Semua Bab Your Name on my Divorce Papers: Bab 1 - Bab 5

Camille Reyes POV“Pirmahan mo na, Camille. Tapusin na natin ’to.”Napatingin ako sa lalaking nasa harap ko. Si Adrian Villareal, ang asawa kong halos tatlong taon kong ipinaglaban, ang mismong taong nangakong hindi ako iiwan kahit anong mangyari.Ngayon, siya rin ang naglalagay ng katapusan sa pagsasama namin.Nasa gitna ng dining table ang mga divorce papers. Katabi nito ang isang folder at ang kape niyang kanina pa lumalamig. Ni hindi niya ako matingnan nang diretso. Abala siya sa pagtingin sa cellphone niya, na para bang mas mahalaga pa ang mga notification doon kaysa sa babaeng kaharap niya.“Gano’n na lang kadali sa ’yo?” tanong ko.Napabuntong-hininga siya. “Napag-usapan na natin ’to.”“Hindi. Ikaw ang nagdesisyon. Ako, wala man lang pagkakataong magsalita.”Doon lang niya ako tiningnan.“Camille, ilang buwan na tayong ganito. Hindi na tayo masaya. Ano pa bang gusto mong mangyari?”Napakagat ako sa loob ng pisngi ko. Ang dami kong gustong sabihin, pero parang lahat ng salita ay

Camille Reyes POV “Can you explain how you would handle a discrepancy between the recorded expenses and the actual transactions?” Napatingin ako sa laptop ni Patricia. May spreadsheet sa screen, kasama ang ilang figures na mukhang bahagi ng isang sample financial report. Huminga ako nang malalim bago sumagot. “First, I would verify the source documents. Hindi ako agad magko-conclude na may error o irregularity hangga't hindi ko nakikita ang supporting records. I would compare the ledger entries with the invoices, payment records, and bank statements. Kung may hindi nagtutugma, saka ko ito i-e-escalate sa supervisor.” Tumango si Patricia. May isinulat siya sa notebook niya bago nagtanong ulit tungkol sa experience ko sa financial forecasting at budget analysis. Sa bawat tanong, sinikap kong mag-focus. Hindi ko gustong isipin na nasa kabilang panig lang ng conference room si Adrian. Mas lalong ayokong magkamali dahil lang sa presensya niya. Pagkatapos ng halos dalawampung minuto,

Camille Reyes POVIlang beses kong binasa ang mensahe ni Adrian bago ko ibinaba ang cellphone ko.“Camille, kailangan nating mag-usap tungkol sa report. Huwag mong ipagpatuloy ang review hangga't hindi tayo nagkakausap.”Hindi ko alam kung ano ang mas nakakainis—ang pag-uutos niya sa akin o ang pag-aakalang susunod ako dahil lang asawa niya ako.Mabilis kong tinapos ang pag-aayos ng mga dokumento bago umalis sa opisina. Hindi ako sumagot sa mensahe niya. Kung may mahalaga siyang sasabihin tungkol sa report, puwede naman niyang sabihin iyon sa tamang meeting kasama ang finance team.Pero paglabas ko ng building, nakita ko siyang naghihintay sa may parking area.“Camille.”Huminto ako, pero hindi ako lumapit agad. Nakabukas ang sasakyan niya at may hawak siyang cellphone. Mukha siyang pagod, pero hindi iyon sapat na dahilan para kalimutan ko ang ginawa niya sa akin.“Ano’ng kailangan mo?”“Can we talk somewhere private?”“Kung tungkol sa report, puwede nating pag-usapan bukas kasama si