All Chapters of หนี้ลวงทวงคืนรัก: Chapter 1 - Chapter 6

"ไงไอ้สัสมองเขาตาละห้อย"ไอ้โอโซนเดินเข้ามาตบไหลผมเบาๆก่อนที่มันจะพูดแบบนี้ออกมาก็จริงอย่างที่มันพูดครับเพราะตอนนี้ผมกำลังมองไปยังผู้หญิงคนหนึ่งด้วยสายตาที่ทั้ง คิดถึง และ โหยหา ผู้หญิงคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเก่าของผม ๆ ไม่คิดเลยว่าผมจะได้เจอเธอที่นี่หลายปีแล้วครับที่เธอหายไปจากชีวิตผมโดยที่ผมพยายามตามหาแต่ก็ไม่เคยรู้เลยว่าเธออยู่ที่ไหน"สายตามึงที่มองมิลินตอนนี้โคตรโหยหาความรักความเมตตาเลยว่ะ ฮ่าๆๆๆ"แล้วนี้ก็เป็นเสียงไอ้ห่าเวกัสครับไอ้ตัวตอกย้ำซ้ำเติมตั้งแต่มันมีเมียเป็นตัวเป็นตนสกิลการกวนตีนมันก็ลดลงบ้างแต่อย่าเผลอมีช่องให้มันเสียบครับอย่างเช่นที่ผมโดนมันกระแหนะกระแหนอยู่ตอนนี้ไอ้สัสนี่มันคงรอเวลานี้มานานป๊าบบ!!"จะพูดอะไรดูอารมณ์เพื่อนมึงด้วยไอ้ห่า เขากลับมาแล้วมึงอยากพูดอยากขอโทษอะไรก็รีบทำซะก่อนที่เขาจะจากมึงไปอีกมีโอกาสแล้วรีบคว้าดูอย่างกูสิเกือบจะเสียโอกาสดีๆอย่างทุกวันนี้ไปแล้ว"ไอ้กันต์เดินเข้ามาตบหัวไอ้กัสไปทีหนึ่งก่อนที่มันจะหันมาพูดกับผมแล้วตบไหล่เชิงให้กำลังใจเบาๆที่ไอ้กันต์มันพูดแบบนี้ก็เพราะว่าสาเหตุที่ทำให้ผมกับมิลินต้องเลิกรากันต้นเหตุมันมาจากสันดานเลวๆของผมเองที่วัน

พอหันไปมองก็โคตรสนิทครับไอ้ห่านี่ ไอ้มิกค์น้องชายตัวแสบของมิรินไอ้คนที่มาหลอกแดกเหล้าฟรีที่ร้านผมแต่แม่งไม่เคยจะหลุดปากบอกว่าพี่สาวมันอยู่ไหนตลอดหลายปีที่ผ่านมา จนมิกลับมามันก็ยังไม่ยอมบอกถ้าผมไม่ไปเจอมิที่งานเองก็คงไม่รู้ว่ามิกลับมาแล้ว เป็นไงครับจัญไรไหมไอ้มิกค์“มึงไม่มีเรียนเช้าเหมือนชาวบ้านเขาเหรอไอ้มิกค์ออกเที่ยวแม่งทุกคืนแล้วแบบนี้มึงจะเรียนจบไหม”ขอสวดมันสักทีเถอะครับไหนๆมันก็เดินมาหาถึงที่แล้วที่พูดก็เพราะห่วงและหวังดีกับมันนั่นแหละครับอีกอย่างก็สงสารมิกับแม่ที่ต้องทำงานหาเงินส่งควายอย่างไอ้มิกค์มันเรียน“มาถึงก็บ่นเลยเดี๋ยวก็ถอดถอนออกจากการเป็นว่าที่พี่เขยซะหรอก”“ปากดี พี่มึงกลับมาไม่บอกกูสักคำ”“นี่เฮียรู้แล้วเหรอ”ดูมันจะตกใจมากนะครับที่ได้ยินผมพูดแบบนี้ก็อย่างว่าแหละครับคนที่ไม่สนใจโลกสนใจคนรอบข้างอย่างไอ้มิกค์มันคงไม่รู้ว่าพี่มันกลับมาแล้วไปไหนมาบ้าง“หึ!! กูเจอพี่มึงมาแล้วไอ้มิกค์”“ไรวะ!! เซ็งอ่ะว่าจะไถตังค์เฮียสักหน่อยแลกกับการบอกว่าพี่มิกลับมาแล้ว”นี่ไงครับความจัญไรของไอ้มิกค์ผมละเชื่อมันเลย“มึงไม่ได้แดกตังค์กูง่ายๆหรอกไอ้มิกค์”“ก็ไม่แน่นะถ้าคืนนี้เฮียอยากขับรถไป

“ถ้าไม่อยากให้คิงฝันมิก็ช่วยทำให้มันเป็นจริงสิ”ผมตอบกลับมิรินออกไปหลังจากที่เธอพูดประโยคที่โคตรจะเย็นชานี้กับผม“หน้าด้าน”“ด้านได้อายอดไงไม่เคยได้ยินคำนี้เหรอ”“โอ้ย!! ฉันจะทำยังไงกับนายดี”“ทำอะไรก็ได้ที่มิต้องการคิงยอมหมดอ่ะ”เอาสิครับอยากรู้เหมือนกันว่ามิจะทนความกวนความมึนของผมได้สักแค่ไหนแต่บอกเลยว่าผมไม่หยุดแค่นี้แน่จนกว่ามิจะยอมคุยกับผมดีๆ“ออกรถฉันจะกลับบ้าน”“หิวไหมแวะกินอะไรก่อนไหม”“ไม่กิน”โคตรดื้อเมื่อก่อนตอนคบกันว่าดื้อแล้วตอนนี้ยิ่งหนักเลย“ลองกินข้าวต้มรอบดึกดูไหม”ผมหันไปถามแล้วยิ้มๆใส่มิรินที่ตอนนี้นั่งหน้าบึ้งตึงอยู่“นายอยากกินก็ไปกินเองสิฉันไม่กิน”“กินคนเดียวไม่ได้ข้าวต้มรอบดึกเขาต้องกินกันสองคน”ผมพูดแล้วเลิกคิ้วใส่ตอนนึ้เหมือนมิจะเริ่มเข้าใจความหมายการที่ผมชวนกินข้าวต้มแล้วครับ“ทุเรศ!! อย่ามาพูดจาอะไรแบบนี้กับฉันนะ”“อะไร...คิงแค่ชวนมิทานข้าวเอง”ผมก็พูดยั่วโมโหมิไปครับไม่คุยกันดีๆอย่างน้อยก็ได้ต่อปากต่อคำกันก็ยังดี...ดีกว่ามิมานั่งเงียบใส่“สาบานได้ว่านายไม่ได้คิดแบบนี้รีบๆขับเลยฉันง่วงแล้วก็เลิกพูดจาแบบนี้กับฉันได้แล้วฉันไม่ชอบ”“คิงก็ไม่ได้อยากให้มิชอบแต่ค