Home / มาเฟีย / หนี้ลวงทวงคืนรัก / หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่5

Share

หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่5

last update publish date: 2026-10-15 02:09:45

“ป่ะ!!กลับบ้านกัน...นาย!!”

กึก!!

(เสียงกดล็อคประตูรถ)

“ขึ้นมาบนรถฉันได้ยังไงลงไปเลยนะ”

“จะตะโกนเสียงดังทำไมมิหูคิงจะแตกอยู่แล้ว”

“ฉันบอกให้นายลงไปไง”

ให้ตายเถอะค่ะนี้มันเรื่องบ้าอะไรอีกทำไมอยู่ๆผู้ชายคนนี้ถึงมานั่งอยู่บนรถฉันได้คะแล้วไอ้มิกค์มันไปไหน

พรึบ!!

“ใส่เสื้อคลุมไว้ซะเดี๋ยวนี้หัดแต่งตัวโป๊แบบนี้แล้วเหรอ”

นอกจากจะไม่ลงจากรถฉันแล้วเขายังโยนเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำของเขาให้ฉันแล้วพูดประโยคนี้ออกมา ทำไมคะทำไมคนอย่างฉันจะแต่งตัวแบบนี้ไม่ได้จะให้ฉันใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์มาเที่ยวผับรึไง

“ไม่ใส่!! เอาคืนไปแล้วนายก็ลงไปจากรถฉันด้วย”

ฉันโยนเสื้อกลับไปให้เขาแล้วก็พูดไล่ให้เขาลงจากรถเขาก็มองหน้าฉันกลับด้วยสายตาที่หงุดหงิด แล้วไงคะมาหงุดหงิดฉันทำไมไม่ทราบฉันต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายหงุดหงิดเขาที่สาระแนขึ้นมานั่งบนรถฉันแต่ผู้ชายคนนี้ก็ยังหน้าด้านหน้าทนไม่ยอมลงค่ะแถมทำท่าเหมือนจะขับรถออกไปอีก

“นายไม่ลงใช่ไหม ได้!! งั้นฉันลงเอง”

หมับ!!

“นี่!! ปล่อยแขนฉันนะ”

พอฉันทำท่าจะเปิดประตูรถลงเขาก็ดึงแขนฉันไว้อย่าเรียกว่าดึงเลยค่ะเรียกว่ากระชากเลยดีกว่าเพราะตัวฉันแทบจะติดกับตัวเขาอยู่แล้วพื้นที่ในรถก็แคบแค่นี้

“เลิกดื้อกับคิงสักทีได้ไหมมิ”

พูดไม่พอยังมาทำสายตาอ้อนวอนใส่ฉันอีกแต่เสียใจค่ะฉันไม่อินกับสายตาแบบนี้ของเขามานานแล้ว

“นายนั่นแหละเลิกยุ่งกับฉันแล้วก็เลิกเรียกฉันแบบสนิทสนมแบบนี้สักที”

“ทำไม...กลัวว่าฟังบ่อยๆแล้วจะคิดถึงความหลังของเราเหรอ”

หึ!!คิดถึงความหลังงั้นเหรอพูดมาได้ อย่างเขาจะมีความหลังอะไรให้ฉันคิดถึงมีแต่ความเลวที่เขาทำไว้เท่านั้นที่ฉันจำฝังใจ

“เอาอะไรมาคิดว่าฉันจะคิดถึงมะโนไปปะ”

“ต่อปากต่อคำเก่งนะเดี๋ยวนี้แต่ก็ดี...คิงชอบ”

พูดเฉยๆก็ได้ทำไมต้องยื่นหน้ามาใกล้ฉันด้วย

ผลัก!!

“อย่ายื่นหน้าตอแหลๆของนายมาใกล้ฉัน”

พรึบ!!

“นี่!! นายจะทำอะไรฉัน”

ไม่ให้ฉันโวยขึ้นมาแบบนี้ได้ยังไงคะก็อยู่ๆเขาก็เอื้อมแขนมาคร่อมที่ตัวฉันไว้ใครไม่ตกใจก็บ้าแล้ว

“ไม่ได้ทำอะไรแค่จะคาดเข็มขัดให้”

“ไม่ต้อง..ฉันจะลง”

“มิ!!”

“เรียกทำไมนักหนาฉันจำชื่อตัวเองได้”

รำคาญค่ะตอนนี้เริ่มรำคาญแล้ว มิๆๆๆ เรียกอยู่นั่น

“นั่งดีๆ เดี๋ยวคิงขับไปส่ง”

“ไม่!! ถ้านายไม่ลงไปจากรถฉันๆก็จะลงเอง”

“ลงไปแล้วจะกลับยังไง”

“ฉันก็โบกแท็กซี่ไปสิ”

ถามมาได้ว่าจะกลับยังไงนี้เมืองหลวงของไทยแลนด์นะคะแท็กซี่เกลื่อนเมือง

“อยากได้ผัวเป็นคนขับแท็กซี่เหรอถึงคิดจะลงไปโบกในสภาพแบบนี้”

พอเขาพูดแบบนี้ฉันก็ก้มมองตัวเองก็จริงอย่างที่เขาพูดค่ะเพราะตอนนี้เสื้อผ้าชุดที่ฉันใส่มามันล่อหูล่อตาอยู่เหมือนกัน

“งั้นนายก็ลงไปฉันจะขับกลับเอง”

“หึ!!”

“ขำอะไร”

พอฉันพูดแบบนี้ออกมาเขาก็แสยะยิ้มแล้วทำเสียงหึใส่แถมยังมองหน้าฉันด้วยสายตาที่กวนตีนมากๆเลยค่ะ

“ขับกลับเองจนเช้ามิจะขับถึงบ้านรึเปล่าเหอะ”

“ทำไมฉันจะขับไม่ถึงบ้านตัวเองฉันไม่ใช่เด็กสามขวบนะที่จะไปไหนแล้วหลงหาทางกลับบ้านไม่เจอ”

“ไม่ใช่เด็กสามขวบแต่มิก็ไปอยู่เมืองนอกตั้งหลายปีมิจำทางไม่ได้หรอกเพราะไม่อย่างงั้นวันนี้มิคงไม่ให้ไอ้มิกค์มันขับรถมาส่ง”

เถียงไม่ออกสิคะเพราะที่เขาพูดมันก็จริงทุกอย่างเพราะฉันยังไม่ชินกับถนนหนทางที่นี่จริงๆ จะให้นั่งแท็กซี่ตอนนี้ฉันก็ไม่กล้าแล้วค่ะ

“แล้วไอ้มิกค์มันไปไหนทำไมนายถึงมาอยู่บนรถฉันได้”

“ไอ้มิกค์มันไปกับเพื่อนมันแล้วมันคงอยากให้คิงกับมิได้คุยกันอ่ะ”

“มีอะไรต้องคุย ฉันไม่ได้มีอะไรจะคุยกับนายสักหน่อย”

จริงๆนะคะฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเขาแล้วไม่อยากคุยด้วย

“มิไม่มีแต่คิงมี”

เขาพูดแล้วมองหน้าฉันนิ่งๆค่ะ นิ่งมากแล้วสายตาที่มองก็ฉายความโหยหาออกมาอย่างเห็นได้ชัดจะมาอยากอาลัยอาวรอะไรฉันตอนนี้คะในเมื่อวันนั้นเขาไม่แม้แต่จะรั้งฉันไว้

“เรื่องวันนั้นคิง..”

“ถ้าจะพูดเรื่องวันนั้นไม่ต้องฉันไม่อยากฟัง”

ฉันพูดสวนกลับเขาขึ้นมาทันทีค่ะตอนที่เขาจะพูดถึงเรื่องเหตุการณ์วันนั้น

“คิงขอโทษได้ไหมมิ”

“หึ!! ง่ายจังเลยเนอะ”

ก็มันง่ายจริงๆนี่คะทำกันขนาดนั้นมาพูดขอโทษได้ไหม

“มิจะให้คิงทำยังไงคิงต้องทำยังไงถึงได้มิคืนมา”

“เลิกพูดอะไรไร้สาระแบบนี้สักทีจะไปส่งไม่ใช่เหรอไปสิหายใจไม่ออกอึดอัดที่จะต้องมาทนนั่งหายใจในที่แคบๆแบบนี้กับนาย”

หมับ!!

“นี่!!"

จ๊วบบบบ!

“อือออ”

ปึก ปึก ปึก

เป็นบ้าอะไรอยู่ๆมารั้งฉันเข้าไปจูบ ใช่ค่ะฟังไม่ผิดหรอกว่าตอนนี้เจาจูบฉันๆก็ได้แต่ดิ้นแล้วทุบไปที่อกเขาแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย

เพี้ยะ!!

“ทำบ้าอะไรของนาย!! มาจูบฉันทำไม”

พอเขาผละจูบออกจากฉันๆก็ตบหน้าเขาไปทีหนึ่งค่ะแล้วก็พูดกับเขาออกมา

“เห็นบอกว่าอึดอัดหายใจไม่ออกคิงก็ช่วยผายปอดให้ไง”

พูดแล้วแสยะยิ้มใส่ฉันเกลียดจังเลยค่ะเกลียดสีหน้าท่าทางแบบนี้ของเขา

“ฉันโคตรเกลียดนายเลย”

“แต่คิงยังรักมิเหมือนเดิมนะ”

ซุงแหลมากค่ะอย่างเขาเรียกตอแหลยังน้อยไป

“รักงั้นเหรอ...หึ!!คนรักกันเขาไม่ทำเหมือนที่นายทำกับฉันหรอก”

“เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้เหรอวะมิ”

“นายฝันอยู่เหรอถึงพูดแบบนี้ออกมา”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หนี้ลวงทวงคืนรัก   หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่6

    “ถ้าไม่อยากให้คิงฝันมิก็ช่วยทำให้มันเป็นจริงสิ”ผมตอบกลับมิรินออกไปหลังจากที่เธอพูดประโยคที่โคตรจะเย็นชานี้กับผม“หน้าด้าน”“ด้านได้อายอดไงไม่เคยได้ยินคำนี้เหรอ”“โอ้ย!! ฉันจะทำยังไงกับนายดี”“ทำอะไรก็ได้ที่มิต้องการคิงยอมหมดอ่ะ”เอาสิครับอยากรู้เหมือนกันว่ามิจะทนความกวนความมึนของผมได้สักแค่ไหนแต่บอกเลยว่าผมไม่หยุดแค่นี้แน่จนกว่ามิจะยอมคุยกับผมดีๆ“ออกรถฉันจะกลับบ้าน”“หิวไหมแวะกินอะไรก่อนไหม”“ไม่กิน”โคตรดื้อเมื่อก่อนตอนคบกันว่าดื้อแล้วตอนนี้ยิ่งหนักเลย“ลองกินข้าวต้มรอบดึกดูไหม”ผมหันไปถามแล้วยิ้มๆใส่มิรินที่ตอนนี้นั่งหน้าบึ้งตึงอยู่“นายอยากกินก็ไปกินเองสิฉันไม่กิน”“กินคนเดียวไม่ได้ข้าวต้มรอบดึกเขาต้องกินกันสองคน”ผมพูดแล้วเลิกคิ้วใส่ตอนนึ้เหมือนมิจะเริ่มเข้าใจความหมายการที่ผมชวนกินข้าวต้มแล้วครับ“ทุเรศ!! อย่ามาพูดจาอะไรแบบนี้กับฉันนะ”“อะไร...คิงแค่ชวนมิทานข้าวเอง”ผมก็พูดยั่วโมโหมิไปครับไม่คุยกันดีๆอย่างน้อยก็ได้ต่อปากต่อคำกันก็ยังดี...ดีกว่ามิมานั่งเงียบใส่“สาบานได้ว่านายไม่ได้คิดแบบนี้รีบๆขับเลยฉันง่วงแล้วก็เลิกพูดจาแบบนี้กับฉันได้แล้วฉันไม่ชอบ”“คิงก็ไม่ได้อยากให้มิชอบแต่ค

  • หนี้ลวงทวงคืนรัก   หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่5

    “ป่ะ!!กลับบ้านกัน...นาย!!”กึก!!(เสียงกดล็อคประตูรถ)“ขึ้นมาบนรถฉันได้ยังไงลงไปเลยนะ”“จะตะโกนเสียงดังทำไมมิหูคิงจะแตกอยู่แล้ว”“ฉันบอกให้นายลงไปไง”ให้ตายเถอะค่ะนี้มันเรื่องบ้าอะไรอีกทำไมอยู่ๆผู้ชายคนนี้ถึงมานั่งอยู่บนรถฉันได้คะแล้วไอ้มิกค์มันไปไหนพรึบ!!“ใส่เสื้อคลุมไว้ซะเดี๋ยวนี้หัดแต่งตัวโป๊แบบนี้แล้วเหรอ”นอกจากจะไม่ลงจากรถฉันแล้วเขายังโยนเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำของเขาให้ฉันแล้วพูดประโยคนี้ออกมา ทำไมคะทำไมคนอย่างฉันจะแต่งตัวแบบนี้ไม่ได้จะให้ฉันใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์มาเที่ยวผับรึไง“ไม่ใส่!! เอาคืนไปแล้วนายก็ลงไปจากรถฉันด้วย”ฉันโยนเสื้อกลับไปให้เขาแล้วก็พูดไล่ให้เขาลงจากรถเขาก็มองหน้าฉันกลับด้วยสายตาที่หงุดหงิด แล้วไงคะมาหงุดหงิดฉันทำไมไม่ทราบฉันต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายหงุดหงิดเขาที่สาระแนขึ้นมานั่งบนรถฉันแต่ผู้ชายคนนี้ก็ยังหน้าด้านหน้าทนไม่ยอมลงค่ะแถมทำท่าเหมือนจะขับรถออกไปอีก“นายไม่ลงใช่ไหม ได้!! งั้นฉันลงเอง”หมับ!!“นี่!! ปล่อยแขนฉันนะ”พอฉันทำท่าจะเปิดประตูรถลงเขาก็ดึงแขนฉันไว้อย่าเรียกว่าดึงเลยค่ะเรียกว่ากระชากเลยดีกว่าเพราะตัวฉันแทบจะติดกับตัวเขาอยู่แล้วพื้นที่ในรถก็แคบแค่นี้

  • หนี้ลวงทวงคืนรัก   หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่4

    พอหันไปมองก็โคตรสนิทครับไอ้ห่านี่ ไอ้มิกค์น้องชายตัวแสบของมิรินไอ้คนที่มาหลอกแดกเหล้าฟรีที่ร้านผมแต่แม่งไม่เคยจะหลุดปากบอกว่าพี่สาวมันอยู่ไหนตลอดหลายปีที่ผ่านมา จนมิกลับมามันก็ยังไม่ยอมบอกถ้าผมไม่ไปเจอมิที่งานเองก็คงไม่รู้ว่ามิกลับมาแล้ว เป็นไงครับจัญไรไหมไอ้มิกค์“มึงไม่มีเรียนเช้าเหมือนชาวบ้านเขาเหรอไอ้มิกค์ออกเที่ยวแม่งทุกคืนแล้วแบบนี้มึงจะเรียนจบไหม”ขอสวดมันสักทีเถอะครับไหนๆมันก็เดินมาหาถึงที่แล้วที่พูดก็เพราะห่วงและหวังดีกับมันนั่นแหละครับอีกอย่างก็สงสารมิกับแม่ที่ต้องทำงานหาเงินส่งควายอย่างไอ้มิกค์มันเรียน“มาถึงก็บ่นเลยเดี๋ยวก็ถอดถอนออกจากการเป็นว่าที่พี่เขยซะหรอก”“ปากดี พี่มึงกลับมาไม่บอกกูสักคำ”“นี่เฮียรู้แล้วเหรอ”ดูมันจะตกใจมากนะครับที่ได้ยินผมพูดแบบนี้ก็อย่างว่าแหละครับคนที่ไม่สนใจโลกสนใจคนรอบข้างอย่างไอ้มิกค์มันคงไม่รู้ว่าพี่มันกลับมาแล้วไปไหนมาบ้าง“หึ!! กูเจอพี่มึงมาแล้วไอ้มิกค์”“ไรวะ!! เซ็งอ่ะว่าจะไถตังค์เฮียสักหน่อยแลกกับการบอกว่าพี่มิกลับมาแล้ว”นี่ไงครับความจัญไรของไอ้มิกค์ผมละเชื่อมันเลย“มึงไม่ได้แดกตังค์กูง่ายๆหรอกไอ้มิกค์”“ก็ไม่แน่นะถ้าคืนนี้เฮียอยากขับรถไป

  • หนี้ลวงทวงคืนรัก   หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่3

    หลายวันผ่านไปK I N G PUB‘ขอโทษทำไม...อย่าลืมสิว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน’คำพูดนี้ของมิพร้อมสายตาที่เย็นชาที่มองผมเมื่อหลายวันก่อนมันยังคงวนเวียนอยู่ในหัวผมตั้งแต่วันนั้นที่เจอกันที่งานแต่งไอ้กันต์กับนาราผมก็ไม่ได้เจอมิอีกเลยความจริงผมจะไปหามิที่บ้านก็ได้นะครับเพราะเมื่อก่อนตอนที่มิยังไม่กลับมาผมก็ไปหาแม่มิบ่อยๆ แต่ผมไม่ไปก็เพราะรู้ว่ายังไงมิคงไม่ยอมคุยอะไรกับผมเหมือนเคยความหวังที่จะขอคืนดีกับมิของผมมันโคตรริบหรี่เลยครับตอนนี้คืนนี้ผมก็ได้แต่นั่งเซ็งๆ ดื่มเหล้าคนเดียวมองผู้คนที่เดินเข้าเดินออกผับผมเหมือนเช่นทุกวันก็ตั้งแต่ไอ้พวกเพื่อนเวรสามตัวมันมีเมียเป็นตัวเป็นตนผมก็ถูกเทแบบนี้แหละครับ“ให้ผมเรียกสาวๆมานั่งด้วยไหมเฮีย”“กูบอกมึงตอนไหนว่ากูอยากมีคนมานั่งด้วย”ผมตอบไอ้ไนท์ออกไปไอ้ไนท์มันเป็นผู้จัดการผับครับเป็นผู้ช่วยเป็นมือขวาของผมเลยก็ว่าได้ส่วนชีวิตมันก็ไนท์สมชื่อครับงานอะไรที่ทำตอนกลางคืนมันเหมาดูให้ผมหมดทั้งผับนี้ สนามแข่งรถที่ผมหุ้นกับเพื่อนอีกคนไอ้ไนท์มันก็คอยดูอยู่ส่วนผมก็นั่งดูมันทำงานไปถ้างานไหนที่มันเหลือบ่ากว่าแรงของไอ้ไนท์ผมก็จะลงมาจัดการเองชีวิตผมมันเทากว่าพวกไอ้กัส ไอ

  • หนี้ลวงทวงคืนรัก   หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่2

    "ไงไอ้สัสมองเขาตาละห้อย"ไอ้โอโซนเดินเข้ามาตบไหลผมเบาๆก่อนที่มันจะพูดแบบนี้ออกมาก็จริงอย่างที่มันพูดครับเพราะตอนนี้ผมกำลังมองไปยังผู้หญิงคนหนึ่งด้วยสายตาที่ทั้ง คิดถึง และ โหยหา ผู้หญิงคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเก่าของผม ๆ ไม่คิดเลยว่าผมจะได้เจอเธอที่นี่หลายปีแล้วครับที่เธอหายไปจากชีวิตผมโดยที่ผมพยายามตามหาแต่ก็ไม่เคยรู้เลยว่าเธออยู่ที่ไหน"สายตามึงที่มองมิลินตอนนี้โคตรโหยหาความรักความเมตตาเลยว่ะ ฮ่าๆๆๆ"แล้วนี้ก็เป็นเสียงไอ้ห่าเวกัสครับไอ้ตัวตอกย้ำซ้ำเติมตั้งแต่มันมีเมียเป็นตัวเป็นตนสกิลการกวนตีนมันก็ลดลงบ้างแต่อย่าเผลอมีช่องให้มันเสียบครับอย่างเช่นที่ผมโดนมันกระแหนะกระแหนอยู่ตอนนี้ไอ้สัสนี่มันคงรอเวลานี้มานานป๊าบบ!!"จะพูดอะไรดูอารมณ์เพื่อนมึงด้วยไอ้ห่า เขากลับมาแล้วมึงอยากพูดอยากขอโทษอะไรก็รีบทำซะก่อนที่เขาจะจากมึงไปอีกมีโอกาสแล้วรีบคว้าดูอย่างกูสิเกือบจะเสียโอกาสดีๆอย่างทุกวันนี้ไปแล้ว"ไอ้กันต์เดินเข้ามาตบหัวไอ้กัสไปทีหนึ่งก่อนที่มันจะหันมาพูดกับผมแล้วตบไหล่เชิงให้กำลังใจเบาๆที่ไอ้กันต์มันพูดแบบนี้ก็เพราะว่าสาเหตุที่ทำให้ผมกับมิลินต้องเลิกรากันต้นเหตุมันมาจากสันดานเลวๆของผมเองที่วัน

  • หนี้ลวงทวงคืนรัก   หนี้ลวงทวงคืนรัก ตอนที่1

    'พี่คิงขาหวานขอแรงๆ...อ๊ะ!!"'กรี๊ดดดด!!!ทำบ้าอะไรกัน'เฮือก!!!อีกแล้วเหรอทำไมฉันต้องมาฝันถึงเรื่องบ้าๆนี้อีกแล้วเรื่องของเหตุการณ์วันนั้นที่คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนฉันคนที่คบกันมาเกือบสามปีเขามีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นในห้องของเขาห้องที่ฉันเคยไปนั่งเล่นยอกล้อกับเขาตอนนั้นฉันเจ็บปวดแทบจะขาดใจเขาบอกฉันว่าไงรู้ไหมคะเขาบอกว่าเพราะฉันไม่ยอมมีอะไรกับเขาๆถึงต้องไปมีกับคนอื่น เหตุการณ์ครั้งนั้นมันทำให้ฉันไม่เคยลืมเขาเลยค่ะที่ไม่ลืมไม่ใช่เพราะยังรักหรอกนะคะที่ไม่ลืมเพราะฉันเกลียดเขาต่างหากคนที่เคยรักที่สุด'มิไม่เคยลืมคิงเลยสักวัน'ก๊อก!! ก๊อก!!"มิ...มิลูก...เปิดประตูให้แม่หน่อย""ค่าาาแม่""มิ!! เป็นอะไรรึเปล่าลูกแม่ได้ยินเสียงลูกกรี๊ดดังไปถึงข้างล่าง""ไม่มีอะไรค่ะแม่ มิแค่ฝันร้าย"ฉันยิ้มแล้วพูดกับแม่ออกไป"จะเดินทางวันนี้เลยเหรอลูกหนูพึ่งกลับมาถึงเมื่อวานเองนะวันนี้จะเดินทางอีกแล้วแม่เป็นห่วง""สบายมากค่ะแม่อีกอย่างงานแต่งนารามิไม่ไปไม่ได้"ฉันพึ่งกลับมาจากอังกฤษค่ะหลังจากเหตุการณ์วันนั้นฉันก็ทำเรื่องย้ายไปเรียนต่อที่นั้นแล้วก็ใช้ชีวิตทำงานที่นั้นเลยแต่ครั้งนี้ที่ฉันกลับมาเพราะเพื่อนรักของฉั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status