Alle Kapitel von ให้รักโอบล้อมตัวคุณ: Kapitel 31 – Kapitel 40

เวลาต่อมา“สรุปที่ว่ายขึ้นมาไม่ได้เพราะขากางเกงไปติดกับกิ่งไม้ใต้น้ำ?”เดย์ถามระหว่างที่นั่งล้อมวงพูดคุย“ใช่ค่ะ”“รู้ไหมว่าพวกพี่ใจหายใจคว่ำหมดเลย โดยเฉพาะ...คนบางคนแถวนี้”มิกซ์พูดพลางหันไปมองโอมโอมรีบเบือนหน้าหนีอย่างเก็บอาการ“อันดาขอบคุณพี่นับดาวมากนะคะที่ช่วยอันดาเอาไว้”“ไม่เป็นไรจ้า”เธอตอบเด็กสาวแล้วยิ้มให้ไป ต่อให้คนที่ตกน้ำไม่ใช่อันดาเธอก็คงกระโดดลงไปช่วยอยู่ดี“คราวหน้าอย่าทำอะไรเสี่ยง ๆ แบบนี้อีกนะ พวกพี่ก็อยู่กันตั้งหลายคน ตะโกนเรียกก็ได้”ณดลกล่าว“ไม่เป็นไรหรอกน่า พี่ณดลก็รู้ว่าน้องคืออดีตแชมป์ว่ายน้ำสามสมัยนะ ลืมแล้วเหรอคะ”“จ้า! รู้ว่าเก่ง”ณดลพูดพลางยกมือขึ้นมาขยี้ผมของน้องสาวจนยุ่งเหยิง คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นต่างหัวเราะขบขันอย่างชอบอกชอบใจแต่ก็ยกเว้นบางคนโอมนั่งนิ่งใบหน้าเรียบตึงด้วยความกังวลใจอยู่ตลอดเวลาเวลาต่อมาช่วงดึกอากาศเริ่มหนาว แอลกอฮอล์ที่กินเข้าไปเริ่มออกฤทธิ์ทำให้หนุ่ม ๆ เริ่มเมามาย ทุกคนจึงแยกย้ายกันเข้านอน นับดาวนอนกับอันดาที่เต็นท์หลังใหญ่ ณดลนอนกับโอม ส่วนอีกสามหนุ่มนอนด้วยกันกลางดึกนับดาวเกิดปวดเบาอยากเข้าห้องน้ำ แม้จะกลัวอยู่บ้างแต่ก็ไม่อยากปลุ

“ไอ้นี่ใคร”คนหวงน้องสาวถามขึ้นเสียงแข็ง ปกติไม่ค่อยเห็นณดลแสดงท่าทางหวงเธอสักเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะยังไม่เคยเห็นใครเข้ามาจีบนับดาว แต่พอได้เห็นท่าทีของคิววันนี้ก็เกิดรู้สึกอยากจะหวงน้องสาวขึ้นมาเสียดื้อ ๆ“อ๋อ! นี่คิวค่ะ เป็นเพื่อน คิว! นี่พี่ณดล พี่ชายเรา”แนะนำคิวกับพี่ชาย ก่อนจะหันมาแนะนำพี่ชายให้เพื่อนใหม่ได้รู้จัก“สวัสดีครับพี่ชาย”คิวยิ้มทักทายพร้อมกับยกมือไหว้“ใครพี่มึง?”ณดลตอบกลับอย่างทันควัน สายตาดุดันจ้องหน้าคิวอย่างหาเรื่อง จากนั้นก็ขยับเท้าเข้าไปใกล้ ๆ มองสำรวจชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าคิวทำหน้าเลิ่กลั่กอย่างประหม่า ก่อนจะกลืนน้ำลายก้อนหนืดลงคอเมื่อเหลือบไปเห็นชื่อสถาบันบนเสื้อช็อปวิศวะของณดล ใคร ๆ ก็รู้กันทั้งนั้นว่าเด็กวิศวะสถาบันนี้ขึ้นชื่อลือชาแค่ไหน แค่เผลอไปสบตาก็อาจจะได้ลงไปนอนกองกับพื้น เมื่อไม่นานมานี้ก็ได้ข่าวว่าอัดเด็กบริหารจนน่วมคิวรีบหลบตาแล้วเดินเอาสินค้าไปวางบนเคาน์เตอร์คิดเงิน เขาเงยหน้าสบตากับโอมซึ่งประจำการอยู่หน้าเคาน์เตอร์อย่างลนลาน จู่ ๆ ก็รู้สึกกลัวจนตัวสั่น สายตาของโอมก็ไม่ต่างกัน จ้องมองดุดันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเขาอย่างไรอย่างนั้น หลังจากจ่า

คืนวันเสาร์หลังจากที่เดย์ส่งพิกัดของร้านเหล้ามาให้ สี่หนุ่มก็ขับรถไปยังที่หมายในเวลาไล่เลี่ยกันร้านที่เดย์จองไว้เป็นบาร์หรูที่อยู่ในโรงแรมห้าดาว เฉพาะลูกค้าวีไอพีเท่านั้นถึงจะเข้ามาใช้บริการได้ เดย์ซึ่งเป็นลูกชายของคนใหญ่คนโตจึงมีสิทธิพิเศษมากกว่าคนอื่น นอกจากจะได้รับการบริการเป็นอย่างดีแล้วยังสามารถเลือกพีอาร์สาวสวยมานั่งด้วยกี่คนก็ได้เดย์พาทุกคนมานั่งที่โซฟาขนาดใหญ่ซึ่งเป็นโซนวีไอพีของร้าน สาวสวยห้าคนนั่งระบายยิ้มหวานเพื่อรอให้บริการทั้งห้าหนุ่มอย่างเต็มที่ หนุ่ม ๆ กระดี๊กระด๊าชอบใจโอมยืนนิ่งชะงักทำหน้าลำบากใจ เขาบอกนับดาวว่าจะมาร้านเหล้าแต่ไม่คิดว่าจะมีสาว ๆ ด้วยคิ้วเข้มขมวดมุ่นอย่างกังวลใจ เพิ่งจะเลื่อนสถานะเป็นแฟนกับเธอได้ไม่กี่วันก็ทำตัวเหมือนเป็นคนขี้โกหกซะแล้ว“ไอ้โอม! มึงมานั่งดิ”เดย์เอ่ยเรียกพลางกวักมือไว ๆโอมเดินเข้าไปหาเพื่อนอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เดย์จึงเดินเข้าไปกอดคอเขา จัดแจงให้โอมนั่งข้างสาวสวยสุดเซ็กซี่ซึ่งมีดีกรีเป็นถึงพีอาร์ตัวท็อปของบาร์“มึงไม่ต้องเกรงใจไอ้เดย์หรอกน่า”เลโอพูดขึ้นมาเพื่อให้โอมคลายกังวลโอมไม่ได้เกรงใจเพื่อนเลยสักนิด ความจริงแล้วเขาเกรงใจแฟนสาวต่

เธอแผดเสียงแข็งกร้าว นัยน์ตาฉายแววขุ่นเคืองขึ้นมาต่างจากเมื่อกี้ลิบลับ แต่โอมกลับไม่สนใจยังคงทำหน้าที่เล้าโลมหญิงสาวต่อไปเรื่อย ๆ“พี่โอมนับบอกให้หยุดไง”หญิงสาวเอ่ยห้ามอีกครั้งด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม น้ำเสียงของเธอดูจริงจังมากกว่าจะเป็นการล้อเล่น โอมหยุดชะงักแล้วเงยหน้าอย่างงุนงง“นี่มันอะไร”นับดาวแผดเสียงอย่างเกรี้ยวกราดพร้อมกับกระชากคอเสื้อที่เปื้อนรอยลิปสติกสีแดงอย่างแรง นัยน์ตาสวยที่จ้องเขม็งลุกโชนไปด้วยไฟโทสะโอมนิ่งชะงักตกใจ รู้สึกสร่างเมาขึ้นมาทันที ท่อนเอ็นที่แข็งโด่ก่อนหน้านี้ห่อเหี่ยวลงในพริบตา รับรู้ทันทีว่าหายนะกำลังจะมาเยือนในอีกไม่ช้า“เราใจเย็น ๆ ก่อนนะ ฟังพี่อธิบายก่อน มันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเลย”มันจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดได้ยังไง ในเมื่อหลักฐานก็โชว์หราให้เห็น นี่ขนาดเพิ่งจะเป็นแฟนกันได้แค่ไม่กี่วันเขายังทำตัวแบบนี้ แสดงว่าที่บอกกับเธอว่าไปกินที่ร้านเหล้าธรรมดาคือเรื่องโกหก แท้ที่จริงแล้วพวกเขาไปเที่ยวผู้หญิงกันมาต่างหากใบหน้าสวยฉายแววโกรธจัด นัยน์ตาแดงก่ำราวกับกำลังจะร้องไห้ ไม่ว่าโอมจะพูดอะไรเธอก็ไม่อยากเชื่อและไม่อยากฟังทั้งนั้นมือเล็กผลักหน้าอกแข็งแกร่ง

อันดามานั่งกินขนมที่ร้านกับเพื่อนอยู่ก่อนหน้า เมื่อเห็นนับดาวเด็กสาวจึงรีบเดินเข้ามาทักทาย สาวน้อยยิ้มระรื่นดีใจเมื่อได้เจอหน้าคนที่เคยช่วยชีวิตเอาไว้ เธอกอดแขนนับดาวราวกับสนิทสนมกันมานานทั้งที่เพิ่งจะเคยเจอหน้ากันแค่สองครั้ง“พวกพี่โอมไม่มาด้วยเหรอคะ”อันดาถามถึงพี่ชายทันที“ไม่ได้มาจ้ะ พี่มากับเพื่อนแค่สองคนน่ะ”นับดาวยิ้มแหย ก่อนจะตอบเด็กสาวแล้วหันมามองหน้าเพื่อนเลิ่กลั่ก เธอรีบพูดตัดบทด้วยการแนะนำทั้งคู่ให้รู้จักกัน“ริสา นี่อันดาน้องสาวพี่โอม นี่ริสาเพื่อนพี่จ้ะ”“สวัสดีค่ะพี่ริสา”อันดายกมือขึ้นไหว้พร้อมกับระบายยิ้มไร้เดียงสา ริสารับไหว้เด็กสาวพร้อมทั้งยิ้มให้อย่างเอ็นดู“อันดามาเที่ยวกับเพื่อนเหรอ”“ใช่ค่ะ อันดามากินขนมกันกำลังจะกลับแล้วค่ะ พี่นับดาวมาเที่ยวที่นี่บ่อยเหรอคะ”“เปล่าหรอกจ้ะ พี่เพิ่งมาครั้งแรกน่ะ”“แล้วนี่พวกพี่จะไปเที่ยวที่ไหนกันต่อเหรอคะ”สองสาวมองหน้ากันลนลาน ไม่กล้าบอกว่าความจริงแล้วคืนนี้พวกเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะค้างที่สระบุรี ดึก ๆ จะออกไปชื่นชมบรรยากาศยามราตรีของร้านเหล้าในตัวเมือง ได้ยินมาว่าที่นี่มีร้านเด็ด ๆ เยอะก็เลยอยากจะลองไปเยือนสักครั้ง ไม่รู้ว่าจะเด็