดเขาก็ขับรถไปรับณดลตามที่นัดหมายณดลเมาหนักจ

นับดาวสะบัดแขนจนหลุดแล้วผลักหน้าอกของโอมอย่างแรง ก่อนจะแทรกตัวออกมาแล้วเดินหายเข้าไปในร้านอาหารญี่ปุ่นโอมรีบเดินตามหญิงสาวแต่ก็ไม่ทัน ชายหนุ่มมองซ้ายมองขวาขณะที่ยืนอยู่แถว ๆ นั้น เขาไม่ทันได้มองว่าเธอเดินไปทางไหนถึงได้หายวับไปเร็วอย่างนี้ชายหนุ่มพยายามชะเง้อคอมองหาจนทั่ว ขณะที่นับดาวและริสากำลังก้มหน้าหลบมุมกับฉากกั้นระหว่างโต๊ะ“ผู้หญิงคนเมื่อกี้เป็นใครเหรอคะ”อันดาเอ่ยถามพี่ชาย“น้องสาวของเพื่อนน่ะ”“แต่อันดาว่า...ไม่น่าจะใช่น้องสาวเพื่อนธรรมดา ๆ แล้วมั้งคะ ไม่อย่างนั้นพี่โอมคงไม่รีบร้อนเดินตามมาขนาดนี้หรอก”“รู้ดี เดี๋ยวนี้แก่แดดใหญ่แล้วนะเราอะ”โอมยกมือขึ้นมายีผมน้องสาว ก่อนจะเอ่ยถามว่า“แล้วนี่เรากินอิ่มแล้วเหรอถึงได้เดินตามพี่ออกมาอะ”“ก็อันดาเห็นว่าพี่โอมหายไปนานนี่นา ก็เลยเดินออกมาตาม”ริมฝีปากเล็กยู่ขึ้นมาอย่างน่ารัก ร่างเล็กขยับเข้าไปกอดแขนพี่ชายอย่างออดอ้อน จากนั้นทั้งสองก็พากันเดินเข้าไปในร้านชาบูอีกครั้งการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาของนับดาว ทุกอย่างมันยิ่งตอกย้ำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นไปอีกเวลาต่อมาหลังจากที่เห็นภาพบาดตาบาดใจนับดาวก็เอาแต่ร้องไห้น้ำตาซึมอยู่ตลอดเว

ตอนแรกโอมตั้งใจจะปล่อยเธอแต่โดยดี แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว เพราะการได้นอนกอดเธออย่างนี้มันโคตรทำให้รู้สึกดีเลย“ปล่อยนับนะ”แต่คนตัวเล็กก็ยังดื้อรั้นไม่เลิก เขาต้องกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นไม่อย่างนั้นนับดาวคงหลุดไปได้“ไม่ปล่อย”ในเมื่อเธอดื้อก่อนเขาจึงลองดื้อกลับบ้าง“ถ้าอยากกอดทำไมไม่ไปกอดแฟนตัวเองล่ะ”นับดาวพูดจาประชดประชัน ใบหน้าดื้อรั้นฉายชัดว่าเธอกำลังโกรธเขาเรื่องผู้หญิงจู่ ๆ โอมก็คิดขึ้นมาได้ หรือว่านับดาวจะโกรธที่เห็นเขาอยู่กับอันดา อย่าบอกนะว่าเธอกำลังเข้าใจผิด“พี่โอม ปล่อยนับนะ”เค้นเสียงแข็งใส่โอมขณะดีดดิ้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ฟังเธอที่พูดเลยสักนิด ท่อนแขนแข็งแรงออกแรงกอดแน่นมากกว่าเดิมเสียอีก“ขอกอดอีกแป๊บเดียว”คนเจ้าเล่ห์พูดเสียงแหบพร่า มือหนาลูบไล้ไปตามผมนุ่มยาวที่สยายอยู่บนแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาว เนื้อตัวของเธอนุ่มนิ่มไปหมดทุกส่วนโดยเฉพาะหน้าอกที่แนบอยู่บนลำตัวของเขาตอนนี้ แม้ไม่ได้ตั้งใจจะฉวยโอกาสกับเธอ แต่โอมก็อดไม่ได้ที่จะคิด“ปล่อยนับเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นนับจะร้องให้พี่ณดลออกมา”เขาแค่นหัวเราะให้กับคำขู่ของหญิงสาว ถ้าเธออยากให้ณดลรู้จริง ๆ เมื่อกี้เธอคงไม

“ผมไม่รับครับ”โอมเอ่ยเสียงแข็งแล้วเดินหนีออกมาเมื่อเห็นว่าโอมต่อต้านบวกกับรู้สึกรำคาญความถือเนื้อถือตัวของชายหนุ่มมานาน ซินดี้จึงคิดจะจัดการกับเขาด้วยวิธีสกปรก เธอพยักหน้าส่งซิกอย่างรู้กันกับการ์ดของร้านสองคนให้เดินตามโอมไปที่ลานจอดรถร่างสูงเดินมาที่รถโดยไม่ได้ระวังตัว กำลังจะปลดล็อกประตู แต่กลับถูกการ์ดสองคนล็อกตัวเอาไว้เสียก่อน พวกเขาใช้ผ้าผืนหนึ่งมัดปากของโอม จากนั้นก็ใช้ผ้าอีกผืนปิดตาทั้งสองข้าง ก่อนจะลากโอมไปยังรถตู้ยี่ห้อหรูคันหนึ่งซึ่งจอดอยู่ในจุดที่ลับตาคน ชายหนุ่มไม่มีแม้แต่โอกาสจะส่งเสียงร้องโอมถูกผลักเข้าไปในรถตู้คันหรู ผู้ชายที่นั่งรออยู่ในนั้นจับโอมมัดมือไพล่หลัง จากนั้นก็เปิดผ้าปิดปากของเขาออก ก่อนจะเอาน้ำอะไรบางอย่างกรอกใส่ปากแล้วใช้ผ้าผืนเดิมปิดปากของเขาเอาไว้อีกครั้ง“ทำดีมาก เดี๋ยวฉันจะตกรางวัลให้พวกแกอย่างงามเลย”เสียงผู้หญิงพูดกับการ์ดของร้าน จากนั้นประตูรถตู้ก็ปิดลงร่างสูงรู้สึกเคียดแค้นใจ เขาไม่รู้เลยว่ากำลังจะถูกพาตัวไปที่ไหนหรือทำอะไร ในใจรู้สึกหวาดกลัวอยู่เหมือนกัน แต่ก็พยายามควบคุมสติไม่ให้ลนลานแล้วค่อย ๆ คิดอย่างรอบคอบเพียงไม่นานโอมก็เริ่มมีอาการแปลก ๆ

หลายวันต่อมาหลังจากถูกวางยา โอมก็ตัดสินใจลาออกจากงานที่โฮสต์คลับเพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบเดิมซ้ำอีกคนเรารู้หน้าไม่รู้ใจไม่รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้นมีคนในรู้เห็นเป็นใจด้วยหรือเปล่า แม้จะสงสัยแต่ก็ไม่มีหลักฐานมากพอที่จะไปเอาเรื่องกับใครได้ โอมจึงตัดสินใจเอาตัวเองออกมาจากคนโสมมพวกนั้นดีกว่าอีกไม่นานเขาก็จะเรียนจบแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องใช้เงินมากมาย ส่วนเงินเก็บที่มีอยู่ถ้าใช้อย่างประหยัดก็น่าจะประคองไปได้อีกหลายเดือน ไว้หลังเรียนจบค่อยหาอาชีพสุจริตทำจะดีกว่าแต่หลังเลิกเรียนโอมก็ยังทำงานพาร์ทไทม์ที่เพิ่มรักมินิมาร์ทตามปกติ ช่วงนี้เขามีโอกาสเจอหน้านับดาวแทบทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ แม้แต่วันหยุดอย่างเสาร์อาทิตย์เขาก็หาโอกาสพาเธอไปทานข้าวบ้าง เดินเล่นบ้าง บางครั้งก็พาไปดูหนัง ทุกอย่างที่ทำมีเพียงโอมและนับดาวที่รู้กันอยู่สองคน ส่วนณดลยังไม่รู้ว่าทั้งคู่กำลังคุยกันหลายสัปดาห์ต่อมาหลังจากทุ่มเทกับงานโปรเจ็กต์ ตามส่งตามแก้งานกันมาหลายเดือนในที่สุดทุกคนก็ผ่านฉลุยหลังเหน็ดเหนื่อยกันมานาน คนที่ชอบทำตัวเป็นตัวตั้งตัวตีอย่างเดย์ก็ออกปากชวนเพื่อนสนิทไปเลี้ยงฉลองทันทีเขาเปิดภาพบรรยากาศของร้