All Chapters of ให้รักโอบล้อมตัวคุณ: Chapter 11 - Chapter 20

เวลาต่อมาเกมการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด ทั้งสองทีมเปลี่ยนกันเป็นฝ่ายรุกอย่างไม่ยอมน้อยหน้า ต่างฝ่ายต่างผลัดกันทำประตูอย่างไม่มีใครยอมใครกองเชียร์ข้างสนามช่วยกันส่งเสียงให้กำลังใจหลังจบเกมทั้งสองทีมเสมอกันไปสามประตูต่อสาม นักกีฬาทั้งสองทีมทยอยเดินออกมาจากสนาม บรรดาแฟนสาวที่มานั่งรอต่างกรูเข้าไปถ่ายรูปคู่กับแฟนหนุ่มของตัวเอง จากนั้นทุกคนก็รวมทีมกันแล้วถ่ายรูปหมู่นับดาวนั่งหน้าละห้อยน้อยใจ เธอไม่มีใครให้ถ่ายรูปด้วยเลยสักคน“นับดาว”ณดลตะโกนเรียกน้องสาวพร้อมกับกวักมือไว ๆ นับดาวเลิกคิ้วสงสัย จากนั้นพี่ชายก็พูดต่อ“มาถ่ายรูปด้วยกันดิ”เธอลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปในสนาม ยืนทำหน้าเหลอหลาอยู่นานเพราะไม่รู้จะไปยืนตรงไหนดี แล้วมีเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่พวกพี่เขาเรียกให้มาถ่ายรูปด้วย“ทำไมไปยืนเตี้ยอยู่ตรงนั้น มานี่”ณดลพูดพลางเอื้อมมือไปดึงคนตัวเล็กเข้ามา ให้เธอยืนด้านหน้าตรงกลางระหว่างเขากับโอม“ฝั่งนี้ขยับเข้ามาชิด ๆ หน่อยครับ”เสียงตากล้องตะโกนบอกพร้อมกับโบกมือให้อีกฝั่งขยับเข้ามา ทุกคนเบียดเสียดจนร่างเล็กเซถลาไปกระทบกับร่างสูงของโอม ชายหนุ่มใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวหญิงสาวให้ขยับเข

หลายสัปดาห์ต่อมาในช่วงวันหยุดยาว เลโอชวนเพื่อน ๆ ไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจกันที่เกาะดาว ซึ่งเป็นเกาะส่วนตัวของครอบครัวแม้จะเป็นเกาะส่วนตัว แต่ครอบครัวของเลโอก็ให้ชาวบ้านเข้ามาปักหลักตั้งถิ่นฐานทำมาหากินได้ตามปกติ ชาวบ้านที่นี่อยู่กันแบบพี่น้อง ช่วยกันดูแลรักษาความสมดุลของระบบนิเวศทางทะเลและผืนป่าบนเกาะนี้เป็นอย่างดี ที่นี่จึงดูร่มรื่น น้ำทะเลสีฟ้าครามใสสะอาดจนมองเห็นตัวปลาและพืชใต้น้ำบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ตั้งอยู่อย่างโดดเด่นบนเกาะดาว สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าตั้งแต่ระยะไกล รองรับคนเข้ามาพักได้มากกว่าสิบคน มีข้าวของเครื่องใช้และสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย มีแม่บ้านคอยดูแลทำความสะอาดทุกวันอย่างไม่ขาดตกบกพร่องเรือสปีดโบ๊ทขับพาทุกคนข้ามฝั่งมาถึงเกาะดาวในช่วงเวลาใกล้บ่าย หนุ่ม ๆ ช่วยกันหอบหิ้วสัมภาระ ทั้งกระเป๋าเสื้อผ้า และของกินของใช้ที่ซื้อเตรียมไว้สำหรับงานปาร์ตี้ลงจากเรือโดยมีชาวบ้านบางส่วนมาช่วยขนเข้าไปในบ้านให้นับดาวมองไปยังท้องทะเลแสนกว้างแล้วพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เธอคิดว่าโอมจะมาด้วยแต่เขากลับไม่ได้มา“เป็นอะไรตัวแสบ” ณดลสงสัย“ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”“ไม่ได้เป็นอะไร แล้วทำไมต้

@บ้านพักตากอากาศกลุ่มก๊วนหนุ่มโสดกำลังกินเหล้าร้องเพลงกันอย่างครื้นเครง แม้จะเป็นห่วงน้องสาวแต่ณดลก็วางใจเมื่อรู้ว่ามีโอมตามไปด้วย เขานั่งกินเหล้าอย่างสบายใจโดยไม่ได้กังวลแม้แต่น้อยนับดาวขี่หลังโอมกลับมาถึงบ้านพักตากอากาศ ร่างสูงพาเธอเดินเข้าบ้านผ่านกลุ่มเพื่อนสนิทที่นั่งล้อมวงกินเหล้ากันตรงระเบียง เขาไม่พูดไม่จาพาเธอเดินเข้าห้องไปอย่างหน้าตาเฉยทุกคนชะงักงันแล้วมองมาที่ทั้งคู่ด้วยความงุนงงณดลอ้าปากพูดไม่ออก จู่ ๆ ไอ้เพื่อนรักก็แบกน้องสาวของเขาเข้าห้องไปเลย“ไอ้...โอม”เขาเรียกชื่อเพื่อนเสียงดังหลังจากที่อึ้งค้างไปครู่ใหญ่ จากนั้นทั้งสี่หนุ่มก็ลุกพรึ่บแล้วเดินตามทั้งคู่เข้าไปในห้อง“พวกมึงไม่ต้องมองกูแบบนั้นเลย”โอมรีบพูดดักคอหลังจากที่วางหญิงสาวลงบนเตียงนอน สายตาสี่คู่มองมาที่เขาราวกับจ้องจะหาเรื่องอย่างไรอย่างนั้น“มึงทำอะไรนับ” ณดลรีบเอ่ยถาม“กูเนี่ยนะทำอะไร เหอะ!”ชี้หน้าตัวเองแล้วสบถยอกย้อนก่อนจะว่าต่อ“ต้องถามเด็กดื้ออย่างน้องมึงมากกว่ามั้ง ว่าทำอะไรกู”โอมพูดพลางบุ้ยปากไปทางคนที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง ต้องถามน้องสาวตัวแสบของมันมากกว่าว่าที่ทำอะไรเขา ตั้งแต่ตอนนั่งอยู่ที่ชายห

“ฮัดชิ่ว!!!”จู่ ๆ หญิงสาวก็จามออกมา น้ำลายกระเด็นเต็มใบหน้าของชายหนุ่มโดยที่เขาไม่ทันได้หลบ...แกมันซื่อบื้อจริง ๆ เลยนับดาว แค่นี้ก็อดกลั้นไม่ได้ จามใส่หน้าผู้ชายได้ยังไง...นับดาวพร่ำบ่นตัวเองอยู่ในใจ ก่อนจะรีบลุกออกจากตัวเขาเธอเอื้อมมือไปหยิบทิชชูมาเช็ดหน้าให้ จากนั้นก็พูดขอโทษขอโพยคนที่ถูกเธอจามใส่หน้า“ขอโทษค่ะ”สถานการณ์เมื่อกี้มันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียว โอกาสแบบนี้ไม่รู้ว่าจะหาได้จากที่ไหนอีก เธอไม่น่าจามออกมาเลยโอมลุกขึ้นยืนลนลาน เขาดูประหม่าจนเสียอาการ พยายามควบคุมสติของตัวเองที่เกือบจะเตลิดไปไกลเอาไว้ เมื่อกี้เขาเกือบเผลอไผลทำอะไรไม่ดีกับน้องสาวของเพื่อนซะแล้ว“พี่ว่าพี่กลับก่อนดีกว่า”พูดจบโอมก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่หันมามองเธอเลยสักนิดนับดาวมองตามแผ่นหลังของชายหนุ่มอย่างสงสัย ภายในใจรู้สึกสับสนขึ้นมา ก่อนหน้านี้เขายังจะจูบเธออยู่เลย แต่ท่าทางที่แสดงออกมาเมื่อกี้กลับดูเหมือนเขาอึดอัด หรือก่อนหน้านี้มันคืออารมณ์ชั่ววูบของเขา หรือความจริงแล้วเขารังเกียจเธอ นับดาวคิดไปต่าง ๆ นานาคนเดียวความน้อยเนื้อต่ำใจทำให้น้ำตาไหลรื้นออกมาอีกครั้ง ที่ผ่านมาไม่ว่าโอมจะมีท่าทีเย็นชาแค่ไหน

วันต่อมาเนื่องจากเป็นวันเสาร์ นับดาวจึงเอาแต่คลุกตัวอยู่ในคอนโด ช่วงนี้ณดลยังยุ่งกับงานโปรเจกต์เธอจึงต้องอยู่เพียงลำพัง นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่หน้าโซฟา ดูหนังฟังเพลงตามประสาคนไม่มีอะไรทำในมือถือถุงขนมขบเคี้ยวที่เธอมักซื้อตุนเอาไว้เป็นประจำ ส่วนมืออีกข้างก็ทำหน้าที่ล้วงขนมขึ้นมาใส่ปาก สายตาจ้องมองไปยังจอทีวีขนาดใหญ่อย่างไม่วางตาแป๊บเดียวเวลาก็หมดไปแล้วครึ่งวัน นับดาวผล็อยหลับอยู่บนโซฟา ก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงกุกกักดังอยู่หน้าประตูห้อง เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองก่อนจะหรี่ตาลงอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเป็นพี่ชายของตัวเอง“ทำไมมานอนอยู่ตรงนี้ กินข้าวกินปลาบ้างป้ะเนี่ย”ณดลถามน้องสาวระหว่างเหลือบมองถุงขนมที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ นับดาวชอบกินขนมแทนข้าวมาแต่ไหนแต่ไร มันเลยทำให้เธอปวดท้องอยู่บ่อย ๆ แม้จะโตจนป่านนี้เขาก็ยังต้องคอยกำชับเรื่องกินข้าวของเธอเป็นประจำ“กินไปแล้วค่ะ”เธอตอบพี่ชายเสียงอู้อี้ขณะที่ยังหลับตา ก่อนจะลุกขึ้นมาแล้วเขยิบให้พี่ชายนั่งลงข้าง ๆ“วันนี้พี่จะออกไปข้างนอกกับเพื่อนนะ อาจจะกลับดึก ๆ”“อีกแล้วเหรอคะ”“ก็ช่วงนี้พวกพี่เรียนหนัก มันก็ต้องมีรีแลคกันบ้าง” เขาพูดพลางยัก