All Chapters of รักครั้งนี้ ไม่มีตอนต่อไป: Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากคลาดกันเป็นครั้งที่สอง เฮ่อจิ่งชวนก็ไม่พยายามสืบถามที่อยู่ของหลินจือเวยอีกต่อไปเขาพักต่อที่โรงแรมอีกครึ่งเดือนทุกเช้า เขาจะเดินผ่านศูนย์ศิลปะ แต่ไม่เคยก้าวเข้าไปในพื้นที่ทำงานของศิลปินที่เข้าร่วมโครงการพำนักเลยบางครั้งเขาเห็นร่างด้านหลังที่คล้ายเธอบนท้องถนน แต่ทุกครั้งที่รีบตามเข้าไปใกล้ ใบหน้าที่พบกลับเป็นของคนแปลกหน้าเสมอเขาเพียงคอยติดตามกำหนดการที่โครงการศิลปินพำนักเผยแพร่ต่อสาธารณะเท่านั้นครึ่งเดือนต่อมา ห้องสมุดหนานเฉิงจัดงานเสวนาแบ่งปันเกี่ยวกับภาพประกอบ และชื่อของเธอก็ปรากฏในรายชื่อแขกรับเชิญอีกครั้งเฮ่อจิ่งชวนมาถึงสถานที่จัดงานก่อนเวลาเขานั่งอยู่แถวหลังสุด พลางกดปีกหมวกลงต่ำก่อนงานจะเริ่ม พิธีกรกลับแจ้งกะทันหันว่า หลินจือเวยไม่สบาย จึงเปลี่ยนเป็นเข้าร่วมผ่านระบบออนไลน์แทนก่อนหน้าจอจะสว่างขึ้น เฮ่อจิ่งชวนได้ยินเสียงเธอทดสอบไมโครโฟนดังมาจากระบบเสียงแค่ประโยคสั้นๆ ว่า “ได้ยินไหมคะ” ก็ทำให้มือของเขากำที่วางแขนเก้าอี้แน่นขึ้นเขาเงยหน้ามองไปยังหน้าจอ แต่จู่ๆ สัญญาณของอุปกรณ์ภายในงานกลับขาดหายไปบนจอฉายเหลือเพียงไอคอนโหลดที่หมุนวนอยู่กว่าภาพจะกลับมา เธอ

วันรุ่งขึ้นหลังการไกล่เกลี่ยทางออนไลน์สิ้นสุดลง เฮ่อจิ่งชวนได้รับสายจากสำนักงานกฎหมายเมื่อเขารีบกลับไปถึงเมืองเดิม ห้องประชุมก็เต็มไปด้วยเหล่าหุ้นส่วนที่นั่งรออยู่แล้วบนโต๊ะมีรูปถ่ายวางอยู่สองสามใบโรงพยาบาลยามเช้ามืด บริเวณให้น้ำเกลือแผนกกุมารเวช เค้กฉลองครบรอบที่เขาจุดเทียนให้อันอัน และนาฬิกาบนข้อมือของเฉิงจือที่สลักวันที่แต่งงานเอาไว้ข้างรูปถ่ายเหล่านั้นมีเสียงบันทึกที่ผ่านการตัดต่ออยู่ช่วงหนึ่งในเสียงบันทึกนั้นมีเพียงคำพูดไม่กี่ประโยคที่เขาพูดกับเฉิงจือวิดีโอแอบถ่ายจงใจตัดช่วงที่หลินจือเวยปรากฏอยู่ในภาพออก เหลือไว้เพียงภาพที่เขาอุ้มเด็กให้เฉิงจือและช่วยทำแผลให้เธอในช่องแสดงความคิดเห็น มีคนปักใจเชื่อว่าเขานอกใจทั้งที่ยังอยู่ในสถานะสมรส และก็มีคนด่าหลินจือเวยว่าใจคอคับแคบ แม้แต่ผู้หญิงที่ตกเป็นเหยื่อความรุนแรงในครอบครัวก็ยังยอมรับไม่ได้ทุกถ้อยคำที่ช่วยแก้ต่างให้เขา สุดท้ายล้วนกลายเป็นมีดที่แทงตรงไปยังหลินจือเวย“ตราบใดที่ผมยังอยู่ตรงนี้ ผมจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายพวกคุณ”“อยู่ที่นี่ไปอย่างสบายใจเถอะครับ”เพจเรียกกระแสพาดหัวไว้ว่า ทนายชั้นแนวหน้าดูแลลูกความสาวมาเนิ่นนาน พ

หลังการตรวจสอบทางวิชาชีพเริ่มขึ้น เฮ่อจิ่งชวนก็นำสำนวนคดีทั้งหมดของเฉิงจือมาจัดเรียงใหม่แบบลงทะเบียนที่พักชั่วคราวฉบับหนึ่งเลื่อนหลุดออกมาจากเอกสารเหล่านั้นตอนแรกเฮ่อจิ่งชวนคิดว่านั่นเป็นที่พักที่สำนักงานกฎหมายจัดให้ภายหลัง จนกระทั่งเห็นว่าช่องผู้ถือกรรมสิทธิ์ระบุชื่อเฉิงจือเฉิงจือมีอพาร์ตเมนต์เล็กๆ อยู่ในชื่อของตัวเองมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้น ห่างจากโรงเรียนของอันอันไม่ถึงสองกิโลเมตร ทั้งระบบควบคุมการเข้าออกและการรักษาความปลอดภัยก็ครบถ้วนกรรมสิทธิ์นั้นจดทะเบียนไว้ตั้งแต่ก่อนที่เธอจะว่าจ้างเฮ่อจิ่งชวนเขาพลิกดูต่อไป แล้วก็พบรายงานการตรวจติดตามล่าสุดของอันอันเด็กเป็นโรคหอบหืดจากภูมิแพ้จริง แต่ก็ไม่ได้อ่อนแออย่างที่เฉิงจือบรรยายไว้ และยิ่งไม่มีทางที่การร้องไห้งอแงธรรมดาจะเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ทุกเมื่อสำนักงานกฎหมายเคยเสนอที่พักที่ปลอดภัยให้สามครั้ง แต่เธอปฏิเสธทุกครั้งโดยอ้างว่าเด็กปรับตัวไม่ได้มีเพียงบ้านของเฮ่อจิ่งชวนเท่านั้นที่เธอยอมย้ายเข้าไปอยู่เฮ่อจิ่งชวนนัดพบเฉิงจือเมื่อเผชิญกับหลักฐาน ตอนแรกเธอปฏิเสธ ก่อนจะยอมรับทั้งน้ำตาว่าตัวเองแค่กลัวมากเกินไป“ถ้าฉันบอกคุณว่าฉ

เมื่อกระบวนการหย่าร้างเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย ศาลจัดให้ทั้งสองฝ่ายเข้ารับการสอบถามแยกกันเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ทั้งคู่พบหน้ากัน หลินจือเวยถูกนัดไว้ตอนเก้าโมงเช้า ส่วนเฮ่อจิ่งชวนเป็นเวลาสิบโมงครึ่งเดิมทีการจัดเวลาเช่นนี้เป็นข้อเสนอของโจวเหยียนเฮ่อจิ่งชวนไม่ได้คัดค้าน และไม่ได้ตั้งคำถามอย่างที่เคยทำว่า ทำไมสามีภรรยาที่กำลังจะหย่ากันถึงพบหน้ากันไม่ได้ด้วยซ้ำคืนก่อนหน้านั้น เขาเพียงตรวจเอกสารทั้งหมดซ้ำถึงสามรอบ เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่พลาดเซ็นชื่อแม้แต่จุดเดียว จนทำให้หลินจือเวยต้องอยู่ในชีวิตสมรสนี้ต่อไปอีกแม้แต่วันเดียวเขามาถึงก่อนเวลาหนึ่งชั่วโมงไม่ใช่เพื่อมาดักรอเธอ เพียงแต่กังวลว่าระหว่างทางอาจเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นอีก จนทำให้การลงนามในเอกสารล่าช้าเมื่อลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นหก ห้องโดยสารก็หยุดกะทันหันจากด้านนอกมีเสียงเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงดังเข้ามา บอกว่าเซ็นเซอร์ขัดข้องและต้องรอให้ระบบเริ่มทำงานใหม่เฮ่อจิ่งชวนมองตัวเลขเวลาที่เปลี่ยนไปไม่หยุด ทว่าเขากลับไม่กระวนกระวายจนทุบประตูอย่างที่เคยทำเมื่อก่อนเก้าโมงยี่สิบแปดนาที ลิฟต์กลับมาทำงานอีกครั้งเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ประตูลิฟต์ข

วันจัดมหกรรมศิลปะ เฮ่อจิ่งชวนก็มาถึงบริเวณใกล้สถานที่จัดงานตั้งแต่เช้ามืดเขาพักอยู่ห่างออกไปสองช่วงตึก ไม่ได้นั่งเครื่องบินหรือรถไฟความเร็วสูง และไม่ได้ใช้ลิฟต์ใดๆ ที่อาจเกิดเหตุขัดข้องหกโมงเช้า เขาเดินไปตามถนนทีละก้าวจนถึงทางเข้ายังเหลืออีกสี่ชั่วโมงกว่างานจะเริ่มเขาพกน้ำกับขนมปังมานั่งอยู่ริมถนน สายตาไม่เคยละจากประตูหลักเลยตลอดเวลาระหว่างรอ เขาไม่ได้โทรหาผู้จัดงาน และไม่ได้ฝากใครนำชื่อของเขาไปแจ้งยังหลังเวทีครั้งนี้ เขาไม่ต้องการใช้สถานะและเส้นสายของตนบีบให้ฉันต้องตอบสนองเขาเพียงอยากเป็นเหมือนผู้ชมธรรมดาคนหนึ่ง ได้มองเห็นฉันสักครั้งในสถานที่สาธารณะ แล้วจากไปอย่างเงียบๆเก้าโมงสี่สิบ รถของแขกรับเชิญเริ่มทยอยเข้าสถานที่จัดงานรถของฉันจะมาถึงก่อนสิบโมงเฮ่อจิ่งชวนลุกขึ้นยืน เหงื่อเย็นซึมออกจากฝ่ามือเพราะความตึงเครียดนี่เป็นครั้งที่เขาเตรียมการไว้รอบคอบรัดกุมที่สุดไม่มีพาหนะที่ล่าช้า ไม่มีการเปลี่ยนสถานที่กะทันหัน และไม่มีแผงจัดแสดงใดที่จะบดบังสายตาได้แต่ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงเบรกดังมาจากฝั่งตรงข้ามถนนเด็กคนหนึ่งที่วิ่งตามลูกบอลออกไปบนถนนถูกรถจักรยานชนจนล้ม