All Chapters of ให้รักโอบล้อมตัวคุณ: Chapter 41 - Chapter 50

พิมพ์ขวัญอุทานชื่อชายหนุ่มพลางคลี่ยิ้มดีใจ นัยน์ตาเป็นประกายแวววาวราวกับมีความหวังขึ้นมา แม้เธอจะผิดหวังจากคีตะแต่ฟ้าก็ยังใจดีประทานแฟนเก่าอย่างโอมมาให้“ถ้าเธอแตะต้องแฟนฉันแม้แต่ปลายเล็บเธอได้เห็นดีแน่” โอมขบกรามแน่นพิมพ์ขวัญแสยะยิ้มมุมปากขณะหันไปมองนับดาว พอมีผู้ชายที่รักและพร้อมจะปกป้องเธอยืนอยู่เคียงข้างตอนนี้เธอก็ไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น เมื่อกี้ได้ยินโอมพูดชัดถ้อยชัดคำว่าเธอคือแฟนของเขา ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนโอมก็ยังเป็นคนดีคนเดิมของเธอเสมอพิมพ์ขวัญกอดแขนโอมเอาไว้แน่น จากนั้นก็หันมาพูดกับนับดาว“ได้ยินที่แฟนฉันพูดแล้วใช่ไหม”“ฮะ?”...อะไรวะเนี่ย... นับดาวสับสนก่อนที่ทุกคนจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่ โอมรีบแกะมือของพิมพ์ขวัญออกจากแขนของเขาด้วยท่าทางรำคาญ ก่อนจะเดินเข้าไปหานับดาวด้วยความร้อนใจ สองมือจับไหล่บอบบางเอาไว้แล้วพลิกตัวเธอไปมาเพื่อสำรวจร่างเล็ก จากนั้นก็รีบเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“เราเจ็บตรงไหนรึเปล่า”“มะ...ไม่เจ็บค่ะ”“นี่โอมหมายความว่าไงคะ ที่พูดเมื่อกี้ไม่ได้หมายถึงพิมพ์หรอกเหรอ”พิมพ์ขวัญโวยวายขึ้นมา เธอรู้สึกเสียหน้าเพราะผู้ชายถึงสองคนในเวลาไล่เลี่ยกัน“ทำไมฉั

โอมพูดชิดใบหน้าร้อนผ่าว พอพูดจบเขาก็ประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง เปลือกตาสองคู่ปิดลงพร้อมกัน จากนั้นเขาก็แทรกเรียวลิ้นเข้าไปดูดดึงลิ้นเล็กแล้วตวัดอย่างชำนาญ กวาดต้อนทุกซอกทุกมุมของโพรงปากนุ่มนิ่มดูดชิมความหวานอย่างหื่นกระหาย รสชาติของแอลกอฮอล์ที่ติดอยู่ตรงปลายลิ้นถูกชายหนุ่มดูดกลืนจนหมด มือหนาค่อย ๆ เลื่อนลดลงมาลูบไล้ตรงขาอ่อนใต้กระโปรงตัวสั้นร่างเล็กเริ่มสั่นเทิ้มไปทั้งตัวนิ้วแกร่งเกลี่ยไล้ไปตามต้นขา ก่อนจะขยับเข้าหาร่องกลีบอวบนูนภายใต้กระโปรงตัวจิ๋ว ปลายนิ้วแตะสัมผัสเข้ากับกลางร่องผ่านแพนตี้เนื้อผ้าเบาบางจนร่างเล็กกระตุกวาบ จากนั้นคนพี่ก็จู่โจมเธออย่างหนักด้วยการบดจูบที่เร่าร้อนกว่าเดิม เสียงดูดปากจ๊วบจ๊าบดังขึ้นอย่างน่าอาย“อื้อ~”เสียงครางผะแผ่วดังขึ้นเป็นระยะจากคนทั้งคู่ ริมฝีปากหนาเคลื่อนลงมาจนถึงลำคอแล้วจูบซับขึ้นลงจนหญิงสาวขนลุกซู่ไปทั้งตัวมือหนาอีกข้างลูบไล้ไปตามเอวคอดกิ่ว ก่อนจะสอดเข้าไปในชายเสื้อตัวจิ๋ว เคลื่อนขึ้นไปจนถึงสองเต้าอวบนูนที่มีบราเกาะอกกั้นขวาง โอมสอดมือเข้าไปใต้บราแล้วบีบขยำสองเต้า ในขณะที่มืออีกข้างยังคงเกลี่ยไล้อยู่ตรงร่องสงวนผ่านแพนตี้ตัวบางมือเล็กจับไว้ที่

ร่างเล็กเดินโซเซระหว่างยืนรอลิฟต์ คนตัวสูงยืนประคองหญิงสาวพลางนึกขำ คิดถึงเมื่อครั้งที่นับดาวเมาเหล้าดองยาตอนไปเที่ยวทะเล คืนนั้นเธอเมาหนักจนเข้าห้องผิด และการเข้าห้องผิดของเธอในครั้งนั้นที่ทำให้เขาตัดสินใจจีบเธอย้อนไปเมื่อคืนนั้นที่เกาะดาวหญิงสาวเปิดประตูเข้ามาในห้องพักของเขาแล้วทิ้งร่างลงบนเตียงนอนทันที มือเล็กควานไปจนทั่วแล้วดึงผ้าห่มไปพันรอบตัวเองเอาไว้ตอนแรกเหมือนว่าเธอจะหลับปุ๋ยไปแล้ว แต่จังหวะที่เขาหันตะแคงเข้าหากลับได้ยินเสียงเธอพูดอะไรบางอย่าง โอมแนบหูลงกับริมฝีปากจิ้มลิ้มเพื่อเงี่ยฟัง ตอนนั้นเขาได้ยินนับดาวพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ“นับชอบพี่โอมนะคะ ทำไมพี่ไม่เห็นสนใจกันบ้างเลย จะเฉยชาไปถึงไหน คนแอบรอก็ท้อเป็นนะรู้ไหม”คนเมาพูดพร่ำเพ้อออกมายาวเหยียด ขณะที่โอมนอนเท้าศีรษะอย่างตั้งใจฟัง ริมฝีปากหนาเหยียดยิ้มอย่างดีใจ เขาก้มลงกระซิบกับใบหูของหญิงสาวหลังจากที่เธอนิ่งไป“โอเค พี่เข้าใจแล้ว”ใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้าไปใกล้กับใบหน้าน่ารัก ริมฝีปากจูบลงบนหน้าผากมนสวยของเธออย่างแผ่วเบาจากนั้นก็ผละออก“ฝันดีนะ”พูดจบโอมก็ขยับผ้าห่มให้เธอ จากนั้นก็เดินออกมานอนที่โซฟาด้านนอกและนี่คือเหตุการ

เจ็ดวันก่อนเรียนจบห้าหนุ่มนั่งเคลียร์งานที่ยังคั่งค้างอยู่ที่หน้าอาคารเรียนหลังใหม่ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ต่างคนต่างก็เร่งปั่นงานของตัวเองอย่างเคร่งเครียด จะไม่ให้เครียดได้ไงก็บางวิชาอาจารย์ขีดเส้นตายว่าให้ส่งภายในวันนี้ แล้วอาจารย์ที่ขีดเส้นตายวันนี้ก็ดันมีหลายคน แล้วพวกเขาบางคนก็ดันค้างหลายงานขนาดโอมที่มีความรับผิดชอบกว่าใครเพื่อนยังมีงานค้าง แต่ต่างจากเพื่อนหน่อยก็ตรงที่มีแค่ไม่กี่วิชาที่ต้องตามเก็บงาน “เสร็จสักที”โอมเอ่ยขึ้นหลังจากพิมพ์รายงานบรรทัดสุดท้ายเสร็จ ร่างสูงลุกขึ้นยืนยืดเส้นยืดสายบิดขี้เกียจซ้ายขวา จากนั้นก็นั่งลงอีกครั้งแล้วส่งรายงานที่เพิ่งพิมพ์เสร็จให้อาจารย์ประจำวิชาพอทุกอย่างเรียบร้อยคนสบายใจก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหาแฟนสาวโอม : เรียนเสร็จกี่โมงครับเขานั่งยิ้มระหว่างรอข้อความตอบกลับจากเธอเพื่อนสี่คนมองหน้าเขาด้วยความหมั่นไส้ แทนที่จะเห็นใจช่วยเพื่อน โอมกลับเอาแต่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับโทรศัพท์มือถือ“ว่างใช่ป้ะ มึงมานี่มา”ณดลเอ่ยพลางกวักมือไว ๆ พร้อมทั้งใช้อำนาจพี่ชายแฟนข่มขู่โอมทางสายตาโอมยอมเดินเข้าไปหาอย่างจนใจ เขาไม่ได้กลัวนะ ก็แค่ไม่อยากม

“กินข้าวกินยาแต่ไม่นอนพักผ่อนได้ไหม”“ไม่นอนพักผ่อนแล้วเมื่อไหร่พี่จะหายคะ”“ความจริงตอนนี้ก็หายแล้ว”“อย่ามาโม้ ตัวพี่โอมยังรุม ๆ อยู่เลย”นับดาวยกหลังมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากของเขาโอมทำหน้าเว้าวอนจ้องตาคนที่ทำหน้าดุใส่“โอเค ยอมก็ได้”ไม่อยากจะเถียงหรอก เพราะสุดท้ายก็ต้องยอมแพ้เธออยู่ดี สู้เก็บแรงที่มีเอาไว้รับรางวัลตอนหายป่วยดีกว่า ไม่แน่ว่าตื่นขึ้นมาก็อาจจะได้รางวัลจากเธอแล้วโอมระบายยิ้มระหว่างสบตากับหญิงสาว ก่อนจะอุ้มเธอลงจากเคาน์เตอร์ครัวนับดาวตั้งท่าจะหยิบเสื้อนักศึกษาตัวเดิมใส่กลับเข้าไป ทว่าโอมกลับแย่งมันมาถือไว้แล้วเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เลือกหยิบเสื้อกีฬาตัวโปรดของเขาเอามาสวมใส่ให้เธอแทน“ใส่ตัวนี้ดีกว่าจะได้สบายตัว”เขาพูดระหว่างที่สวมเสื้อให้เธอนับดาวหรี่ตามองอย่างรู้ทัน ถึงอย่างนั้นก็ยอมสวมใส่ตามใจเขาคนป่วยนั่งอ้าปากกินข้าวโดยมีแฟนสาวเป็นคนป้อนให้ ความจริงก็กินเองได้แต่เขาก็ไม่ยอมทำ ออดอ้อนเธอสารพัดโดยการบอกว่าไม่มีแรงแม้แต่จะยกช้อน ทีเมื่อกี้ยังบอกว่าหายแล้วอยู่เลยโอมดูเจ้าเล่ห์สุด ๆ ไม่รู้ว่าไปติดเชื้อมาจากใคร“กินให้หมดนะคะ”“ครับ”ริมฝีปากผลิยิ้มตลอดเวลา มองหน้าแฟน